281/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 281 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 281/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία ΕΝΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε., που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Βερβεσό, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: .... , που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Ζάβαλη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-5-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 403/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 3858/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 17-11-2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος, διάβασε την από 27-12-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις της 8900/1946 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας, όπως αυτή ερμηνεύθηκε με την 25825/1951 απόφαση των ίδιων Υπουργών, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 10 παρ. 1 του ΒΔ 748/1966, με την οποία ορίζεται ότι μισθωτοί απασχολούμενοι κατά Κυριακή δικαιούνται ανεξαρτήτως του κύρους της συμφωνίας περί της απασχολήσεως αυτής και των άλλων ενδεχομένων συνεπειών, αναπληρωματικής εβδομαδιαίας αναπαύσεως κατ' άλλη εργάσιμο ημέρα της αρξαμένης την Κυριακήν εβδομάδος, προκύπτει ότι και ο μισθωτός που εργάζεται Κυριακή ως έκτη ημέρα, υπό το σύστημα πενθήμερης εργασίας, και αμείβεται με μηνιαίο μισθό δικαιούται να λάβει για κάθε μία Κυριακή προσαύξηση 75% επί του 1/25 του μηνιαίου μισθού του, αν δε δεν του χορηγηθεί εβδομαδιαία ανάπαυση σε άλλη ημέρα της αρχόμενης εβδομάδας, τότε ο μισθωτός δικαιούται επιπλέον κατά τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού, ως αποζημίωση, το 1/25 του μηνιαίου μισθού του. Εξάλλου, σύμφωνα με τις από 7.9.1978 και από 24-1-1978 ιδιωτικές συμφωνίες, τα κείμενα των οποίων αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της από 14-11-1989 ΣΣΕ "για τους όρους αμοιβής και εργασίας των υπαλλήλων - μελών της Ενώσεως Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών, που απασχολούνται σε Εφημερίδες - μέλη της Ενώσεως Ιδιοκτητών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών", οι συντάκτες - μέλη της ΕΣΗΕΑ που απασχολούνται σε Εφημερίδες - μέλη της ΕΙΗΕΑ υπάγονται στο καθεστώς της πενθήμερης εργασίας. Τέλος, οι αναιρετικοί λόγοι των αριθμών 1 εδαφ. α και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ιδρύονται, ο μεν πρώτος, αν το δικαστήριο της ουσίας προέβη σε εσφαλμένη ή μη υπαγωγή των πραγματικών διαπιστώσεών του στο εννοιολογικό περιεχόμενο του εν λόγω κανόνα, ο δε δεύτερος, όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας δεν περιέχονται καθόλου ή δεν περιγράφονται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του εφαρμοσθέντος κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή αν έγινε ή όχι ορθός νομικός χαρακτηρισμός των κρίσιμων πραγματικών γεγονότων, όχι όμως όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του συναχθέντος από αυτές και με σαφήνεια διατυπωμένου αποδεικτικού πορίσματος. Η θεμελίωση του τελευταίου λόγου προϋποθέτει ελλείψεις σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όπως είναι οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που συνθέτουν την ιστορική βάση και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως. Δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογιών όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές μεν αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, κατά κρίση ανέλεγκτη, τα ακόλουθα: Μεταξύ της αναιρεσίβλητης (ενάγουσας), ως ασκούσας το επάγγελμα της δημοσιογράφου και της αναιρεσείουσας (εναγομένης) ως εκδότριας της ημερήσιας εφημερίδας "... ", καταρτίσθηκε την 1-1-1998 η υπό την ίδια ημερομηνία έγγραφη σύμβαση, σύμφωνα με την οποία η αναιρεσείουσα προσέλαβε από 1-1-1998 την αναιρεσίβλητη για να εργάζεται ως δημοσιογράφος στα γραφεία της στην Αθήνα με ελεύθερο ωράριο από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή, έναντι μηνιαίου μισθού 277.885 δραχμών. Κατά την πρόσληψή της από την αναιρεσείουσα η αναιρεσίβλητη ήταν άγαμη και είχε προϋπηρεσία σε άλλες εφημερίδες 21/2 ετών, το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 4 παρ. γ της από 26-10-1989 ΣΣΕ, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη από αυτή με επίκληση βεβαίωση του Ταμείου Συντάξεως Προσωπικού Εφημερίδων Αθηνών και Θεσσαλονίκης (ΤΣΠΕΑΘ) με ημερομηνία 27-1-2000. Την προϋπηρεσία της αυτή η αναιρεσίβλητη την γνωστοποίησε στην αναιρεσείουσα κατά την πρόσληψή της και ο συναφής λόγος της εφέσεώς της είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Με την προαναφερθείσα ιδιότητα η αναιρεσίβλητη εργάσθηκε στην επιχείρηση της αναιρεσείουσας από 1-1-1998 έως 23-1-2000 ως εσωτερική συντάκτρια του αθλητικού ρεπορτάζ της εφημερίδας "... ", υπαγόμενη στις Συλλογικές Συμβάσεις για τους όρους αμοιβής και εργασίας των Συντακτών - μελών της ΕΣΗΕΑ. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η αναιρεσίβλητη κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-1998 έως 31-12-1998 ενώ εργάσθηκε όλες τις ημέρες των Κυριακών η αναιρεσείουσα δεν της χορήγησε αναπληρωματική εβδομαδιαία ανάπαυση σε άλλη εργάσιμη ημέρα της εβδομάδας και συνεπώς δικαιούται για κάθε Κυριακή το 1/25 του νόμιμου μισθού, κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ειδικότερα, δικαιούται 36 ημερομίσθια του χρονικού διαστήματος από 1-1-1998 έως 30-9-1998 με νόμιμο μισθό, λαμβανομένης υπόψη της προϋπηρεσίας της, 274.945 δραχμές, δηλαδή 395.921 δραχμές (274.945 Χ 1/25 Χ 36), και 12 ημερομίσθια του χρονικού διαστήματος από 1-10-1998 έως 31-12-1998 με νόμιμο μισθό, λαμβανομένης υπόψη της προϋπηρεσίας της, 291.445 δραχμές, δηλαδή 139.894 δραχμές (291.445 Χ 1/25 Χ 12). Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι καθόλο το επίδικο χρονικό διάστημα (1-1-1998 - 23-1-2000) η αναιρεσείουσα εργαζόταν κατά μέσο όρο έξι (6) ώρες την ημέρα τόσο τις καθημερινές από Δευτέρα έως και Παρασκευή όσο και τις Κυριακές, με ελεύθερο ωράριο που τελείωνε πριν την 10η νυκτερινή ώρα. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε, ότι η αναιρεσείουσα, με συνυπολογισμό και της ανωτέρω προϋπηρεσίας της, εδικαιούτο να λάβει κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, ως αποζημίωση, λόγω παράνομης στερήσεως της εβδομαδιαίας αναπαύσεώς της κατά τις ανωτέρω χρονικές περιόδους τα αντίστοιχα ως άνω ποσά των 395.921 και 139.894 δραχμών, επικυρώνοντας και κατά τούτο την ομοίως αποφανθείσα πρωτόδικη απόφαση. Έτσι κρίνοντας το Εφετείο δεν παραβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή, ούτε ευθές ούτε εκ πλαγίου (με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες) τις ανωτέρω ουσιαστικές διατάξεις του νόμου και κατά συνέπεια οι από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αντίθετοι πρώτος και δεύτερος λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως, είναι αβάσιμοι.

Κατά το άρθρο 559 αριθμ. 9 ΚΠολΔ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και όταν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της ένδικης αγωγής, η αναιρεσίβλητη περιέλαβε σ'αυτή, μεταξύ άλλων, και αίτημα επιδικάσεως, κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, ως αποζημίωση, 1/25 του μηνιαίου μισθού της και ειδικότερα ποσού 303.108 δραχμών λόγω απασχολήσεώς της όλες τις Κυριακές (4 κατά μήνα και συνολικά 26) και παράνομης στερήσεώς της από τη δικαιούμενη εβδομαδιαία ανάπαυσή της σε άλλη ημέρα της εβδομάδας, κατά τη χρονική περίοδο από 1-10-1998 έως 28-2-1999. Το αγωγικό αυτό αίτημα, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση έγινε μερικά δεκτό και επιδικάσθηκε για την ανωτέρω αιτία και για τη χρονική περίοδο από 1-10-1998 έως 31-12-1998 το συνολικό ποσό των (291.445 Χ 1/25 Χ 12) 139.894 δραχμών. Επομένως, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο η αναιρεσείουσα, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 9 ΚΠολΔ, αποδίδει στο Εφετείο την πλημμέλεια ότι επιδίκασε στην αναιρεσίβλητη το ως άνω ποσό χωρίς αυτό να έχει ζητηθεί με την υπόψη αγωγή της, είναι αβάσιμος.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-11-2004 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΝΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕΒΕ" περί αναιρέσεως της 3858/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε τετρακόσια είκοσι (420) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιανουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ