27/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 27 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 27/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ALLIANZ ΕΛΛΑΣ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κωνσταντίνου Τσιτίδη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. Κ. του Δ. και 2. Χ. Κ. του Δ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-11-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και την από 18-9-2006 παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2815/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2047/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16-6-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Λαμπρόπουλος ανέγνωσε την από 7-1-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο, που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία του.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου τούτου οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίστηκαν ούτε παρέστησαν με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, κατά την ως άνω συνεδρίαση κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το πινάκιο. Όπως, όμως, προκύπτει από τις υπ' αριθμ. 8713β, 8714β/15-7-2010 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Λαμίας ..., τις οποίες προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία, ακριβή αντίγραφα της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως με την κάτω απ' αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για την παρούσα δικάσιμο, καθώς και κλήση προς συζήτηση κατ' αυτήν, επιδόθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως στους αναιρεσιβλήτους. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως παρά την απουσία τους, σαν να ήταν και αυτοί παρόντες. Ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση, χωρίς να εκθέτει, ούτε γενικά, από ποια αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχτηκε ότι ο εναγόμενος οδηγός του ζημιογόνου αυτοκινήτου είχε κατά τον χρόνο του ατυχήματος την κατά νόμο άδεια ικανότητας οδηγού, γεγονός που υπό την αρνητική του μορφή αποτελούσε υπαγωγικό ισχυρισμό της παρεμπίπτουσας αγωγής της αναιρεσείουσας ασφαλιστικής εταιρείας, από τα μνημονευόμενα σ' αυτό αποδεικτικά μέσα και δη τις καταθέσεις μαρτύρων έγγραφα κ.λ.π. Επομένως, ο σχετικός δεύτερος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο, από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

- Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία του έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νόμιμης βάσης, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της απόφασης δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόστηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση, όχι όμως και όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς. Ως "ζητήματα" των οποίων ή μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση της νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που αποτελούν αυτοτελή ύπαρξη, δηλαδή εκείνοι που τείνουν στη θεμελίωση ή την κατάλυση δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και όταν τα άλλα πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα, που δεν συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για την οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχτηκε, όπως από την προσβαλλόμενη απόφασή του προκύπτει, και τα εξής σχετικά με την παρεμπίπτουσα αγωγή της αναιρεσείουσας κατά των αναιρεσιβλήτων: Ο δεύτερος των παρεμπιπτόντως εναγομένων Ε. Κ. αποδείχθηκε ότι κατείχε την υπ' αριθμ. ... επαγγελματική άδεια ικανότητος οδήγησης η οποία είχεν ισχύ από την ημερομηνία έκδοσή της στις 20-3-1992 μέχρι τις 21-3-2008 και επομένως στις 27-1-2005 που έλαβε χώρα το ένδικο τροχαίο ατύχημα κατείχε νόμιμη και σε ισχύ άδεια ικανότητας οδήγησης με την οποία μπορούσε σύννομα να οδηγεί το ως άνω ζημιογόνο ΙΧΕ αυτοκίνητο. Με τις παραδοχές του αυτές το Εφετείο, το οποίο ακολούθως απέρριψε ως αβάσιμη κατ' ουσίαν την ως άνω παρεμπίπτουσα αγωγή της αναιρεσείουσας, με την οποία αυτή, επικαλούμενη παραβίασε όρον του ασφαλιστηρίου, ζητούσε να υποχρεωθούν οι παρεμπιπτόντως εναγόμενοι και ήδη αναιρεσίβλητοι, να τους καταβάλουν ό,τι αυτή θα κατέβαλε στους ζημιωθέντες από το ένδικο ατύχημα τρίτης, διέλαβε στην προσβαλλόμενη επαρκείς αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την απόρριψη της παρεμπίπτουσας αγωγής. Επομένως, ο τρίτος από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο η σχετική πλημμέλεια, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος που με αυτόν αποδίδεται η αιτίαση ότι δεν αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πότε έληξε η ισχύς της ένδικης άδειας οδήγησης, πότε αυτή ανανεώθηκε και πότε έληξε μετά ταύτα και αν η ανανέωση έλαβε χώρα πριν ή μετά το ατύχημα, είναι απορριπτέος ως βάσιμος διότι στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση αφού κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης η εν λόγω άδεια ικανότητος οδηγού ήταν σε ισχύ κατά το χρόνο του ατυχήματος.

- Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στο Εφετείο η από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια και συγκεκριμένα ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο της άδειας ικανότητας του οδηγού που προσκόμισαν οι παρεμπιπτόντως εναγόμενοι. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του εν λόγω εγγράφου και της προσβαλλόμενης, στην οποία αναφέρεται ότι τούτο ως άδεια ικανότητας οδηγού Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου φέρει χρόνο έκδοσης την 20-3-1992 και λήξη την 21-3-2008, ουδεμία παραμόρφωση έγινε, αφού οι ίδιες κρίσιμες ημερομηνίες αναφέρονται και στο ως άνω έγγραφο.- Ο εκ του άρθρου559 αριθ. 1 περ. α' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως είναι δυνατό να φέρεται ότι πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση γιατί παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου, αλλά στη πραγματικότητα πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων υπό την επίκληση ότι αυτή παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ (ΑΠ 849/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως παραπονείται ότι το δικαστήριο της ουσίας παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 95 του Ν. 2696/1999 "Κήρωση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας(ΚΟΚ)" και αυτή του άρθρου 25 παρ. β' της ΥΑ Κ4/585/1978 (ΦΕΚ-795 τευχ. ΑΕ και ΕΠΕ) γιατί δέχθηκε ότι ο πρώτος αναιρεσίβλητος και οδηγός του υπ' αριθ. κυκλ. ΔΟΚ-... ΙΧΕ ζημιογόνου αυτοκινήτου διέθετε άδεια ικανότητος οδηγήσεως ΙΧΕ αυτοκινήτου κατά το χρόνο που συνέβη το ένδικο τροχαίο ατύχημα (27.1.2005), παρά το γεγονός ότι αυτό δεν προέκυπτε από το φωτοτυπικό αντίγραφο της προσκομισθείσης αδείας ικανότητος οδηγήσεως αυτού, διότι αναφέρεται ότι ισχύει μέχρι την 21-3-2008, χωρίς καμία αναφορά στο χρόνο ενάρξεως της ισχύος (ημερ. έκδοσης 20.3.1992). Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί διότι η αναιρεσείουσα υπό την επίκληση της παραβίασης κανόνων ουσιαστικού δικαίου πλήττει την ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο εκτίμηση των αποδείξεων, αφού σε αυτόν αναφέρεται ότι το Εφετείο, εκτιμώντας το ως άνω έγγραφο, έπρεπε να δεχθεί ότι ο πρώτος αναιρεσίβλητος και οδηγός του ως άνω ζημιογόνου αυτοκινήτου κατά το χρόνο που έλαβε χώρα το επίδικο τροχαίο ατύχημα δεν κατείχε άδεια ικανότητος οδηγήσεως, ενώ αυτό (Εφετείο) δέχθηκε το αντίθετο. Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως. Δικαστικά έξοδα δεν επιδικάζονται σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω μη παραστάσεως των αναιρεσιβλήτων στην παρούσα δίκη.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-6-2010 αίτηση της ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ALLIANZ ΕΛΛΑΔΑΣ Α.ΑΕ" κατά της υπ' αριθμ. 2047/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Νοεμβρίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ