285/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 285 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 285/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Βασίλειο Ρήγα Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Λοβέρδου), Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Χαράλαμπο Δημάδη και Νικόλαο Λεοντή -Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Των αναιρεσειόντων: 1) Χ1, 2) Της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "...... Ο.Ε", που εδρεύει στο Κάδδι Ευβοίας και εκπροσωπείται νόμιμα και 3) Χ3, τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Ηλίας Νικολόπουλος με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ1, η οποία δεν εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22.10.2003 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις :525/2005 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 9667/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 05.04.2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνον οι αναιρεσείοντες όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής ανέγνωσε την από 19.11.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την ..... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ......., προκύπτει ότι με εντολή του νομίμως παρισταμένου ως πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσειόντων Ηλία Νικολόπουλου, οι οποίοι επισπεύδουν την κρινόμενη 445/5-4-2006 αίτηση για αναίρεση της 9667/15-12-2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της εν λόγω αιτήσεως, με τις κάτω από αυτή πράξεις καταθέσεως δικογράφου και ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (3-12-2007), νομότυπα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε στην αναιρεσίβλητη, με κλήση προς συζήτηση κατά την ορισθείσα προς τούτο δικάσιμο (3-12-2007). Κατ' αυτήν όμως, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, η αναιρεσίβλητη δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ούτε κατέθεσε δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 573 παρ. 1, 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως επιτρεπτώς το Δικαστήριο προχωρεί στη συζήτηση της αναιρέσεως, παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Με την κρινόμενη 445/5-4-2006 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 9667/15-12-2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.

Ειδικότερα, με την 30291/1826/1.3.2004 αγωγή εφέρετο προς διάγνωση αξίωση της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης από αξίωση αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης από την αποδιδόμενη στους εναγομένους, νομίμους εκπροσώπους της συνεναγομένης τους ομόρρυθμης εταιρείας, άδικη και υπαίτια πράξη επί της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε, κατά μερική παραδοχή της κατά την απεύθυνσή της κατά των εν λόγω εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων, η 525/2005 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Την εν λόγω απόφαση προσέβαλαν με τις (α) 3379/18.4.2005 και (β) 3233/13.4.2005, αντίστοιχα, εφέσεις, επί των οποίων, συνεκδικαζομένων, εκδόθηκε κατ' αποδοχή τους, εξαφάνιση της προσβαλλόμενης δι' αυτών πρωτοβάθμιας αποφάσεως και μερική παραδοχή της αγωγής, η 9667/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Κατά της αποφάσεως αυτής εναντιώνονται οι ηττηθέντες εναγόμενοι με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνάται στη συνέχεια.

Ειδικότερα, από την διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι λόγος αναιρέσεως για ευθεία παράβαση κανόνα ουσιαστικού ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα. Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία, που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νομίμου βάσεως, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου, που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση, σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς.

Αντίστοιχα, για να είναι ορισμένοι οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως για ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου από το δικαστήριο της ουσίας, πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου και επιπρόσθετα οι κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (Ολ.

ΑΠ 20/2005). Και τούτο για τον λόγο ότι η ευδοκίμηση της αναιρέσεως εξαρτάται από την ορθότητα όχι του αιτιολογικού αλλά του διατακτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεως (ΚΠολΔ 578), το τελευταίο δε συνδέεται αιτιωδώς με τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου. Επομένως, η έκθεση των παραδοχών αυτών στο αναιρετήριο είναι αναγκαία προκειμένου να ελεγχθεί αν τα πραγματικά αυτά περιστατικά που συγκροτούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού καλύπτουν όλα τα στοιχεία του πραγματικού του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε, ώστε να αποβαίνει εφικτός ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, συνακόλουθα και ο έλεγχος του διατακτικού της αποφάσεως.

Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υποχρέου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμελείας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του υποχρέου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας.

Η παράνομη συμπεριφορά, ως όρος της αδικοπραξίας, μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη, αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία, είτε από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη.

Αιτιώδης δε συνάφεια υπάρχει, όταν η πράξη ή παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου, ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε αντικειμενικά να επιφέρει κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη έννοια της ουσιώδους συνάφειας.

Με τους διατυπούμενους λόγους αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση, με αναφορά στο άρθρο 557 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ, η πλημμέλεια της ευθείας και εκ πλαγίου παραβάσεως των διατάξεων των άρθρων 297, 298, 914, 330 ΑΚ, με την έννοια ότι η πληττόμενη απόφαση διαλαμβάνει ανεπαρκείς, ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες, παραλείποντας παντελώς να διαλάβει τις προκληθείσες από την αποδιδόμενη στους αναιρεσείοντες άδικη και υπαίτια πράξη ζημίες και την αιτιώδη σύνδεσή τους, με διαχωρισμό εκείνων που οφείλονται στο αναπόφευκτο φυσικό γεγονός των κατολισθήσεων, επιζήμιο αποτέλεσμα το οποίο παράλληλα, κατά τρόπο αντιφατικό, αποδίδει στο φυσικό γεγονός της κατολισθήσεως και την αποδιδόμενη εις αυτούς αδικοπραξία.

Από τις επικαλούμενες, για το ορισμένο των λόγων αυτών αναιρέσεως, ουσιαστικές παραδοχές της αναιρσειβαλλόμενης αποφάσεως, παραλείπονται να συμπεριληφθούν στο αναιρετήριο εκείνες που αναφέρονται σε πραγματικά περιστατικά, συνδεόμενα με την υπαιτιότητα των αναιρεσειόντων, νομίμων εκπροσώπων της αναιρεσείουσας ομόρρυθμης εταιρείας, και τις προκληθείσες ζημίες με την έναντι εκάστου τούτων σημειούμενη προς αποκατάστασή τους δαπάνη, με ισόποση από την αιτία αυτή θετική ζημία της αναιρεσίβλητης.

Ειδικότερα, κατά το πλήρες περιεχόμενο των διαφευγουσών τον αναιρετικό έλεγχο ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλόμενης αποφάσεως "Η ενάγουσα, κάτοικος ...... Αττικής, έχει στη μη αμφισβητούμενη κυριότητά της (από γονική παροχή του ....) ένα οικόπεδο στον οικισμό ...... του Δήμου Κονιστρών Ευβοίας, εμβαδού 2019 τ.μ., επί του οποίου έχει ανεγερθεί - στο βάθος του οικοπέδου, με οικοδομική άδεια του ......., από τον πατέρα της Ψ - ισόγεια εξοχική οικία, επιφανείας 84,47 τ.μ.

Το εν λόγω ακίνητο, δυτικά του οποίου κείται αγρός της Γ1, είχε περίφραξη 120 μέτρων με συρματόπλεγμα που στηριζόταν σε μεταλλικούς πασσάλους τοποθετημένους σε βάση από μπετόν. Σε παρακείμενο στην ανηφορική (σε σχέση με το ακίνητο της ενάγουσας) πλευρά της περιοχής, λειτουργούσε, από το 1982, ελαιοτριβείο της δεύτερης εναγομένης ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία ".......

Ο.Ε.", της οποίας ομόρρυθμα μέλη ήταν οι 1ος και 3ος των εναγομένων (Χ1 και Χ3). Στον αγρό της ως άνω Γ1, στο όριο με το ακίνητο της ενάγουσας, οι δυο τελευταίοι, δηλαδή οι Χ1 και Χ3, οι οποίοι αντιπροσώπευαν την ομόρρυθμη εταιρία τους - που αποτελούσε οικογενειακή επιχείρηση - είχαν τοποθετήσει, 50 εκατοστά κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, σε όλο το μήκος της βορειοδυτικής γωνίας έως τη νοτιοδυτική γωνία, πλαστική σωλήνα 12 εκ.

που μετέφερε τα λύματα του ελαιοτριβείου τους, τα οποία διοχετεύονταν σε παρακείμενο χείμαρρο και από εκεί κατέληγαν στη θαλάσσια περιοχή .......Κύμης προκαλώντας ρύπανση αυτής, διότι δεν είχε προηγηθεί καμμία επεξεργασία των υγρών αποβλήτων του ελαιοτριβείου, μολονότι έπρεπε, σύμφωνα με την .... απόφαση του Νομάρχη Ευβοίας (που είχε εκδοθεί για τη διάθεση των λυμάτων του ως άνω ελαιοτριβείου), τα υγρά απόβλητα του ελαιοτριβείου να εξουδετερώνονται σε δεξαμενές και στη συνέχεια να υφίστανται καθίζηση.

Μάλιστα, στην εν λόγω απόφαση γινόταν μνεία ότι η οριστική άδεια θα ίσχυε, υπό τους προαναφερόμενους όρους, μέχρις ότου υπάρξει νέα τεχνολογία για τον καθαρισμό των υγρών αποβλήτων του ελαιοτριβείου. Η πλήρης αδιαφορία των ομορρύθμων εταίρων της ως άνω ομόρρυθμης εταιρίας για το πρόβλημα των λυμάτων του ελαιοτριβείου τους και η έλλειψη ενδιαφέροντος για την εξάλειψη των δυσμενών συνεπειών των υγρών αποβλήτων που κατέληγαν στη θάλασσα, οδήγησαν τη λιμενική αρχή Κύμης στο να επιβάλει, τον Φεβρουάριο του 2001, πρόστιμο στον πρώτο εναγόμενο που φερόταν να εκπροσωπεί τότε την προαναφερόμενη ομόρρυθμη εταιρία, διότι η εν λόγω αρχή είχε διαπιστώσει ότι τα λύματα του ελαιοτριβείου, ενώ έπρεπε να συλλέγονται σε δεξαμενές, να επεξεργάζονται (προς το σκοπό εξαλείψεως των δυσμενών συνεπειών (βλ.

άρθρο 1 της Ε1β/221/22.1.1965 υγειονομικής διάταξης περί διαθέσεως λυμάτων κλπ), ακολούθως να απορρίπτονται σε απορροφητικό βόθρο και μετά να καταλήγουν στη θάλασσα, αντιθέτως διοχετεύονταν με πλαστικό αγωγό απευθείας, χωρίς καμία επεξεργασία, σε παρακείμενο χείμαρρο και κατέληγαν στη θάλασσα, την οποία ρύπαιναν.

Τον Αύγουστο του 2002 χορηγήθηκε στην εναγόμενη ομόρρυθμη εταιρία, με απόφαση του Νομάρχη Ευβοίας, η υπ' αρ..... άδεια εγκατάστασης ελαιοτριβείου, υπό τον όρο ότι τα υγρά απόβλητα του ελαιοτριβείου, μετά την πλύση και τη φυγοκέντριση του ελαιοκάρπου, θα μαζεύονταν σε δεξαμενή εξουδετέρωσης, κατόπιν θα διοχετεύονταν σε δεξαμενή καθίζησης, στη συνέχεια θα μεταφέρονταν σε βόθρο και από εκεί, μέσω αγωγού, θα ρίχνονταν στη θάλασσα.

Όμως, τα ομόρρυθμα μέλη της εναγομένης ομόρρυθμης εταιρίας, της οποίας εξέφραζαν τη βούληση (αφού η βούληση του νομικού προσώπου είναι ακριβώς η βούληση των καταστατικών οργάνων του), ούτε κατασκεύασαν ούτε έθεσαν σε λειτουργία το σύστημα αυτό, όπως είχαν υποχρέωση, διότι εκτιμούσαν, προφανώς, ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες θα επιδείξουν τη συνήθη ολιγωρία και δεν θα διενεργήσουν τους απαιτούμενους ελέγχους, με αποτέλεσμα, εξαιτίας της παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς τους, τα λύματα του ελαιοτριβείου τους να διοχετεύονται χωρίς καμία προηγουμένως εξουδετέρωση και καθίζηση.

Τελικά με τις ζημιές που προκλήθηκαν από τη διαβρωτική επίδραση των λυμάτων στο έδαφος, για τις οποίες ζημιές θα γίνει λόγος παρακάτω, επιβλήθηκαν, στις 20-2-2003, στο "ελαιοτριβείο του Χ1" από το Νομάρχη Ευβοίας "διοικητικές κυρώσεις", δηλαδή πρόστιμο 1000 ευρώ, διότι η διάθεση των υγρών αποβλήτων του ελαιοτριβείου δεν ήταν "σύμφωνα με τις εγκεκριμένες μελέτες και αποφάσεις".

Στο μεταξύ, εξαιτίας της κλίσεως των πρανών, της δομής και συστάσεως των ιζημάτων, από τα οποία συνίσταται η βορειοδυτική και βορειοανατολική οικιστική περιοχή του Δήμου Κονίστρων Ευβοίας, και των συνεχών και έντονων βροχοπτώσεων, σημειώνονταν από το 1999 και κάθε χρόνο κατολισθητικά φαινόμενα στην ευρύτερη περιοχή.

Το Δεκέμβριο του 2002, εκδηλώθηκαν κατολισθήσεις στην περιοχή ......, αλλά και ειδικότερα - που ενδιαφέρει στην προκειμένη περίπτωση - στα "κατάντη" των εγκαταστάσεων του ως άνω ελαιοτριβείου, όπου βρίσκεται το ακίνητο της ενάγουσας, με συνέπεια να σπάσει η τοποθετημένη πρόχειρα, 50 εκατοστά κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, πλαστική σωλήνα του ελαιοτριβείου (περί της οποίας σωλήνας έγινε λόγος παραπάνω), με την οποία διοχετεύονταν και μεταφέρονταν τα λύματα του ελαιοτριβείου, με αποτέλεσμα το ακίνητο της ενάγουσας να πλημμυρίσει από μούργες και άλλα καυστικά υγρά, με περαιτέρω συνέπεια να προκληθεί από τα τοξικά απόβλητα του ελαιοτριβείου διάβρωση του εδάφους που, με τη συμβολή των βροχοπτώσεων, δημιούργησε, στο μεγαλύτερο μέρος του ακινήτου της ενάγουσας, ρήγματα πλάτους 25-30 εκατοστών (σε κάθε 50 εκατοστά) και βάθους έως 1,50 μ., τα οποία γέμισαν με λύματα που, όπως προαναφέρθηκε, προκάλεσαν σημαντική διάβρωση του εδάφους, ζημιές στο ακίνητο και στα συστατικά μέρη αυτού και απειλούν λειτουργικά σημεία του ακινήτου.

Οι ομόρρυθμοι εταίροι είχαν βιώσει τις εκδηλούμενες από το 1999 κατολισθήσεις στην περιοχή (βλ. και σελ. 10 των προτάσεων τους ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου). Θα έπρεπε, λοιπόν, προς αποτροπή φθοράς και καταστροφής του πλαστικού αγωγού, να γίνει, σύμφωνα με τους κανόνες της τεχνικής και τις πρακτικές εφαρμογές της επιστήμης, εγκιβωτισμός τούτου (αγωγού) σε άμμο λατομείου, τουλάχιστον 1 μέτρο κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, και επίχωσή του με διαβαθμισμένο ποταμίσιο αμμοχάλικο.

Είναι βέβαια αληθές, ότι οι προαναφερόμενες κατολισθήσεις, που σημειώθηκαν το Δεκέμβριο του 2002, αποτελούν αναπότρεπτο φυσικό γεγονός. Πλην όμως, το αναπότρεπτο αυτό γεγονός δεν αποτελεί ανωτέρα βία αναφορικά με τη ζημία που προκλήθηκε στην ενάγουσα. Όχι μόνο διότι υπήρχε δυνατότητα πρόβλεψης και αντιμετώπισης του αναπότρεπτου φυσικού γεγονότος, αλλά και γιατί οι κατολισθήσεις που εκδηλώθηκαν συνδυάζονται και με την υπαιτιότητα των ομορρύθμων εταίρων (1ου και 3ου των εναγομένων), οι οποίοι -από βαριά αμέλεια- παραμέλησαν να αποτρέψουν τη ζημία ως συνέπεια του περιστατικού της "ανωτέρας βίας", αφού, όπως εκτέθηκε παραπάνω, ούτε κατασκεύασαν ούτε έθεσαν σε λειτουργία τις δεξαμενές εξουδετέρωσης και καθίζησης προκειμένου να αποδυναμώνεται και να εκμηδενίζεται η τοξικότητα των υγρών αποβλήτων του ελαιοτριβείου, αλλά και, περαιτέρω, δεν έλαβαν τα κατάλληλα μέτρα (τα οποία αναφέρθηκαν ανωτέρω) προστασίας του ως άνω πλαστικού αγωγού, μέσω του οποίου διοχετεύονταν τα λύματα του ελαιοτριβείου.

Αποδείχθηκε, λοιπόν, ότι η ζημία που προξενήθηκε στην ενάγουσα οφείλεται στην παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των ομορρύθμων εταίρων, που αντιπροσώπευαν την ομόρρυθμη εταιρία και επομένως όλοι οι εναγόμενοι ευθύνονται εις ολόκληρον. Άρα ο ισχυρισμός των εναγομένων - εκκαλούντων, που περιλαμβάνεται στον πρώτο λόγο του εφετηρίου, ότι δεν φέρουν καμία ευθύνη, διότι οι όποιες ζημίες στο ακίνητο της αντιδίκου προκλήθηκαν από τη διολίσθηση του εδάφους λόγω έντονων βροχοπτώσεων και ότι συντρέχουν λόγοι ανωτέρας βίας, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι για την αποκατάσταση των ζημιών στο ακίνητο της ενάγουσας θα απαιτηθεί να δαπανηθούν από αυτήν τα ακόλουθα χρηματικά ποσά: 1) Για την προστασία της οικίας της από περαιτέρω καθίζηση λόγω της διάβρωσης του εδάφους από τα λύματα του ελαιοτριβείου απαιτείται να γίνει εκσκαφή στραγγιστηρίου, διάστρωση άοπλου σκυροδέματος με πλέγμα στη βάση του ορύγματος, επίχωση του ορύγματος με σκύρα (θραυστό υλικό από νταμάρι) ή με κροκάλες από ποτάμι και κατασκευή τοίχου αντιστήριξης από οπλισμένο σκυρόδεμα θεμελιωμένου πάνω σε κεφαλόδεσμο εγχύτων πασσάλων από οπλισμένο σκυρόδεμα.

Το κόστος για τις εργασίες αυτές ανέρχεται στο ποσό των 30.000 ευρώ, 2) Για την αποκατάσταση του συστήματος ύδρευσης και αποχέτευσης, που καταστράφηκαν, και την κατασκευή νέου βόθρου, θα απαιτηθεί ποσό 5.000 ευρώ, 3) Για την αποκατάσταση τμήματος του λεβητοστασίου, που επίσης καταστράφηκε, θα απαιτηθούν 1.000 ευρώ, 4) Για την κατασκευή της περίφραξης 120 μ.

με πασσάλους και συρματόπλεγμα, που καταστράφηκαν, θα απαιτηθούν 720 ευρώ, 5) Για την αποκομιδή των μπαζών, του σαθρού χώματος και των λυμάτων του ελαιοτριβείου, θα απαιτηθεί ποσό 4.000 ευρώ, 6) Για τη αποκατάσταση του προαύλιου χώρου με επίχωση νέου υλικού επειδή έχει παρασυρθεί όλο το εμπρόσθιο τμήμα του οικόπεδου και έχει μετακινηθεί περίπου 20 μέτρα, θα απαιτηθούν 4.50 ευρώ, 7) Για την κατασκευή του τοίχου και της κολόνας από οπλισμένο σκυρόδεμα με το μετρητή του ηλεκτρικού ρεύματος (Δ.Ε.Η.), που καταστράφηκαν, θα απαιτηθεί ποσό 510 ευρώ και 8) Για την αποκατάσταση του τσιμέντινου δρόμου μήκους περίπου 40 μέτρων, που υπήρχε εντός του οικοπέδου και καταστράφηκε, θα απαιτηθούν 3.000 ευρώ".

Στις ανέλεγκτες ουσιαστικές αυτές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως, με επάρκεια και χωρίς αντιφάσεις διαλαμβάνονται όλα τα στοιχεία του πραγματικού των κανόνων ουσιαστικού δικαίου που θεμελιώνουν την παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των αναιρεσειόντων, νομίμων εκπροσώπων της συναναιρεσείουσας ομόρρυθμης εταιρείας, και τον αιτιώδη σύνδεσμο της συμπεριφοράς τους αυτής με τις προσδιοριζόμενες ζημίες, τις οποίες η πράξη τους ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε αντικειμενικά να επιφέρει κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, απορρίπτοντας παράλληλα τον ισχυρισμό τους ότι οι κατολισθήσεις αποτελούσαν ανωτέρα βία αναφορικά με το επελθόν σε βάρος της αναιρεσίβλητης ζημιογόνο αποτέλεσμα, δεχόμενο παράλληλα το δικαστήριο της ουσίας την δυνατότητα προβλέψεώς τους ως στοιχείο της αμελείας τους.

Επομένως, οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως αξιολογούνται προεχόντως ως αόριστοι και σε κάθε περίπτωση ως αβάσιμοι. Συνακόλουθα αυτών πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 445/5-4-2006 αίτηση για αναίρεση της 9667/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιανουαρίου 2008. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ