282/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές : Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη και Μάριο-Φώτιο Χατζη-πανταζή, Αρεοπαγίτες.
Legislator headnote
AI generated282/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Ανεξάρτητα, όμως, από τα στοιχεία αυτά, η προσφορά της εργασίας του αναιρεσίβλητου από 1-9-2001 και προς την αναιρεσείουσα, προκύπτει τόσο από τις καταθέσεις των μαρτύρων του, αλλά κυρίως και από έγγραφα τρίτων. Ειδικότερα στην από 14-9-2001 επιστολή του Προέδρου της αναιρεσείουσας Β. Π. προς το διευθυντή της εταιρίας "KNOWSKS A.E." Γ Μ.
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 282 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 282/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές : Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη και Μάριο-Φώτιο Χατζη-πανταζή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 6η Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τζιώτη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας : Εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "DIRECTION EΚΔΟΤΙΚΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ Ε.Π.Ε." που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Κορίνα Φασουλή-Γραφανάκη, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Του αναιρεσίβλητου: Α. Ο. του Ε., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη Συγγενιώτου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17 Ιουλίου 2002 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 1199/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 6801/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα, με την 6 Ιανουαρίου 2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Δαβίλλας διάβασε την από 23 Νοεμβρίου 2005 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως.
Η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη της αντίδικης στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ανέλεγκτα, τα ακόλουθα:
Δυνάμει άτυπης συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, που καταρτίστηκε μεταξύ των διαδίκων στα τέλη του μηνός Αυγούστου 2001, ο ενάγων - αναιρεσίβλητος άρχισε από 1-9-2001 να προσφέρει την εργασία του ως Γενικός Διευθυντής της εναγομένης - αναιρεσείουσας στα επί της οδού ... (Αθήνα) γραφεία της. Η αναιρεσείουσα είναι εκδοτική και διαφημιστική εταιρία και δραστηριοποιείται κυρίως στην έκδοση διαφόρων επαγγελματικών περιοδικών και οδηγών, καθώς και στην εκτύπωση επαγγελματικών φυλλαδίων και καρτών και παροχή συναφών υπηρεσιών προς τρίτους.
Από 1-9-2001 μέχρι 31-12-2001 ο αναιρεσίβλητος, παράλληλα με την προσφορά εργασίας του στην αναιρεσείουσα, προσέφερε και στον ίδιο χώρο εργασίας στα γραφεία αυτής, στην οδό ..., και την εργασία του ως υπάλληλος της εταιρίας με την επωνυμία "TELETEL A.E.", η οποία με την από 1-10-2001 σύμβαση με την αναιρεσείουσα είχε αναλάβει το έργο της αναδιοργάνωνσης των τμημάτων σχεδίασης, ανάπτυξης και δικτύου αυτής σύμφωνα με τα πρότυπα ISO 9001, καθώς και την εκπαίδευση του προσωπικού της.
Για την υλοποίηση του έργου αυτού ο αναιρεσίβλητος, ως εξειδικευμένος υπάλληλος σε θέματα που αφορούν κυρίως τη Διοίκηση των Επιχειρήσεων, ανέλαβε τη σύνταξη σχετικών μελετών. Η αναιρεσείουσα, ενώ συνομολογεί την ιδιότητα του αναιρεσίβλητου ως Γενικού Διευθυντή της, τοποθετεί την πρόσληψή του στις 5-2-2002 επικαλούμενη την προσκομιζόμενη αναγγελία πρόσληψης αυτού στον ΟΑΕΔ υπογεγραμμένη από τον ίδιο, καθώς και την απασχόλησή του ως υπαλλήλου της "TELETEL A.E." μέχρι τις 31-12-2001.
Ανεξάρτητα, όμως, από τα στοιχεία αυτά, η προσφορά της εργασίας του αναιρεσίβλητου από 1-9-2001 και προς την αναιρεσείουσα, προκύπτει τόσο από τις καταθέσεις των μαρτύρων του, αλλά κυρίως και από έγγραφα τρίτων. Ειδικότερα στην από 14-9-2001 επιστολή του Προέδρου της αναιρεσείουσας Β. Π. προς το διευθυντή της εταιρίας "KNOWSKS A.E." Γ Μ.
αναφέρονται μεταξύ των άλλων: "Θεώρησα χρήσιμο στη δεδομένη στιγμή να κοινοποιήσω την επιστολή και στον Α. Ο., γενικό Διευθυντή της DIRECTION, ο οποίος είναι μαζί μας από την 1η Σεπτεμβρίου 2001 και είναι ενήμερος για τα θέματα που μιλήσαμε", στην από 27-9-2001 επιστολή της εταιρίας "ΑΘΗΝΑ Α.Ε." στο αναιρεσίβλητο αναφέρονται οι όροι συνεργασίας των δύο εταιριών, στο από 19-11-2001 σημείωμα του υπαλλήλου της αναιρεσείουσας Μ.
Π. αναφέρεται η εκτύπωση εταιρικής κάρτας για τον αναιρεσίβλητο, στο από 11-1-2002 μήνυμα της υπαλλήλου της αναιρεσείουσας Αγ. Ζορμπά προς τον αναιρεσίβλητο αναφέρονται προβλήματα συνεργασίας με την εταιρία "COCOONING" και τέλος στα εκδιδόμενα από την αναιρεσείουσα περιοδικά "Αdbysines", "Retail", "Com" από το Σεπτέμβριο 2001 μέχρι τον Ιούνιο 2002 στη στήλη των υπευθύνων των περιοδικών ο αναιρεσίβλητος αναφέρεται ως υπεύθυνος της Γενικής Διεύθυνσης.
Από τα προεκτεθέντα - συνεχίζει το Εφετείο - αναμφίβολα προκύπτει ότι ο αναιρεσίβλητος προσέφερε την εργασία του στην αναιρεσείουσα ως γενικός Διευθυντής της από 1-9-2001 και παράλληλα μέχρι 31-12-2001 προσέφερε την ανωτέρω εργασία του και στην "TELETEL ", καθόσον αυτό ήταν εφικτό, αφού και οι δύο εργασίες εκτελούνταν στα γραφεία της αναιρεσείουσας.
Ότι η λύση της σύμβασης εργασίας του αναιρεσίβλητου επήλθε με την επίδοση σ' αυτόν στις 11-7-2002 της από 10-7-2002 έγγραφης καταγγελίας ης αναιρεσείουσας και της προσφοράς ως νόμιμης αποζημίωσης του ποσού των 2122,7 ευρώ με βάση μηνιαίο μισθό 1819 ευρώ. Κατά τον αναιρεσίβλητο συμφωνήθηκε μηνιαίος μισθός 1.500.000 δραχμών ή 4402,05 ευρώ, και έναντι αυτού του κατέβαλε τις αναφερόμενες βάσει των σχετικών παραστατικών- μεταξύ των οποίων και αυτό της κατάθεσης στις 26-10-2001 από τον νόμιμο εκπρόσωπο της αναιρεσίβλητης και για λογαριασμό της Β.
Π. ποσού 1.500.000 δραχμών στο λογαριασμό του αναιρεσίβλητου 143-00-2310-011789 στην Τράπεζα ALFA BANK, για μισθό του μηνός Οκτωβρίου 2001- δεδουλευμένες αποδοχές και, συνεπώς, του οφείλει τις εντεύθεν, επίσης αναφερόμενες αναλυτικά (για μισθούς, δώρα, άδεια και επίδομα αδείας και διαφορά αποζημίωσης απόλυσης), διαφορές, συμποσούμενες σε 38.575,11 ευρώ.
Αναγνώρισε δε ότι ως διαφορά αποζημίωσης του οφείλεται ποσό 2.280 ευρώ, όσο επιδικάστηκε από την εκκαλουμένη απόφαση, η οποία κατά το κεφάλαιο αυτό δεν προσεβλήθη από τον αντεκκαλούντα ενάγοντα. Βάσει αυτών των παραδοχών, μετ' απόρριψη της αντέφεσης του ενάγοντος, παραδοχή δε της έφεσης της εναγομένης και εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης, που έκρινε διαφορετικά και δέχθηκε εν μέρει την αγωγή και για άλλα κεφάλαια, έκρινε την αγωγή εν μέρει βάσιμη στην ουσία για τα αναφερόμενα ποσά, νομιμοτόκως κατά τις εις αυτή διακρίσεις.
Με την κρίση του αυτή, το Εφετείο δεν παραβίασε εκ πλαγίου τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 648, 649, 653, 655, 656 του Α.Κ.. Αφού διέλαβε στην απόφασή του επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες στα ζητήματα της μεταξύ των διαδίκων κατάρτισης της ένδικης συμφωνίας, του ως άνω περιεχομένου αυτής- ιδίως καθ' όσον αφορά το ύψος των συμφωνημένων αποδοχών του και την παράλληλη απασχόλησή του μέχρι τις 31-12-2001 στην εταιρεία TELETEL Α.Ε (που ήταν εφικτή, λόγω της παροχής των διευθυντικών υπηρεσιών του από το ίδιο γραφείο)- της ισχύος της άνω συμφωνίας καθ' όλο το επίδικο από 1-9-2001 μέχρι 11-7-2002 χρονικό διάστημα και του ύψους της δικαιούμενης αποζημίωσης, και έτσι είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος περί της ορθής ή μη εφαρμογής των παραπάνω διατάξεων στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Επομένως οι πρώτος και δεύτερος (α' σκέλος) από το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. λόγοι της αναιρέσεως είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Εξάλλου, ο δεύτερος (β' σκέλος) από το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ., λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη τον παραδεκτώς προβληθέντα ουσιώδη ισχυρισμό τ ης ότι η καταβολή του ως άνω ποσού των 1.500.000 δραχμών για μισθό αυτού του μηνός Οκτωβρίου 2001 έγινε από τον ίδιο τον αναιρεσίβλητο, κατά το χρόνο που εργαζόταν στα γραφεία της, ως υπάλληλος όμως της ως άνω τρίτης εταιρίας (TELETEL Α.Ε.), για τον προαναφερθέντα σκοπό (απόδειξη χρόνου έναρξης της σύμβασης και ύψους συμφωνημένων μηνιαίων αποδοχών), προετοιμάζοντας το έδαφος για την προβολή ανόμων συμφερόντων του, την πραγματοποίηση των οποίων επιδίωξε με την ένδικη αγωγή του, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι, σύμφωνα με τις ως άνω παραδοχές του το Εφετείο ερεύνησε τον ισχυρισμό αυτό και - αφού δέχθηκε ότι την εν λόγω κατάθεση στις 26-10-2001 έκανε ο, νόμιμος εκπρόσωπός της και για λογαριασμό της, Β.
Π., γεγονός που αυτή δεν αρνήθηκε - τον απέρριψε στην ουσία.
2. Επειδή, όπως προκύπτει από τα άρθρα 335, 338, 339, 340, 341 και 346 του ΚΠολΔ, το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι. Πάντως καμιά διάταξη νόμου δεν επιβάλλει την ειδική αναφορά και την χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά. Η επιταγή του άρθρου 340 εδ. β' Κ.Πολ.Δ., σύμφωνα με την οποία στην απόφαση πρέπει να αναφέρονται οι λόγοι που οδήγησαν το δικαστή να σχηματίσει την πεποίθησή του, δεν σημαίνει ότι αυτός υποχρεούται να επιλαμβάνεται ιδιαιτέρως και να αναλύει διεξοδικά τα αποδεικτικά μέσα που έχουν προσαχθεί από τους διαδίκους ή τα επιχειρήματα που έχουν προβάλλει εκείνοι.
Εν προκειμένω, με τον τρίτο, από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ, λόγο της αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση, ότι δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα (έγγραφα), τα οποία η αναιρεσείουσα επικαλέστηκε και προσκόμισε, πρωτοδίκως και κατ' έφεση, προς απόδειξη του ουσιώδους ισχυρισμού της ότι η πρόσληψη του αναιρεσίβλητου έγινε στις 7-2-2002 με μηνιαίο μισθό 1.819 ευρώ.
Ήτοι : α) την από 3-7-2000 αναγγελία πρόσληψης του αναιρεσίβλητου από την εταιρία "TELETEL Α.Ε. ", που κατατέθηκε στις 5-7-2000, β) τις καταστάσεις μισθοδοσίας της "TELETEL Α.Ε. ", γ)τις αποδείξεις κατάθεσης και είσπραξης από την εργοδότριά του εταιρία "TELETEL Α.Ε. " από την πρόσληψή του(3-7-2000) μέχρι την απόλυσή του (31-12-2001) από την εταιρία αυτή, δ) την με αριθ.
πρωτ. 151/041-2002 αναγγελία οικειοθελούς αποχώρησής του, ε) την από 5-2-2002 αναγγελία πρόσληψής του από την αναιρεσείουσα προς τον ΟΑΕΔ, την οποία έχει προσυπογράψει ό ίδιος (αναιρεσίβλητος), στ) αντίγραφο του βιβλίου νεοπροσλαμβανομένου προσωπικού της, στο οποίο έχει υπογράψει ότι προσλήφθηκε τον Φεβρουάριο 2002 με μικτές αποδοχές 1.891 ευρώ, ζ) την από 1-10-2001 σύμβαση παροχής υπηρεσιών μεταξύ της αναιρεσείουσας και της ως άνω τρίτης εταιρίας "TELETEL Α.Ε. " και η) τα ..., ...
και ... τιμολόγια παροχής υπηρεσιών της εταιρίας "TELETEL Α.Ε. ". Από τη ρητή όμως διαβεβαίωση της προσβαλλομένης απόφασης ότι στο αποδεικτικό της πόρισμα κατέληξε "...από την επανεκτίμηση και ...των εγγράφων που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι...", σε συνδυασμό προς τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, προκειμένου να κρίνει περί του χρόνου κατάρτισης της επίμαχης σύμβασης και του περιεχομένου αυτής, έλαβε υπόψη του και τα προσκομισθέντα από την αναιρεσείουσα ως άνω έγγραφα.
Ειδικότερα στις αιτιολογίες της γίνεται μνεία ότι ο αναιρεσίβλητος, από 1-9-2001 μέχρι 31 -12-2001, παράλληλα με την προσφορά της εργασίας του στην αναιρεσείουσα, προσέφερε στον ίδιο χώρο εργασίας στα γραφεία αυτής, στην οδό ..., και την εργασία του ως υπάλληλος της εταιρίας με την επωνυμία "TELETEL Α.Ε. ", η οποία με την από 1-10-2001 μεταξύ τους σύμβαση είχε αναλάβει το ως άνω έργο από την τελευταία.
Καθόσον αφορά δε το ύψος του συμφωνημένου μηνιαίου μισθού του αναιρεσίβλητου, το Εφετείο, συνεκτιμώντας τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, έκρινε ότι αυτός ανερχόταν σε 1.500.000 δραχμές. Επομένως, και ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 6 Ιανουαρίου 2005 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "DIRECTION ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ Ε.Π.Ε. ", για αναίρεση της 6801/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, που ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 15 Φεβρουαρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ