Supreme Court annuls appeal judgment for lack of legal interest in debt transferred to new social security fund.

Απόφαση 285 / 2025 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 285/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη - Εισηγήτρια και Φωτεινή Μηλιώνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Μαρτίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως οιονεί καθολικού διαδόχου του αρχικά εναγομένου Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.), το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τούμπα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "…....", που εδρεύει στον …... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Χαρώνη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18/11/2015 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: .../2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 829/2020 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 8/2/2022 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Με την από 8-2-2022 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η τελεσίδικη υπ'αριθμ.829/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που δίκασε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία και απέρριψε ως απαράδεκτη ελλείψει εννόμου συμφέροντος την έφεση και τους πρόσθετους λόγους έφεσης του ήδη αναιρεσείοντος κατά της υπ'αριθμ…../2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία είχε δεχθεί την αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, από διαδοχικές συμβάσεις πωλήσεως, ως προς το δεύτερο εναγόμενο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και το υποχρέωσε να της καταβάλει το συνολικό ποσό των 195.972,27 ευρώ, νομιμοτόκως, ενώ απέρριψε την αγωγή ως προς τους λοιπούς εναγομένους, Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., 1η ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ και 2Η ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΑΙΓΑΙΟΥ, ως απαράδεκτη ελλείψει παθητικής νομιμοποιήσεως. Η αίτηση αναίρεσης, παρά τα όσα αβάσιμα ισχυρίζεται η αναιρεσίβλητη, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ σε συνδυασμό με άρθρ. 9 ΠΝΠ της 28/1/2022, που κυρώθηκε με άρθρο 1 Ν.4890/2022 μέρος Β' "ρυθμίσεις για τις πολιτικές δίκες", άρθρο 8ο περί αναστολής προθεσμιών πολιτικών ενδίκων μέσων από 24-28/1/22 λόγω έκτακτων καιρικών φαινομένων στον νομό Αττικής). Είναι, συνεπώς, παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

2. Με το Ν.3918/2-3-2011 "Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις", προκειμένου (όπως αναφέρεται στην Εισηγητική του Έκθεση) να εξασφαλισθεί η ισότιμη πρόσβαση όλων των ασφαλισμένων σε ενιαίο σύστημα παροχής υπηρεσιών υγείας και να επιτευχθεί η σύμπραξη όλων των μονάδων πρωτοβάθμιας υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) με τις υπάρχουσες δομές όλων των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ) στο πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας ενιαίου δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, ορίστηκαν και τα ακόλουθα:

Στο άρθρο 17 αυτού, όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 72 του ν.3984/2011, ορίζεται ότι: "1. Συνιστάται νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (εφεξής Ε.Ο.Π.Υ.Υ. ή Οργανισμός), το οποίο αποτελεί Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης... Η έναρξη λειτουργίας του Οργανισμού ορίζεται έξι μήνες μετά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. 2.

Στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. μεταφέρονται και εντάσσονται ως υπηρεσίες, αρμοδιότητες και προσωπικό ο Κλάδος Υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.) με τις μονάδες υγείας του, το κέντρο διάγνωσης ιατρικής της εργασίας του Ι.Κ.Α. με το σύνολο του εξοπλισμού του, οι Κλάδοι Υγείας του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) και του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ), ο Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ), όπως διαμορφώθηκε με τις διατάξεις του ν.3655/2008, ως προς τις παροχές σε είδος. 3... 4. ... 5. ...".

Στο άρθρο 18 του ιδίου νόμου ορίζεται ότι: "1. Σκοπός του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας είναι α. Η παροχή υπηρεσιών υγείας στους εν ενεργεία ασφαλισμένους, συνταξιούχους και τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, των μεταφερόμενων φορέων, σύμφωνα με τα οριζόμενα από τον προβλεπόμενο στο άρθρο 30 Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας του παρόντος νόμου... 2.

Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας παρέχεται στους ασφαλισμένους του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ: α) από τις Μονάδες Υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, β) από τους συμβεβλημένους με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τον ΟΑΕΕ και τον ΟΠΑΔ ιατρούς και γ) από τους ιατρούς των Κέντρων Υγείας και των Περιφερειακών Ιατρείων... 3. ... 4. ...". Στο άρθρο 23 του νόμου αυτού ορίζεται ότι: "1.

Οι υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. διακρίνονται σε Κεντρική και Περιφερειακές. Α.... Β. α. Τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελούν οι υφιστάμενες μονάδες των περιφερειακών υπηρεσιών υγείας του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., οι υγειονομικές υπηρεσίες αυτού που δεν αποτελούν οργανικές μονάδες και λειτουργούν μέχρι την εφαρμογή του παρόντος ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης, οι υπηρεσίες Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.

που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος και λειτουργούν σε υπηρεσίες ασφάλισης, καθώς και οι περιφερειακές υπηρεσίες των λοιπών εντασσόμενων φορέων και κλάδων υγείας που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος. Από τις περιφερειακές υπηρεσίες υγείας του Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.

εξαιρούνται οι υπηρεσίες νοσοκομειακής υποστήριξης, οι οποίες μεταφέρονται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος. β...". Περαιτέρω, στο άρθρο 29 του νόμου αυτού ορίστηκε ότι: "1.Α) Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσόμενων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτών. 2 ... 3.

Οι συμβάσεις των εντασσόμενων φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", ενώ με την μεταβατική διάταξη του άρθρου 33 παρ. 9 του ιδίου νόμου ορίστηκε ότι: "Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων φορέων συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης.

Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.". Κατ' εξουσιοδότηση της προαναφερόμενης διάταξης του άρθρου 23 παρ.1 Ββ' του ν.3918/2011 εκδόθηκε η ΥΑ Φ.80000/οικ.32115/2009 (Β' 3010/29.12.2011), με την οποία μεταφέρθηκαν, από 1.1.2012, στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. από το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. οι Νομαρχιακές Μονάδες Υγείας, οι Τοπικές Μονάδες Υγείας, τα Τοπικά Ιατρεία, τα Διαγνωστικά Κέντρα, οι Υγειονομικές Υπηρεσίες που δεν αποτελούσαν οργανικές μονάδες και λειτουργούσαν μέχρι τότε ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης του Ιδρύματος κ.λπ., οι οποίες αποτελούσαν, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ.3 του π.δ. 266/1989, μαζί με τις λοιπές αναφερόμενες εκεί υπηρεσίες, τις Υπηρεσίες Υγείας του ΙΚΑ.

Από τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν συνάγεται ότι με το άρθρο 17 του Ν.3918/2011 συστήθηκε ως ΝΠΔΔ ο ΕΟΠΥΥ, με σκοπό, μεταξύ άλλων, την παροχή υπηρεσιών υγείας στους εν ενεργεία ασφαλισμένους, στους συνταξιούχους και στα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν σε αυτόν, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ότι ο ΕΟΠΥΥ, κατά το άρθρο 29 παρ.1 και 9 και 33 παρ.9 του ιδίου νόμου, αποτελεί καθολικό διάδοχο των ΦΚΑ, που εντάσσονται σε αυτόν, στα οποία περιλαμβάνεται και το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ως προς τις παροχές υγείας σε είδος, οι δε συμβάσεις των εντασσομένων φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του ΕΟΠΥΥ, ο οποίος συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης (ΑΠ 465/2019, ΣτΕ 759/2020).

Επομένως μετά τον Ν. 3918/2011, για τις προμήθειες του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ του προγενέστερου του νόμου αυτού χρονικού διαστήματος, αν οι προμήθειες αυτές αφορούν τον κλάδο υγείας του ΙΚΑ, συνεχίζει τις σχετικές δίκες ως καθολικός διάδοχος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ο ΕΟΠΥΥ (ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 465/2019, ΣτΕ 759/2020).Τα ανωτέρω δεν μεταβλήθηκαν με τον Ν. 4238/2014 "Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.), αλλαγή σκοπού Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

και λοιπές διατάξεις", ο οποίος άρχισε να ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 56 αυτού, από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (17.2.2014), και ορίζει στην παρ. 2 του άρθρου 1, με τον τίτλο "Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας", που εντάσσεται στο πρώτο κεφάλαιο του νόμου, ότι: "Στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.) συνιστάται Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.) που λειτουργεί στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.) της Χώρας" και στο άρθρο 2 ότι: "1.

Τα Κέντρα Υγείας και οι λοιπές Μονάδες παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας των Δ.Υ.Πε. αποτελούν τις δημόσιες δομές παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του Π.Ε.Δ.Υ.. 2. ... 3. Οι Μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ. του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.Πε.

ως αποκεντρωμένες μονάδες τους, εξαιρουμένων των Φαρμακείων του Ε.Ο.ΠΥ.Υ., τα οποία παραμένουν και λειτουργούν στον Οργανισμό. 4. ..." γιατί, όπως συνάγεται από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 8 και 21 παρ. 4, 5, 6, 8 και 9 του νόμου αυτού, για τις συμβάσεις προμηθειών του κλάδου υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που μεταβιβάστηκαν στον ΕΟΠΥΥ με τον Ν. 3918/2011, εξακολουθεί να νομιμοποιείται ο ΕΟΠΥΥ και δεν νομιμοποιούνται οι αντίστοιχες Δ.Υ.Πε. (ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 465/2019, ΣΤΕ 759/2020).Στη συνέχεια, με το άρθρο 51 παρ.1 του Ν.4387/12-5-2016 συστήθηκε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (Ε.Φ.Κ.Α.) και έδρα την Αθήνα, το οποίο τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ενώ ορίστηκε ότι από 1/1/2017, που αρχίζει η λειτουργία του, εντάσσονται σ' αυτό αυτοδίκαια οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης (ΦΚΑ), που αναφέρονται στο άρθρο 53 επ.

του ιδίου νόμου, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το έως τότε υφιστάμενο ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, όπως αυτό είχε παραμείνει μετά την ίδρυση του ΕΟΠΥΥ και την ένταξη των νοσοκομείων του στο ΕΣΥ με το άρθρο 32 του ανωτέρω Ν.3918/2011, των οποίων ΦΚΑ ο ΕΦΚΑ καθίσταται οιονεί καθολικός διάδοχος, ως σκοπός του Ε.Φ.Κ.Α.

δε ορίστηκε η κάλυψη των υπακτέων στην ασφάλιση του προσώπων για τους ασφαλιστικούς κινδύνους που προβλέπονται από την οικεία νομοθεσία με την προβλεπόμενη στο νόμο αυτόν χορήγηση: α. μηνιαίας κύριας σύνταξης, λόγω γήρατος, αναπηρίας και θανάτου στους ασφαλισμένους ή/και στα μέλη της οικογενείας τους, β.

η χορήγηση προσυνταξιοδοτικών και άλλων παροχών στους συνταξιούχους ...γ. παροχών ασθένειας σε χρήμα, δ. ειδικών προνοιακών επιδομάτων και ε. κάθε άλλης παροχής σε χρήμα ή υπηρεσιών, για τις οποίες καθίσταται αρμόδιος ο Ε.Φ.Κ.Α. ενώ με το άρθρο 51 Α'παρ. 1 του ιδίου νόμου, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 1 του Ν. 4670/2020, που άρχισε να ισχύει από 1/3/2020, ο ΕΦΚΑ μετονομάσθηκε από την 1.3.2020 σε "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης", αποκαλούμενος στο εξής "e-Ε.Φ.Κ.Α.".

Στη συνέχεια ο Ν.4430/31-10-2016, στην παρ.1 του άρθρου 52 αυτού, το οποίο φέρει τον τίτλο "Εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), ως καθολικού διαδόχου των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης", όρισε ότι: "1α) Ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) θα χρηματοδοτηθεί από τον Κρατικό Προϋπολογισμό τα οικονομικά έτη 2016 και 2017 για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Οργανισμού, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 30.4.2016 προς τα Φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), "φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ." [όπως το εντός εισαγωγικών τμήμα προστέθηκε με το άρθρο 34 παρ.4 περ.

α' του ν. 4447/2016...] β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. νοούνται εκείνες που αφορούν τα πριν τις 31.12.2012 έτη και για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα κατά περίπτωση, κατά το χρόνο υποβολής, παραστατικά στοιχεία και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί", ενώ στην παρ. 4 του ιδίου άρθρου 52 όριζε ότι: "4.

Η εξόφληση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Οργανισμού που πραγματοποιείται από Φ.Κ.Α. των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 29 παρ.10 του Ν.3918/2011, όπως ισχύει, διενεργείται το αργότερο έως 30.6.2017". Η διάταξη αυτή της παρ.4 του άρθρου 52 του Ν. 4430/2016 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ.1α του Ν.4486/7-8-2017 ως ακολούθως: "4.

Μετά τις 30.6.2017 οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που προέρχονται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α.. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν και εκτελούνται σε βάρος του προϋπολογισμού του Ε.Φ.Κ.Α..

Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου ….. και πρώην ….. και οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εξοφλούνται σύμφωνα με τα οριζόμενα στο παρόν άρθρο". Επακολούθησε, ο Ν. 4578/3-12-2018, ο οποίος στο άρθρο 12 αυτού, που φέρει τον τίτλο "Εκκαθάριση και πληρωμή ληξιπροθέσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φ.Κ.Α.

που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", όπως η περιπτ. α' της παρ. 1 αυτού συμπληρώθηκε από τότε που άρχισε να ισχύει με το άρθρο 44 του ν. 4611/17-5-2019 όρισε ότι: "1. α) Ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. προς τα φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ., και προς ασφαλισμένους των ΦΚΑ, εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον ΕΦΚΑ μέχρι 31.12.2019.

Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του πρώην Ο.Π.Α.Δ./Τομέας Ασφαλισμένων Δημοσίου, πρώην Οίκου ... και πρώην ...., οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του και εξοφλούνται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 52 του ν.4430/2016....

β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, νοούνται εκείνες που αφορούν τα έτη από 1.1.2006 και εντεύθεν, για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, παραστατικά ή αποδεικνύεται η παροχή των υπηρεσιών ή η παραλαβή των προϊόντων και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί έως την έναρξη ισχύος του παρόντος".

Επίσης, με το άρθρο 13 του ως άνω Ν.4578/2018, με τον τίτλο "Νομική παράσταση ΕΦΚΑ υπέρ Ε.Ο.Π.Υ.Υ." ορίστηκε ότι: "1. Σε δίκες που αφορούν αξιώσεις ή υποχρεώσεις των κλάδων υγείας που μεταφέρθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 17 του Ν. 3918/2011, την παρ.17 του άρθρου 13 του Ν.4052/2012... και το εδάφιο 1β της υποπαραγράφου ΙΒ.1 της παρ.

ΙΒ` του άρθρου μόνου του Ν. 4093/2012 ..., στις οποίες διάδικος είναι το πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, νυν ΕΦΚΑ, ή/και ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ο ΕΦΚΑ εξακολουθεί να νομιμοποιείται στη διεξαγωγή των δικών αυτών και η νομιμοποίηση αυτή περιλαμβάνει και την άσκηση ένδικων μέσων, μέχρι και την αμετάκλητη περάτωσή τους. Η νομική θέση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

στις δίκες αυτές δεν θίγεται. Οι αποφάσεις δεσμεύουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εκτελούνται υπέρ και εις βάρος του. 2. Οι διατάξεις του παρόντος καταλαμβάνουν και τις εκκρεμείς, κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, δίκες". Από το συνδυασμό όλων των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι, μετά τις 30.6.2017, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 52 παρ. 4 του ν. 4430/2016, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ.1α' του Ν.4486/2017, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

που προέρχονται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., όπως είναι και το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, όπως προαναφέρθηκε, (πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου ... και πρώην ...), "μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφαλίσεως (Ε.Φ.Κ.Α.)" και οι εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και συνεπώς στις δίκες αυτές δεν νομιμοποιείται να παραστεί ο ΕΟΠΥΥ, αλλά ο ΕΦΚΑ και ήδη ο ε-ΕΦΚΑ (ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 343/2018, ΣτΕ 759/2020).

Από την γενικότητα της διατύπωσης της ανωτέρω διάταξης και από τον σκοπό, που επιδιώκει, συνάγεται ότι στις ληξιπρόθεσμες αυτές απαιτήσεις του ΕΟΠΠΥ, που μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφαλίσεως (Ε.Φ.Κ.Α.),συμπεριλαμβάνονται και οι κατ' αυτού απαιτήσεις από αδικαιολόγητο πλουτισμό, όπως είναι και οι απαιτήσεις από άκυρες συμβάσεις προμήθειας ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού, που είχε συνάψει με προμηθευτές του το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μέχρι και τις 31/12/2011.

Εξάλλου, ο νομοθέτης αποβλέποντας στην εξόφληση όλων των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., από 1.1.2006 και εντεύθεν, όρισε με το άρθρο 12 του Ν.4578/2018, ότι οι υποχρεώσεις αυτές εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον Ε.Φ.Κ.Α. μέχρι 31.12.2019 (πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου ...

και πρώην ...), ήδη δε, μετά από διαδοχικές παρατάσεις, μέχρι τις 31/12/2022, δυνάμει της Υ.Α.60855/2022(ΦΕΚ Β'3354/2022), που εκδόθηκε κατ'εξουσιοδότηση του άρθρου 85 ν.4825/2021. Περαιτέρω, με το άρθρο 13 του ιδίου νόμου επιλύθηκαν θέματα νομικής παράστασης του Ε.Φ.Κ.Α. υπέρ Ε.Ο.Π.Υ.Υ. σε εκκρεμείς δίκες, τις οποίες καταλαμβάνουν οι διατάξεις του άρθρου αυτού, και ορίστηκε ότι η νομική θέση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

στις δίκες αυτές δεν θίγεται και ότι οι αποφάσεις δεσμεύουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εκτελούνται σε βάρος του. Η διάταξη, όμως, αυτή, ορώμενη σε συνδυασμό με τις προπαρατεθείσες ρυθμίσεις, πρέπει να ερμηνευθεί ότι δεν αφορά τις εκκρεμείς δίκες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α. και αφορούν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., οι οποίες προέρχονται από Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (Φ.Κ.Α.), που οι κλάδοι υγείας τους εντάχθηκαν, με την παρ. 2 του άρθρου 17 του Ν. 3918/2011, στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, και οι οποίες, κατά τα προεκτεθέντα, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ.4 του ιδίου άρθρου 52 του Ν. 4430/2016, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. 1α του Ν. 4486/2017 μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α. (που, άλλωστε, και δυνάμει των νεότερων διατάξεων του άρθρου 12 του Ν. 4578/2018 εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον Ε.Φ.Κ.Α.), αλλά εκείνες τις εκκρεμείς δίκες που έχουν ως αντικείμενο τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (πρώην Ο.Π.Α.Δ, πρώην Οίκου ..., πρώην ....), οι οποίες εντάχθηκαν μεν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., με τις ίδιες διατάξεις, αλλά δεν μεταφέρθηκαν, μετά τις 30.6.2017, προς εξόφληση στον Ε.Φ.Κ.Α., διότι εξαιρέθηκαν ρητώς, κατά τα ανωτέρω (άρθρο 52 παρ.4 Ν.4430/2016, όπως ισχύει και άρθρο 12 Ν. 4578/2018), και εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του (ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 624/2022, ΑΠ 222/2022, ΣτΕ 759/2020). Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 68 και 516 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι για την άσκηση εφέσεως απαιτείται ο εκκαλών να έχει έννομο συμφέρον, τούτο δε συμβαίνει κατ' αρχήν, όταν αυτός έχει ηττηθεί εν όλω ή εν μέρει με την οριστική απόφαση την οποία προσβάλλει, θεωρείται δε αυτός ότι έχει ηττηθεί, όταν με την απόφαση απορρίπτονται αιτήσεις και προτάσεις του ή αντιθέτως γίνονται δεκτές αιτήσεις και προτάσεις του αντιδίκου του.

Εξάλλου, το έννομο συμφέρον αποτελεί διαδικαστική προϋπόθεση της δίκης επί της έφεσης και η συνδρομή του ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, η έλλειψή του δε συνεπάγεται την απόρριψη του ένδικου μέσου της έφεσης, ως απαράδεκτου (άρθρα 68, 73, 516 και 532 ΚΠολΔ). Η νομιμοποίηση του διαδίκου ως και το έννομο συμφέρον αποτελούν ουσιαστικές προϋποθέσεις για την παροχή δικαστικής προστασίας και η εσφαλμένη κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων αυτών ελέγχεται αναιρετικά με το λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αρ 1 ΚΠολΔ και όχι με τον αναιρετικό λόγο του αριθμού 14 του ίδιου άρθρου, που ορίζει ότι υπάρχει λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο, καθόσον ο λόγος αυτός αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό δίκαιο (ΑΠ 67/2015) και ανακύπτει μόνον όταν το δικόγραφο της αγωγής ή της έφεσης δεν περιέχει τα στοιχεία που θεμελιώνουν την νομιμοποίηση και δικαιολογούν το έννομο συμφέρον για την άσκησή της (ΟλΑΠ 25/2008, ΑΠ 109/2022, ΑΠ 730/2019, ΑΠ 154/2019, ΑΠ 66/2018 ΑΠ 1731/2017, ΑΠ 772/2014).

3. Με το πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, κατ' ορθή εκτίμηση του περιεχομένου του, το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση, την από το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, του άρθρου 52 παρ.4 του ν.4430/2016, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 97 παρ.1α' του ν.4486/2017, τις οποίες εσφαλμένα δεν εφάρμοσε, καθώς και του άρθρου 13 του Ν.4578/2018, την οποία εσφαλμένα εφάρμοσε δεχόμενο ότι δεν εξειδικεύεται το έννομο συμφέρον του ΕΦΚΑ για την άσκηση της εφέσεως και των προσθέτων λόγων αυτής και απορρίπτοντας αυτά ως απαράδεκτα.

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 παρ 2 ΚΠολΔ επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: " ...Περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό της υπό κρίση έφεσης, καθώς και του δικογράφου προσθέτων λόγων έφεσης λεκτέα είναι τα ακόλουθα: Η αγωγή της εφεσίβλητης εταιρίας (αναιρεσίβλητης), που αφορά σε επικαλούμενη αξίωσή της από διαδοχικές συμβάσεις πώλησης βιοχημικών αντιδραστήρων και αναλώσιμων υλικών σε τοπικές, περιφερειακές ή νοσοκομειακές μονάδες υγείας του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2010 έως 31-12-2011, με κύρια βάση τις συμβάσεις αυτές και επικουρική βάση τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, στρέφεται κατά του πρώτου εναγόμενου ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, του δευτέρου εναγομένου ν.π.δ.δ.

με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ", του τρίτου εναγομένου ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "1η Υγειονομική Περιφέρεια Αττικής" και του τέταρτου εναγόμενου ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "2η Υγειονομική Περιφέρεια Πειραιώς και Αιγαίου". Επ' αυτής εκδόθηκε η εκκαλουμένη .../2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία: (α) απορρίφθηκε η αγωγή ως προς το πρώτο εναγόμενο ΙΚΑ - ΕΤΑΜ λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης, διότι, σύμφωνα με το σκεπτικό της εκκαλουμένης, οι ένδικες συμβάσεις καταρτίστηκαν μεταξύ της ενάγουσας και του πρώτου εναγομένου πριν από την ένταξή του στο δεύτερο εναγόμενο ΕΟΠΥΥ και οι σχετικές αξιώσεις, που απορρέουν από τις συμβάσεις αυτές, βαρύνουν τον ΕΟΠΥΥ, ως καθολικό διάδοχο του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, ο οποίος και μόνο νομιμοποιείται παθητικά έναντι της ενάγουσας για την καταβολή των αιτουμένων με την αγωγή ποσών, (β) απορρίφθηκε η αγωγή ως προς τους 3° και 4° εναγομένους λόγω έλλειψης παθητικής τους νομιμοποίησης και (γ) έγινε δεκτή η αγωγή ως προς το δεύτερο εναγόμενο ν.π.δ.δ. "ΕΟΠΥΥ", το οποίο υποχρεώθηκε να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των 195.972,27 ευρώ, νομιμοτόκως κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στην εκκαλουμένη απόφαση.

Το εκκαλούν ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (ΕΦΚΑ)(αναιρεσείον) άσκησε την υπό κρίση έφεση, όπως και το δικόγραφο των προσθέτων λόγων υπό την ιδιότητα και μόνον του οιονεί καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ- ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α.- Ε.Τ.Α.Μ.) και ζητεί να εξαφανιστεί η προσβαλλόμενη απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και να απορριφθεί καθ' ολοκληρία η αγωγή της αντιδίκου εταιρίας κατά του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ ήδη ΕΦΚΑ.

Με αυτό το περιεχόμενο, όμως, η έφεση και το δικόγραφο προσθέτων λόγων έφεσης, ανεξαρτήτως του ότι με τη διάταξη του άρθρου 13 Ν. 4578/2018 (ΦΕΚ Α' 200/3-12-2018) ο ΕΦΚΑ εξακολουθεί να νομιμοποιείται στη διεξαγωγή των δικών αυτών, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτα λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος του εκκαλούντος, διότι η αγωγή της εφεσίβλητης εταιρίας έχει ήδη απορριφθεί ως προς το πρώτο εναγόμενο ΙΚΑ - ΕΤΑΜ και το εκκαλούν δεν επικαλείται κάποιο έννομο συμφέρον, ότι δηλαδή βλάπτεται από δυσμενείς γι' αυτόν αιτιολογίες της εκκαλούμενης αποφάσεως όσον αφορά την απόρριψη αυτή...

Αντίθετα, στα εν λόγω δικόγραφα (έφεση και πρόσθετους λόγους) το εκκαλούν δεν κάνει καμία μνεία, ότι εφεσιβάλει την απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου κατά το μέρος, που έκανε δεκτή την αγωγή ως προς το δεύτερο εναγόμενο ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ", ούτε ότι συνεχίζει την κατ' αυτού δίκη.

Με το δεύτερο δε λόγο έφεσης και όσον αφορά την επικουρική βάση της αγωγής περί αδικαιολογήτου πλουτισμού, το εκκαλούν επικαλείται την μη εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 52 παρ. 4 του Ν. 4430/2016, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 97 παρ. 1 Ν. 4486/2017 και δηλώνει ότι το ίδιο δεν δύναται να αναλάβει την εκκρεμή δίκη, ούτε και νομιμοποιείται παθητικά καθ' οιονδήποτε τρόπο.

Περαιτέρω, υπό την ίδια ως άνω ιδιότητα και μόνο το εκκαλούν παραστάθηκε και κατά τη συζήτηση των δικογράφων αυτών ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, ενώ με τις από 3-12-2019 έγγραφες προτάσεις του προβάλει νέα οψιγενή ένσταση απαραδέκτου λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ και ήδη ΕΦΚΑ, προς συμπλήρωση της έφεσης και των πρόσθετων λόγων έφεσης, με τα οποία ζητείται η απόρριψη της σχετικής αγωγής κατά του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ και ήδη ΕΦΚΑ, διότι, όπως ισχυρίζεται το εκκαλούν, με βάση τη διάταξη του άρθρου 13 του Ν. 4578/2018 ναι μεν ο ΕΦΚΑ δύναται να εκπροσωπήσει τον ΕΟΠΥΥ και να ασκήσει ένδικα μέσα και για λογαριασμό του, πλην όμως η θέση του ΕΟΠΥΥ δεν θίγεται ως διαδίκου και οι αποφάσεις δεσμεύουν τον ΕΟΠΥΥ και εκτελούνται υπέρ και εις βάρος του.

Τέλος, το εκκαλούν ισχυρίζεται, ότι η ένδικη υπόθεση αφορά τον πρώην κλάδο υγείας του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, που έχει ήδη ενταχθεί στον ΕΟΠΥΥ και η δίκη συνεχίζεται από τον ΕΟΠΥΥ. Επομένως, από τη στιγμή, που το εκκαλούν δεν παρίσταται ως διάδοχος του ΕΟΠΥΥ, δεν επικαλείται λόγο έφεσης για την απόρριψη της αγωγής κατά του δεύτερου εναγόμενου ΕΟΠΥΥ, ούτε και ζητεί την απόρριψη της αγωγής κατά του ΕΟΠΥΥ, αντίθετα, μάλιστα, αντιδικεί μ' αυτό, ισχυριζόμενο ότι μόνο το τελευταίο (ΕΟΠΥΥ) νομιμοποιείται παθητικά στην ένδικη υπόθεση, πρέπει, η έφεση, όπως και το δικόγραφο προσθέτων λόγων να απορριφθούν ως απαράδεκτα, δεκτού γενομένου και σχετικού ισχυρισμού της εφεσίβλητης εταιρίας.

Σημειώνεται μάλιστα, ότι η τελευταία, με τις έγγραφες προτάσεις της, επικαλείται και προσκομίζει την από 10-10- 2018 (αρ. κατ. δικ. Πρωτοδικείου Αθηνών 95608/6574/2018 και αρ. κατ. δικ. Εφετείου Αθηνών 9007/7304/2019) έφεση του ν.π.δ.δ. ΕΟΠΥΥ κατά της αυτής εκκαλουμένης .../2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία προσδιορίστηκε να συζητηθεί ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου κατά την ίδια, με την ένδικη υπόθεση, δικάσιμο της 3-12-2019, κατά την οποία, σύμφωνα με την από 6-12-2019 προσθήκη - αντίκρουση της εφεσίβλητης, στο οποίο δεν αντέλεξε το εκκαλούν, ο ΕΟΠΥΥ παραιτήθηκε από το δικόγραφο της έφεσής του συμμορφούμενο με το παραπάνω αναφερόμενο 3767/15-10-2018 πρακτικό συνεδρίασης της Τριμελούς Επιτροπής των άρθρων 5, 6 και 7 του Ν. 3086/2002 (Νομικό Συμβούλιο του Κράτους), που έκρινε ότι ουδείς νόμιμος λόγος έφεσης υπάρχει κατά της εκκαλουμένης απόφασης.

Μετά ταύτα, πρέπει, η έφεση, όπως και το δικόγραφο προσθέτων λόγων έφεσης να απορριφθούν...".Με αυτά που δέχτηκε το Εφετείο, παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 52 παρ.4 Ν.4430/2016, όπως τροποπ. με άρθρο 97 παρ.1α Ν.4486/2017 και του άρθρου 13 Ν.4578/2018,τη μεν πρώτη με εσφαλμένη ερμηνεία και μη εφαρμογή της ενώ ήταν εφαρμοστέα, τη δε δεύτερη με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της, ενώ δεν ήταν εφαρμοστέα.

Και τούτο διότι, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη και τα ως άνω δεκτά γενόμενα, η ένδικη αξίωση της αναιρεσίβλητης από διαδοχικές συμβάσεις πωλήσεως βιοχημικών αντιδραστήρων και αναλώσιμων υλικών που πωλήθηκαν και παραδόθηκαν σε τοπικές, περιφερειακές και νοσοκομειακές μονάδες υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ κατά το χρονικό διάστημα από 1-10-2010 έως 31-12-2011,συνολικού ποσού 195.972,27 ευρώ, η οποία μη εξοφληθείσα μέχρι τις 30-6-2017, τόσο από το ΙΚΑ ΕΤΑΜ, όσο και από τον οιονεί καθολικό διάδοχό του ΕΟΠΥΥ, μεταφέρθηκε έκτοτε, παρακολουθείται και βαρύνει τον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ, ο οποίος πλέον νομιμοποιείτο στην άσκηση της εφέσεως και των προσθέτων λόγων αυτής κατά της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, έχων προς τούτο έννομο συμφέρον, μη εφαρμοζομένης εν προκειμένω της διατάξεως του άρθρου 13 Ν.4578/2018, καθόσον η ένδικη αξίωση δεν προέρχεται από ληξιπρόθεσμη υποχρέωση ΦΚΑ (πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκος ..., πρώην ...), η οποία δεν μεταφέρθηκε προς εξόφληση στον ΕΦΚΑ μετά τις 30-6-2017,αλλά εξακολουθεί να παρακολουθείται από τον ΕΟΠΥΥ και να βαρύνει τον προϋπολογισμό του.

Επομένως, ο πρώτος λόγος της αναίρεσης από τον αριθ.1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι βάσιμος.

4. Κατ' ακολουθίαν αυτών, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναίρεσης, οι οποίοι καλύπτονται από την αναιρετική εμβέλεια του ως άνω κριθέντος ως βασίμου πρώτου λόγου αναίρεσης, και να παραπεμφθεί προς εκδίκαση η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλον δικαστή (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), ενώ το αναιρεσείον ΝΠΔΔ "e-ΕΦΚΑ" δεν υποχρεούται, κατ' άρθρο 62 παρ. 3 περ.θ του Ν. 4387/2016 (όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 31 Ν. 4445/2016), σε κατάθεση του προβλεπόμενου από το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ παραβόλου, για την άσκηση αίτησης αναίρεσης και, για το λόγο αυτό, δεν διαλαμβάνεται σχετική διάταξη στο διατακτικό της παρούσας απόφασης. Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφισθούν μεταξύ των διαδίκων, λόγω του δυσερμήνευτου των νομικών διατάξεων που εφαρμόστηκαν (άρθρα 179, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ –

Αναιρεί την υπ'αριθμ.829/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλον δικαστή από εκείνον που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

-Συμψηφίζει μεταξύ των διαδίκων τα δικαστικά έξοδα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Οκτωβρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Φεβρουαρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ