Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to vague grounds not citing specific Article 559 paragraphs.

Απόφαση 285 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 285/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Γεώργιο Παπανδρέου, Αναστασία Περιστεράκη, Μαρία Μουλιανιτάκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Δεκεμβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Α. χήρας Ν. Μ., το γένος Θ. και Φ. Μ., 2) Ε. Μ. του Ν. και Α., 3) Κ. Μ. του Ν. και Α., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χάρη Ιεροδιακόνου.

Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Μ. του Φ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίου δικηγόρου του Ά. Ν., που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-2-2019 αγωγή του ήδη αποβιώσαντος αρχικώς ενάγοντος Φ. Μ. του Σταματίου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 419/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 175/2019 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-5-2019 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Με την κρινόμενη από 08/05/2019 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 175/2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά, που εκδόθηκε, ερήμην των πρώτης (A. Μ.) και δεύτερης (Ε. Μ.) των εκκαλουσών και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων ,κατά την τακτική διαδικασία, η οποία απέρριψε , ως ανυποστήρικτη , λόγω ερημοδικίας , την έφεση ως προς την πρώτη και την δεύτερη από τις εκκαλούσες - εναγόμενες ήδη αναιρεσείουσες, δέχθηκε δε τυπικά και απέρριψε κατ'ουσία την έφεση ως προς την τρίτη εκκαλούσα - εναγομένη ήδη αναιρεσείουσα κατά της αριθμ.419/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, που είχε δεχθεί , ως ουσία βάσιμη, την εισαχθείσα ενώπιόν του αγωγή του αρχικώς ενάγοντος Φ. Μ..

2. Κατά τη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 εδ. β' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνον κατά οριστικών αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, οι οποίες περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή την ανταγωγή. Ο χαρακτήρας της απόφασης ως τελεσίδικης ή μη, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, κρίνεται κατά το χρόνο της άσκησης της αίτησης αναίρεσης, δηλαδή, κατά το χρόνο της κατάθεσής της στον αρμόδιο γραμματέα, διαφορετικά η αίτηση είναι απαράδεκτη. Στην προκείμενη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προεκτέθηκε, εκδόθηκε ερήμην των πρώτης και δεύτερης των εκκαλουσών ήδη αναιρεσειουσών. Η απόφαση αυτή, ως εκ του περιεχομένου της, υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας από τις εν λόγω εκκαλούσες, που δικάσθηκαν ερήμην. Η προσβαλλομένη επιδόθηκε στις ως άνω ερημοδικασθείσες διαδίκους στις 09/04/2019(βλ. τις προσκομισθείσες 9287Γ9286Γ/09-04-2019 εκθέσεις επίδοσης της αρμόδιας δικαστικής επιμελήτριας στο Εφετείο Πειραιά Ά. Ν.), όπως δε προκύπτει από το 56/06-05-2019 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Εφετείου Πειραιώς δεν ασκήθηκε ανακοπή ερημοδικίας κατά της απόφασης αυτής εκ μέρους των εν λόγω διαδίκων μέχρι την 5η-05-2019.

Συνεπώς, εφόσον η προσβαλλόμενη απόφαση είχε γίνει, κατά το χρόνο της άσκησης της αίτησης αναίρεσης (09-05-2019), τελεσίδικη ως προς όλους τους διαδίκους, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης , η οποία ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, είναι παραδεκτή (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566§1, 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ.571, 577§3 ΚΠολΔ).

3. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ συνάγεται ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά, με αυτεπάγγελτη έρευνα του Αρείου Πάγου, ο λόγος αναίρεσης κρίνεται αόριστος και ως εκ τούτου απαράδεκτος (ΑΠ.Ολ. 32/1996).Η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα έγγραφα δεν είναι επιτρεπτή. Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείουσες, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως μέμφονται την προσβαλλόμενη απόφαση επικαλούμενες κατα λέξη τα εξής:<< Τόσο η πρωτόδικη, υπ' αριθμ. 419/2016, απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά όσο και η αναιρεσιβαλλόμενη, εσφαλμένα ερμήνευσαν κι εφάρμοσαν τις διατάξεις περί κληρονομικής διαδοχής του Αστικού Κώδικα, δεχόμενες ότι ο Σ.

Μ. του Φ. και Κ., είναι ο μόνος δικαιούχος ως καθολικός διάδοχος της ένδικης απαίτησης υπό την ιδιότητά του του κληρονόμου εκ διαθήκης του 1/3 εξ αδιαιρέτου ενός ακινήτου στην Ύδρα. Ο αρχικός διάδικος, Φ. Μ., πέθανε στις 20.10.2011 κι άφησε την από 17.03.2010 ιδιόγραφη διαθήκη του, η οποία έχει δημοσιευθεί και κηρυχθεί κυρία με τα υπ' αριθμ. 426/23.03.2012 Πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.

Το περιεχόμενο της εν λόγω διαθήκης θεωρούμε ότι δεν είναι ξεκάθαρο και χρήζει ερμηνείας.

Εν προκειμένω, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή μη διαθήκης, η προγενέστερη του θανάτου του Φ. Μ., αγωγική απαίτηση αποζημίωσης χρήσεως δεν σχετίζεται με το περιεχόμενο της από 7.03.2010 ιδιόγραφης διαθήκης του και την όποια ερμηνεία του περιεχομένου αυτής.Η επίδικη αγωγική απαίτηση αποζημίωσης χρήσεως του θανόντος, περιήλθε στους κληρονόμους του λόγω εξ αδιαθέτου κληρονομικής διαδοχής, αφού αυτή δεν περιλαμβάνεται ρητά στην άνω δημοσιευθείσα ιδιόγραφη διαθήκη του (μεταγενέστερη της ασκηθείσας αγωγής του περί αποζημίωσης χρήσεως) κι έτσι περιέρχεται σε όλους τους εξ αδιαθέτου κληρονόμους του κατά την κληρονομική μερίδα ενός εκάστου εξ αυτών.Εσφαλμένα λοιπόν έκρινε η προσβαλλόμενη απόφαση ότι ο αναιρεσίβλητος, Σ. Μ., είναι ο μόνος καθολικός διάδοχος και άρα δικαιούχος της επίδικης αγωγικής απαίτησης αποζημίωσης χρήσεως ως κληρονόμος εκ διαθήκης του αποβιώσαντος πατρός του, Φ. Μ..

Συνεπώς η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί>>. Ο πιο πάνω αναιρετικός λόγος είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος , εξαιτίας της αοριστίας του, διότι στο αναιρετήριο δεν αναφέρεται ενάριθμα σε ποιο λόγο αναιρέσεως υπάγονται οι επικαλούμενες με αυτόν αιτιάσεις, από εκείνους που περιοριστικά αναφέρονται με τους αριθμούς 1 έως και 20 στο άρθρο 559 ΚΠολΔ. Κατόπιν τούτου, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τις αναιρεσείουσες παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ εδάφ. ε' του ΚΠολΔ, όπως ισχύει και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 που ισχύει, κατ' άρθρ. 1 άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 αυτού, για τα ένδικα μέσα που κατατίθενται από 1-1-2016). Τέλος, οι αναιρεσείουσες πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του σχετικού νόμιμου και βάσιμου αιτήματός του (άρθρα 176, 182, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 08/05/2019 αίτηση αναίρεσης κατά της 175/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τις αναιρεσείουσες παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Και

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 03 Φεβρουαρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα στις 05 Μαρτίου 2021.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ