287/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 287 / 2015 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 287/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Μιχαήλ Αυγουλέα και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Φεβρουαρίου 2015, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ" νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεμιστοκλή Μερσίνη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ν. Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Βασιλική Κουτσούκου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-4-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 916/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1424/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28-3-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Νικόλαος Πάσσος, ανέγνωσε την από 22-1-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του τετάρτου λόγου της κρινόμενης αίτησης και την απόρριψη των λοιπών λόγων αυτής.

Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 201 του ΑΚ, αν με την δικαιοπραξία τα αποτελέσματά της εξαρτήθηκαν από γεγονός μελλοντικό και αβέβαιο (αναβλητική αίρεση), τα αποτελέσματα αυτά επέρχονται μόλις συμβεί το γεγονός, ενώ κατά το άρθρο 207§1 του ΑΚ η αίρεση θεωρείται ότι πληρώθηκε, αν την πλήρωσή της εμπόδισε αντίθετα προς την καλή πίστη εκείνος, που θα ζημιωνόταν από την πλήρωσή της.

Τέτοια δικαιοπραξία με αναβλητική αίρεση, στην οποία εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 207§1 του Α.Κ., είναι και εκείνη, με την οποία συμφωνήθηκε μεταξύ του εργοδότη και του μισθωτού η προαγωγή αυτού, αν συντρέξουν ορισμένες προϋποθέσεις, η διαπίστωση της συνδρομής των οποίων γίνεται από τον εργοδότη (ή εξουσιοδοτημένο όργανό του), όπως όταν η υπό προϋποθέσεις προαγωγή του υπαλλήλου προβλέπεται από κανονισμό εργασίας, που έχει συμβατική ισχύ.

Στην περίπτωση αυτή, όταν κρίνεται από τον εργοδότη (ή εξουσιοδοτημένο όργανό του) ότι ο μισθωτός δεν συγκεντρώνει τις συμφωνημένες προϋποθέσεις για την προαγωγή του και η κρίση αυτή είναι αντίθετη προς την καλή πίστη ως καταφώρως εξ αντικειμένου άδικη, όταν δηλαδή παραλείφθηκε να προαχθεί υπάλληλος, που υπερείχε καταφανώς ως προς τα, συνολικώς εκτιμώμενα, τυπικά και ουσιαστικά, υπηρεσιακά προσόντα του έναντι, έστω και ενός, προαχθέντος συναδέλφου του, τότε η αναβλητική αίρεση, υπό την οποία τελούσε η προαγωγή του παραλειφθέντος, λογίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 207 του Α.Κ., ότι πληρώθηκε από τότε, που έπρεπε να είχε γίνει η προαγωγή (ΑΠ 1641/2012).

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθ.27 παρ.στ', 33 και 38 του έχοντος ισχύ νόμου Καταστατικού της αναιρεσείουσας Τράπεζας της Ελλάδος (κυρ. ν.3234/1927) προκύπτει ότι οι προαγωγές και η υπηρεσιακή εξέλιξη των υπαλλήλων της ρυθμίζεται από τον εσωτερικό κανονισμό της, ο οποίος καταρτίζεται από το Γενικό Συμβούλιο αυτής και έχει, ως εκ τούτου, συμβατική ισχύ (ΑΠ 257/2011).

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα άρθρα 10 και 12 του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας και Κανονισμού Βαθμολογικής και Μισθολογικής Τάξεως των υπαλλήλων της αναιρεσείουσας, η προαγωγή στο 2ο βαθμό (του υποδιευθυντή) αποφασίζεται κατ' απόλυτη εκλογή και ελεύθερη κρίση του Γενικού Συμβουλίου μετά από πρόταση του Διοικητή, εφόσον υφίσταται κενή οργανική θέση, ο υπό προαγωγή υπάλληλος έχει συμπληρώσει στον κατεχόμενο βαθμό τον αναγκαίο χρόνο ευδόκιμης υπηρεσίας, έχει τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα για την προαγωγή στην ανώτερη θέση και έχει επιδείξει στην άσκηση των καθηκόντων του και την εκτέλεση της υπηρεσίας του εξαιρετική επίδοση, ήθος, ικανότητα και εργατικότητα.

Πέραν των προϋποθέσεων αυτών, με το άρθρο 34 του Γενικού Κανονισμού Καταστάσεως Υπαλλήλων της αναιρεσείουσας, όπως τροποποιήθηκε με τις από 27-2-1987, 21-12-1990 και 29-8-1991 αποφάσεις του Γενικού Συμβουλίου αυτής, από το έτος 1990 και εφεξής προβλέφθηκαν ως αξιολογικά στοιχεία για την προαγωγή στους ανώτερους βαθμούς οι πρόσθετες γνώσεις και η ικανότητα διεκπεραίωσης συγχρόνων τραπεζικών εργασιών, η γνώση της λειτουργίας των τραπεζικών αγορών και των νέων χρηματοπιστωτικών προϊόντων και υπηρεσιών, η ικανότητα χειρισμού θεμάτων νομισματικής και πιστωτικής πολιτικής, λειτουργίας, εποπτείας και ελέγχου του πιστωτικού συστήματος, η γνώση και η ικανότητα άσκησης αποτελεσματικής διοίκησης και βελτίωσης των τρόπων διοίκησης κλπ (ΑΠ 1641/2012).

Περαιτέρω, αν η παράλειψη προαγωγής υπαλλήλου έχει συντελεσθεί υπό συνθήκες που συνιστούν προσβολή της προσωπικότητάς του, τότε κατά τις διατάξεις των άρθ.57, 59, 299 και 932 ΑΚ ο εργοδότης υποχρεούται να του καταβάλει εύλογο χρηματικό ποσό, καθοριζόμενο κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου, ως χρηματική ικανοποίηση προς αποκατάσταση ηθικής βλάβης που του προκάλεσε η παράλειψη αυτή (ΑΠ 111/2014, 1131/2006).

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 281, 297 και 298 Α.Κ., προκύπτει ότι ο εργοδότης, εναγόμενος από μισθωτό του, για, κατά παράβαση του άρθρου 281 Α.Κ., παράλειψη της προαγωγής του, έχει το δικαίωμα να κάνει χρήση, προς άμυνα κατά της αγωγής, διακωλυτικής, κατά της αξίωσης του μισθωτού, προς προαγωγή, ένστασης, που θεμελιώνεται στον ισχυρισμό της απλής υπεροχής ενός ή περισσοτέρων συναδέλφων του ενάγοντος, οι οποίοι θα είχαν προαχθεί, αντ` αυτού, αν δεν είχαν προαχθεί, κατά παράλειψη του ενάγοντος, αυτοί που αναφέρονται στην αγωγή.

Η ένσταση αυτή δεν συνιστά δόλια συμπεριφορά του εργοδότη ούτε αντίκειται στις αρχές της καλής πίστης, σε περίπτωση δε ευδοκίμησής της, επιφέρει απλώς τη διακοπή του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της παράλειψης της προαγωγής του ενάγοντα και της προαγωγής των προτεινομένων από αυτόν, προς σύγκριση, με την αγωγή του (ΑΠ 446/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο Αθηνών, κρίνοντας επί αγωγής του ήδη αναιρεσιβλήτου κατά της τώρα αναιρεσείουσας "Τράπεζας της Ελλάδος ΑΕ" διωκούσης να αναγνωρισθεί ότι έπρεπε να προαχθεί από την εναγομένη από 1.12.2003, άλλως από 27.11.2007, στον βαθμό του Υποδιευθυντή αντί των προαχθέντων και εκεί αναφερομένων συναδέλφων του, με την αναιρεσιβαλλομένη 1424/2013 απόφασή του και όπως απ' αυτήν προκύπτει δέχθηκε, ότι ο αναιρεσίβλητος ενάγων προσλήφθηκε από την αναιρεσείουσα εναγομένη τράπεζα την 19-6-1974 με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας και προήχθη στον βαθμό του Εντεταλμένου Τμηματάρχη την 1-5-2002, έχει πτυχίο (α) του Πανεπιστημίου Πειραιά (Οικονομικό Τμήμα της πρώην Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιά) (β) του ΤΕΙ Ηλεκτρονικών ...ς (γ) Προγραμματιστών του ΕΛΚΕΠΑ, γνωρίζει πολύ καλά την αγγλική γλώσσα, έχει παρακολουθήσει 14 σεμινάρια, έχει συμμετάσχει σε 23 επιτροπές και 8 ομάδες εργασίας, έχει εκπροσωπήσει την εναγομένη σε 4 διεθνή συνέδρια, ήταν εισηγητής σε 5 σεμινάρια και αξιολογήθηκε από το 2000 έως το 2006 με 17 "εξαίρετος" επί 17 κριτηρίων για κάθε έτος, ότι υπηρέτησε στο κεντρικό κατάστημα της εναγομένης τράπεζας (α) στο τμήμα λογιστικού μηχανογράφησης από 21-6-1974 (β) στο τμήμα μηχανογράφησης από 22-3-1978 (γ) στο τμήμα ανάλυσης και προγραμματισμού διοικητικών εφαρμογών από 12-1-1984 (δ) στο τμήμα ανάπτυξης και υποστήριξης πληροφοριακών συστημάτων από 22-9-1995 (ε) στο τμήμα ανάπτυξης πληροφοριακών συστημάτων από 22-9-1995 (στ) στο τμήμα διοικητικών εφαρμογών από 10-2-2002 και (ζ) στον τομέα ανάπτυξης πληροφοριακών συστημάτων Β' από 19-12-2006, ότι κατείχε τις εξής θέσεις ευθύνης (α) Προϊστάμενος Υπηρεσίας Διοικητικών Εφαρμογών από 10-10-1988 (β) Προϊστάμενος Υπηρεσίας Υποστήριξης Πληροφοριακών Συστημάτων από 10-10-1988 (γ) αναπληρωτής Προϊσταμένου Τμήματος Ανάπτυξης Πληροφοριακών Συστημάτων από 22-9-1995 (δ) Προϊστάμενος Τμήματος Διοικητικών Εφαρμογών από 10-2-2000 (ε) Προϊστάμενος Τμήματος Ανάπτυξης πληροφοριακών Συστημάτων Β' από 30-1-2004 και (στ) Προϊστάμενος Τομέα Ανάπτυξης Πληροφοριακών Συστημάτων Β' από 19-12-2006, ότι κατά τις κρίσεις του 2003 ο ενάγων παραλείφθηκε από την προαγωγή στον βαθμό του Υποδιευθυντή και αντ' αυτού προήχθησαν, μεταξύ άλλων, οι Α.

Α., Χ. Π., Ε. Κ., Α. Μ., Γ. Κ., Α. Κ. και Π. Κ., ότι (1) η Ε. Κ. (α) προσλήφθηκε την 11-1-1973 και προήχθη στον βαθμό του Εντεταλμένου Τμηματάρχη την 14-2-1997, απασχολήθηκε στις Διευθύνσεις Πιστώσεων, Διοικητικού και Οικονομικών και υπήρξε προϊσταμένη του ιδιαιτέρου γραφείου του πρώην Διοικητή Θ. Χ. από τον Δεκέμβριο του 1982 έως το 1987 και του ιδιαιτέρου γραφείου του Υποδιοικητή Π.

πό το 1994 έως τον Φεβρουάριο του 2002 (β) άσκησε καθήκοντα αναπληρώτριας Προϊσταμένης από το 1991 (γ) είναι πτυχιούχος του Ιστορικού-Αρχαιολογικού και αγγλικής φιλολογίας και κάτοχος Masters of Arts in Human Resources του πανεπιστημίου του York και γνωρίζει τη αγγλική και γαλλική γλώσσα "πολύ καλά" (δ) έχει συμμετάσχει σε 8 σεμινάρια και 5 ημερίδες και έχει βαθμολογηθεί τα έτη 2000, 2001 και 2002 σε όλα τα κριτήρια ως "εξαίρετη" (2) η Α.

Μ. (α) προσελήφθη την 10-2-1972 και προήχθη στον βαθμό του Προϊσταμένου Τμηματάρχη την 14-2-1997 (β) απασχολήθηκε στο Τμήμα Προμηθειών, στην Διεύθυνση Διοικητικού και στο Τμήμα Γραμματείας Διοικητικού (γ) άσκησε καθήκοντα προϊσταμένου υπηρεσίας από το 1983, αναπληρωτή προϊσταμένου τμήματος από το 1990 και προϊσταμένου τμήματος από το 1993 (γ) έχει πτυχίο Οικονομικών Επιστημών της ΑΣΟΕΕ και γνωρίζει πολύ καλά την αγγλική γλώσσα (δ) έχει εκπροσωπήσει την εναγομένη στην Ομάδα Δράσης Ευρώ στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, στην Επιτροπή Επικοινωνίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και στην επιτροπή για ευρωπαϊκή τραπεζική ιστορία να συμμετοχή σε διάφορες επιτροπές της Τράπεζας, ότι από την σύγκριση του ενάγοντος με τις δύο παραπάνω συναδέλφους του προκύπτει ότι ο ενάγων (α) σε σχέση με την Ε.

Κ. υστερεί ως προς την γενική αρχαιότητα κατά ένα έτος περίπου και στην ειδική αρχαιότητα, καθώς και ως προς τις ξένες γλώσσες, δεδομένου ότι η ανωτέρω γνωρίζει δύο γλώσσες (αγγλική, γαλλική), έναντι μίας (του ενάγοντος), υπερτερεί, όμως, στους τίτλους σπουδών, καθόσον κατέχει πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης οικονομικού πανεπιστημίου, καθώς και στην παρακολούθηση σεμιναρίων, συμμετοχή σε επιτροπές και ομάδες εργασίας και στην εκπροσώπηση σε διεθνή συνέδρια (β) ως προς την Α.

Μ., υστερεί ως προς την γενική και ειδική αρχαιότητα και είναι ισοδύναμος ως προς το πτυχίο, την ξένη γλώσσα και την βαθμολογία (γ) ως προς τις θέσεις ευθύνης και την εμπειρία στις τραπεζικές εργασίες, που συνιστούν τα πλέον ουσιώδη και αποφασιστικά κριτήρια προαγωγών και κατάληψης θέσεων ευθύνης, ο ενάγων υπερτερεί καταφανώς των δύο ως άνω συναδέλφων του, οι οποίες απασχολήθηκαν κυρίως σε τμήματα γραμματειακής και διοικητικής υποστήριξης, χωρίς ανάλογη απασχόληση με αντικείμενα τραπεζικού ενδιαφέροντος σε επίπεδο λειτουργίας τραπεζικών καταστημάτων ή σε επιτελικές θέσεις χάραξης τραπεζικής στρατηγικής, και κατά συνέπεια ο ενάγων υπερτερεί καταφανώς των ως άνω συγκρινομένων συναδέλφων του, παρελκούσης της σύγκρισης με τους λοιπούς προαχθέντες στον βαθμό του Υποδιευθυντή κατά τον παραπάνω χρόνο, ότι κατά τις ίδιες προαγωγικές κρίσεις παραλείφθηκαν και οι συνάδελφοι του ενάγοντος Σ.

Ν., Γ. Τ., Α. και Γ. Κ., τους οποίους αντιπροτείνει η εναγομένη, προβάλλοντας σχετική διακωλυτική ένσταση και από τους οποίους (α) ο πρώτος προσελήφθη το 1972, κατέχει πτυχίο Διοίκησης Επιχειρήσεων της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής, έχει παρακολουθήσει 6 επιμορφωτικά σεμινάρια, κατέχει καλά την αγγλική γλώσσα και η βαθμολογία του κατά τα έτη 2000-2002 είναι "εξαίρετη" (β) ο δεύτερος προσελήφθη το 1976, μετά τον ενάγοντα, είναι πτυχιούχος Δημόσιας Διοίκησης και Πολιτικών Επιστημών, χωρίς να διαθέτει γνώσεις οικονομικού περιεχομένου, καθώς και διπλώματος παιδαγωγικής ακαδημίας, δηλ.

πτυχίου γνωστικού αντικειμένου ασχέτου με το αντικείμενο των τραπεζικών εργασιών, έχει παρακολουθήσει 2 επιμορφωτικά σεμινάρια, έχει καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας και η βαθμολογία του από το 2000 έως το 2002 είναι "εξαίρετη" (γ) ο τρίτος προσελήφθη το 1971, είναι κάτοχος πτυχίων Δημόσιας Διοίκησης και Πολιτικών Επιστημών και διπλωματούχος παιδαγωγικής ακαδημίας, οι τίτλοι, όμως, αυτοί δεν του προσδίδουν υπεροχή έναντι του ενάγοντος, αφού στερούνται οικονομικού ή εμπορικού περιεχομένου, αναγκαίου για άσκηση τραπεζικών εργασιών και δραστηριοτήτων, δεν έχει παρακολουθήσει σεμινάρια και δεν γνωρίζει ξένες γλώσσες, ενώ η βαθμολογία του κατά τα έτη 2000-2002 είναι "εξαίρετη", ότι οι ανωτέρω έχουν υπηρετήσει σε μικρά υποκαταστήματα, ο δεύτερος μόνο στο υποκατάστημα Ιωαννίνων και ο τρίτος στα υποκαταστήματα Μυτιλήνης και Ρόδου, σε αντίθεση με τον ενάγοντα, ο οποίος υπηρέτησε εξαρχής στο κεντρικό κατάστημα της εναγομένης στους προαναφερομένους νευραλγικούς τομείς (προϊστάμενος υπηρεσίας υποστήριξης πληροφοριακών συστημάτων, προϊστάμενος Τμήματος Διοικητικών Εφαρμογών κλπ.), ότι επομένως ο ενάγων υπερέχει τουλάχιστον απλώς έναντι των ως άνω τριών αντιπροτεινομένων συναδέλφων του ως προς τα προαγωγικά τους προσόντα, αντικειμενικά εκτιμώμενα στο σύνολό τους και "ανάλογα με την προαγωγική βαρύτητά τους" και κατά συνέπεια, ακόμη και εάν έπρεπε να προαχθεί ο τέταρτος προτεινόμενος με την διακωλυτική ένσταση Γ.

Κ., εφόσον ο ενάγων υπερτερεί έναντι δύο τουλάχιστον συναδέλφων του, θα καταλάμβανε με βεβαιότητα την μία θέση προαγωγής, παρελκούσης της έρευνας των προσόντων του προτεινομένου αυτού, ότι εξαιτίας της παράλειψής του, παρά την καταφανή υπεροχή του έναντι των παραπάνω προαχθέντων, ο ενάγων υπέστη παράνομη και υπαίτια προσβολή της προσωπικότητάς του και συνακόλουθα ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας η εύλογη χρηματική ικανοποίηση ανέρχεται σε 2.000€, με βάση δε τα γενόμενα ως άνω δεκτά απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας εναγομένης, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση.

Με την κρίση του αυτήν το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, διέλαβε δε συναφώς στην προσβαλλομένη απόφασή του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς την κατά παράβαση του κανονισμού της αναιρεσείουσας τράπεζας κατάφωρα άδικη παράλειψη προαγωγής του αναιρεσιβλήτου στον ανώτερο βαθμό και ως προς την απόρριψη της διακωλυτικής ένστασης της εναγομένης και επομένως πρέπει ν' απορριφθούν ως αβάσιμοι οι περί του αντιθέτου λόγοι αναίρεσης πρώτος, δεύτερος και τρίτος κατά τα σχετικά σκέλη τους από το άρθ.559 αριθ.1 και 19 ΚΠολΔ.

Επίσης, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθ.57, 59, 299 και 932 ΑΚ, επιδικάζοντας στον ενάγοντα χρηματική ικανοποίηση ύψους 2.000€ για την ηθική βλάβη που υπέστη από την κατάφωρα άδικη, όπως δέχθηκε, παράλειψή του και την εντεύθεν προσβολή της προσωπικότητάς του, ως εκ τούτου δε είναι απορριπτέος ο περί του αντιθέτου τέταρτος λόγος αναίρεσης αληθώς μόνον από τον αριθ.1 του άρθ.559 ΚΠολΔ.

Εξάλλου, από την περιεχομένη στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση βεβαίωση ότι το δικαστήριο της ουσίας για τον σχηματισμό του αποδεικτικού πορίσματός του έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν με επίκληση από τους διαδίκους, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης αυτής, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τον προσκομισθέντα από την αναιρεσείουσα πίνακα αξιολόγησης των υποψηφίων προς προαγωγή και επομένως πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος ο αυτός πρώτος λόγος αναίρεσης κατά το σχετικό σκέλος του από τον αριθ.11 περ.γ' του αυτού ως άνω άρθρου.

Οι ειδικότερες διάσπαρτες αιτιάσεις, και δη στους πρώτο και δεύτερο λόγους αναίρεσης, ενιαία διατυπούμενους, ότι "η προσβαλλομένη...ανακριβώς και πέραν των όποιων αποδεικτικών στοιχείων που τέθηκαν υπόψη του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, εδέχθη χωρίς έλεγχο τους αναποδείκτους ισχυρισμούς του αντιδίκου σχετικά με τις θέσεις στις οποίες υπηρέτησε και την προσφορά του στην τράπεζα γενικότερα" πλήττουν ευθέως και αποκλειστικά την μη υποκειμένη σε αναιρετικό έλεγχο εκτίμηση των αποδείξεων και της ουσίας της υπόθεσης (άρθ.561§1 ΚΠολΔ) και ως εκ τούτου πρέπει ν' απορριφθούν ως απαράδεκτες.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, πρέπει ν' απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-3-2013 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" για αναίρεση της 1424/2013 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Aθήνα, στις 3 Μαρτίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα,, στις 17 Μαρτίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ