280/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 280 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 280/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Μαρία Βαρελά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπoύμενου από τον Υπουργό Οικονομικών και την Προϊσταμένη της Κτηματικής Υπηρεσίας Νομού Κεφαλληνίας, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Παναγιώτη Αθανασούλη, Πάρεδρο Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Σ. Π. του Σ., κατοίκου ... και 2)Ρ. Π. του Σ., κατοίκου ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπυρίδωνα Μπουρμπούλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-3-2010 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ληξουρίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 33/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 19/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 9-1-2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Βαρελά ανέγνωσε την από 13-10-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων ως και κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση μόνον 1) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλη αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, εάν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή εάν εφαρμοστεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ ΑΠ 7/2006).

Εξάλλου, ο ίδιος λόγος αναίρεσης είναι δυνατόν να φέρεται ότι πλήττει την προσβαλλομένη απόφαση γιατί παραβίασε κανόνα δικαίου αλλά στην πραγματικότητα να πλήττει την απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων υπό το πρόσχημα ότι κατά την εκτίμηση αυτή παραβιάστηκε κανόνας δικαίου οπότε ο λόγος αναίρεσης θα απορριφθεί ως απαράδεκτος διότι πλήττει την ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.).

Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται προς κρίση η από 19-1-2013 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 19/2012 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας δικάσαντος ως Εφετείου κατά αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Ληξουρίου, δυνάμει της οποίας οι αναιρεσίβλητοι αναγνωρίσθηκαν μετ' απόρριψη των περί του αντιθέτου ισχυρισμών (ενστάσεων) του αναιρεσείοντος, συγκύριοι κατά εξ αδιαιρέτου ποσοστά ακινήτου εκτάσεως 1543 τετ.

μέτρων ευρισκομένου στην κτηματική περιφέρεια … του Δήμου …. Το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας απέρριψε κατ' ουσίαν την ασκηθείσα έφεση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου με την προσβαλλομένη απόφασή του. Με το μοναδικό εκ του άρθρου 560 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ, λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια ότι το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο παρεβίασε τις διατάξεις των άρθρων 281, 1132 εδ.

α'1136 και 1138 ΑΚ διότι εσφαλμένα δέχθηκε ότι το επίδικο ακίνητο ανήκει κατά κυριότητα στους αναιρεσιβλήτους διότι πρόκειται για δημόσιο κτήμα του οποίου η νομή σύμφωνα με το ν. 1539/1938 ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο και νομή τρίτου προσώπου επί ακινήτου κυριότητας του Δημοσίου δεν νοείται. Ότι ειδικότερα πρόκειται για χορτολιβαδική έκταση που ποτέ δεν καλλιεργήθηκε, οι δε αναιρεσίβλητοι δεν έχουν διαδοχή τίτλων ιδιοκτησίας ή αδιάλειπτη χρησικτησία γεγονός που μαζί με τη μορφή της δασικής έκτασης καθιστά αυτή από το χρόνο ένωσης των Επτανήσιων με την Ελλάδα το έτος 1864 μέχρι το έτος 1946, αφετηρία έναρξης ισχύος του Αστικού Κώδικα, αδέσποτη.

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης, εκτιμώμενος στο σύνολό του, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος αφού το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο υπό την επίκληση των προαναφερομένων πλημμελειών εκ του άρθρου 560 αρ. 1 ΚΠολΔ πλήττει αποκλειστικά την εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων η οποία εκτίμηση όπως προεκτέθηκε στη νομική σκέψη δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Πρέπει επομένως να απορριφθεί η ένδικη αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 19/2012 αποφάσεως του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας και να καταδικασθεί το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων κατά το νόμιμο αίτημα των τελευταίων (άρθρα 176 και 189 ΚΠολΔ), μειωμένα κατ' άρθρο 22 ν. 3693/1957.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-1-2013 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθ. 19/2012 αποφάσεως του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει στο ποσό των τρακοσίων (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Ιανουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 5 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ