274/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 274 / 2016 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 274/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο της συνθέσεως, μη υπάρχοντος Αντιπροέδρου στη σύνθεση του Τμήματος), Χαράλαμπο Καλαματιανό, Ειρήνη Καλού, Σοφία Ντάντου και Γεώργιο Χοϊμέ, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Οκτωβρίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Α. Τ. του Η., κατοίκου ..., ιδιοκτήτη του υπ’ αριθμ. ΚΠ … απαλλοτριούμενου ακινήτου και συνιδιοκτήτη του υπ’ αριθμ. ΚΠ … απαλλοτριούμενου ακινήτου και 2) Α. Τ. του Η., κατοίκου ..., συνιδιοκτήτη του υπ’ αριθμ. ΚΠ … απαλλοτριούμενου ακινήτου, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Άτσιο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς Οικονομικών και ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. - ήδη Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, που κατοικοεδρεύουν στην…, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Γεώργιο Καρακώστα, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-7-2009 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης των ήδη αναιρεσειόντων (μετά την έκδοση της 7/2009 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκε στο Εφετείο Ναυπλίου και συνεκδικάστηκε με την από 11-8-2009 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου, καθώς και με τις αιτήσεις άλλων προσώπων, μη διαδίκων στην παρούσα δίκη.

Εκδόθηκε η 285/2013 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 7-9-2014 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Ντάντου διάβασε την από 2-10-2015 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του με στοιχείο α’ πρώτου λόγου αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 13 παρ. 1 του ν. 2882/2001 (Κ.Α.Α.Α.), σχετικά με τον καθορισμό της τιμής μονάδος απαλλοτριωθέντων ακινήτων, ορίζονται τα εξής: 1. Η αποζημίωση πρέπει να είναι πλήρης και να ανταποκρίνεται στην αξία του απαλλοτριωμένου ακινήτου κατά το χρόνο της συζήτησης ενώπιον του δικαστηρίου για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης ή, σε περίπτωση απευθείας αίτησης για οριστικό προσδιορισμό, κατά το χρόνο της συζήτησης για τον προσδιορισμό αυτόν.

Αν η συζήτηση για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης διεξαχθεί μετά την παρέλευση έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό, τότε για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο συζήτησης για τον οριστικό προσδιορισμό. "Ως κριτήριο για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου λαμβάνονται υπόψη, ιδίως, η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα, που προσδιορίζεται κυρίως από την αντικειμενική αξία, τα τιμήματα σε συμβόλαια μεταβίβασης κυριότητας ακινήτων, τα οποία συντάχθηκαν κατά το χρόνο της κήρυξης της απαλλοτρίωσης, καθώς και η πρόσοδος του απαλλοτριωμένου".

Από τη διάταξη αυτή σαφώς συνάγεται ότι για τον υπολογισμό της αξίας των απαλλοτριωμένων ακινήτων λαμβάνεται υπόψη η αξία αυτών κατά το χρόνο συζήτησης για οριστικό προσδιορισμό στο Εφετείο, αν η συζήτηση αυτή διεξαχθεί μετά από ένα έτος από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης.

Περαιτέρω στο εδάφιο γ’ της παραπάνω διάταξης παρατίθενται ενδεικτικά τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη για την εκτίμηση της αξίας των απαλλοτριωμένων ακινήτων και άρα το Εφετείο μπορεί να λάβει υπόψη οποιοδήποτε άλλο κριτήριο, μεταξύ των οποίων και τις υπάρχουσες στον ανωτέρω χρόνο οικονομικές και νομισματικές συνθήκες, χωρίς να είναι υποχρεωμένο το δικαστήριο να τις αναλύει διεξοδικά, όταν αυτές είναι πασίγνωστες και οι οποίες λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως χωρίς απόδειξη (άρθρο 336 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα. Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία, που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νόμιμης βάσης, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόστηκε.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δικάζοντας επί των ενδίκων αιτήσεων για καθορισμό τιμής μονάδος απαλλοτριώσεως, που κηρύχθηκε με την υπ’ αριθμ. πρωτ. 1017510/1273/0010/ 17.4.2007 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. για την διάνοιξη του τμήματος Λεύκτρο - Παραδείσια της Ν.Ε.Ο.

Τρίπολης - Καλαμάτας, για λόγους δημόσιας ωφέλειας, υπέρ και με δαπάνες του Ελληνικού Δημοσίου, αναφορικά με τα με ΑΚΠ …και … απαλλοτριούμενα ακίνητα των αιτούντων και ήδη αναιρεσειόντων δέχθηκε τα εξής: Ως προς το πρώτο εξ αυτών με ΑΚΠ… απαλλοτριούμενο ακίνητο: "... ότι καλύπτεται με δασική βλάστηση, δρυός και πουρναριού και δεν υπάρχουν ίχνη καλλιέργειας..." στη συνέχεια δε, αναφορικά με το αίτημα καθορισμού ιδιαίτερης αποζημίωσης για το τμήμα, που απομένει στους ιδιοκτήτες μετά την απαλλοτρίωση δέχθηκε ότι "...

Για το ΑΚΠ … ακίνητο: Βρίσκεται εκτός οικισμού, σε απόσταση 2.000 μ. από τον οικισμό ... 1.200 μ. από τον οικισμό ... και 5.000 μ. από τη Μεγαλόπολη, αρδευόμενο, με πρόσωπο 68,07 μ. στην ΕΟ Κορίνθου - Τριπόλεως και πρόσβαση σε αυτήν, βάθος 115 μ. και πληρούσε τις προϋποθέσεις για δημιουργία κυκλοφοριακής σύνδεσης, για την οποία είναι υπόχρεος ο ιδιοκτήτης του, αφού έχει πρόσωπο σε Ε.Ο....".

Στη συνέχεια δε καθόρισε την τιμή μονάδος του με ΑΚΠ … απαλλοτριωθέντος ακινήτου σε 0,75 Ευρώ ανά τ.μ. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο ως προς το αίτημα του καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης των με ΑΚΠ … και … απαλλοτριούμενων ακινήτων παραβίασε εκ πλαγίου την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 13 παρ. 1 του Ν. 2882/ 2001, καθόσον διέλαβε στην απόφασή του αντιφατική και ανεπαρκή αιτιολογία ως προς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τη φύση, τις ιδιαιτερότητες και τον προορισμό αυτών, που δεν επιτρέπουν στον Άρειο Πάγο τον έλεγχο της ορθής εφαρμογής του ως άνω νόμου.

Ειδικότερα: α) Ως προς το με ΑΚΠ… απαλλοτριούμενο ακίνητο περιγράφει με αντιφατικό τρόπο τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τα λοιπά κριτήρια τα οποία έλαβε υπόψη του προκειμένου να προσδιορίσει την οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης σε 0,75 Ευρώ ανά τ.μ., διότι σε άλλο τμήμα της προσβαλλόμενη απόφασης αναφέρεται ότι το εν λόγω ακίνητο καλύπτεται με δασική βλάστηση δρυός και πουρναριού και δεν υπάρχουν ίχνη καλλιέργειας.

Σε άλλο τμήμα της απόφασης αναφέρεται ότι το ίδιο ακίνητο είναι άρτιο, οικοδομήσιμο, αρδευόμενο και πληρούσε τις προϋποθέσεις για δημιουργία κυκλοφοριακής σύνδεσης και β) Ως προς το με ΑΚΠ… απαλλοτριούμενο ακίνητο το Εφετείο χωρίς να περιγράφει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εν λόγω ακινήτου και χωρίς να αναφέρει αν το συγκεκριμένο ακίνητο ανήκει σε μία από τις τρεις κατηγορίες όπως α) αγροτεμάχιο αρδευόμενο χωρίς κυκλοφοριακή σύνδεση, β) αγροτεμάχιο μη αρδευόμενο χωρίς κυκλοφοριακή σύνδεση και γ) δασική έκταση, με παντελή έλλειψη αιτιολογίας προσδιόρισε την οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης σε 1,83 Ευρώ ανά τ.μ.

Επομένως ο πρώτος από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ως προς το αίτημα καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης των με ΑΚΠ … και … απαλλοτριούμενων ακινήτων είναι βάσιμος.

Μετά ταύτα παρέλκει η εξέταση της από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλειας ως προς το ίδιο αίτημα που προβάλλεται με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης.

Κατά το άρθρο 13 παρ. 4 του ν. 2882/2001 (Κ.Α.Α.Α.), όπως ίσχυε κατά το χρόνο συζητήσεως (23-6-2011) των ενδίκων αιτήσεων ενώπιον του Εφετείου, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, εάν απαλλοτριωθεί τμήμα ακινήτου με αποτέλεσμα η αξία του τμήματος που απομένει στον ιδιοκτήτη να μειωθεί ή το τμήμα αυτό να γίνει άχρηστο για τη χρήση που προορίζεται με την απόφαση προσδιορισμού της αποζημίωσης για το απαλλοτριούμενο τμήμα προσδιορίζεται και ιδιαίτερη αποζημίωση για το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη, η οποία καταβάλλεται μαζί με την αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο.

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφασή του ως προς το αίτημα προσδιορισμού της ιδιαίτερης αποζημίωσης για τα τμήματα των με ΑΚΠ… και … απαλλοτριούμενων το Εφετείο δέχθηκε, ανελέγκτως, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "...1. Για το ΑΚΠ …ακίνητο: Βρίσκεται εκτός οικισμού, σε απόσταση 2.000 μ.

από τον οικισμό ... 1.200 μ. από τον οικισμό ... και 5.000 μ. από τη Μεγαλόπολη, αρδευόμενο, με πρόσωπο 68,07 μ. στην ΕΟ Κορίνθου - Τριπόλεως και πρόσβαση σε αυτήv, βάθος 115 μ. και πληρούσε τις προϋποθέσεις για δημιουργία κυκλοφοριακής σύνδεσης, για την οποία είναι υπόχρεος ο ιδιοκτήτης του, αφού έχει πρόσωπο σε ΕΟ. Η συνολική αρχική επιφάνειά του ήταν 19.836,68 τ.μ., ήταν άρτιο και οικοδομήσιμο, κατάλληλο για την κατασκευή κτιριακών εγκαταστάσεων διαφόρων χρήσεων.

Απαλλοτριώνεται έκταση εμβαδού 14.635,46 τ.μ. και απομένουν δύο τμήματα, εμβαδού Ε1=4.279,77 τ.μ. και E2=921,45 τ.μ., για τα οποία ζητείται από τους φερόμενους ιδιοκτήτες τους να προσδιοριστεί ιδιαίτερη αποζημίωση σε ποσοστό 100% της αξίας του εδάφους. Από τα εναπομείναντα τμήματα το πρώτο παραμένει άρτιο, αλλά δεν είναι οικοδομήσιμο, ενώ το δεύτερο δεν είναι ούτε άρτιο, ούτε οικοδομήσιμο, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις για την εκτός σχεδίου δόμηση, όπου ορίζεται ελάχιστο απαιτούμενο βάθος του γηπέδου 50 μ.

Ως προς τα επίδικα ακίνητα, το μέγιστο βάθος του πρώτου τμήματος δεν φθάνει τα 37 μ. και του δευτέρου τα 18 μ., γειτνιάζουν με το όριο της απαλλοτρίωσης, χωρίς να έχουν πρόσβαση στον νέο αυτοκινητόδρομο, παραμένουν όμως γεωργικά εκμεταλλεύσιμα, όπως δέχτηκαν και οι ορκωτοί εκτιμητές Γ. Κ. και Ν. Π. (βλ. την από Απριλίου 2011 σχετική έκθεση, υπό το στοιχείο "χρήση αμετάβλητη"), μειωμένης απόδοσης, όμως, λόγω της μειωμένης έκτασής τους και, συνεπώς, μειώνεται η αξία τους κατά ποσοστό 40% για το πρώτο και 60% για το δεύτερο και δεν παραμένει αμετάβλητη, όπως εκτίμησαν οι αρμόδιοι εκτιμητές και ζητεί το Ελληνικό Δημόσιο. 2.

Για το ΑΚΠ…ακίνητο: Βρίσκεται εκτός οικισμού σε απόσταση 2.050 μ. από τον οικισμό ... 1.500 μ. από τον οικισμό ... και 5.000 μ. από τη Μεγαλόπολη, αρδευόμενο, είχε πρόσβαση μέσω αγροτικού δρόμου χωρίς απαίτηση ελαχίστου προσώπου σ’ αυτόν, ήταν άρτιο και οικοδομήσιμο, κατάλληλο για την κατασκευή κτιριακών εγκαταστάσεων διαφόρων χρήσεων.

Η συνολική αρχική επιφάνειά του ήταν 5.921,20 τ.μ., απαλλοτριώνεται έκταση εμβαδού 2.780,40 τ.μ. και απομένει τμήμα εμβαδού 3.140,80 τ.μ., για το οποίο ζητείται από τον φερόμενο ιδιοκτήτη του να προσδιοριστεί ιδιαίτερη αποζημίωση σε ποσοστό 100% της αξίας του εδάφους. Το εναπομένον τμήμα είναι μη άρτιο και μη οικοδομήσιμο, με μέγιστο βάθος 55 μ., γειτνιάζει με το όριο της απαλλοτρίωσης, χωρίς όμως να έχει πρόσβαση στον νέο αυτοκινητόδρομο, έχει πρόσβαση μέσω αγροτικού δρόμου και παραμένει γεωργικά εκμεταλλεύσιμο, όπως δέχτηκαν και οι ορκωτοί εκτιμητές Γ.

Κ. και Ν. Π. (βλ. την από Απριλίου 2011 σχετική έκθεση υπό το στοιχείο "χρήση αμετάβλητη") και, συνεπώς, μειώνεται η αξία του κατά 40% και όχι κατά 11%, όπως εκτίμησαν οι αρμόδιοι εκτιμητές και ζητεί επικουρικά το Ελληνικό Δημόσιο.....". Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 13 παρ. 4 του ν. 2882/2001, διέλαβε δε στην απόφασή του όλα τα αναγκαία περιστατικά, που επιτρέπουν στον Άρειο Πάγο τον έλεγχο της ορθής εφαρμογής του νόμου.

Επομένως οι πρώτος από τον αριθ. 19 και ο τέταρτος από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγοι αναίρεσης κατά το αίτημα αυτό πρέπει ν’ απορριφθούν ως αβάσιμοι κατ’ ουσία.

Περαιτέρω ως προς το αίτημα καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος των επικειμένων 8.500 μικρών κυπαρισσίων του με ΑΚΠ … ακινήτου και των 40 μεγάλων αχλαδιών του με ΑΚΠ … ακινήτου το Εφετείο δεν καθόρισε οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης ως προς αυτά δεχόμενο ότι τα μεν κυπαρίσσια είχαν φυτευθεί μετά τη δημοσίευση της πράξεως της απαλλοτρίωσης και συγκεκριμένα μετά τον Ιούνιο του έτους 2007, οι δε 40 αχλαδιές δεν βρέθηκαν στην αυτοψία, που διενεργήθηκε από τους ορκωτούς εκτιμητές του ΣΟΕ.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 13 παρ. 1 του ν. 2882/2001, διέλαβε δε στην απόφασή του όλα τα αναγκαία περιστατικά, που επιτρέπουν στον Άρειο Πάγο τον έλεγχο της ορθής εφαρμογής του νόμου. Επομένως οι πρώτος από τον αριθ. 19 και τέταρτος από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγοι αναίρεσης κατά το αίτημα τούτο πρέπει ν’ απορριφθούν κατ’ ουσία.

Περαιτέρω ο λόγος αναίρεσης από τον αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το Δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δεν θεμελιώνεται δε αν το Δικαστήριο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο (ΑΠ 1041/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης προσάπτεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, κατά τον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης και της ιδιαίτερης αποζημίωσης κατά το άρθρο 14 παρ. 4 του ν. 2882/2001 δεν έλαβε υπόψη, όσον αφορά το με ΑΚΠ … ακίνητο τον ισχυρισμό ότι το εν λόγω είναι αρδευόμενος οικοπεδαγρός, είναι οικοδομήσιμο, έχει πρόσβαση στην Ε.Ο.

Αθηνών - Κορίνθου - Τριπόλεως και δυνατότητα κυκλοφοριακής σύνδεσης, και το με ΑΚΠ … ακίνητο ότι είναι οικοπεδαγρός, οικοδομήσιμο και έχει δυνατότητα κυκλοφοριακής σύνδεσης. Από την παραδεκτή, κατ’ άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και δέχθηκε τους ισχυρισμούς αυτούς.

Επομένως ο από τον αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ δεύτερος λόγος είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Ο ίδιος λόγος δεν θεμελιώνεται ως πλημμέλεια από τους αριθ. 1, 9, 11 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Ο από τον αριθ. 11γ’ του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το Δικαστήριο παρέλειψε να λάβει υπόψη του κατά την διαμόρφωση της αποδεικτικής του κρίσης αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτώς και νομίμως επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς άμεση ή έμμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, πραγματικών γεγονότων με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δηλαδή στο διατακτικό της απόφασης (Ολ.ΑΠ 2/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο αναίρεσης προσάπτεται η αιτίαση ότι το Εφετείο κατά τον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδος των ακινήτων και των επικειμένων και της ιδιαίτερης αποζημίωσης των απομενόντων μετά την απαλλοτρίωση τμημάτων των απαλλοτριούμενων ακινήτων δεν έλαβε υπόψη του την οικονομοτεχνική έκθεση του Γ.

Κ., Οικονομολόγου - εκτιμητή ακινήτων και της Ι. Σ., Αγρονόμου - Τοπογράφου Μηχανικού, επιπρόσθετα δε για το με ΑΚΠ … ακίνητο και την από τον Απρίλιο 2009 μελέτη φωτοερμηνείας του Μ. Π., Δασολόγου Περιβαλλοντολόγου, την υπ’ αριθμ. 3/2013 απόφαση της Πρωτοβάθμιας Επιτροπής Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων του Νομού Αρκαδίας και την από 16.10.2008 έκθεση αυτοψίας των Αρχιφυλάκων Τριπόλεως Τ.

Σ. και Ε. Κ. Από την περιλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση του Εφετείου, ότι στο αποδεικτικό του πόρισμα κατέληξε, αφού έλαβε υπόψη, πλην άλλων αποδεικτικών μέσων, όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που είχαν επικαλεσθεί και προσκομίσει νομίμως οι διάδικοι και από το όλο περιεχόμενο της απόφασης, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις και τα πιο πάνω έγγραφα για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα.

Επομένως ο από τον αριθ. 11γ’ του άρθρου 559 ΚΠολΔ τρίτος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Τέλος με τον με στοιχείο Γ λόγο αναίρεσης, προσάπτεται η αιτίαση ότι το Εφετείο με αντιφατικές αιτιολογίες και παραβίαση του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ κατά την επιδίκαση της δικαστικής δαπάνης των πληρεξουσίων δικηγόρων τους δεν επιδίκασε ως δικαστική δαπάνη και τον από 16.7.2009 και με αριθμό κατάθ. 413/20.7.2009 αναλογούντα στην αμοιβή τους Φ.Π.Α., ο οποίος αποτελεί παρακολούθημα της αποζημίωσης, που ο δικαιούχος καταβάλει στον Δικηγόρο του.

Ο από τους αριθ. 1, 12 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ επικαλούμενος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος και απορριπτέος, διότι από την παραδεκτή κατ’ άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση της από 16.7.2009 και με αριθμό κατάθ. 413/20.7.2009 κρινόμενης αίτησης προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδος δεν προκύπτει ότι οι αιτούντες και ήδη αναιρεσείοντες ζήτησαν να υποχρεωθεί το αναιρεσιβαλλόμενο και υπόχρεο προς καταβολή της αποζημίωσης Ελληνικό Δημόσιο να τους καταβάλει ως δικαστική δαπάνη και τον Φ.Π.Α.

επί της αμοιβής των Δικηγόρων τους. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά τα με ΑΚΠ … και … απαλλοτριούμενα ακίνητα και μόνον ως προς το κεφάλαιο της οριστικής τιμής μονάδος των με ΑΚΠ ... απαλλοτριούμενων ακινήτων, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο διότι είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους Δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) κατά το κεφάλαιο τούτο, να καταδικασθεί το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο στην δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, που κατέθεσαν και προτάσεις μειωμένη, όμως, κατ’ άρθρο 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957.

Τέλος πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στους αναιρεσείοντες (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε’ ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την 285/2013 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος για περαιτέρω εκδίκαση στο ανωτέρω Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους Δικαστές.

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει σε τριακόσια (300) Ευρώ. Και

Διατάσσει να επιστραφεί το παράβολο στους αναιρεσείοντες - καταθέσαντες.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Φεβρουαρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Απριλίου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ