288/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 288 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 288/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Γεώργιο Γιαννούλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος: Χ1, τον οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Γεώργιος Σταθέας με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: ......., η οποία δεν εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11.11.2002 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 1741/2005 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 5546/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 10.09.2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνον ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γιαννούλης ανέγνωσε την από 07.12.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο δεύτερος λόγος και να απορριφθεί ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, εκ των διατάξεων των άρθρων 576 § 2, 568 §§ 1 και 4 και 498 § 1 του ΚΠολΔ συνάγεται, ότι ο Άρειος Πάγος, εφόσον ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανιστεί, οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως, αν αυτός κλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως και σε καταφατική περίπτωση να προχωρήσει στη συζήτηση παρά την απουσία του. Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. ..... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ......, αποδεικνύεται ότι, μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με τις πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση αυτής κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας αποφάσεως, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στην αναιρεσίβλητη. Επομένως, εφόσον αυτή δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο κατά την προκειμένη δικάσιμο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως παρά την απουσία της, ως εάν ήταν και αυτή παρούσα.

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις, που δεν προσκομίσθηκαν. Κατά την αληθινή έννοια της διατάξεως αυτής, που προκύπτει και από το συνδυασμό της προς τις διατάξεις των άρθρων 106, 237 § 1 εδαφ. β στοιχ. β, 346 και 453 § 1 του ΚΠολΔ, ως αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν νοούνται και εκείνες, των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου, που τις προσκόμισε.

Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου, όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητά του. Μπορεί δε η επίκληση αυτή να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης, μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε με αναφορά δια των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 του ΚΠολΔ.

Η διάταξη αυτή αναφέρεται στον τρόπο επαναφοράς "ισχυρισμών", έχει όμως εφαρμογή και για την επίκληση αποδεικτικών μέσων, λόγω της ταυτότητας του νομικού λόγου. Δεν είναι συνεπώς νόμιμη η κατ' έφεση επίκληση εγγράφου, προς άμεση ή έμμεση απόδειξη, όταν στις προτάσεις ενώπιον του εφετείου περιέχεται γενική μόνο αναφορά σε όλα τα έγγραφα, που ο διάδικος είχε επικαλεστεί και προσαγάγει πρωτοδίκως, χωρίς παραπομπή σε συγκεκριμένα μέρη των επανυποβαλλόμενων πρωτόδικων προτάσεων, όπου περιέχεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου (ΟλΑΠ 9/2000, ΟλΑΠ 30/1997).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλει, ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β του ΚΠολΔ, διότι έλαβε υπόψη του έγγραφα που δεν προσκομίστηκαν νομίμως. Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το Εφετείο για το σχηματισμό της κρίσεώς του περί της ουσιαστικής βασιμότητας της αγωγής διαρρήξεως των καταδολιευτικών δικαιοπραξιών έλαβε υπόψη του όλα τα νομίμως επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, μεταξύ των οποίων και τα αναφερόμενα στον ως άνω λόγο αναιρέσεως έγγραφα : 1) το υπ' αριθ. 10014/3.1.2004 κλητήριο θέσπισμα, από το οποίο προκύπτει, ότι οι εναγόμενοι με την ως άνω αγωγή παραπέμφθηκαν για να δικαστούν στο Α' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά στις 4.3.2004, οπότε αναβλήθηκε η εκδίκαση της υποθέσεως, 2) το από 24.7.2002 απολογητικό υπόμνημα του αναιρεσείοντος δεύτερου εναγομένου Χ1, 3) το υπ' αριθ. ......

Δελτίο Αποστολής - Τιμολόγιο, 4) το έγγραφο πωλήσεως του φορτηγού αυτοκινήτου με άδεια κυκλοφορίας το .... αντί τιμήματος 2.000.000 δραχμών προς την ....., κάτοικο ....... Κορινθίας, 5) τη δοθείσα στον Πταισματοδίκη απολογία του αναιρεσείοντος δευτέρου εναγομένου επί ασκηθείσας κατ' αυτού ποινικής διώξεως για καταδολίευση δανειστών.

Όμως, τα παραπάνω έγγραφα, τα οποία, όπως προκύπτει από τις ενώπιον αυτού προτάσεις του κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δεν επικαλέστηκε ούτε ο αναιρεσείων στο Εφετείο, ελήφθησαν υπόψη από τούτο, όπως προκύπτει από τη γενική ρήτρα αποδοχής των εγγράφων της προσβαλλομένης αποφάσεως, παρά το ότι δεν είχε γίνει νόμιμη επίκλησή τους ενώπιόν του.

Ειδικότερα, από την επιτρεπτή επισκόπηση των προτάσεων της αναιρεσίβλητης εκκαλούσας - ενάγουσας με χρονολογία 3.5.2006 ενώπιον του Εφετείου προκύπτει, ότι η επίκληση τους είχε λάβει χώρα με τις προτάσεις της και με την προσθήκη και αντίκρουση ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου με χρονολογία 4.8.2004, οι δε προτάσεις αυτές περιλήφθηκαν αυτούσιες στις προτάσεις που υπέβαλε στο Εφετείο (σελίδες 12 έως 20 και 21 έως 28, αντιστοίχως), χωρίς παραπομπή σε ορισμένες σκέψεις ή εξειδίκευση ορισμένων τμημάτων των προτάσεων.

Συνεπώς, το Εφετείο με το να λάβει υπόψη τα πιο πάνω έγγραφα υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β του ΚΠολΔ, της παρά τον νόμο λήψεως υπόψη αποδείξεων που δεν προσκομίσθηκαν νόμιμα, γι' αυτό και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος. Μετά ταύτα, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 580 § 3 του ΚΠολΔ, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 31 § 1 του ν. 2.172/1993.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 5.546/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιανουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ