283/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΑπόφαση 283 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 283/2011
Legislator headnote
AI generated283/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Απόφαση 283 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 283/2011
Full text
Απόφαση 283 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 283/2011
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1 Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Δημήτριο Τίγγα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 6 Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Π. Μ. συζ. Δ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξουσία δικηγόρο της Χρυσούλα Εψιμου - Μανάβη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Δ. - Ε. Μ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μελέτιο Φώτση, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Στο σημείο αυτό ο πληρεξούσιος δικηγόρος δήλωσε στο ακροατήριο ότι το όνομα του αναιρεσιβλήτου είναι "Δ. Μ. του Ε." αντί του εσφαλμένου "Δ. - Ε. Μ." που αναγράφεται εκ παραδρομής στο αναιρετήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23 Απριλίου 2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελούς Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 271/2003 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 2/2008 του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Τίγγας ανέγνωσε την από 19 Απριλίου 2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Η πληρεξουσία της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η νομική αοριστία της αγωγής, που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ελέγχεται ως παραβίαση από το άρθρο 559 αρ.1 του Κ. Πολ. Δικ., αν το δικαστήριο για το σχηματισμό της περί νομικής επάρκειας της αγωγής κρίσης του αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος προς θεμελίωση του ασκούμενου δικαιώματος ή αρκέσθηκε σε λιγότερα (Ολ.Α.Π. 18/1996). Η δε ποιοτική αριστία, δηλαδή η επίκληση των στοιχείων του νόμου, χωρίς αναφορά περιστατικών και η ποσοτική αοριστία, δηλαδή η μη αναφορά όλων των στοιχείων που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχονται από τους αριθμούς 8 και 14 αντιστοίχως του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ. (Ολ.Α.Π, 15/2000), αν το δικαστήριο έκρινε ορισμένη την αγωγή λαμβάνοντας υπόψη γεγονότα που δεν αναφέρονται σ' αυτή ή αντιθέτως έκρινε αόριστη την αγωγή μη λαμβάνοντας υπόψη τέτοια γεγονότα. Εξάλλου από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1438, 1439 παρ. 3 ΑΚ και 216 ΚΠολΔ προκύπτει, άτι για την πληρότητα της αγωγής διαζυγίου λόγω τετραετούς διαστάσεως των συζύγων αρκεί να αναφέρεται σ' αυτή ότι οι διάδικοι σύζυγοι βρίσκονται σε διάσταση, η οποία διήρκησε συναπτώς επί μία τετραετία, υπολογιζόμενη αναδρομικώς από το χρόνο της πρώτης συζητήσεως. Άλλη περαιτέρω εξειδίκευση του νομικού όρου "διάσταση" δεν είναι απαραίτητη και συγκεκριμένα η ειδική αναφορά του ψυχικού στοιχείου, ότι δηλαδή υφίσταται βούληση των διϊσταμένων συζύγων να αποστούν της έγγαμης σχέσης, αφού υπό το όρο αυτό (διάσταση) νοείται τόσο η φυσική όσο και η ψυχική αποξένωση των συζύγων με τη θέληση να μην έχουν πλέον κοινωνία βίου, ούτε είναι απαραίτητο να αναφέρεται στην αγωγή ότι συνεπεία της διαστάσεως κλονίσθηκε τόσο ισχυρώς η έγγαμη σχέση, ώστε αυτή κατέστη αφόρητη, αφού επί τετραετούς διαστάσεως ο ισχυρός κλονισμός της έγγαμης σχέσης, που συνιστά λόγο διαζυγίου, τεκμαίρεται αμαχήτως. Ενόψει τούτων για το ορισμένο της αγωγής διαζυγίου, που στηρίζεται στη διάταξη του άρθρου 1439 παρ. 3 ΑΚ, δεν είναι αναγκαία η επίκληση ότι επήλθε τόσο ισχυρός κλονισμός στις μεταξύ των διαδίκων σχέσεις, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης σχέσης να θεωρείται ότι έχει γίνει αφόρητη για τον ενάγοντα, ούτε ειδική αναφορά της βούλησης των διϊστάμενων συζύγων να αποστούν της έγγαμης συμβιώσεως. Κατά συνέπεια η ένδικη αγωγή του αναιρεσιβλήτου με την οποία αυτός ζήτησε τη λύση του γάμου με την αναιρεσείουσα, για το λόγο ότι η έγγαμη συμβίωσή τους διακόπηκε κατά το έτος 1994 δεν επαναλήφθηκε δε από τότε και η διάστασή τους έχει διαρκέσει περισσότερο από τέσσερα έτη, ήταν ορισμένη και το Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε την ένσταση αοριστίας της αγωγής που υπέβαλε η αναιρεσείουσα δεν παραβίασε, με ψευδή ερμηνεία και εσφαλμένη εφαρμογή, τις ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του ΑΚ, ούτε παρέλειψε παρά το νόμο να κηρύξει την ακυρότητα της αγωγής και ο από το άρθρο 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δικ, όπως εκτιμάται, αντίθετος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.
Ο εκ του άρθρου 559 αρ.10 του Κ.Πολ.Δικ. λόγος αναιρέσεως, ότι το δικαστήριο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, απορρίπτεται ως αβάσιμος, όταν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δικαστήριο την κρίση του σχημάτισε από τα μνημονευόμενα στην απόφαση αποδεικτικά μέσα (Α.Π. 575/1978, 87/1994). Στην προκείμενη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση, αφού έλαβε υπόψη την κατάθεση του μαρτύρα αποδείξεως και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, σχημάτισε την κρίση της και κατέληξε στο αποδεικτικό της πόρισμα. Επομένως η προσβαλλόμενη απόφαση δεν δέχθηκε ως αληθινά χωρίς απόδειξη τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν την αγωγή του αναιρεσιβλήτου για διάζευξή του με την αναιρεσείουσα λόγω τετραετούς διαστάσεως από την έγγαμη συμβίωσή του και ο εκ του άρθρου 559 αρ. 10 του Κ.Πολ.Δικ, όπως εκτιμάται, αντίθετος δεύτερος λόγος της αναιρέσεως είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 28-9-2008 αίτηση της Π. Μ. για αναίρεση της 2/2008 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου από χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 11 Ιανουαρίου 2011.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Φεβρουαρίου 2011.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ