283/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 283 / 2018 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 283/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1 Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Χριστόφορο Κοσμίδη, προεδρεύοντα αρεοπαγίτη, Μαρία Νικολακέα, Αρετή Παπαδιά, Αντιγόνη Καραΐσκου - Παλόγου και Σοφία Τζουμερκιώτη, αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 10η Οκτωβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέα Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Διοίκηση 6ης Υγειονομικής Περιφέρειας Πελοποννήσου, Ιονίων Νήσων, Ηπείρου και Δυτικής Ελλάδας", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Πάτρα, ως καθολικού διαδόχου του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας" (ΕΟΠΥΥ), που παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Φώτη Λεπίδα, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων: 1) Γ. Δ. του Γ., 2) Α. Κ. του Σ., κατοίκων ..., … και 14) Λ. Κ. του Μ., κατοίκων ... που παραστάθηκαν δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξούσιου δικηγόρου Γεωργίου Χαϊκάλη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-7-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 974/2014 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου. Την αναίρεση της απόφασης αυτής, ζητεί το αναιρεσείον με την από 8-12-2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια αρεοπαγίτης, Μαρία Νικολακέα, ανέγνωσε την από 28-9-2017 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 παρ.1 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών [...], 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείσθηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας. Περαιτέρω, το άρθρο ένατο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015 (μεταβατικές και άλλες διατάξεις) ορίζει στην παρ.2 ότι "Οι διατάξεις για τα ένδικα μέσα και τις ειδικές διαδικασίες των άρθρων 591-645 εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από την 1-1-2016 ένδικα μέσα και αγωγές" και στην παρ.4 ότι "Κατά τα λοιπά, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά σε επιμέρους διατάξεις, η ισχύς του νόμου αυτού αρχίζει από 1-1-2016".

Συνεπώς, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση, εφόσον αυτή κατετέθη πριν από την 1-1-2016, μόνον για τους λόγους που αναφέρονταν στη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ πριν την τροποποίηση με το ν. 4335/2015, οι δε αναφερόμενοι σ' αυτήν λόγοι, όπως συνάγεται από τη χρήση της λέξης "μόνο", είναι περιοριστικοί (numerus clausus, ΟλΑΠ 45/87, ΑΠ 110/10, ΑΠ 1130/ 2009). Επομένως, δεν περιλαμβάνονται σ' αυτούς οι λόγοι αναίρεσης εκ των αρ.7, 8, 10, 11, 13 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, όταν η αίτηση στρέφεται κατά αποφάσεως ειρηνοδικείου ή πρωτοδικείου που δίκασε ως εφετείο (ΟλΑΠ 1335/1985, ΑΠ 1370/2008, ΑΠ 600/2007).

2. Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι με την ένδικη από 10-7-2012 αγωγή τους ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών κατά των 1) ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ) και 2) ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας" (ΕΟΠΥΥ), εκθέτουν ότι προσελήφθησαν από το πρώτο εναγόμενο, καθολικός διάδοχος του οποίου καθόσον αφορά στις υγειονομικές του υπηρεσίες τυγχάνει το δεύτερο εναγόμενο, με συμβάσεις εξηρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου του άρθρου 24 του ν. 3232/2004 και υπηρετούν στις αναλυτικά αναφερόμενες νομαρχιακές μονάδες υγείας του τελευταίου, ως ιατροί, έκαστος με την αναφερόμενη ειδικότητα, αμειβόμενοι βάσει των διατάξεων του ενιαίου μισθολογίου του προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης, κατά το ν. 3205/2003.

Ότι, καθ' όλο το ένδικο διάστημα από 1-1-2006 έως 30-9-2011, δεν ελάμβαναν το προβλεπόμενο από το άρθρο 8 παρ. 5 του ν. 3205/2003 νοσοκομειακό επίδομα, το οποίο χορηγείται στο σύνολο σχεδόν του προσωπικού που υπηρετεί σε μονάδες πρωτοβάθμιας περίθαλψης, μεταξύ των οποίων κατά κύριο λόγο το προσωπικό των μονάδων κοινωνικής φροντίδας, του ΕΚΑΒ κλπ, καίτοι παρείχαν τις υπηρεσίες τους υπό δυσμενέστερες ή τουλάχιστον όμοιες συνθήκες με αυτό, από άποψη ανθυγιεινότητας, επικινδυνότητας και λοιπών περιστάσεων.

Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησαν, με απόφαση προσωρινά εκτελεστή, να υποχρεωθούν εις ολόκληρο τα εναγόμενα, ένεκα της αρχής της ισότητας, άλλως κατά τη διάταξη του άρθρου 105 ΕισΝΑΚ, να τους καταβάλουν το συνολικό ποσό των 16.560 ευρώ στον κάθε ένα, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η 974/2014 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία αυτή έγινε εν μέρει δεκτή ως βάσιμη και κατ' ουσίαν.

Κατά της ανωτέρω αποφάσεως, η οποία κατέστη τελεσίδικη λόγω παρελεύσεως απράκτου της προθεσμίας για την άσκηση εφέσεως, το ήδη αναιρεσείων, ως καθολικός διάδοχος του δευτέρου εναγομένου, άσκησε την υπό κρίση από 6-12-2014 αίτηση αναιρέσεως, που κατατέθηκε αρμοδίως την 8-12-2014, με την οποία ζητεί την ακύρωσή της για το λόγο που αναφέρεται σ' αυτή.

Ειδικότερα, το αναιρεσείον με το μοναδικό λόγο της αίτησης, προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση του ειρηνοδικείου Αθηνών την αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, συνιστάμενη στο ότι αιτιολογήθηκε ανεπαρκώς η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας περί του ότι οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι πρόσφεραν κατά το ένδικο χρονικό διάστημα υπηρεσίες υπό συνθήκες ουσιωδώς όμοιες με εκείνες των ιατρών που λάμβαναν το ένδικο επίδομα.

Το παράπονο αυτό, όμως, δεν αποτελεί, στη συγκεκριμένη περίπτωση και υπό το εφαρμοζόμενο νομοθετικό καθεστώς, παραδεκτό λόγο αναίρεσης.

3. Κατόπιν αυτών και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση και να καταδικασθεί το αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων σύμφωνα με το σχετικό αίτημα των τελευταίων (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ), μειωμένη σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 21 παρ.9 του ν. 1902/1990 σε συνδυασμό με το άρθρο 22 παρ.1 και 3 του ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 παρ.18 ΕισΝ ΚΠολΔ και με τα άρθρα 5 παρ.12 του ν. 1738/1987 και 2 της 134423/1992 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8-12-2014 αίτηση για αναίρεση της 974/2014 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών. -Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στην δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 23η Ιανουαρίου 2018. -Και

Δημοσιεύθηκε σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 6η Φεβρουαρίου 2018.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ