272/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 272 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 272/2002

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 15 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Λάλα.

Του αναιρεσίβλητου:...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Νιζάμη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12 Νοεμβρίου 1997 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 71/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 35/2004 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15-5-2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από 6-11-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως της 35/2004 απόφασης του Εφετείου Λάρισας. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Eπειδή η νομική αοριστία της αγωγής, δηλαδή εκείνη που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ελέγχεται ως παραβίαση από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο για την κρίση του ως προς τη νομική βασιμότητα της αγωγής αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος για τη θεμελίωση του δικαιώματος ή αρκέσθηκε σε λιγότερα, ενώ η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν αναφέρονται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχεται ως παραβίαση από τους αριθμούς 14 ή 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 1094 ΑΚ και 216 παρ. 1 ΚΠολΔ, για το ορισμένο της διεκδικητικής ακινήτου αγωγής πρέπει να περιέχει το δικόγραφό της, εκτός άλλων στοιχείων, και ακριβή περιγραφή του διεκδικούμενου με αυτήν ακινήτου, ώστε να μη γεννιέται αμφιβολία για την ταυτότητά του. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της από 12-11-1997 αγωγής του αναιρεσιβλήτου περί διεκδικήσεως της κυριότητας ακινήτου, η οποία έγινε δεκτή με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, σ' αυτήν αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι το διεκδικούμενο επίδικο ακίνητο, του οποίου την κυριότητα απέκτησε ο ενάγων με έκτακτη χρησικτησία, είναι ένα οικόπεδο, εκτάσεως 300 τ.μ., το οποίο βρίσκεται μέσα στον οικισμό της Κοινότητας .....

και συνορεύει ανατολικά με κοινοτική έκταση, δυτικά με κοινοτική έκταση, βόρεια με οικόπεδο ιδιοκτησίας ..... και νότια με κοινοτική οδό. Με αυτό το περιεχόμενο η αγωγή είναι σαφής και ορισμένη, αφού περιέχει, πλην των άλλων απαιτουμένων κατά νόμο για τη θεμελίωση του αιτήματός της στοιχείων, ακριβή περιγραφή του επιδίκου ακινήτου, ώστε να μη γεννιέται καμιά αμφιβολία για την ταυτότητά του.

επομένως το Εφετείο που έκρινε ορισμένη την αγωγή, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, δηλαδή της παρά το νόμο μη κήρυξης απαράδεκτης της αγωγής, ο δε περί του αντιθέτου πρώτος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ. 8 εδ.

β΄ ΚΠολΔ αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που πρότεινε ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων, και ειδικότερα τον ισχυρισμό αυτού ότι η αγωγή ήταν αόριστη, γιατί δεν περιείχε ακριβή περιγραφή του επιδίκου ακινήτου, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι ο επικαλούμενος ισχυρισμός συνιστά άρνηση της αγωγής και συνεπώς δεν αποτελεί "πράγμα", κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 559 αριθ. 8 εδ.

β΄ ΚΠολΔ.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 εδ. β΄ ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα κατά την έννοια της διατάξεως αυτής νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως και όχι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα, νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων. Στην περίπτωση παραλείψεως του δικαστηρίου να λάβει υπόψη κάποιο ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, για την ίδρυση αναιρετικού λόγου, πρέπει ο αγνοηθείς ισχυρισμός να είναι ουσιώδης, δηλαδή πρόσφορος να επιδράσει στην έκβαση τ4ης δίκης.

Συνεπώς, εάν ο προβληθείς ισχυρισμός είναι νόμω αβάσιμος ή αόριστος, ήτοι επουσιώδης, δεν ιδρύεται ο από την ανωτέρω διάταξη προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση ο εναγόμενος - αναιρεσείων με τον τρίτο λόγο της αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ. 8 εδ. β΄ ΚΠολΔ, προβάλλει ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που παραδεκτώς προτάθηκαν από αυτόν και είχαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ειδικότερα διατείνεται ότι, προς απόκρουση της εναντίον του διεκδικητικής αγωγής του αναιρεσιβλήτου, πρόβαλε παραδεκτώς με τις προτάσεις του στο Εφετείο τον ισχυρισμό "ότι η κρινόμενη αγωγή έχει παραγραφεί και ως εκ τούτου καθίσταται απορριπτέα, καθόσον ο ενάγων κατά το εικοσαετές διάστημα παρέλειψε να ασκήσει την αγωγή αυτή". Ο ισχυρισμός αυτός, προβαλλόμενος ως ένσταση καταλυτική της αγωγής, είναι αόριστος, διότι δεν περιέχει τα περιστατικά που απαιτούνται για τη στοιχειοθέτηση της ενστάσεως παραγραφής του αγωγικού δικαιώματος του αναιρεσιβλήτου (άρα 262 παρ. 1 ΚΠολΔ και 247 ,249, 251 ΑΚ), ενόψει δε της αοριστίας του δεν αποτελεί ο ισχυρισμός αυτός ουσιώδες για την έκβαση της δίκης πράγμα και γι' αυτό ο υπό εξέταση λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Επειδή, με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ. γ΄ ΚΠολΔ πλημμέλεια ότι το Εφετείο που την εξέδωσε δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε και προσκόμισε και ειδικότερα 1) το υπ' αριθμ. .... συμβόλαιο συστάσεως προίκας, του συμβολαιογράφου ..... και 2) την υπ' αριθμ. ..... δημόσια διαθήκη της μητέρας του αναιρεσείοντος ...... που δημοσιεύθηκε νόμιμα. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση και ειδικότερα από την περιεχόμενη σ' αυτήν βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με τις σκέψεις που αυτή περιέχει για τη στήριξη του αποδεικτικού της πορίσματος, δεν καταλείπεται καμιά αμφιβολία και δισταγμός ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του τα ως άνω δυο έγγραφα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-5-2004 αίτηση αναιρέσεως του .... κατά της υπ' αριθμ. 35/2004 απόφασης του Εφετείου Λάρισας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ