291/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 291 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 291/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ... , ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Αθανασιάδη.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ... και 2. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΑΕΕΓΑ- ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ελένη Σφέτσου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21 Μαρτίου 2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3671/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7218/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Πλαστήρας Αναστασάκης, ανέγνωσε την από 18 Δεκεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 929 Α.Κ., σε περίπτωση βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου η αποζημίωση περιλαμβάνει, εκτός από τα νοσήλια και τη ζημία που έχει ήδη επέλθει, ο,τιδήποτε ο παθών θα στερείται στο μέλλον ή θα ξοδεύει επιπλέον εξαιτίας της αυξήσεως των δαπανών του. Ζημία αποτελεί, μεταξύ άλλων και η διακοπή του μισθού από τον εργοδότη στον εργαζόμενο λόγω ανικανότητας προσφοράς εργασίας, η απώλεια διαφόρων επιδομάτων (αδείας κ.λ.π.).

Εξάλλου με την προσωρινή διακοπή εργασίας λόγω ανικανότητας προς αυτήν συνεπεία τραυματισμού, ο εργοδότης, σύμφωνα με την ισχύουσα ασφαλιστική νομοθεσία, απαλλάσσεται από την υποχρέωση καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών που διαφορετικά θα τον εβάρυναν. Βέβαια ο εργαζόμενος - τραυματισθείς δεν έχει άμεση αξίωση κατά του εργοδότη προκειμένου να απαιτήσει τις εισφορές αυτές.

Ομως αυτές (εισφορές) δεν παύουν να αποτελούν όφελος για τον εργαζόμενο, η απόλαυση του οποίου χάνεται για τον παραπάνω λόγο. Ο εργαζόμενος - τραυματισθείς για να απολαύσει το όφελος των εργοδοτικών εισφορών θα πρέπει είτε να τις καταβάλει ο ίδιος με δικά του χρήματα, είτε να απασχοληθεί μεταγενέστερα για ίσο χρόνο.

Τελικά οι εισφορές αυτές με την παραπάνω μορφή αποτελούν ζημία (Α.Κ. 914) για τον παθόντα, ο οποίος δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση από τον υπόχρεο. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δικάζοντας μετά από εξαφάνιση της εκκαλούμενης 3671/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, επί της από 21.3.2002 αγωγής του ήδη αναιρεσείοντος κατά των αναιρεσιβλήτων, έκανε δεκτό, σε σχέση με το κονδύλιο αυτής που αναφέρεται στην απώλεια εισοδημάτων του λόγω ανικανότητάς του προς εργασία, συνεπεία του τραυματισμού του κατά το αναφερόμενο σ' αυτήν (αγωγή) αυτοκινητικό ατύχημα, ότι στις ημερήσιες αποδοχές του, ως εργάτη αποθήκης στην εταιρεία εμπορίας ανταλλακτικών αυτοκινήτων "... .", συμπεριλαμβάνονται μόνον οι ακαθάριστες αποδοχές που ελάμβανε από τον εργοδότη του (542,92 ευρώ (185.000 δρχ.) το μήνα από 9.9.2001 έως 9.9.2002 και 586,94 ευρώ (200.000 δρχ.) το μήνα από 9.9.2002 έως 9.9.2003) και δεν του επιδίκασε και τις επίσης αιτηθείσες ασφαλιστικές εισφορές που άλλως θα κατέβαλλε ο εργοδότης του στο Ι.Κ.Α.

Κατά το διάστημα αυτό (εξ ευρώ 163,40 και 176,65 μηνιαίως, αντίστοιχα) και κατά τις οποίες αυτός ζημιώθηκε συνεπεία της αδικοπραξίας των εναγομένων, κατά τα άνω εκτιθέμενα. Ετσι κρίνοντας το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 914, 929 ΑΚ σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 297 και 298 Α.Κ.

Επομένως, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ., είναι βάσιμος και πρέπει, κατά παραδοχή του, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο γιατί είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (ΚΠολΔ 580 παρ. 3) και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι, λόγω της ήττας των, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος.

Για τους λόγους αυτούς

Αναιρεί την 7218/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο με άλλη σύνθεση.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 31 Ιανουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 9 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ