Legislator Case Law & Legislation
292/2013 AI generated

292/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 292/2013
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

292/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Οι συγκεκριμένες αυτές προϋποθέσεις, μπορούν να υπάρξουν μόνο κατά τον διορισμό και όχι κατά την μετάταξη υπαλλήλου, εφόσον δεν νοείται ανάμειξη του ΑΣΕΠ και ύπαρξη προκηρύξεως στη διαδικασία μετατάξεως. Άλλωστε, οι σχετικές διατάξεις της παραγράφου 2 του εν λόγω άρθρου, αποτελούν εξαιρετικές ρυθμίσεις και ως τέτοιες πρέπει να ερμηνεύονται στενά.

Keywords

AI generated
change of job administrative status of officials administration headquarters transfer of official post scientific and technical staff decisions concerning reassignment or transfer
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 292 / 2013 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 292/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν. Γ. του Δ., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κωνσταντίνου, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Παναγιώτη Λαμπρόπουλο, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-12-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10716/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1105/2011 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 23-1-2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βαρβάρα Κριτσωτάκη διάβασε την από 8-1-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στο άρθρο 6 του Π.Δ. 50/2001 (Προσόντα διορισμού σε θέσεις φορέων του Δημόσιου τομέα), όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 3 άρθρ. μόνου του Π.Δ. 347/2003, ορίζονται τα εξής: "ΚΛΑΔΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ" 1. Προσόν διορισμού στον εισαγωγικό βαθμό ορίζεται πτυχίο ή δίπλωμα: Πληροφορικής, Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και Μηχανικού Υπολογιστών, Εφαρμοσμένης Πληροφορικής, Ηλεκτρολόγου Μηχανικού & Τεχνολογίας Υπολογιστών, Μηχανικού Η/Υ και Πληροφορικής, Επιστήμης Υπολογιστών, Ηλεκτρονικού και Μηχανικού Υπολογιστών, Μηχανικών Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Συστημάτων, Μηχανικών Η/Υ Τηλεπικοινωνιών και Δικτύων, Επιστήμης και Τεχνολογίας Υπολογιστών, Επιστήμης και Τεχνολογίας Τηλεπικοινωνιών, Πληροφορικής (Ε.Α.Π.), Διδακτικής της Τεχνολογίας και Ψηφιακών Συστημάτων, Επιστημών και Πολιτισμού Κατεύθυνση Η/Υ (Π.Σ.Ε.) ΑΕΙ της ημεδαπής ή ισότιμο, αντίστοιχης ειδικότητας σχολών της αλλοδαπής.

Με την προκήρυξη μπορεί να ορίζονται εξειδικεύσεις της ειδικότητας Πληροφορικής. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται το ομώνυμο ή ταυτόσημο κατά το περιεχόμενο της εξειδίκευσης πτυχίο ή δίπλωμα ΑΕΙ της ημεδαπής ή ισότιμο, αντίστοιχης ειδικότητας, σχολών της αλλοδαπής. 2. Σε περίπτωση που δεν καθίσταται δυνατή η πλήρωση των θέσεων από υποψηφίους με τα παραπάνω προσόντα, επιτρέπεται ο διορισμός από υποψηφίους με πτυχία ή διπλώματα ΑΕΙ της ημεδαπής ή ισότιμα της αλλοδαπής σε ειδικότητα που ορίζεται κάθε φορά με την προκήρυξη, ύστερα από αίτημα του οικείου φορέα και έγκριση του Α.Σ.Ε.Π., καθώς και εμπειρία δύο τουλάχιστον ετών στο αντικείμενο των θέσεων.

Κατά τα οριζόμενα στις ως άνω διατάξεις, στην παράγραφο 1, μνημονεύονται τα πτυχία και τα διπλώματα που απαιτούνται ως αναγκαία τυπικά προσόντα για τον διορισμό στον εισαγωγικό βαθμό των Κλάδων ΠΕ, ενώ κατά την δεύτερη παράγραφο παρέχεται η δυνατότητα, σε περίπτωση που δεν καθίσταται δυνατή η πλήρωση των θέσεων από υποψηφίους με τα παραπάνω προσόντα, να επιτρέπεται ο διορισμός υποψηφίων με πτυχία ή διπλώματα ΑΕΙ της ημεδαπής ή ισότιμα της αλλοδαπής σε ειδικότητα που ορίζεται κάθε φορά με την προκήρυξη, ύστερα από αίτημα του οικείου φορέα και έγκριση του ΑΣΕΠ, καθώς και εμπειρία δύο τουλάχιστον ετών στο αντικείμενο των θέσεων.

Οι συγκεκριμένες αυτές προϋποθέσεις, μπορούν να υπάρξουν μόνο κατά τον διορισμό και όχι κατά την μετάταξη υπαλλήλου, εφόσον δεν νοείται ανάμειξη του ΑΣΕΠ και ύπαρξη προκηρύξεως στη διαδικασία μετατάξεως. Άλλωστε, οι σχετικές διατάξεις της παραγράφου 2 του εν λόγω άρθρου, αποτελούν εξαιρετικές ρυθμίσεις και ως τέτοιες πρέπει να ερμηνεύονται στενά.

Τέλος, κατά τις διατάξεις των άρθρων 68, 73 και 516 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, το έννομο συμφέρον αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού της ασκήσεως εφέσεως, η έλλειψη του οποίου ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το Εφετείο και πρέπει να προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, πρέπει δηλαδή να κρίνεται πρωταρχικά αν ο διάδικος που ασκεί την έφεση έχει ηττηθεί εν όλω ή εν μέρει ή έχει νικήσει με την προσβαλλόμενη απόφαση και αν στην τελευταία περίπτωση, βλάπτεται από τις αιτιολογίες της αποφάσεως, από τις οποίες δημιουργείται δεδικασμένο εις βάρος του για άλλη δίκη, υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 322, 324, 325 ΚΠολΔ.

Στην προκείμενη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο δέχτηκε τα εξής: Ο αναιρεσείων προσλήφθηκε από το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης", με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, στις 27-3-1995, προκειμένου να παρέχει τις υπηρεσίες του ως υπεύθυνος διαχείρισης πληροφοριακού συστήματος στην Επιτροπή Ερευνών αυτού, με καθήκοντα προγραμματιστή Η/Υ - Ειδικού Επιστήμονα.

Τα τυπικά προσόντα που διέθετε αυτός, ήταν το πτυχίο του τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ και μεταπτυχιακό τίτλο, ήτοι master of science ηλεκτρολόγου μηχανικού του πανεπιστημίου της Φλώριδα των ΗΠΑ. Στις 28-12-2006 κατατάχθηκε σε οργανική θέση του ως άνω Πανεπιστημίου, σύμφωνα με τις διατάξεις του π.δ. 164/2004, όπου απασχολείται μέχρι σήμερα με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, με την ειδικότητα ΠΕ Διοικητικού.

Συγκεκριμένα με την υπ' αριθ. 1057/14-10-2005 απόφαση του Δ' Τμήματος του ΑΣΕΠ αναγνωρίσθηκε ότι ο ενάγων πληρούσε τις προϋποθέσεις του προαναφερομένου διατάγματος, προκειμένου να απασχολείται πλέον στην ως άνω υπηρεσία του ΑΠΘ με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, αφού διαπιστώθηκε από αυτό (ΑΣΕΠ) ότι το μέχρι τη μεταβολή του χαρακτήρα της σύμβασής του αντικείμενο εκ μέρους του προσφερόμενης εργασίας ήταν προγραμματισμός ηλεκτρονικών υπολογιστών, διοικητική υποστήριξη, διαχείριση πληροφοριακού συστήματος.

Παρά το γεγονός ότι αναγνωρίσθηκε το είδος του αντικειμένου στο οποίο εργαζόταν μέχρι τότε, εν τούτοις τοποθετήθηκε σε θέση ειδικότητας ΠΕ Διοικητικού. Στη συνέχεια με την υπ' αριθ. πρωτ. 47634/30-4-2007 πράξη του Πρύτανη του ΑΠΘ τοποθετήθηκε σε θέση ειδικότητας ΠΕ Διοικητικού. Κατόπιν τούτου, ο αναιρεσείων με την από 30-10-2007 αίτησή του προς το τμήμα Διοικητικού Προσωπικού της Πρυτανείας του ΑΠΘ ζήτησε τη μετάταξή του σε θέση ειδικότητας Πληροφορικής ΠΕ και συγκεκριμένα σε προσωποπαγή θέση υπευθύνου πληροφορικής στη Γραμματεία της Επιτροπής Ερευνών.

Συνημμένα δε υπέβαλε την υπ' αριθ. 83573/30-10-2007 βεβαίωση του Προέδρου της Επιτροπής Ερευνών, με την οποία βεβαιώνονταν ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία εκτέλεσης των καθηκόντων του στη θέση που είχε τοποθετηθεί καθόσον οι σχετικές θέσεις είχαν καλυφθεί από άλλα πρόσωπα και ότι στην πραγματικότητα απασχολούνταν σε θέση ειδικότητας Πληροφορικής κατηγορίας ΠΕ.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Ερευνών με το υπ' αριθ. 35782/27-5-2008 έγγραφό του, μετά από σχετικό ερώτημα του Πρύτανη, βεβαίωσε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις μετάταξης του αναιρεσείοντα, καθόσον υφίσταται προσωποπαγής θέση Υπευθύνου Πληροφορικής στη Γραμματεία της Επιτροπής Ερευνών και ότι έχει τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα πλήρωσης αυτής της θέσης.

Τέλος το Κοινό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Διοικητικού Προσωπικού του Α.Π.Θ., στην υπ' αριθ. 136/15-7-2008 συνεδρίασή του, γνωμοδότησε θετικά ως προς το αίτημα μετάταξης αυτού. Ακολούθως με την με αριθμό 71063/2008 πράξη του Πρύτανη του ΑΠΘ αποφασίστηκε η μετάταξη του αναιρεσείοντα στην ως άνω ειδικότητα (Πληροφορικής κατηγορίας ΠΕ) σε προσωποπαγή θέση.

Περίληψη της πράξης αυτής απεστάλη στις αρμόδιες Διευθύνσεις του Υπουργείου Παιδείας, προκειμένου να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, πλην όμως το αναιρεσίβλητο με την με αριθμό 109907/Β2/7-10-2008 πράξη του τμήματος Διεύθυνσης Προσωπικού του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας, αρνήθηκε να δημοσιεύσει την εν λόγω πράξη μετάταξης στην ΕτΚ με την αιτιολογία ότι ο αναιρεσείων δεν διέθετε τα απαιτούμενα τυπικά προσόντα που απαιτούνται κατά το π.δ. 347/2003, καθώς το πτυχίο Φυσικής το οποίο διαθέτει, δεν συμπεριλαμβάνεται στα οριζόμενα με το παραπάνω Προεδρικό διάταγμα.

Μάλιστα στο τέλος του εγγράφου αυτού η αρμόδια Προϊσταμένη του Τμήματος σημείωνε ότι τα απαιτούμενα από τις ως άνω διατάξεις προσόντα διορισμού αναφέρονται στους βασικούς τίτλους σπουδών και όχι σε τυχόν μεταπτυχιακούς τίτλους. Πράγματι από την ανάγνωση του άρθρου 6 του Π.Δ. 50/2001, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο μόνο του π.δ. 347/2003, προκύπτει ότι το πτυχίο Φυσικής δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των απαριθμουμένων σ' αυτές πτυχίων, που αποτελούν προϋπόθεση διορισμού θέση του κλάδου Πληροφορικής ΠΕ.

Βέβαια ο αναιρεσείων, πλέον του βασικού πτυχίου Φυσικής ήταν κάτοχος μεταπτυχιακού master of science ηλεκτρολόγου μηχανικού του πανεπιστημίου της Φλώριδα των ΗΠΑ, πλην όμως στα απαριθμούμενα στο άρθρο 6 του π.δ. 50/2001 πτυχία, το αναφερόμενο πτυχίο του ηλεκτρολόγου μηχανικού δεν επαρκεί μόνο του για να αποτελέσει προσόν διορισμού στον κλάδο Πληροφορικής, αλλά πρέπει να συνδυάζεται με αυτά είτε του Μηχανικού Υπολογιστών, είτε της Τεχνολογίας Υπολογιστών.

Επομένως, ακόμη και αν ήθελε γίνει δεκτή η άποψη ότι τα προσόντα διορισμού δεν αναφέρονται μόνο στους βασικούς τίτλους σπουδών, αλλά και στους μεταπτυχιακούς, το μεταπτυχιακό δίπλωμα του μηχανικού που διέθετε ο αναιρεσείων, δεν επαρκούσε για τη μετάταξή του σε θέση του κλάδου Πληροφορικής ΠΕ, ήτοι δεν διέθετε τα απαραίτητα προσόντα, τα οποία είναι αναγκαίο να πληρούνται όχι μόνον για την κάλυψη μιας θέσης με διορισμό, αλλά για την ταυτότητα του νομικού λόγου και για τη μετάταξη στη θέση αυτή.

Συνεπώς, η άρνηση του αναιρεσιβλήτου να προβεί στη δημοσίευση στην ΕτΚ της απόφασης του πρύτανη του ΑΠΘ περί μετάταξης του αναιρεσείοντος δεν ήταν παράνομη, καθόσον ο τελευταίος δεν διέθετε τα τυπικά προσόντα προκειμένου να καταταγεί στην προαναφερόμενη θέση. Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο έκρινε ότι η έφεση που άσκησε το αναιρεσίβλητο κατά της πρωτόδικης απόφασης με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή του αναιρεσείοντος και είχε υποχρεωθεί το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο να αποδεχθεί τη μετάταξή του (αναιρεσείοντα) από τη θέση Διοικητικού ΠΕ, που κατείχε, στην προσωποπαγή θέση ειδικότητας Πληροφορικής στην Επιτροπή Ερευνών του ΑΠΘ, ήταν τυπικά και ουσιαστικά βάσιμη και αφού εξαφάνισε την εν λόγω απόφαση απέρριψε την αγωγή.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο: α) ορθά έκρινε ότι η έφεση που άσκησε το εναγόμενο με την ένδικη αγωγή και ήδη αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή ως κατ' ουσίαν βάσιμη κατά τα ανωτέρω, ήταν παραδεκτή, αφού από την προσβαλλόμενη απόφαση προέκυπτε η ύπαρξη του εννόμου συμφέροντος αυτού (λόγω της ήττας του) προς εξαφάνιση της εν λόγω απόφασης και ως εκ τούτου ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το αναιρεσίβλητο δεν είχε έννομο συμφέρον προς άσκηση της εφέσεως είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί και β) ορθά ερμήνευσε την ως άνω ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 και 2 του π.δ. 50/2001 και ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ είναι επίσης αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-1-2012 αίτηση του Ν. Γ. για αναίρεση της 1105/2011 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Φεβρουαρίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Φεβρουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ