273/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 273 / 2016 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 273/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κράνη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεράσιμο Φουρλάνο, Γεώργιο Λέκκα και Πηνελόπη Ζωντανού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Οκτωβρίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την Ιωάννα Λεμπέση, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Χ. Μ., χήρας Σ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπύρο Κωνσταντόπουλο με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/11/2008 ανακοπή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σερρών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 55/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 175/2013 του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 15/9/2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κράνης ανέγνωσε την από 15/1/2015 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Ιωάννη Μαγγίνα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης κατά της υπ’ αριθμό 175/2013 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ’ αριθ. 175/2013 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία απέρριψε την από 19.7.2010 έφεση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου κατά της υπ’ αριθ. 55/2010 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η από 5.11.2008 ανακοπή της αναιρεσίβλητης και ακυρώθηκαν οι υπ’ αριθ. …/22.1.1998 και …/22.1.1998 ταμειακές βεβαιώσεις της Δ.Ο.Υ. Σιδηροκάστρου Σερρών. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ), είναι επομένως παραδεκτή (άρθρ. 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τον μοναδικό λόγο της (άρθρ. 577§3 ΚΠολΔ).

2. Στη δίκη που ανοίγεται με την ανακοπή του αρθρ. 73 του ΚΕΔΕ (ν.δ. 356/1974) σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 583-585 ΚΠολΔ, η οποία μπορεί να ασκείται και κατά του νόμιμου τίτλου, ο μεν ανακόπτων επέχει κατ’ αρχήν θέση εναγομένου, το δε καθ’ ου η ανακοπή (Δημόσιο) θέση ενάγοντος και έτσι το τελευταίο βαρύνεται με την επίκληση των γεγονότων, των οποίων το βάρος θα έφερε, αν ασκούσε το δικαίωμά του με αγωγή. Περαιτέρω, κατά την έννοια του αρθρ. 2§2 του ΚΕΔΕ, όπως ίσχυε πριν από την τροποποίηση του με το αρθρ. 7§2 του ν. 4224/2013, νόμιμο τίτλο αποτελούν α) η βεβαίωση κατά το νόμο και ο προσδιορισμός από τις αρμόδιες διοικητικές ή άλλες αρχές του εισπρακτέου ποσού, του είδους του εσόδου και της αιτίας για την οποία αυτό οφείλεται, δηλαδή η πράξη καταλογισμού χρηματικού ποσού σε βάρος διοικουμένου με δημόσιο έγγραφο, το οποίο εκδίδεται από αρμόδια αρχή και ενσωματώνει την ατομική διοικητική πράξη, β) τα δημόσια ή ιδιωτικά έγγραφα που αποδεικνύουν οφειλή και γ) τα δημόσια ή ιδιωτικά έγγραφα από τα οποία μπορεί να πιθανολογηθεί η ύπαρξη και το ποσό οφειλής. Σε κάθε περίπτωση πρέπει από τον τίτλο, δηλαδή από το σύνολο των εγγράφων που τον συγκροτούν, να προκύπτει βεβαία και εκκαθαρισμένη απαίτηση, το είδος αυτής και η ακριβής αιτία της αντίστοιχης οφειλής, δηλαδή ανάλυση της κίνησης του λογαριασμού της, ώστε, αν αμφισβητηθεί, να είναι δυνατός ο δικαστικός έλεγχος, αφού με βάση το νόμιμο τίτλο είναι δυνατόν να επισπευστεί αναγκαστική εκτέλεση, χωρίς να έχει προηγηθεί διαγνωστική δίκη και έκδοση δικαστικής απόφασης, που θα καθιστούσε σαφή την αιτία του χρέους. Η ανάγκη αυτή καθίσταται εντονότερη, όταν ο ουσιαστικός καθορισμός του χρέους δεν έγινε από το Δημόσιο, η δράση του οποίου διέπεται από την αρχή και το τεκμήριο της νομιμότητας, αλλά από τρίτο πρόσωπο, όπως είναι ο αρχικός δανειστής, προς τον οποίο το Δημόσιο είχε παράσχει εγγύηση και στη θέση του οποίου αυτό υποκαταστάθηκε, λόγω μη εξόφλησης του δανείου από τον οφειλέτη (ΑΠ 178/1994 2284/2009 1898/2014 175/2015 434/2015 1247/2015). Από τη βεβαίωση ως νόμιμο τίτλο είσπραξης (βεβαίωση υπό ευρεία έννοια) διακρίνεται η ταμειακή βεβαίωση (βεβαίωση υπό στενή έννοια), που είναι αναγκαία για να μπορεί να επιδιωχθεί η είσπραξη της απαίτησης του Δημοσίου, δηλαδή συνιστά τίτλο εκτέλεσης. Στον ΚΕΔΕ δεν προβλέπεται κοινοποίηση της ταμειακής βεβαίωσης στον οφειλέτη ούτε επιβάλλεται να συνοδεύεται από τα έγγραφα που συγκροτούν το νόμιμο τίτλο ή να παρατίθενται αναλυτικά σ’ αυτή τα μερικότερα ποσά της οφειλής ή η αιτιολογία τους, αλλά αρκεί με βάση τα έγγραφα του νόμιμου τίτλου, τα οποία το Δημόσιο υποχρεούται να προσκομίσει προς απόδειξη της απαίτησης του, να παρέχεται στον μεν οφειλέτη η δυνατότητα αμφισβήτησης της οφειλής του στη σχετική δίκη, στο δε δικαστήριο η δυνατότητα ελέγχου της βασιμότητας της.

Εν προκειμένω η αναιρεσίβλητη ζήτησε, μεταξύ άλλων, με την ένδικη ανακοπή της να ακυρωθούν οι υπ’ αριθ. .../22.10.1998 ταμειακές βεβαιώσεις της Δ.Ο.Υ. Σιδηροκάστρου Σερρών για ποσά αντίστοιχα 16.006.825 και 7.137.940 δραχμών (46.975,27 και 20.947,73 ευρώ), που καλείται να καταβάλει στο Ελληνικό Δημόσιο, διότι είναι αόριστες ως προς την ανάλυση των επιμέρους κονδύλια του χρέους. Από την παραδεκτή κατά το αρθρ. 561§2 ΚΠολΔ επισκόπηση της προσβαλλόμενης εφετειακής απόφασης προκύπτει ότι αυτή, εκτιμώντας όλα τα έγγραφα που παραδεκτά επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, δέχθηκε, μεταξύ άλλων, ως προς την ουσία της υπόθεσης και τα ακόλουθα: "Με τις υπ’ αριθ. .../29.7.1994 συμβάσεις χορηγήθηκαν από την Ιονική και Λαϊκή Τράπεζα της Ελλάδος στην εταιρεία "..." βιοτεχνικά δάνεια ύψους αντίστοιχα 7.000.000 και 18.750.000 δραχμών. Για την τήρηση των εκ των συμβάσεων υποχρεώσεων από τη δανειολήπτρια εταιρεία παρασχέθηκε εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου (αναιρεσείοντος) βάσει της 67651/2142/28.7.1978 απόφασης του Υπουργού Οικονομικών σε ποσοστό 80% των χορηγηθέντων δανείων..., συμβλήθηκε δε και η ανακόπτουσα (αναιρεσίβλητη) ως εγγυήτρια για την αποπληρωμή τους. Λόγω μη εξόφλησης των δανείων το Ελληνικό Δημόσιο κατέβαλε ολόκληρο το υπόλοιπο ποσό ύψους 67.923,01 ευρώ στην παραπάνω Τράπεζα. Στις 8.10.1998 ο αρμόδιος υπάλληλος της Τράπεζας αυτής συνέταξε δυο χρηματικούς καταλόγους, οι οποίοι φέρουν τον τίτλο "τριπλότυπη περιληπτική κατάσταση βεβαιώσεως" και ακολούθως τους απέστειλε στη Δ.Ο.Υ. Σιδηροκάστρου Σερρών... Ακολούθως η ως άνω Δ.Ο.Υ. με τις προσβαλλόμενες υπ’ αριθ. .../22.10.1998 ταμειακές βεβαιώσεις του Προϊσταμένου της, βεβαίωσε σε βάρος της ανακόπτουσας τα ποσά των 16.006.825 και 7.137.940 δραχμών, αντίστοιχα, κάτω από τους ως άνω χρηματικούς καταλόγους. Οι ταμειακές αυτές βεβαιώσεις έχουν ως περιεχόμενο η μεν .../1998 "Βεβαιώνουμε την παραλαβή του ανωτέρω χρηματικού καταλόγου και τη βεβαίωση του με την καταχώρηση του στο βιβλίο βεβαίωσης του Ταμείου μας με αριθμό ... και για ποσό 16.006.825 δραχμών", η δε .../1998 "Βεβαιώνουμε την παραλαβή του ανωτέρω χρηματικού καταλόγου και τη βεβαίωση του με την καταχώρησή του στο βιβλίο βεβαίωσης του Ταμείου μας με αριθμό ... και για ποσό 7.137.940 δραχμών". Ο χρηματικός δε κατάλογος που συνοδεύει την .../1998 ταμειακή βεβαίωση έχει ως περιεχόμενο "... υπέρ της Τράπεζας (ήτοι Κεφάλαιο Ασφαλίσεως Χρηματοδοτήσεων εκ Κεφαλαίων τη εγγυήσει του Ελληνικού Δημοσίου) ποσού 9.456.907 δραχμών, μη εγγυημένο (από το Ελληνικό Δημόσιο) κεφάλαιο ποσού 2.364.227 δραχμών και μη λογ/νοι τόκοι ποσού 4.185.691 δραχμών, γενικό σύνολο 16.006.825 δραχμές (46.975,27 ευρώ)", ενώ ο χρηματικός κατάλογος που συνοδεύει την .../1998 ταμειακή βεβαίωση έχει ως περιεχόμενο "... υπέρ της Τράπεζας (ήτοι Κεφάλαιο Ασφαλίσεως Χρηματοδοτήσεων εκ Κεφαλαίων τη εγγυήσει του Ελληνικού Δημοσίου) ποσού 4.224.434 δραχμών, μη εγγυημένο (από το Ελληνικό Δημόσιο) κεφάλαιο ποσού 1.056.109 δραχμών και μη λογ/νοι τόκοι ποσού 1.857.397 δραχμών, γενικό σύνολο 7.137.940 δραχμές (20.947,73 ευρώ)". Άρα το συνολικό ποσό που βεβαιώθηκε με τις παραπάνω ταμειακές βεβαιώσεις ανέρχεται σε 67.293,01 ευρώ. Τον Ιούνιο του 2008 η Δ.Ο.Υ Σιδηροκάστρου Σερρών απέστειλε στην ανακόπτουσα ως εγγυήτρια των δανείων της εταιρείας "..." ατομική ειδοποίηση, με την οποία καθιστούσε σ’ αυτή γνωστή την ύπαρξη ληξιπρόθεσμης οφειλής της προς το Δημόσιο εκ της ανωτέρω ιδιότητας της. Ειδικότερα απέστειλε σ’ αυτή την υπ’ αριθ...2008 ατομική ειδοποίηση, με την οποία της γνωστοποίησε οφειλή της ποσού 174.901,75 ευρώ..., από το οποίο ποσό 67.923,01 ευρώ αφορούσε οφειλόμενο κεφάλαιο και τόκους, ενώ ποσό 106.978,74 ευρώ ήταν προσαυξήσεις... Η ανακόπτουσα, με την .../2008 αίτηση της προς τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, ζήτησε την απαλλαγή της από την καταβολή του παραπάνω συνολικού ποσού. Το αίτημά της έγινε εν μέρει δεκτό με την 1093578/6818/0016/19.12.1998 απόφαση του ως άνω Υπουργού και απαλλάχθηκε από την υποχρέωση καταβολής μόνον των προσαυξήσεων ποσού 106.978,74 ευρώ..., ενώ παρέμεινε πλέον ως βεβαιωθέν μόνο το ποσό των 67.923,01 ευρώ. Άλλα έγγραφα, δημόσια ή και ιδιωτικά, δεν προέκυψε ότι συνοδεύουν τις προσβαλλόμενες ταμειακές βεβαιώσεις, στις οποίες δεν γίνεται επίσης καμία αναφορά σε άλλο έγγραφο, εκτός των παραπάνω χρηματικών καταλόγων. Όμως από το περιεχόμενο των εν λόγω ταμειακών βεβαιώσεων και από τους συνοδεύοντες αυτές χρηματικούς καταλόγους δεν προκύπτει η ακριβής αιτία της οφειλής των αναφερόμενων σ’ αυτές ποσών, αφού δεν γίνεται κανένας ειδικότερος προσδιορισμός των επιμέρους ποσών των χρηματικών καταλόγων, όπως ποιες είναι οι ληξιπρόθεσμες δόσεις, ποια τα επιμέρους ποσά που δεν καλύπτονταν από την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου και ποια τα ποσά των οφειλόμενων τόκων (συμβατικών και υπερημερίας), επί ποιων ποσών υπολογίσθηκαν οι τόκοι, με ποιο επιτόκιο και για ποια χρονικά διαστήματα, ώστε να είναι εφικτός από την ανακόπτουσα ο έλεγχος της ύπαρξης και του ύψους της οφειλής της. Μάλιστα στο επισυναπτόμενο στη ατομική ειδοποίηση προς την ανακόπτουσα έγγραφο της Δ.Ο.Υ..., ουδεμία περαιτέρω πληροφορία παρέχεται σε σχέση με τις παραπάνω ελλείψεις, αντίθετα δε ως γενεσιουργός αιτία της οφειλής μνημονεύεται μόνον η υπ’ αριθ. .../1994 δανειακή σύμβαση, καίτοι το οφειλόμενο χρέος πηγάζει και από την υπ’ αριθ. .../1994 δανειακή σύμβαση. Το καθ’ ου Ελληνικό Δημόσιο... ισχυρίζεται ότι οι προσβαλλόμενες ταμειακές βεβαιώσεις... είναι επαρκώς ορισμένες, προσκομίζει δε με επίκληση τα παρακάτω έγγραφα ως προβλεπόμενα δικαιολογητικά, τα οποία... απέστειλε η δανείστρια Τράπεζα στη Δ.Ο.Υ Σιδηροκάστρου..., ήτοι α) βεβαιωτική πράξη, β) ανακεφαλαίωση ανεξόφλητου υπολοίπου, γ) αναλυτική κατάσταση οφειλής και δ) τριπλότυπη βεβαιωτική κατάσταση. Όμως από το περιεχόμενο και των εγγράφων αυτών προκύπτει ότι σ’ αυτά περιλαμβάνονται τα ποσά μόνον που αναφέρονται, υπό τον συγκεκριμένο προσδιορισμό, στις προσβαλλόμενες ταμειακές βεβαιώσεις και τους αντίστοιχους χρηματικούς καταλόγους, με εξαίρεση το έγγραφο της τριπλότυπης βεβαιωτικής κατάστασης, στο οποίο υπάρχει και η χρονολογία λήξης κάθε δόσης, καθώς και καταχωρήσεις σε πέντε στήλες (υπό τις ενδείξεις χρονολογία, αιτιολογία εγγραφής, χρεώσεις, πιστώσεις, υπόλοιπο) ποσών που οδηγούν σε διαμόρφωση του υπολοίπου, όσον αφορά κάθε σύμβαση, χωρίς ωστόσο και πάλι ειδικότερο προσδιορισμό ως προς την αιτιολογία (λ.χ. τόκοι β’ εξαμήνου ή έξοδα μηχανικού κλπ). Ανεξάρτητα όμως από την πληρότητα τους ή μη, σε κάθε περίπτωση δεν προκύπτει ότι τα παραπάνω έγγραφα συνοδεύουν τις προσβαλλόμενες ταμειακές βεβαιώσεις ούτε και προκύπτει από οποιοδήποτε στοιχείο και άλλωστε ούτε το Δημόσιο επικαλείται ότι κοινοποιήθηκαν στην ανακόπτουσα τα έγγραφα που συγκροτούν το νόμιμο τίτλο της οφειλής της ή ότι γνωστοποιήθηκαν σ’ αυτή με άλλο νόμιμο τρόπο, πριν από την άσκηση της ένδικης ανακοπής της, τα επιμέρους στοιχεία του όλου χρέους της... Εν όψει αυτών, εφόσον από τις ταμειακές βεβαιώσεις και τους χρηματικούς καταλόγους που τις συνοδεύουν δεν προκύπτει η ακριβής αιτία της οφειλής που αφορά κάθε μια ταμειακή βεβαίωση..., ώστε να μπορεί να λάβει η ανακόπτουσα πλήρη γνώση της οφειλής που βεβαιώθηκε μ’ αυτές και να της παρασχεθεί η ευχέρεια να ελέγξει τη νομιμότητα και τη βασιμότητα των αναφερόμενων σ’ αυτές κονδυλίων και να προβάλει τους σχετικούς ισχυρισμούς της, το δε δικαστήριο... να μπορεί με ασφάλεια να διαγνώσει την αμφισβητούμενη απ’ αυτή οφειλή οι βεβαιώσεις αυτές δεν έχουν την απαιτούμενη πληρότητα, ώστε να καθίσταται η οφειλή αντιληπτή τόσο από την ίδια όσο και από το Δικαστήριο". Σύμφωνα με τις νομικές σκέψεις που ήδη αναπτύχθηκαν, οι ταμειακές βεβαιώσεις που εκδόθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Σιδηροκάστρου σε βάρος της αναιρεσίβλητης δεν ήταν αναγκαίο για να μπορούν να στηρίξουν την επίσπευση εναντίον της διοικητικής εκτέλεσης να έχουν κοινοποιηθεί σ’ αυτή και μάλιστα συνοδευόμενες από τα έγγραφα που απέστειλε η δανείστρια Τράπεζα στην ως άνω Δ.Ο.Υ ούτε ήταν αναγκαίο να της έχουν έστω κοινοποιηθεί ή γνωστοποιηθεί μόνα τα έγγραφα αυτά πριν από την άσκηση της ένδικης ανακοπής της, αλλά αρκεί ότι τα έγγραφα αυτά, που συγκροτούν κατά το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο το νόμιμο τίτλο είσπραξης της απαίτησής του, προσκομίστηκαν απ’ αυτό με επίκληση στην κατ’ έφεση δίκη και τέθηκαν υπόψη της αναιρεσίβλητης, οπότε και μπορούσε αυτή να αμφισβητήσει την ύπαρξη ή το ύψος της οφειλής της, το δε Δικαστήριο να ελέγξει τη βασιμότητά της, παρόλο που δεν γίνεται ανάλυση της οφειλής της στις ταμειακές βεβαιώσεις ούτε στους χρηματικούς καταλόγους που τις συνοδεύουν.

Συνεπώς το Εφετείο που έκρινε αντίθετα, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε ή αναλόγως δεν εφάρμοσε τις διατάξεις των αρθρ. 1§1, 2§§2&3 του ΚΕΔΕ, 11§§1&5 του ν. 2322/1995, 11§1 και 65 του ν. 2362/1995, 32-35 του β.δ. 757/1969 και 51 του π.δ. 16/1989. Ωστόσο το σφάλμα αυτό, που προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση με το μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης από τον αριθμό 1 του αρθρ. 559 ΚΠολΔ, είναι τελικά χωρίς σημασία, αφού το Εφετείο δέχθηκε προηγουμένως αναιρετικά ανέλεγκτα ότι δεν προκύπτει από τα έγγραφα, που προσκόμισε το Ελληνικό Δημόσιο στην κατ’ έφεση δίκη και συγκροτούν κατά την άποψη του το νόμιμο τίτλο είσπραξης της απαίτησης του, η αιτιολογία των μερικότερων κονδυλίων της απαίτησης του (λ.χ. τόκοι β’ εξαμήνου ή έξοδα μηχανικού κλπ), ώστε να μπορεί η αναιρεσίβλητη να αμφισβητήσει την απαίτηση αυτή και το Δικαστήριο να ελέγξει τη βασιμότητά της, δηλαδή ο νόμιμος τίτλος είσπραξης είναι κατά την προσβαλλόμενη απόφαση αόριστος. Με δεδομένο ότι η κρίση αυτή δεν προσβάλλεται με αναιρετικό λόγο, αλλά το αποδιδόμενο στην προσβαλλόμενη απόφαση με το λόγο της αίτησης αναίρεσης σφάλμα αφορά σε επάλληλη αιτιολογία της, ο λόγος αυτός είναι αλυσιτελής, αφού η ως άνω κρίση του Εφετείου στηρίζει αυτοτελώς και ισοδύναμα το διατακτικό της απόφασης του. Συνακόλουθα η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, ενώ ελλείψει σχετικού αιτήματος από την αναιρεσίβλητη δεν θα επιδικαστεί σε βάρος του ηττηθέντος στη δίκη αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου δικαστική δαπάνη (αρθρ. 190, 191§2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15.9.2015 αίτηση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ’ αριθ. 175/2013 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Φεβρουαρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1 Απριλίου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ