292/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 292 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 292/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Α. Β. που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Δήμαρχο του. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Φραντζεσκάκη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων:1)Π. Π. του Α., κατοίκου ... και 2)Α. Π. του Α., Β. Ρ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Φωτεινή Γεωργακοπούλου-Κορδα, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-7-2001 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7475/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 8557/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 24-4-2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Νικόπουλος ανέγνωσε την από 16-11-2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, επί διεκδικητικής αγωγής ακινήτου, που στηρίζεται σε παράγωγο τρόπο κτήσης κυριότητας, για το ορισμένο αυτής αρκεί κατά την έννοια του αρθ.216 ΚΠολΔικ να γίνει επίκληση της συμβάσεως που καταρτίσθηκε μεταξύ του ενάγοντος και του αμέσου δικαιοπαρόχου του κυρίου του μεταβιβαζόμενου ακινήτου, με συμβολαιογραφικό έγγραφο που μεταγράφηκε και αν ο παράγωγος τρόπος κτήσεως συνίσταται στην κληρονομική διαδοχή, της ιδιότητας του ενάγοντος ως κληρονόμου και του διεκδικόμενου ακινήτου ως αντικειμένου της κληρονομίας, της αποδοχής αυτής συμβολαιογραφικώς και της μεταγραφής της σχετικής πράξεως χωρίς να είναι αναγκαίο να καθορίζεται στο δικόγραφο της αγωγής και ο τρόπος με τον οποίο κατέστη κύριος ο δικαιοπάροχος αυτός του ενάγοντος, διότι μόνο σε περίπτωση αμφισβητήσεως με τις προτάσεις της πρώτης συζήτησης της κυριότητας αυτού από τον εναγόμενο υποχρεώνεται ο ενάγων να καθορίσει τον τρόπο της κτήσεως αυτής.

Εν προκειμένω στην αγωγή επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, εξέθεταν οι ενάγοντες ήδη αναιρεσίβλητοι, ότι με το υπ' αριθμ.... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Πειραιά Γεωργίας Βούλγαρη, που έχει μεταγραφεί νόμιμα αποδέχθηκαν την επαχθείσα σ' αυτούς κληρονομία του κατά το έτος 1998 αποβιώσαντος πατέρα τους Α.

Π. Π., ο οποίος με την επικαλούμενη ιδιόγραφη διαθήκης κατέλιπε σ' αυτούς κατά τα εν αυτή ποοστά εξ αδιαιρέτου τα περιγραφόμενα λεπτομερώς δύο επίδικα οικόπεδα, τα οποία περιήλθαν στην κυριότητα του δικαιοπαρόχου πατέρα τους σε μείζονα έκταση το μεν πρώτο υπό στοιχείο Δ' δυνάμει του υπ' αριθμ. ... πωλητηρίου συμβολαίου του Συμβ/φου Αθηνών Παναγιώτη Μόρδα, που μεταγράφηκε νόμιμα από μεταβίβαση λόγω πωλήσεως από τις Β.

χήρα Κ. Χ. και Α. θυγ. Κ. Χ. κατά ποσοστό 1/4 εξ αδιαιρέτου από την πρώτη και 3/4 εξ αδιαιρέτου από τη δεύτερη, στις οποίες περιήλθαν σε μείζονα αγροτική έκταση κατά το ως άνω ποσοστό εξ αδιαιρέτου από κληρονομία του κατά το έτος 1931 αποβιώσαντος συζύγου της πρώτης και πατέρα της δεύτερης Κ.Ν. Χ., στην οποία αυτές ανεμίχθησαν ως μόνες εξ αιδαθέτου κληρονόμοι αυτού, στο δε πατέρα τους περιήλθεν κατά ένα μεγαλύτερο τμήμα σαράντα (40) στρεμμάτων από παραχώρηση εκ μέρους της Αεροπορικής Άμυνας δυνάμει του υπ' αριθμ. ...

παραχωρητηρίου που έχει νόμιμα μεταγραφεί και κατά ένα άλλο τμήμα εκτάσεως είκοσι στρεμμάτων επίσης από παραχώρηση εκ μέρους της Αεροπορικής Άμυνας δυνάμει του υπ' αριθμ. ... παραχωρητηρίου που μεταγράφηκε νόμιμα, και το δεύτερο (υπό στοιχείο β) δυνάμει του υπ' αριθμ. ... πωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Φώτη Φραγκούλη που μεταγράφηκε νόμιμα από μεταβίβαση εκ μέρους του πατέρα εκείνου και πάππου των εναγόντων Α.

Π. Π., λόγω πωλήσεως στον οποίο περιήλθε σε μείζονα έκταση δυνάμει του υπ' αριθμ.... πωλητηρίου συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Αθηνών Ιωάννου Χρ. Παπαδημητρίου, που μεταγράφηκε νόμιμα, εκ μέρους του Δ. Δ. Δ. λόγω πωλήσεως. Ότι ο δικαιοπάροχος τους πατέρας τους Α. Π. Π. και οι απώτεροι δικαιοπάροχοι τους ασκούσαν πράξεις νομής επί των επιδίκων που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό τους καλλιεργώντας αυτά σε μείζονα έκταση ως αγρούς, οριοθετώντας τα και προσταυτεύοντάς τα από κάθε προσβολή και διατάραξη τρίτων, ο δε πατέρας τους ασκούσε όλες αυτές τις πράξεις νομής μέχρι και το Μάρτιο του 1984, όταν τα όργανα του εναγομένου εισέβαλαν αυθαιρέτως εντός των επιδίκων, αφού κατέστρεψαν την περίφραξή τους, και κατασκεύασαν πρόχειρα δύο μπασκέτες με πρόθεση να τα μετατρέψουν σε χώρο αθλοπαιδιών του εναγομένου Δήμου ότι συνεπώς οι ενάγοντες είναι αποκλειστικοί κύριοι των επίδικων ως αποκτήσαντες αυτά παρά κυρίου δηλαδή του πατέρα τους Α.

Π. Π., ο οποίος επίσης ήταν αποκλειστικός κύριος αυτών ως αποκτήσας και αυτός παρά κυρίου δηλαδή των ως άνω λεπτομερώς αναφερομένων δικαιοπαρόχων του, οι οποίοι και αυτοί ήταν κύριοι, νομείς και κάτοχοι αυτών σε μείζονα έκταση, άλλως τόσον ο πατέρας τους όσο και οι απώτεροι δικαιοπάροχοί τους ήταν αποκλειστικοί κύριοι αυτών δια της ασκήσεως επ' αυτών αδιάλειπτης και αδιατάρακτης νομής με διάνοια κυρίου και έτσι ο πατέρας τους απέκτησε την κυριότητα επί των επιδίκων και με τακτική χρησικτησία ως νεμόμενως αυτά πέραν της δεκαετίας με νόμιμο τίτλο και καλή πίστη, αλλά και με έκτακτη χρησικτησία ως νεμόμενος αυτές πέραν της εικοσαετίας, και με βάση το πραγματικό αυτό της αγωγής ζήτησαν να αναγνωρισθούν συγκύριοι των επιδίκων και να τους αποδοθούν αυτά από τον εναγόμενο που τα κατέχει.

Με αυτό το περιεχόμενο η αγωγή ήταν πλήρως ορισμένη και ο περί του αντιθέτου πρώτος λόγος αναιρέσεως από το άρθρ. 559 αρ.1 ΚΠολΔικ ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο το δικόγραφο της αγωγής λόγω αοριστίας, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΕΠΕΙΔΗ, με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αρ.19 του άρθ.559 ΚΠολΔικ πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης διότι περιέχει ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς το ότι η αγωγή δεν έπασχε από νομική αοριστία. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι η από την ως άνω διάταξη αναιρετική πλημμέλεια στοιχειοθετείται μόνο όταν το δικαστήριο εξετάζει την αγωγή ως προς το κατ' ουσίαν βάσιμο αυτής.

ΕΠΕΙΔΗ, από το άρθ.400 αρ.3 ΚΠολΔικ που ορίζει ότι δεν εξετάζονται όταν κληθούν ως μάρτυρες πρόσωπα που μπορεί έχουν συμφέρον από τη δίκη, συνάγεται ότι εξαιρείται της μαρτυρίας, ύστερα από υποβολή σχετικής ένστασης, ο μάρτυρας που μπορεί να έχει συμφέρον υλικό, όπως επέλευση οικονομικής ωφέλειας ή αποφυγή περιουσιακής ζημίας, ή ηθικό, ως συνέπεια της έκβασης, της δίκης και άρα ως συνέπεια της επί της δίκης εκδιδόμενης απόφασης, η οποία (συνέπεια) μπορεί να είναι αναγκαία ως απορρέουσα ιδίως είτε από το δεδικασμένο, είτε από την εκτελεσότητα της απόφασης όπως στην περίπτωση του εταίρου ομόρρυθμης εμπορικής εταιρίας κατά του οποίου εκτελείται η απόφαση που εκδίδεται σε βάρος της εταιρίας (922 ΚΠολΔικ), ή να εξαρτάται από την κρίση του δικαστηρίου της ουσίας η οποία στην περίπτωση αυτή είναι αναιρετικά ανέλεγκτη διότι ανάγεται σε εκτίμηση πραγματικών γεγονότων.

Ετσι ο μάρτυρας στον οποίο ο διάδικος ανέθεσε την επ' αμοιβή σύνταξη γνωμοδότητης σχετικής με το επίδικο αντικείμενο, συνοδευόμενης και από αντίστοιχο τοπογραφικό διάγραμμα (άρθρ.390 ΚΠολΔ), δεν προσδοκά συμφέρον άμεσο από την έκβαση της δίκης, ως αναγκαία συνέπεια ιδίως του δεδικασμένου ή της εκτελεστότητας αυτής, αλλά η επέλευση αυτής εξαρτάται από την κρίση του δικαστηρίου της ουσίας σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.

Κατ' ακολουθίαν ο τρίτος λόγος αναιρέσεως από τον αρ.14 περ.γ' (και όχι από τον αρ.1 όπως αναφέρεται στο αναιρετήριο) του άρθ.5 παρ.9 ΚΠολΔικ κατά τον οποίο το Εφετείο μη εξαιρώντας ως έχοντα συμφέρον από την έκβαση της δίκης τον σ' αυτόν αναφερόμενο μάρτυρα με του ότι οι αναιρεσίβλητοι ανέθεσαν σ' αυτόν την επ' αμοιβή σύνταξη γνωμοδότηση για το επίδικο ακίνητο υπέπεσε στην πλημμέλεια της παρά το νόμο μη κήρυξης του απαραδέκτου της μαρτυρίας του ως άνω μάρτυρα, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι η αντίστοιχη κρίση του Εφετείου είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 24-4-2004 αίτηση αναιρέσεως του Δήμου Αγ. Βαρβάρας Αττικής κοντά της υπ' αριθμ. 8557/2003 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στην δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων την οποία ορίζει σε τριακόσια τριάντα ευρώ (330).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ