295/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 295 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 295/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη - Εισηγητή και Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σακκά, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Γεώργιο Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Οκτωβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "....", με την προηγούμενη επωνυμία "....", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ελισάβετ Διβανίδου, σύζυγο Ξ. Β..

Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "....", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γρηγόριο Παπαδογιάννη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-6-2013 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Δράμας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 271/2015 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 11-5-2016 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο προβλεπόμενος από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση εγγράφου συνίσταται σιο διαγνωστικό λάθος της αποδόσεως από το δικαστήριο της ουσίας σε αποδεικτικό, με την έννοια των άρθρων 339 και 432 ΚΠολΔ, έγγραφο, περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα.

Περαιτέρω, παραμόρφωση υπάρχει μόνο όταν το δικαστήριο υποπίπτει ως προς το έγγραφο σε διαγνωστικό λάθος, δηλαδή σε λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση του περιεχομένου του (σφάλμα αναγνώσεως) με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προφανώς διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά ανέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό, καθόσον στην περίπτωση αυτή πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων, που εκφεύγει του αναιρετικού ελέγχου (Ολομ.

ΑΠ 2/2008). Πάντως, για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναιρέσεως θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε και όταν το έχει απλώς συνεκτιμήσει μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον από το άρθρο 559 αρ. 20 ΚΠολΔ πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο, ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο του από 17-4-2012 εγγράφου που της έστειλε η αναιρεσίβλητη μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, από το οποίο το Εφετείο συνήγαγε δήλωση υπαναχωρήσεως της αγοράστριας από τη σύμβαση πωλήσεως μαρμάρων λόγω ελλείψεως συμφωνημένης ιδιότητας, και ειδικότερα ότι δεν ήσαν ποιότητας Α', ενώ το αληθές είναι ότι με το εν λόγω έγγραφο η αγοράστρια άσκησε το δικαίωμα αντικαταστάσεως των ελαττωματικών αυτών μαρμάρων και όχι εκείνο της αναστροφής της πωλήσεως.

Ο λόγος αυτός προεχόντως είναι αόριστος, εφόσον δεν παρατίθεται στο αναιρετήριο το παραμορφωμένο περιεχόμενο που προσέδωσε στο έγγραφο αυτό το Εφετείο, ώστε από τη σχετική σύγκριση να καταστεί εμφανές το διαγνωστικό του σφάλμα (ΑΠ 1654/2005). Σε κάθε περίπτωση ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, δεδομένου ότι οι παραδοχές του Εφετείου ότι με το ως άνω έγγραφο η εναγομένη ενημέρωσε την ενάγουσα ότι δεν θα κρατήσει τα εμπορεύματα εξαιτίας της κακής τους ποιότητας και την κάλεσε να τα παραλάβει, δεν αφίστανται του αληθούς περιεχομένου του ως άνω εγγράφου, πλην όμως το Εφετείο, συνεκτιμώντας αυτό με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, συνήγαγε αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που θεωρεί ορθό η αναιρεσείουσα ως προς τη σημασία των δηλώσεων της αναιρεσίβλητης ότι "Δεν δεχόμαστε αυτό το υλικό και γι' αυτό το κρατούμε μέχρι να το πάρετε πίσω" και "Τα αδιάθετα μάρμαρα ...

δεν τα αποδεχτήκαμε λόγω μη τήρησης ποιοτικών προδιαγραφών".

Με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο ότι εσφαλμένα εφάρμοσε το άρθρο 540 ΑΚ, και ειδικότερα ότι δέχθηκε νόμιμη υπαναχώρηση της αναιρεσίβλητης από τη σύμβαση πωλήσεως, και συνακόλουθα ότι δεν είχε υποχρέωση να της καταβάλει τίμημα, ενώ από το περιεχόμενο της πρώτης δηλώσεως με ημερομηνία 17-4-2012 προέκυπτε η βούληση της αγοράστριας εταιρείας για αντικατάσταση των ελαττωματικών εμπορευμάτων και όχι για υπαναχώρηση από την πώληση, δήλωση στην οποία προέβη μόλις στις 8-8-2012.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε ως προς το ζήτημα αυτό τα ακόλουθα: "... Στις 17-4-2012 η εναγομένη (και ήδη αναιρεσίβλητη) απέστειλε τηλεομοιοτυπία στην ενάγουσα (και ήδη αναιρεσείουσα) ότι δεν θα κρατήσει τα εμπορεύματα εξαιτίας της κακής τους ποιότητας και την κάλεσε να τα παραλάβει.

Στις 18-4-2012 η ενάγουσα δεν παρέλαβε τα εμπορεύματα, αλλά εξέδωσε ... τιμολόγιο χρέωσης Φ.Π.Α., αφού ήταν βέβαιη ότι τα εμπορεύματα δεν είχαν εξαχθεί στη Σαουδική Αραβία και συνεπώς δεν θα εξέπιπταν του Φ.Π.Α. ... Η εναγομένη ... πρότεινε την ένσταση υπαναχώρησής της από τη συγκεκριμένη σύμβαση πώλησης, που απεύθυνε προς την ενάγουσα με το από 17-4-2012 ηλεκτρονικό μήνυμα, καλώντας την να παραλάβει τα μάρμαρα, που ήταν ακατάλληλα προς χρήση, διότι δεν έφεραν τις συμφωνηθείσες ιδιότητες, και δη δεν ήταν ποιότητας Α'.

Ο λόγος είναι απαράδεκτος, γιατί υπό την κατ' επίφαση πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου ως προς την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), εφόσον το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι με το από 17-4-2012 ηλεκτρονικό μήνυμα προς την αναιρεσείουσα η αναιρεσίβλητη άσκησε το δικαίωμα υπαναχωρήσεως από τη συγκεκριμένη σύμβαση πωλήσεως λόγω ελλείψεως συμφωνημένης ιδιότητας, και συνεπώς δεν όφειλε αυτή το αντίστοιχο τίμημα.

Με τον από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ τρίτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο ότι διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς ζητήματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, και ειδικότερα: α) ενώ δέχεται ότι ειδοποίησε την εναγομένη να στείλει τους υπαλλήλους της για έλεγχο, ωστόσο δεν μνημονεύει εάν και πότε εστάλησαν οι διαλογείς στις εγκαταστάσεις της για το σχετικό έλεγχο, β) ενώ δέχεται ότι τα παραγγελθέντα μάρμαρα μεταφέρθηκαν στις εγκαταστάσεις της εναγομένης στις 12-3-2012 και ο νόμιμος εκπρόσωπός της είχε επιστρέψει στην Ελλάδα τουλάχιστον από 21-3-2012, ωστόσο δεν αιτιολογεί, γιατί δεν ενημερώθηκε ενωρίτερα πριν την συμπλήρωση μήνα από την παράδοση, ώστε να μη εκδώσει αυτή τιμολόγιο, γ) ενώ δέχεται ότι στις 10-4-2012 η ενάγουσα έστειλε το τιμολόγιο πωλήσεως επί πιστώσει χωρίς Φ.Π.Α., ωστόσο δεν αιτιολογεί, γιατί η αγοράστρια άφησε να παρέλθουν επτά ημέρες για να την ενημερώσει ότι τελικά δεν θα κρατήσει τα εμπορεύματα με την αιτιολογία "λόγω μη τήρησης ποιοτικών προδιαγραφών", δ) δέχεται χωρίς αιτιολογία ότι τα μάρμαρα που παραδόθηκαν δεν ήσαν Α' ποιότητας και ότι η παραγγελία αφορούσε μάρμαρα τέτοιας ποιότητας, στοιχείο, ωστόσο, που η ίδια η εναγομένη αποφεύγει να αναφέρει στο ως άνω μήνυμά της, ε) ενώ δέχεται ότι κατά τη συμφωνία των διαδίκων υπάλληλοι της αγοράστριας θα μετέβαιναν στο εργοστάσιο της πωλήτριας για έλεγχο και διαλογή των πωλουμένων μαρμάρων και επανέλεγχο στις εγκαταστάσεις της αγοράστριας από τον εκπρόσωπο της ή υπάλληλο της εξουσιοδοτημένο προς τούτο, ωστόσο δεν αιτιολογεί γιατί ο επανέλεγχος αυτός δεν έγινε άμεσα μετά την παράδοσή τους στις 12-3-2012 από τον αρμόδιο διαλογέα, αφού ο νόμιμος εκπρόσωπος της απουσίαζε στο εξωτερικό μέχρι την 21-3-2012, στ) ενώ δέχεται ότι και πριν την επίδικη παραγγελία υπήρξαν επιστροφές ελαττωματικών εμπορευμάτων και ακολουθήθηκε η διαδικασία της αντικαταστάσεως τούτων, δεν διευκρινίζει γιατί δεν έγινε και στην ένδικη περίπτωση αντικατάσταση των ελαττωματικών μαρμάρων, των οποίων σε κάθε περίπτωση δεν διευκρινίζει ποια ήσαν τα ελαττώματα και αν αυτά ήσαν ουσιώδη, ώστε να δικαιολογείται η υπαναχώρηση από τη συγκεκριμένη πώληση.

Επιπλέον η προσβαλλόμενη έχει ελλιπείς αιτιολογίες ως προς τον ακριβή χρόνο ελέγχου της ποιότητας των πωληθέντων μαρμάρων, αν δηλαδή αυτό συνέβη στις 21-3-2012 ή στις 17-4-2012, ενόψει των αναφερομένων στις προτάσεις της εναγομένης για την ημερομηνία επιστροφής του νομίμου εκπροσώπου της από τη Σαουδική Αραβία.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι αποδείχθηκαν, κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Το μήνα Νοέμβριο του έτους 2011 οι διάδικοι συμφώνησαν προφορικά ... ενόψει της εκτέλεσης έργου στη Σαουδική Αραβία από την εναγομένη (ήδη αναιρεσίβλητη), αυτή να προμηθεύεται τεμάχια μαρμάρου Θάσου Α' ποιότητας, από την ενάγουσα (ήδη αναιρεσείουσα) με συγκεκριμένη σταθερή τιμή ...

Συμφωνήθηκε ακόμη ότι μετά από κάθε παραγγελία εμπορευμάτων και αφού γινόταν η προμήθεια και η επεξεργασία των μαρμάρων από την πωλήτρια ... εκπρόσωποι της αγοράστριας ... θα μεταβαίνουν στο εργοστάσιο της πωλήτριας, προκειμένου να κάνουν διαλογή αυτών, και στη συνέχεια θα μεταφέρονται τα μάρμαρα στις εγκαταστάσεις της εναγομένης, όπου θα επανελέγχονται από τον υπεύθυνο εκπρόσωπο ή υπάλληλο εξουσιοδοτημένο προς τούτο της εναγομένης.

Τα σχετικά τιμολόγια θα εκδίδονται εντός 30 ημερών από την έκδοση εκάστου δελτίου αποστολής και την παράδοση των εμπορευμάτων ... Κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους, παρά τον αρχικό έλεγχο από τους εκπροσώπους της εναγομένης, πολλές φορές η ποιότητα των μαρμάρων δεν ήταν η συμφωνηθείσα, ήτοι έφεραν οπές, ρωγμές, χρώματα ή σκιές, όπως διαπιστώθηκε από εκ νέου έλεγχο στις παραδοθείσες ποσότητες στις εγκαταστάσεις της εναγομένης, ώστε επιστρέφονταν τα εμπορεύματα και εκδίδονταν πιστωτικά τιμολόγια από την πωλήτρια με την αιτιολογία "επιστροφή λόγω ακαταλληλότητας".

Αποδείχθηκε, συνεπώς, ότι η ποιότητα των μαρμάρων αποτελούσε ουσιώδες στοιχείο των επιμέρους πωλήσεων και η έλλειψη της οδηγούσε στη ματαίωση της σύμβασης. Κατά το μήνα Φεβρουάριο του έτους 2012 η εναγομένη παρήγγειλε στην ενάγουσα 650 τεμάχια μαρμάρου Θάσου Α' ποιότητας, γυαλισμένα, διαστάσεων εκάστου τεμαχίου μήκους 120 εκ., πλάτους 40 εκ.

και ύψους 5 εκ., συνολικού εμβαδού 312 τ.μ., την οποία ετοίμασε η ενάγουσα σε 40 και 25 παλέτες, αντίστοιχα, και ειδοποίησε την εναγομένη για έλεγχο από υπαλλήλους της, οπότε και απέστειλε στις εγκαταστάσεις της εναγομένης δυνάμει των … και …/12-3-2012 δελτίων αποστολής ... τα οποία παρέλαβε ο μη εξουσιοδοτηθείς προς τούτο υπάλληλος (χειριστής κλαρκ) της εναγομένης, ονόματι Δ..

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι κατά το χρονικό διάστημα από 6-2-2012 έως τις 21-3-2012 ο γενικός διευθυντής της εναγομένης εταιρείας C. K. και επιφορτισμένος για τον τελικό έλεγχο και των μαρμάρων απουσίαζε στη Σαουδική Αραβία και ότι μετά την επιστροφή του, αφού ελέγχθηκαν τα μάρμαρα κατά τη συνήθη και συμφωνηθείσα τακτική, αυτά δεν είχαν τις συμφωνηθείσες προδιαγραφές, οπότε και επικοινώνησαν τηλεφωνικά με την ενάγουσα, προκειμένου να ακολουθήσει η προπεριγραφόμενη επιστροφή τους λόγω ακαταλληλότητας.

Στις 10-4-2012, ήτοι εντός του συμφωνηθέντος 30ημέρου η ενάγουσα πωλήτρια εξέδωσε ... τιμολόγιο επί πιστώσει χωρίς Φ.Π.Α., το οποίο απέστειλε στην εναγομένη με τηλεομοιοτυπία. Τελικά, στις 17-4-2012 η εναγομένη απέστειλε τηλεομοιοτυπία στην ενάγουσα, με το οποίο την ενημέρωσε ότι δεν θα κρατήσει τα εμπορεύματα εξαιτίας της κακής τους ποιότητας και την κάλεσε να τα παραλάβει.

Στις 18-4-2012 η ενάγουσα δεν παρέλαβε τα εμπορεύματα, αλλά εξέδωσε ... τιμολόγιο χρέωσης Φ.Π.Α., αφού ήταν βέβαιη ότι τα εμπορεύματα δεν είχαν εξαχθεί στη Σαουδική Αραβία και συνεπώς δεν θα εξέπιπταν του Φ.Π.Α. ... Η εναγομένη αγοράστρια είχε νόμιμο δικαίωμα υπαναχώρησης από την επίδικη σύμβαση, αφού οι παραδοθείσες ποσότητες μαρμάρου δεν ήταν κατάλληλες για τον σκοπό της αγοράς τους και ιδιαίτερα για τη σύμφωνη με το σκοπό αυτό ειδική χρήση τους, αφού η Α' ποιότητα αποτελούσε συνομολογημένη ιδιότητα, στην ύπαρξη της οποίας αποδόθηκε από την αγοράστρια ιδιαίτερη σημασία και την οποία η πωλήτρια εγγυήθηκε αναλαμβάνοντας εγγυητική ευθύνη για την ύπαρξή της και αποτελούσε ουσιώδες πραγματικό ελάττωμα, που επηρέαζε ουσιωδώς τη χρήση των μαρμάρων με βάση τον προορισμό τους και συνεπώς η εναγομένη δεν οφείλει να καταβάλει στην πωλήτρια ενάγουσα το συμφωνηθέν τίμημα".

Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι η αγοράστρια - αναιρεσίβλητη είχε νόμιμο δικαίωμα υπαναχωρήσεως από τη συγκεκριμένη σύμβαση πωλήσεως, το οποίο και άσκησε με το από 17-4-2012 ηλεκτρονικό μήνυμα, καλώντας την πωλήτρια - αναιρεσείουσα να παραλάβει τα μάρμαρα που ήσαν ακατάλληλα προς χρήση, και αφού έκρινε ότι η σχετική ένσταση της αναιρεσίβλητης, όπως είχε προβληθεί με τις προτάσεις της, ήταν ορισμένη, εξαφάνισε, κατ' αποδοχή σχετικού λόγου εφέσεως, την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε αποφανθεί αντιθέτως, και απέρριψε την αγωγή της αναιρεσείουσας ως αβάσιμη.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή εφαρμογή των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων του άρθρου 540 ΑΚ, που εφάρμοσε, και το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ειδικότερα, με σαφήνεια εκτίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι οι ποσότητες μαρμάρων που παρέδωσε στις 12-3-2012 η αναιρεσείουσα στην αναιρεσίβλητη δεν είχαν τις συμφωνημένες ιδιότητες, αφού δεν ήσαν ποιότητας Α', και συνεπώς νομίμως η τελευταία άσκησε το χορηγούμενο σ' αυτήν δικαίωμα υπαναχωρήσεως (αναστροφής) από τη συγκεκριμένη σύμβαση πωλήσεως, οι αιτιάσεις δε που προσάπτει η αναιρεσείουσα ως προς την πληρότητα των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι αβάσιμες, εφόσον στο σύνολο τους συνιστούν επιχειρήματα αυτής από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Συγκεκριμένα, δεν ήταν αναγκαίο για την επάρκεια των αιτιολογιών να αναφέρεται ο χρόνος μεταβάσεως των διαλογέων της αναιρεσίβλητης στις εγκαταστάσεις της αναιρεσείουσας, καθώς και ο ακριβής χρόνος ελέγχου των εμπορευμάτων, ούτε περαιτέρω αναιρείται ο λόγος της αναστροφής της πωλήσεως από το γεγονός ότι η αναιρεσίβλητη δεν προέβη άμεσα στον έλεγχο της ποιότητας των μαρμάρων διά του εξουσιοδοτημένου υπαλλήλου της, αλλά μετά την επιστροφή του νομίμου εκπροσώπου της από το εξωτερικό, ούτε από το ότι η αποστολή της δήλωσης έγινε με σχετική καθυστέρηση.

Τέλος, εφόσον κατά τις παραδοχές του Εφετείου η παραγγελία αφορούσε μάρμαρα Α' ποιότητας, την οποία δεν είχαν αυτά που παραδόθηκαν στην αναιρεσίβλητη στις 12-3-2012, στερείται ουσιώδους σημασίας το γεγονός ότι στο από 17-4-2012 ηλεκτρονικό μήνυμα αυτής προς την αναιρεσείουσα δεν γίνεται μνεία αυτού του στοιχείου, αφού αρκεί η αναφορά ότι η απόρριψη των μαρμάρων γίνεται λόγω μη τηρήσεως των ποιοτικών προδιαγραφών.

Συνακόλουθα τούτων ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος στο σύνολό του.

Ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 11γ ΚΠολΔ ιδρύεται, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Με τη διάταξη αυτή, που αποτελεί εκδήλωση της αρχής της συζητήσεως (άρθρο 106 ΚΠολΔ), διασφαλίζεται η συμμόρφωση προς τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ, ώστε να λαμβάνονται υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νομίμως προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι και μόνον αυτά.

Ο λόγος όμως είναι αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους. Προς τούτο αρκεί η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), που έλαβε υπόψη το δικαστήριο, χωρίς την ανάγκη ειδικής μνείας και αξιολογήσεως εκάστου και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τέταρτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο ότι, προκειμένου να καταλήξει στην κρίση του περί της αναστροφής της πωλήσεως των μαρμάρων που πώλησε στην αναιρεσίβλητη, δεν έλαβε υπόψη και δεν συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης και τις περιλαμβανόμενες σ' αυτά καταθέσεις των μαρτύρων Ν.

Μ. και Γ. Π., αλλά τις καταθέσεις των μαρτύρων Χ. Α. και Δ. Κ., οι οποίες προφανώς περιλαμβάνονται σε άλλα πρακτικά. Από την προσβαλλόμενη απόφαση, και ειδικότερα από την περιεχόμενη σ' αυτήν σχετική βεβαίωση, προκύπτει ότι το Εφετείο, για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη "τις ενώπιον του ακροατηρίου του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου καταθέσεις των μαρτύρων Χ.

Α. και Δ. Κ., που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημοσίας συνεδρίασής του, τα έγγραφα που προσκόμισαν μετ' επικλήσεως οι διάδικοι, καθώς και τις αναφερόμενες κατ' ιδίαν ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του Ειρηνοδίκη Δράμας, μετά νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση εκάστης των διαδίκων". Και είναι μεν αληθές ότι στα πρακτικά τα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου περιλαμβάνονται οι καταθέσεις των μαρτύρων Ν.

Μ. και Γ. Π., και όχι εκείνες των Χ. Α. και Δ. Κ., πλην όμως είναι προφανές ότι η ανακρίβεια αυτή οφείλεται σε προφανή παραδρομή του δικάσαντος δικαστή, και το Εφετείο έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των ως άνω μαρτύρων, που περιέχονταν στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως, και μόνον αυτές.

Συνακόλουθα τούτων ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος.

Με τον από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ πέμπτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο ότι παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτη λόγω αοριστίας την ένσταση υπαναχωρήσεως, που πρότεινε η αναιρεσίβλητη με τις προτάσεις της πρώτης συζητήσεως ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και επανέφερε με λόγο εφέσεως ενώπιον του Εφετείου.

Ο λόγος είναι αβάσιμος, γιατί από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι η αναιρεσίβλητη με τις προτάσεις της ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου πρόβαλε ένσταση υπαναχωρήσεως από την ένδικη σύμβαση πωλήσεως, την οποία είχε ασκήσει προς την πωλήτρια εταιρεία, όταν της απεύθυνε το από 17-4-2012 ηλεκτρονικό μήνυμα, με το οποίο την καλούσε να παραλάβει τα μάρμαρα, λόγω μη τηρήσεως των συμφωνημένων προδιαγραφών, η ένσταση δε αυτή, όπως διατυπώθηκε στις προτάσεις της, ήταν ορισμένη, αφού αναφέρονταν σ' αυτή α) η σύμβαση πωλήσεως με την αναιρεσείουσα για την πώληση ορισμένου πράγματος και η περιγραφή του, β) ο τόπος και ο χρόνος καταρτίσεως της συμβάσεως, γ) το συμφωνημένο τίμημα, δ) η παράδοση του πράγματος στην αγοράστρια, ε) η έλλειψη της συμφωνημένης ιδιότητας, συνισταμένης στο ότι τα παραδοθέντα μάρμαρα δεν ήσαν Α' ποιότητας, και στ) η δήλωση υπαναχωρήσεως με αίτημα την απόρριψη της αγωγής για την καταβολή τιμήματος, ενώ δεν ήταν απαραίτητο για το ορισμένο της ενστάσεως να αναφέρεται ότι η ως άνω έλλειψη υπήρχε κατά το χρόνο μεταθέσεως του κινδύνου στον αγοραστή, δηλαδή στις 12-3-2012, εφόσον κατά το άρθρο 537 παρ. 2 ΑΚ, δημιουργείται τεκμήριο υπέρ του αγοραστή ότι το ελάττωμα ή η έλλειψη συνομολογημένης ιδιότητας, που διαπιστώνεται μέσα σε έξι μήνες από την παράδοση του πράγματος, υπήρχε κατά την παράδοση, εκτός αν τούτο δεν συμβιβάζεται με τη φύση του πράγματος που πωλήθηκε ή με τη φύση του ελαττώματος ή της ελλείψεως, και στην προκειμένη περίπτωση το ελάττωμα διαπιστώθηκε πολύ πριν την πάροδο εξαμήνου από την παράδοση του πράγματος.

Συνακόλουθα τούτων το Εφετείο, με το να κρίνει ορισμένη την ως άνω ένσταση και κατ' αποδοχή σχετικού λόγου εφέσεως να εξαφανίσει την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε αποφανθεί αντιθέτως, όχι παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο και ο σχετικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, που υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν τούτων πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα ως ηττώμενη διάδικος στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρο 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του οικείου παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11 Μαΐου 2016 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...." για αναίρεση της 271/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, και τα ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο οικείο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Δεκεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Φεβρουαρίου 2018.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ