276/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 276 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 276/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Παρασκευή Καλαϊτζή- Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Ε. Κ. του Γ. κατοίκου ..., 2. Α. Κ. του Γ. κατοίκου ... και 3. Γ. Γ. του Ν. κατοίκου ... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Π. του Π., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παν. Αδαμάκο, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 12-3-2008 και 2-12-2010 αγωγές του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σπάρτης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 24/2013 μετά από συνεκδίκαση των δύο αγωγών του ίδιου Δικαστηρίου και 20/2015 του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 10-09-2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Παρασκευή Καλαϊτζή, ανέγνωσε την από 03-02-2016 έκθεση, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατ’ άρθρ. 559 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται ... "αν το δικαστήριο ... δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν" (αρ. 11 γ) ... και "αν η απόφαση ... έχει αιτιολογίες αντιφατικές ... σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης" (αρ. 19), μη δυναμένου να ελεγχθεί αν συνέτρεξαν οι όροι του εφαρμοσθέντος ή δεν συνέτρεξαν οι όροι του μη εφαρμοσθέντος κανόνος ουσιαστικού δικαίου.

ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες, (οι οποίοι είναι επισπεύδοντες της συζητήσεως, όπως προκύπτει απ’ την παραγγελία του δικηγόρου τους πίσω από αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως να επιδοθεί αυτή στον αναιρεσίβλητο και κατά την αρχική δικάσιμο της 17-2-2016, παραστάντων τότε των αναιρεσειόντων με απουσιάζοντα τον αναιρεσίβλητο, η υπόθεση είχε αναβληθεί εκ του πινακίου, για την αναφερόμενη στην αρχή της προκειμένης αποφάσεως δικάσιμο και ως εκ τούτου παρά την απουσία τους η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες, κατ’ άρθρ. 576 παρ. 1 ΚΠολΔ), με τον πρώτο λόγο αναιρέσεώς τους προσδίδουν στην προσβαλλομένη εφετειακή απόφαση το κατ’ άρθρ. 559 αρ 11 γ ΚΠολΔ σφάλμα, υπό την έννοια, ότι (κατ’ αυτούς) δεν προκύπτει αδιστάκτως, ότι ελήφθησαν υπόψη έγγραφα αποδεικτικά μέσα και δη: α) η .../25-6-2003 συμβολαιογραφική πράξη καταθέσεως ιδιόγραφης διαθήκης, β) το .../25-6-2003 (συμβολαιογραφικό επίσης) πληρεξούσιο προς τον ενάγοντα - αναιρεσίβλητο και γ) το .../29-11-2004 έτερο πληρεξούσιο του διαθέτη (Β. Π.), έγγραφα τα οποία εκείνοι προσηκόντως είχαν επικαλεσθεί και προσκομίσει.

ΙΙΙ. Με τον δεύτερο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες ψέγουν το Εφετείο με την κατ’ άρθρ. 559 αρ. 19 ΚΠολΔ πλημμέλεια, επικαλούμενοι εν προκειμένω αντιφατικότητα αιτιολογιών, καθόσον αφορά στην υπογραφική δυνατότητα του ανωτέρω διαθέτη, κατά τα αντιστοίχως ειδικότερα στο αναιρετήριο εκτιθέμενα.

ΙV. Οι επιτρεπτώς επισκοπούμενες παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως έχουν ως ακολούθως: "Ο Β. Π. του Ι., κάτοικος εν ζωή ..., θείος εκ μητρός του ενάγοντος, απεβίωσε την 2.5.2007 στη .... Ο ανωτέρω κατέλειπε κατά τον χρόνο του θανάτου του α) την από 8.12.1988 ιδιόγραφη διαθήκη του, που δημοσιεύθηκε με τα υπ’ αριθμ. 370/14.12.2007 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης, με την οποία κατέλειπε στη σύζυγο του ένα κτήμα, εκτάσεως 25 στρεμμάτων στη θέση "..." στη ...

και ένα αυτοκίνητο μάρκας RENAULT και β) την από 17-3-2000 ιδιόγραφη διαθήκη του, που δημοσιεύθηκε με τα υπ’ αριθμ. 371/14.12.2007 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης, δυνάμει της οποίας κατέλειπε στον εγγονό του Ν. Γ. 1) ένα αγροτεμάχιο, εκτάσεως 1 στρέμματος με τα εντός αυτού ελαιόδεντρα (45) στη θέση "..." στη ...

και 2) έναν αγρό, εκτάσεως 5 στρεμμάτων με τα εντός αυτού πορτοκαλεόδεντρα στην αυτή θέση και στον ενάγοντα - ανιψιό του, Ι. Π., την οικία του στη ... Λακωνίας, αποτελούμενη από 4 δωμάτια, κουζίνα και τουαλέτα, όπως αυτός (ο αγρός) ακριβώς περιγράφεται στην πιο πάνω διαθήκη. Στη συνέχεια, με αίτηση της συμβολαιογράφου ..., Ε.

Ρ., δημοσιεύθηκε με τα υπ’ αριθμ. 336/9.11.2007 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης η από 3.1.2003 φερόμενη ως ιδιόγραφη διαθήκη του ως άνω αποβιώσαντος, δυνάμει της οποίας κατέλειπε την ως άνω οικία του στη ... στις εναγόμενες της από 12.3.2008 αγωγής, Ε. Κ. και Α. Γ. - Κ.. Στη συνέχεια, με αίτηση του Γ. Γ., συζύγου της δεύτερης των εναγομένων, δημοσιεύθηκε με τα υπ’ αριθμ. 85/28.3.2008 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης η από 3.3.2006 φερόμενη ως ιδιόγραφη διαθήκη του ανωτέρω θανόντος, με την οποία κατέλειπε όλη του την περιουσία στον εναγόμενο της από 2.12.2010 αγωγής, Γ.

Γ.. Ο αποβιώσας όμως, Β. Π. του Ι., είχε νοσηλευθεί από 14.3.2002 έως 27.3.2002 στην Παθολογική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Σπάρτης με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, στένωση καρωτίδων (67% δεξιά και 36% αριστερά) και αρτηριακή υπέρταση και παρουσίαζε κατά την εισαγωγή του δυσαρθρία και αφασία εκπομπής και λήψης, ενώ, κατά την ημερομηνία εξόδου του από το νοσοκομείο (27.3.2002), κατά τη διενεργηθείσα αξονική τομογραφία εγκεφάλου, διαπιστώθηκε εκτεταμένο έμφρακτο αριστερά κροταφοβρεγματικά έμφρακτα στα βασικά γάγγλια αριστερά και οίδημα εγκεφάλου.

Αφότου δε, έλαβε εξιτήριο από το ανωτέρω Νοσοκομείο δεν ήταν σε θέση να ανταπεξέλθει μόνος του στις βασικές του ανάγκες, δεν μπορούσε να μιλήσει, δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με τους οικείους του με νοήματα ή χειρονομίες και δεν μπορούσε να γράψει. Τα ανωτέρω προκύπτουν από την από 15.2.2008 ιατρική βεβαίωση του ειδικού παθολόγου Κ.

Μ., που παρακολουθούσε τον θανόντα ως ασθενή για περίπου 15 έτη, ο οποίος βεβαίωσε ότι ο θανών εμφάνιζε δυσκολία στην επικοινωνία και δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του, καθώς και από τις καταθέσεις α) του Κ. Π., εξαδέλφου του θανόντος, ο οποίος είχε διαπιστώσει ιδίοις όμμασι την αδυναμία του Β.

Π. να επικοινωνήσει έστω με νοήματα ή χειρονομίες και να γράψει, καθώς δεν μπορούσε καν να κρατήσει με το χέρι του το μολύβι, β) του Π. Σ., εξαδέλφου του θανόντος, ο οποίος, όταν είχε επισκεφτεί τον τελευταίο στην οικία του, είχε διαπιστώσει πως δεν ήταν σε θέση να μιλήσει και να περπατήσει και γ) του Μ. Π., αδελφού του θανόντος, ο οποίος γνώριζε ότι ο τελευταίος δεν μπορούσε να μιλήσει, να επικοινωνήσει με τους οικείους του και να αυτοεξυπηρετηθεί και είχε ανάγκη της συνεχούς παρουσίας άλλου ατόμου για να τον φροντίζει.

Γι’ αυτό το λόγο και αφότου έλαβε εξιτήριο από το Γ.Ν. Σπάρτης, διέμενε επί 24ώρου βάσεως μαζί του μία αλλοδαπή γυναίκα, η οποία είχε προσληφθεί από τους εναγομένους για να τον φροντίζει, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν από τους διαδίκους, ενώ οι ίδιοι οι εναγόμενοι προσκομίζουν χειρόγραφες καταστάσεις, όπου δικαιολογούν τα έξοδα του θανόντος ανά μήνα στα οποία μεταξύ των άλλων αναφέρεται και ο μισθός της αλλοδαπής γυναίκας που πρόσφερε τις υπηρεσίες της στον ασθενή τότε Β.

Π., αλλά και τα ποσά που διέθεταν για αγορά πανών (Pamprers) κλπ Συνεπώς, είναι σαφές πως κατά τον χρόνο που φέρεται ότι συνέταξε και υπέγραψε τις από 3.1.2003 και 3.3.2006 ιδιόγραφες διαθήκες του, δεν ήταν σε θέση να επικοινωνήσει με τους οικείους του, δεν μπορούσε να περπατήσει παρά μόνο υποβασταζόμενος από τρίτους, δεν μπορούσε ν’ ανταποκριθεί στις βασικές του ανάγκες χωρίς τη βοήθεια τρίτου ατόμου και δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει μολύβι ή στυλό για να γράψει κείμενο και επομένως είναι αδύνατον να είχε γράψει και υπογράψει τις ανωτέρω φερόμενες ως ιδιόγραφες διαθήκες του.

Τα ανωτέρω επιβεβαιώνονται και από την από 1.7.2012 έκθεση γραφολογικής και γραφοτεχνικής πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος από το Δικαστήριο ειδικού δικαστικού γραφολόγου, Γ. Τ., ο οποίος συγκρίνοντας τις εν λόγω διαθήκες με προγενέστερα των εν λόγω διαθηκών κείμενα, που έφεραν την γνήσια γραφή και υπογραφή του Β.

Π., διαπίστωσε ότι: α) η φερόμενη ως υπογραφή του θανόντος στην από 3.1.2003 διαθήκη δεν είναι γνήσιο υπογραφικο προϊόν αυτού, αλλά έχει τεθεί από άλλο πρόσωπο, καθώς αυτή δεν συνάδει με την γραφική αδυναμία συναρμολόγησης και την γραφική κατάρρευση, που παρατηρείται στις γνήσιες πλησιόχρονες αυτής υπογραφές του διαθέτη, β) ο αποβιώσας δεν ήταν σε θέση, λόγω του γήρατος και της ασθένειας του να προβεί στην ευέλικτη, ταχύτατη, ευθύγραμμη και με κεφαλαία γράμματα διατύπωση του συνόλου της προαναφερόμενης υπογραφής, γ) ο γραφικός σχηματισμός της ως άνω υπογραφής δεν παρουσιάζει γραφική συγγένεια με τις γνήσιες υπογραφές του θανόντος και δ) η από 3.3.2006 φερόμενη διαθήκη του θανόντος έχει γραφεί με προσποιητή - πεποιημένη γραφική δυσχέρεια και δυσκαμψία και εν γένει τεχνητή γραφική κατάρρευση, όπως αυτό προκύπτει από τους εύστροφους και ευέλικτους σχηματισμούς επί μέρους γραμμάτων, συλλαβών, λέξεων και αριθμών και είναι σαφές πως έχει καταβληθεί προσπάθεια από τρίτο πρόσωπο να προσδώσει στην γραφή και υπογραφή της εν λόγω διαθήκης την δήθεν γραφική αδυναμία του διαθέτη.

Κατόπιν των ανωτέρω, ο ως άνω ειδικός γραφολόγος, του οποίου η έκθεση γραφολογικής πραγματογνωμοσύνης είναι πλήρως τεκμηριωμένη και εμπεριστατωμένη, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι εξ επιστημονικής και μόνο αναγκαιότητας διατηρεί την πλέον ελάχιστη επιφύλαξη επί του ως άνω συμπεράσματος του (ακυρότητα των κρινόμενων διαθηκών).

Πρέπει, συνεπώς ο λόγος έφεσης, σύμφωνα με τον οποίο δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο η έκθεση γραφολογικής πραγματογνωμοσύνης του Γ. Τ. ως ασαφής και αμφισβητούμενη να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Σημειώνεται, ότι την ίδια πιο πάνω άποψη ασπάζεται και η ειδική γραφολόγος, Μ. Κ., που ενεργούσε ως τεχνικός σύμβουλος του ενάγοντος, Ι.

Π., όπως προκύπτει από την από 3.9.2012 τεχνική έκθεση της. Προσκομίζονται, βεβαίως, οι πιο πάνω αναφερόμενες τεχνικές εκθέσεις των ειδικών γραφολόγων Μ. Γ. Κ. και Μ. - Μ. Κ., οι οποίες καταλήγουν, αφενός μεν ότι οι επίδικες διαθήκες είναι καθόλα γνήσιες χωρίς καμία αμφιβολία, χωρίς όμως να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους τη σοβαρά βεβαρημένη υγεία του διαθέτη, που αποτελεί καθοριστικό παράγοντα κατά το χρόνο σύνταξης των κρινόμενων διαθηκών, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, αφετέρου δεν ασκούν κριτική στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης που έχει διενεργηθεί από τον διορισθέντα από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, Τ.

Γ., αναφέροντας ότι είναι αναιτιολόγητη ατεκμηρίωτη, εσφαλμένη και γραφολογικά αστήρικτη, χωρίς όμως οι ίδιες πιο πάνω, ειδικοί γραφολόγοι, να τεκμηριώνουν τις δικές τους εκθέσεις και να αντικρούουν ειδικά, πειστικά και εμπεριστατωμένα τα συμπεράσματα του Τ. Γ.. Το ανωτέρω συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι δηλαδή είναι αδύνατον να είχε γράψει και υπογράψει ο διαθέτης, Β.

Π., τις ανωτέρω φερόμενες ως ιδιόγραφες διαθήκες του, δεν μπορεί ν’ ανατραπεί από τις ένορκες βεβαιώσεις, που προσκομίζουν οι εναγόμενες - εναγόμενος, καθώς ο μάρτυρας Μ. Τ. είναι σύζυγος της γυναίκας που φρόντιζε τον θανόντα, η οποία είχε προσληφθεί από τους εναγόμενους, Γ. Γ. και Ε. Κ., ενώ ο μάρτυρας Π. Δ.

έχει επαγγελματική συνεργασία με τον υιό της εναγόμενης, Α. Γ. - Κ. και συνεπώς οι καταθέσεις τους δεν μπορούν να θεωρηθούν αξιόπιστες. Επίσης, δεν θεωρείται αξιόπιστη η κατάθεση της συμβολαιογράφου Ε. Ρ.-Λ., η οποία, σε περίπτωση που αναγνωριστεί η ακυρότητα των κρινόμενων διαθηκών, θα κληθεί να δώσει εξηγήσεις και πιθανόν να υποστεί τις νόμιμες συνέπειες και κυρώσεις.

Εξάλλου, εάν ο θανών ήταν σε θέση μετά τη νοσηλεία του στο Γ.Ν. Σπάρτης να εξυπηρετείται μόνος του, τότε δεν υπήρχε λόγος να διαμένει μαζί του καθ’ όλο το 24ωρο γυναίκα για να τον φροντίζει. Περαιτέρω, εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως προ της 3.3.2006, που φέρεται να έχει συντάξει την μία εκ των προσβαλλόμενων διαθηκών του, πρέπει κανείς ν’ ανατρέξει στις 29 Νοεμβρίου του έτους 2004 για να βρει γνήσια υπογραφή αυτού, μολονότι υπήρχε ανάγκη να συναλλάσσεται με τράπεζες για να εισπράττει χρήματα και μολονότι, όπως ισχυρίζονται οι εναγόμενοι, ήταν σε θέση να κυκλοφορεί εκτός σπιτιού και συνεπώς θα είχε παρουσιαστεί, σε μια τέτοια περίπτωση, ανάγκη να θέσει την υπογραφή του.

Η πάροδος δε τόσο μεγάλου διαστήματος (άνω των 15 μηνών) από την τελευταία υπογραφή του, συνηγορεί, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, υπέρ του ισχυρισμού του ενάγοντος πως η κατάσταση της υγείας του Β. Π. ήταν συνεχώς επιδεινούμενη μετά το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε τον Μάρτιο του έτους 2002 και πως αυτός δεν ήταν σε θέση να ομιλεί με ευχέρεια με τους οικείους του ή να συντάσσει κείμενο και να θέτει την υπογραφή του.

Το γεγονός δε, ότι παρακολουθούσε τηλεόραση ο διαθέτης, όπως κατέθεσε ο μάρτυρας των εναγομένων, Μ. Τ., δεν σημαίνει άνευ ετέρου ότι ήταν και σε θέση να συντάξει διαθήκες και να τις καταθέσει ο ίδιος σε συμβολαιογράφο. Σημειώνεται ότι και στις φωτογραφίες, που προσκομίζουν μετ’ επικλήσεως οι εναγόμενοι, οι οποίες φέρεται να έχουν ληφθεί τον Δεκέμβριο του έτους 2002 και στις οποίες απεικονίζεται ο Β.

Π. να κάθεται στο τραπέζι της οικίας του εναγομένου, εμφανίζεται ο τελευταίος, καταφανώς καταβεβλημένος και καταπονημένος".

V. Από τα ανωτέρω, δεκτά γενόμενα και επισκοπηθέντα, καταδεικνύεται η αβασιμότητα αμφοτέρων των λόγων αναιρέσεως. Ειδικότερα, το Εφετείο στον "προθάλαμο", των προρρηθεισών παραδοχών μνημονεύει ότι έλαβε υπόψιν του (και) όλα ανεξαιρέτως, τα υπό των διαδίκων επικληθέντα και προσκομισθέντα έγγραφα. Η τοιαύτη λήψη υπόψιν ουδόλως προκύπτει, ότι αποτελεί γενικολογία άνευ αντιστοίχου (αποδεικτικού) ερείσματος και αντικρύσματος. Περαιτέρω, το ότι το Εφετείο καταλήγει στο πόρισμά του ‘ ‘ διά της εις άτοπον επαγωγής’ ‘ , εφαρμογή της οποίας συνιστά η συνειρμική απόφανση, ότι, εν σχέσει προς τον διαθέτη, φερόμενο σε δυνατότητα υπογραφής, στις 3-3-06, δεν θα παρίστατο ανάγκη αναδρομικής εξευρέσεως, ("συγκριτικής") υπογραφής αυτού σε βάθος χρονοδιαγράμματος 15 μηνών προς στήριξη του ισχυρισμού, δεν σημαίνει, όπως αιτιώνται, (αβασίμως όμως), οι αναιρεσείοντες, ότι δέχεται το εν λόγω δευτεροβάθμιο Δικαστήριο την δυνατότητα εκ μέρους του διαθέτη να υπογράφει κατά το έτος 2004, με αποτέλεσμα να έχει διολισθήσει στην καταλογιζομένη, (αλλά αίολη, κατά τα ως άνω), πλημμέλεια της αντιφατικότητος των αιτιολογιών του.

VI Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, (μη υπάρχοντος προς διερεύνηση ετέρου λόγου), να επιβληθεί στους ηττωμένους αναιρεσείοντες η δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά παραδοχή του αιτήματός του και να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρ. 176, 183, 191 παρ. 2, 495 παρ. 4 ΚΠολΔ), συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-9-2015 αίτηση των: 1) Ε. Κ., 2) Α. Κ. και 3) Γ. Γ. περί αναιρέσεως της 20/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες την δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, το ποσό της οποίας ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2.700 €). Και

Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Φεβρουαρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ