280/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 280 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 280/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Τζανακάκη, Αντώνιο Τσαλαπόρτα, Ελένη Φραγκάκη και Ζαμπέτα Στράτα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Απριλίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ, ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Νικολέττα Τσαγκαράκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Β. Φ., 2) Δ. Φ. και 3) Π. Φ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Φρειδερίκη Βλαχαντώνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-10-2014 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 27-2-2015 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 713/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 71/2018 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 9-3-2018 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ελένη Φραγκάκη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη, από 9.3.2018 και με γεν. αριθμό κατάθεσης 3523/2018 (ειδ. αρ. 314/2018) αίτηση για την αναίρεση της υπ' αριθμ. 71/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 647 επ. ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν τότε, ασκήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των κατ' ιδίαν λόγων αυτής (άρθρ. 577 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ).

Από την παραδεκτή, κατ` άρθρ. 561 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, επισκόπηση των σχετικών διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει, ότι η εν προκειμένω προσβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών εκδόθηκε, κατόπιν ασκήσεως της από 23.5.2016 και με αριθμό. καταθ. 1756/2016 έφεσης της αναιρεσείουσας εταιρίας κατά της υπ' αριθ. 713/2016 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία εξεδόθη επί των συνεκδικασθεισών με αριθμούς καταθέσεως 125451/2900/22.10. 2014 και 24669/649/27.2.2015 αντιθέτων αγωγών, που άσκησαν αντίστοιχα: πρώτα οι αναιρεσίβλητοι και τότε ενάγοντες συνεκμισθωτές αιτούμενοι: α) την αναγνώριση της ακυρότητας της, από μέρους της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας μισθώτριας εταιρίας με ημεροχρονολογία 15-7-2014 καταγγελίας της μίσθωσης και β) τα αναφερόμενα σ' αυτή ποσά μισθωμάτων και αποζημίωσης χρήσεως και ακολούθως η αναιρεσείουσα μισθώτρια εταιρία, η οποία, ζήτησε να αναγνωριστεί ότι δεν υποχρεούται σε καταβολή των αιτουμένων μισθωμάτων επικαλούμενη λύση της μίσθωσης το μεν: 1) λόγω παρέλευσης του συμφωνηθέντος χρόνου διάρκειας αυτής, άλλως του ελάχιστου νομίμου [τριετίας] χρόνου αυτής κατ' άρθρο 13 παρ. 1 του Ν. 4242/2014, το δε 2) λόγω καταγγελίας για παράβαση ουσιώδους όρου της μισθωτικής σύμβασης, άλλως κατ' άρθρο 43 του Π.Δ/τος 34/1995 και τέλος 3) λόγω καταχρηστικής άσκησης της αξίωσης των εναγομένων ήδη εφεσίβλητων στην καταβολή του συμφωνημένου μισθώματος.

Από τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 στοιχ. α' του π.δ. 34/1995 "Κωδικοποίηση των διατάξεων νόμων περί εμπορικών μισθώσεων", που ορίζει ότι στις διατάξεις του παρόντος υπάγονται οι μισθώσεις ακινήτων, οι οποίες συνάπτονται για επιχείρηση σ' αυτά εμπορικών πράξεων, συνάγεται, ως εκ της γενικότητας αυτής, ότι στη ρύθμιση του άνω νόμου και με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων του άρθρου 4 αυτού, υπάγονται, πλην άλλων, όλες οι μισθώσεις ακινήτων τα οποία χρησιμοποιούνται κατά ρητή ή σιωπηρή συμφωνία των συμβαλλομένων για επιχείρηση σ' αυτά εμπορικών εν γένει πράξεων και δη είτε αντικειμενικώς, εκ του νόμου, εμπορικών, είτε υποκειμενικώς εμπορικών, λόγω της ιδιότητας εκείνου που τις ενεργεί ως εμπόρου, σύμφωνα με το τεκμήριο του άρθρου 8 παρ. 2 του από 2/14.5.1835 β.δ/τος "περί της αρμοδιότητος των εμποροδικείων".

Επίσης στη ρύθμιση των εμπορικών μισθώσεων υπάγονται κατά το άρθρο 1 παρ. 1 περ. δ' του ίδιου προεδρικού δ/τος και οι μισθώσεις ακινήτων που χρησιμοποιούνται ως εντελώς απαραίτητοι βοηθητικοί χώροι άλλων ακινήτων, στα οποία ασκούνται οι δραστηριότητες που προβλέπονται από το παρόν άρθρο. Η ανώνυμη εταιρία κατά τη διάταξη του άρθρου 1 του ν. 2190/20 είναι εμπορική, ακόμη και αν ο σκοπός αυτής δεν είναι εμπορική επιχείρηση.

Επομένως η μίσθωση ακινήτου που συνάπτει για την άσκηση σ' αυτό της δραστηριότητάς της είναι εμπορική και υπάγεται στη διάταξη του π.δ. 34/1995. Είναι δε χωρίς σημασία για το χαρακτήρα της άνω μίσθωσης αν στο μίσθιο που χρησιμοποιεί η ανώνυμη εταιρία ολοκληρώνονται οι πράξεις που αποτελούν το αντικείμενο της δραστηριότητάς της ή τελείται σ' αυτό ένα μέρος τους (AΠ 749/2014, AΠ 1204/2004).

Από το συνδυασμό εξάλλου των αυτών ως άνω διατάξεων συνάγεται επίσης ότι, η από την ανώνυμη εταιρία μίσθωση ακινήτου προς χρήση χώρου που κρίνεται εντελώς αναγκαίος για την από μέρους της σε άλλο ακίνητο άσκηση των, προς εκπλήρωση του καταστατικού σκοπού της, πράξεων, οι οποίες είτε εξ αντικειμένου, είτε εξ υποκειμένου έχουν εμπορικό χαρακτήρα, υπάγεται στην προβλεπόμενη από το Προεδρικό Διάταγμα 34/1995 ρύθμιση των εμπορικών μισθώσεων.

Τέλος κατά τη διάταξη του άρθρου 43 του π.δ/τος 34/1995, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 17 του Ν. 3853/2010, που άρχισε να ισχύει από 17-6-2010 (ΦΕΚ Α'/90/17-6-2010) στις συμβάσεις που ρυθμίζονται από αυτό "Ο μισθωτής μπορεί μετά την πάροδο ενός (1) έτους από την έναρξη της σύμβασης να καταγγείλει τη μίσθωση. Η καταγγελία γίνεται εγγράφως, τα δε τα αποτελέσματά της επέρχονται μετά την πάροδο τριών (3) μηνών από τη γνωστοποίησή της.

Στην περίπτωση αυτή ο μισθωτής οφείλει στον εκμισθωτή, ως αποζημίωση, ποσό ίσο με ένα (1) μηνιαίο μίσθωμα, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί κατά το χρόνο καταγγελίας της μίσθωσης". Το δικαίωμα καταγγελίας της εμπορικής μίσθωσης σύμφωνα με το άρθρο 43 του π.δ. 34/1995 (ΦΕΚ 30 Α') έχει ο μισθωτής, ακόμη κι αν έχει παραιτηθεί από αυτό σύμφωνα με το άρθρο 45 του π.δ. 34/1995.

Περαιτέρω από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας, που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της.

Στην περίπτωση, που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση (Ολ.ΑΠ 9/2013, ΑΠ 367/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη (άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ.) περί των πραγμάτων κρίση του, ως αποδειχθέντα, μετά από συνεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που αναφέρει, τα ακόλουθα, κρίσιμα για την έρευνα των λόγων της αναιρέσεως, πραγματικά περιστατικά: "Η εκκαλούσα είναι ανώνυμη εταιρία με σκοπό μεταξύ άλλων την ανάπτυξη κάθε είδους εμπορικών και τουριστικών δραστηριοτήτων και η με οποιονδήποτε τρόπο διαχείριση και εκμετάλλευση ακινήτων αυτής ή τρίτων.

Στο πλαίσιο της ως άνω επιχειρηματικής της δραστηριότητας, το έτος 2011 αποφάσισε την κατασκευή δύο έργων εμπορικών δραστηριοτήτων στα Ο.Τ... του Επιχειρηματικού Πάρκου "..." της Περιοχής Σπάτων, που θα. συγκροτούσαν ένα ενιαίο Εμπορικό Κέντρο, τα οποία ήδη λειτουργούν με τις ονομασίες "...". Οι περιβαλλοντικοί όροι για την κατασκευή του Εμπορικού Κέντρου είχαν εγκριθεί με την υπ' αριθ. 101014/23.12.2008 ΚΥΑ ΠΕΧΩΔΕ-Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων-Πολιτισμού.

Για την κατασκευή και την λειτουργία του εν λόγω Εμπορικού Κέντρου, σύμφωνα, με το άρθρο 43 της ως άνω ΚΥΑ, απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η ολοκλήρωση των τεχνικών εργασιών διαπλάτυνσης της οδού ... μέχρι τον κόμβο ... και η διάνοιξη των οδών, που διέρχονται βόρεια και νότια των Ο.Τ. ... του Επιχειρηματικού Πάρκου.

Για τον λόγο αυτό με την υπ' αρ. …2010 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Σπάτων, κηρύχθηκε αναγκαστική απαλλοτρίωση ακινήτων για την διαπλάτυνση της οδού ... [πρώην ...] από Χ.Θ. [0+50] έως Χ.Θ. [0+350] και από Χ.Θ. [0+650] έως Χ.Θ. [0+850] της περιοχής "...". Στην συνέχεια, λόγω οικονομικής αδυναμίας αυτού να προβεί στην εκτέλεση των ανωτέρω εργασιών, για την διάνοιξη των δημοτικών οδών πέριξ των Ο.Τ. ...

και της διαπλάτυνσης της οδού ... [πρώην ...] από τον κόμβο της Αττικής Οδού [...] μέχρι τον κόμβο ... σύμφωνα με την εγκεκριμένη από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Σπάτων μελέτη και υπό την προϋπόθεση της επίβλεψης και παραλαβής του έργου από την ίδια την ως άνω Υπηρεσία, καταρτίστηκε μεταξύ του ως άνω Δήμου και της εκκαλούσας, κατόπιν της υπ' αρ....3.2011 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, η από 31.3.2011 σύμβαση, δυνάμει της οποίας η εκκαλούσα ανέλαβε να προβεί με δικές της δαπάνες στην εκτέλεση του ως άνω έργου, ήτοι της κατασκευής των περιμετρικών οδών του Εμπορικού Κέντρου και της διαπλατύνσεως της οδού ..., και ο Δήμος Σπάτων ανέλαβε την υποχρέωση να προβεί σε όλες τις νόμιμες ενέργειες, που εξαρτώνται από τον ίδιο για την ολοκλήρωση των διαδικασιών για την λήψη όλων των απαραιτήτων αδειών ή και εγκρίσεων που σχετίζονται με τα εν λόγω έργα υποδομής, περιλαμβανομένων των αναγκαίων διαδικασιών απαλλοτριώσεως των ακινήτων επί των οποίων θα γίνονται τα άνω έργα.

Στο πλαίσιο αυτό και προκειμένου να επιταχυνθεί η εκτέλεση των εργασιών διαπλάτυνσης της ανωτέρω οδού και να αποδοθεί, εγκαίρως, σε χρήση αυτή και συνεπώς να γίνει έγκαιρη έναρξη της λειτουργίας του Εμπορικού Κέντρου της εκκαλούσας, η τελευταία συνήψε με την δικαιοπάροχο των Χ. συζ. Γ. Φ., δυνάμει του από 15/7/2011 ιδιωτικού συμφωνητικού, σύμβαση μίσθωσης, με την οποία η τελευταία εκμίσθωσε στην εκκαλούσα τμήμα ενός αγροκτήματος, επιφανείας 1.517,59 τ.μ., που βρίσκεται στην κτηματική περιφέρεια του Δήμου Σπάτων με πρόσοψη επί της οδού ... [πρώην ...], το οποίο περιλαμβανόταν στην υπ' αρ. ...2010 απόφαση του Δήμου Σπάτων περί κήρυξης αναγκαστικής απαλλοτριώσεως ακινήτων για την διαπλάτυνση της ως άνω οδού, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί για την εκτέλεση χωματουργικών και λοιπών εργασιών διαπλάτυνσης της οδού ..., μετά την εκτέλεση των οποίων η εν λόγω οδός, όπως θα είχε διαπλατυνθεί, θα παραδιδόταν σε κυκλοφορία και χρήση οχημάτων και πεζών.

Διάρκεια της μισθώσεως συμφωνήθηκε το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία υπογραφής του μισθωτηρίου εγγράφου μέχρι την ημερομηνία συντέλεσης της διαδικασίας απαλλοτριώσεως και ειδικότερα δύο [2] μήνες μετά την έκδοση απόφασης καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας από το αρμόδιο δικαστήριο και εφόσον τα χρήματα της αποζημίωσης για την απαλλοτρίωση κατατεθούν υπέρ του εκμισθωτή από τον Δήμο Σπάτων υπέρ και δαπάναις του οποίου είχε κηρυχθεί η απαλλοτρίωση, ενώ το μίσθωμα ορίστηκε στο ποσό των 1,80€ ανά τ.μ., μηνιαίως, ήτοι 21,60€ ανά τ.μ.

ετησίως και συνολικά 2.731,67€ μηνιαίως και 32.780,00€ ετησίως, [πλέον του τέλους χαρτοσήμου] προκαταβλητέο εντός του πρώτου πενθημέρου εκάστου μηνός, αναπροσαρμοζόμενο μετά την πρώτη τριετία, κατά ποσοστό 15%, ήδη ανερχόμενο από 14/7/2014 στο ποσό 3.141,42€ πλέον του αναλογούντος τέλους χαρτοσήμου και συνολικά στο ποσό των 3.254,52€ μηνιαίως.

Με το άρθρο 6 ορίστηκε ότι "6.1. Απαγορεύεται στον εκμισθωτή να παρεμποδίζει και να παρενοχλεί με οποιοδήποτε τρόπο την χρήση του μισθίου από την μισθώτρια ή από τους απ' αυτόν έλκοντες δικαιώματα τρίτους καθώς και την διενέργεια εργασιών εντός αυτού προς τον σκοπό ολοκλήρωσης των εργασιών διαπλάτυνσης της άνω οδού.

Ο εκμισθωτής υποχρεούται να επιτρέπει καθόλη την διάρκεια της παρούσας, την διέλευση οχημάτων μόνον επί του μισθίου και όχι επί της όλης ιδιοκτησίας του, απαγορεύεται δε να εμποδίσει ή/και να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια που θα έχει αποτέλεσμα την παρακώλυση της εισόδου/διέλευσης/στάσης κ.λπ. των οχημάτων - πεζών ή της εν γένει κυκλοφορίας αυτών.

Σε περίπτωση παράβασης του όρου αυτού η μισθώτρια δύναται να ασκήσει τα δικαιώματα του άρθρου 8 του μισθωτηρίου εγγράφου... 6.3. Ότι ο εκμισθωτής παρέχει σήμερα με το παρόν συμφωνητικό μίσθωσης στην μισθώτρια ή σε εκπρόσωπο αυτής, την εντολή και την πληρεξουσιότητα, όπως εκπροσωπήσει τον εκμισθωτή ενώπιον οποιασδήποτε αρχής δημοτικής, δημόσιας, κοινοτικής ή νομαρχιακής ενδεικτικά και όχι περιοριστικά [Κτηματολόγιο, Υπηρεσίες Περιβάλλοντος [ενδεικτικά σχετικά με την έκδοση μελέτης κυκλοφοριακής περιβαλλοντικής, οικοδομικής κ.λπ], Αρχαιολογική Υπηρεσία, Πολεοδομία] και αιτείται και παραλαμβάνει βεβαιώσεις, πιστοποιητικά, κτηματολογικά διαγράμματα κ.λπ.

και γενικά να ενεργεί, για λογαριασμό του εκμισθωτή, ότι απαιτείται έστω και μη ειδικά αναγραφόμενο στο παρόν, για να ολοκληρωθεί η διαδικασία της διαπλάτυνσης της οδού ... [πρώην ...]. Επίσης, να προβεί σε όλες τις προκαταρκτικές ενέργειες επί του ακινήτου ενδεικτικά τοπογραφικές εργασίες, γεωτεχνικές έρευνες, δοκιμαστικές τομές κ.λπ...", ενώ με το άρθρο 7 συμφωνήθηκε ότι η μισθώτρια θα έχει δικαίωμα καταγγελίας της μίσθωσης, αζημίως, σε περίπτωση μη εκπλήρωσης από τον εκμισθωτή των υποχρεώσεών του που απορρέουν από την μίσθωση και ειδικότερα 1)... 2)... 3)...

Στη συνέχεια, δυνάμει του υπ' αρ. .../05.04.2012 συμβολαίου της Συμ/φου Κρωπίας Α. Μ. - Α., νομίμως μεταγεγραμμένου στα οικεία βιβλία μεταγραφών του Υποθ/κείου Σπάτων, η αρχική εκμισθώτρια μεταβίβασε, λόγω γονικής παροχής, το μίσθιο στους εφεσίβλητους κατά το 1/3 εξ αδιαιρέτου στον καθένα, οι οποίοι έτσι υπεισήλθαν εκ του νόμου, αυτοδικαίως, στην μισθωτική σύμβαση, στην θέση της αρχικής εκμισθώτριας και στα απορρέοντα απ' αυτήν δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Περαιτέρω με το από 14/07/2012 τροποποιητικό συμφωνητικό υπογεγραμμένο από την εκκαλούσα και τους εφεσίβλητους, η ένδικη μισθωτική σύμβαση επεκτάθηκε και σε πρόσθετο τμήμα του υπό απαλλοτρίωση ως άνω ακινήτου, επιφανείας 27,91 τ.μ. και συνεπώς η συνολική επιφάνεια του μισθίου ανήλθε στα 1.545,50 τ.μ. υπό τους ίδιους όρους και συμφωνίες, που αναφέρονται στο από 14/07/2011 ιδιωτικό συμφωνητικό και για την ιδία χρήση.

Το ως άνω μίσθιο μετά την κατάρτιση της ένδικης μισθωτικής σύμβασης, παραδόθηκε στην εκκαλούσα, η οποία προέβη σ' αυτό στην εκτέλεση των αναγκαίων εργασιών για την διαπλάτυνση της ανωτέρω οδού ..., η περάτωση των οποίων έλαβε χώρα στο πρώτο δεκαήμερο του μηνός Οκτωβρίου 2011, οπότε η ως άνω οδός παραδόθηκε σε δημόσια χρήση και κυκλοφορία.

Και μετά την ως άνω παράδοση της οδού, η μισθώτρια συνέχισε να καταβάλλει το συμφωνημένο μίσθιο μέχρι και 14/7/2014, οπότε αρνήθηκε την καταβολή του και με την από 14/7/2014 εξώδικη δήλωσή της, η οποία κοινοποιήθηκε στους εφεσίβλητους μισθωτές, στις 15/7/2014 γνωστοποίησε σ' αυτούς ότι η ένδικη μισθωτική σύμβαση έχει λήξει, λόγω της ολοκλήρωσης των εργασιών διαπλάτυνσης της οδού ...

και παράδοσης αυτής στην δημόσια χρήση κατά το πρώτο δεκαήμερο του μηνός Οκτωβρίου 2011 και συνεπώς δεν υπέχει υποχρέωση καταβολής του συμφωνημένου μισθώματος κατά τα συμφωνηθέντα... Περαιτέρω ενόψει των ως άνω προεκτεθέντων, η ένδικη μισθωτική σύμβαση φέρει τον χαρακτήρα αστικής σύμβασης και όχι εμπορικής, μη προστατευόμενης από το Ν. 813/1978, όπως κωδικοποιηθείς με το π.δ/μα 34/1995 ισχύει, καθόσον δεν καταρτίστηκε για την επιχείρηση σ' αυτό των αναφερόμενων στα άρθρα 1, 2 και 3 του ως άνω π.δ/τος εμπορικών δραστηριοτήτων και επαγγελμάτων.

Και ναι μεν η εκκαλούσα είναι, όχι μόνον κατά το τυπικό κριτήριο, [ανώνυμη εταιρία κατά τα προεκτεθέντα] αλλά και ουσιαστικά εμπορική εταιρία ως εκ του σκοπού αυτής, όμως, η ένδικη μισθωτική σύμβαση δεν συνήφθη για να χρησιμοποιηθεί το μίσθιο για την εκπλήρωση του εμπορικού της σκοπού και την επιχείρηση σ' αυτό [εν όλω ή εν μέρει] των συναφών με αυτόν [σκοπό] επιχειρηματικών της δραστηριοτήτων.

Συνεπώς, ως αστική δικαιοπραξία, δεν καταλαμβάνεται από το τεκμήριο της εμπορικότητας [υποκειμενικά παράγωγη εμπορικότητα], αφού η διαπλάτυνση της οδού ..., την οποία ανέλαβε να εκτελέσει η εκκαλούσα έναντι του Δήμου Σπάτων, προκειμένου να καταστεί εφικτή η λειτουργία του προδιαληφθέντος Εμπορικού της Κέντρου, η οποία αποτέλεσε την αιτία, για την οποία αυτή προέβη στην κατάρτιση της ένδικης μίσθωσης, δεν ανάγεται στον κύκλο επιχειρηματικής της δραστηριότητας, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στην αρχή αυτής της σκέψεως.

Σημειώνεται ότι ο ισχυρισμός της εκκαλούσας ότι η ένδικη μισθωτική σύμβαση έληξε, στις 14/7/2014, λόγω παρέλευσης του ελάχιστου νομίμου χρόνου [τριετίας από την κατάρτισή της], κατ' άρθρο 13 παρ. 1 και 2 του Ν. 4242/2014 σύμφωνα με το οποίο οι μισθώσεις, που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του π.δ. 34/1995 και συνάπτονται μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος, ισχύουν για τρία [3] έτη ακόμη και αν έχουν συμφωνηθεί για βραχύτερο ή για αόριστο χρόνο, είναι απορριπτέος ως μη νόμιμος, καθόσον πέραν του ότι, όπως προεκτέθηκε, η ένδικη μίσθωση δεν είναι εμπορική και συνεπώς δεν υπάγεται στις προστατευτικές διατάξεις του π.δ. 34/1995, οι διατάξεις του άρθρου 13 παρ. 1 και 2 του Ν. 4242/2014 καταλαμβάνουν τις εμπορικές μισθώσεις, που καταρτίζονται μετά την έναρξη ισχύος αυτού [28/2/2014], όχι δε και αυτές που έχουν συναφθεί πριν από τον χρόνο αυτό [παρ. 2α του ίδιου ως άνω άρθρου], όπως στην προκειμένη περίπτωση [χρόνος κατάρτισης 14/7/2011].

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η ένδικη μίσθωση δεν έληξε, κατά το πρώτο δεκαήμερο του μηνός Οκτωβρίου 2011, λόγω παρέλευσης του συμβατικού χρόνου διάρκειάς της, ούτε στις 15/7/2014, λόγω παρέλευσης του ελαχίστου [τριετίας] νομίμου χρόνου από την κατάρτισή της, η δε ασκηθείσα από την εκκαλούσα, κατά τα άνω καταγγελία της μίσθωσης, κυρίως, λόγω παράβασης από τους εφεσίβλητους ουσιώδους όρου της ένδικης μίσθωσης και επικουρικά, κατ' άρθρο 43 του ΠΔ/τος 34/1995, είναι άκυρη και ως τέτοια, δεν επέφερε το έννομο αποτέλεσμά της, ήτοι την λύση της ένδικης μισθωτικής σύμβασης.

Συνεπώς, η εκκαλούσα υποχρεούται να καταβάλει στους εφεσίβλητους το συνολικό ποσό των 39.678,57€ για καθυστερούμενα μισθώματα [συμπεριλαμβανομένων τελών χαρτοσήμου] του χρονικού διαστήματος από 15/4/2014 έως 14/7/2015, ως προς το ύψος του οποίου η εκκαλούσα δεν παραπονείται κατά της εκκαλουμένης απόφασης με την ένδικη έφεση. Εξάλλου η προβολή εκ μέρους των εφεσιβλήτων της ακυρότητας της ασκηθείσας καταγγελίας και εμμονής αυτών στην ισχύ της ένδικης και στην αξίωσή τους σε καταβολή του συμφωνημένου μισθώματος δεν είναι καταχρηστική, αντικειμένη στις διατάξεις των άρθρων 281 και 288 ΑΚ, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εκκαλούσα...". Με τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο απέρριψε τους σχετικούς λόγους της έφεσης κατά της εκκαλουμένης, με αριθμό 713/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία, κρίνοντας ομοίως, δέχθηκε εν μέρει ως βάσιμη κατ' ουσίαν την αγωγή των αναιρεσιβλήτων επιδικάζοντάς τους συνολικά το ως άνω ποσόν των μισθωμάτων για το επίδικο χρονικό διάστημα, παραλλήλως δε απέρριψε στο σύνολό της την αγωγή της αναιρεσείουσας.

Έτσι που έκρινε και με όσα παραπάνω δέχθηκε το Εφετείο το οποίο δεν υπήγαγε την ένδικη μίσθωση, που συνήψε η αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρία με την δικαιοπάροχο των υπεισελθόντων στη μίσθωση αναιρεσιβλήτων στο σύστημα των ρυθμιζομένων από το π.δ. 34/1995 εμπορικών μισθώσεων, αλλά προσέδωσε σε αυτήν αστικό χαρακτήρα, δεχόμενο ότι η από μέρους της μισθώτριας ανώνυμης εταιρίας από 15.7.2014, απευθυνόμενη προς τους εκμισθωτές και ήδη αναιρεσιβλήτους καταγγελία, είναι άκυρη και δεν επέφερε, την κατ' εφαρμογήν του άρθρου 43 παρ. 1 του ως άνω προεδρικού δ/τος πρόωρη λύση της ως άνω υφισταμένης μεταξύ τους σύμβασης, η οποία ως εκ τούτου συνέχισε να παράγει αποτελέσματα έως τη συμβατική λήξη της, εσφαλμένα ερμήνευσε και δεν εφάρμοσε κατά τις νομικές σκέψεις, που προηγήθηκαν.

τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1 εδ. α' και δ' του π.δ/τος 34/1995, καθώς και του άρθρου 2 του β.δ. της 2/14.5.1835 "περί της αρμοδιότητας των εμποροδικείων". Ειδικότερα η προσβαλλομένη διέλαβε στον ελάσσονα συλλογισμό της, μεταξύ άλλων, τις παρακάτω ουσιώδεις για το χαρακτήρα της ένδικης μίσθωσης, ως εμπορικής ή αστικής, παραδοχές:

α) ότι η εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα μισθώτρια ανώνυμη εταιρία έχει σκοπό μεταξύ άλλων την ανάπτυξη κάθε είδους εμπορικών και τουριστικών δραστηριοτήτων και τη με οποιονδήποτε τρόπο διαχείριση και εκμετάλλευση ακινήτων αυτής ή τρίτων, αλλά και πέρα απ' αυτό, ότι, ανεξαρτήτως της εμπορικότητας ή μη του σκοπού αυτής, λόγω της εταιρικής μορφής της φέρει εκ του νόμου εμπορική ιδιότητα (άρθρο 1 του ν. 2190/20), β) ότι συνεπεία της, κατά τα ως άνω, προσδιδομένης από το νόμο εμπορικής της ιδιότητας, οι πράξεις της έχουν πάντα εμπορικό χαρακτήρα, γ) ότι για την κατασκευή και λειτουργία του Επιχειρηματικού Πάρκου που, στα πλαίσια της επιχειρηματικής της δραστηριότητας, αποφάσισε το 2011 να κατασκευάσει η αναιρεσείουσα στην περιοχή "..." του Δήμου Σπάτων, το οποίο θα περιλάμβανε δύο έργα εμπορικών δραστηριοτήτων που θα συγκροτούσαν ένα ενιαίο Εμπορικό Κέντρο, ήταν αναγκαία προϋπόθεση, λόγω επιβεβλημένου από το ΠΕΧΩΔΕ περιβαλλοντικού όρου, η ολοκλήρωση των τεχνικών εργασιών διαπλάτυνσης της οδού ...

μέχρι τον κόμβο ... και η διάνοιξη των οδών, που διέρχονται βόρεια και νότια των Ο.Τ. ... του Επιχειρηματικού Πάρκου, δ) ότι η αναιρεσείουσα δυνάμει έγγραφης με το δήμο Σπάτων συμφωνίας, και προς επίσπευση του αναγκαίου για τη λειτουργία του Εμπορικού Πάρκου έργου της διαπλάτυνσης των περιμετρικών δρόμων ανέλαβε να εκτελέσει με δικές της δαπάνες το έργο της απαλλοτρίωσης, ε) ότι της συμφωνίας αυτής ακολούθησε η από 15.7.2011 ένδικη καταρτισθείσα μεταξύ της αναιρεσείουσας και της δικαιοπαρόχου των ήδη αναιρεσιβλήτων μίσθωση με το περιεχόμενο που προαναφέρθηκε, όπως τροποποιήθηκε με την από 14.7.2012 συμφωνία, στ) ότι αιτία για την κατάρτιση της ένδικης μίσθωσης από την αναιρεσείουσα ήταν να καταστεί εφικτή η λειτουργία του προδιαληφθέντος κέντρου και ζ) ότι η αναιρεσείουσα μισθώτρια την 14/7/2014, κατήγγειλε τη μίσθωση σύμφωνα με το άρθρο 43 του π.δ/τος 34/1995.

Δεδομένων των παραδοχών αυτών, η ένδικη μίσθωση φέρει εμπορικό χαρακτήρα, διότι η σύναψή της ήταν αναγκαία για την ολοκλήρωση και λειτουργία του ενιαίου Εμπορικού Κέντρου, η συστηματική οικονομική εκμετάλλευση του οποίου αποτελεί εξ αντικειμένου, ειδικώς δε στην ένδικη περίπτωση και υποκειμενικά εμπορική πράξη, περιλαμβανομένη μεταξύ άλλων και στον καταστατικό σκοπό της αναιρεσείουσας μισθώτριας, ανώνυμης εταιρίας, η οποία κατά το τυπικό κριτήριο είναι εμπορική.

Η χρήση δε του αποτελούντος το μίσθιο απαλλοτριωθέντος εδαφικού τμήματος ήταν αναγκαία για την, δημιουργία κατάλληλης και σύννομης πρόσβασης οχημάτων και πεζών από και προς το εντός του Επιχειρηματικού Πάρκου ενιαίο, κατά τα ως άνω, Εμπορικό κέντρο. Και ναι μεν στο επίδικο μίσθιο δεν διενεργούνταν εμπορικές πράξεις, πλην όμως, η από μέρους της αναιρεσείουσας μισθώτριας ανώνυμης εταιρίας χρήση του ήταν απολύτως απαραίτητη τόσο για την κατασκευή, όσο και για τη λειτουργία των εντός του Επιχειρηματικού Πάρκου ευρισκομένων δύο Εμπορικών κέντρων, προκειμένου να καταστεί δυνατή η από και προς αυτά πρόσβαση οχημάτων και πεζών.

Συνεπώς η προσβαλλομένη παραβίασε ευθέως τις ως άνω αναφερόμενες διατάξεις, ιδία δε εκείνη της παρ. 1 περ. δ' του άρθρου 1 του πδ/τος 34/1995 με την μη εφαρμογή της και ο σχετικός πρώτος αναιρετικός λόγος, που αποδίδει στην προσβαλλομένη την από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Συνακόλουθα των παραπάνω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά παραδοχή του πρώτου λόγου της από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου στο σύνολο της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθιστά αλυσιτελή την εξέταση (και αποδοχή) των προβαλλόμενων με τους λοιπούς λόγους αυτής αιτιάσεων, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλο δικαστή εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρ. 580 § 3 ΚΠολΔ), να διαταχθεί η επιστροφή στην αναιρεσείουσα του κατατεθέντος από αυτήν για την άσκηση της αναίρεσης παραβόλου (άρθρ. 495 παρ. 3 εδάφ. ε', όπως ισχύει και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 που ισχύει, κατ' άρθρ. 1 άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 αυτού, για τα ένδικα μέσα που κατατίθενται από 1-1-2016) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας (άρθρ. 183 ΚΠολΔ), η οποία δεν κατέθεσε προτάσεις, όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 71/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση στο Μονομελές Εφετείο Αθηνών, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, πλην αυτού που εξέδωσε την παραπάνω απόφαση.

Διατάζει την επιστροφή στην αναιρεσείουσα του παραβόλου που έχει καταθέσει.

Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 7 Φεβρουαρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Μαρτίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ