Supreme Court annuls appealable judgment for failure to recognize res judicata on rent arrears claim.

Απόφαση 270 / 2022 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)M.K.

Αριθμός 270/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Βάρκα, Άννα Αγγελάτου - Βασιλείου, Γεωργία Κατσιμαγκλή και Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Νοεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εκπαιδευτικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Βήχα.

Του αναιρεσιβλήτου: ΟΤΑ με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ - ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ", που εδρεύει στην Αργυρούπολη Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικού διαδόχου του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ" και τούτου ως καθολικού διαδόχου του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΘΗΝΩΝ - ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΘΗΝΩΝ", ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κουλουριώτη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-3-2010 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1942/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 636/2019 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23-6-2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δικ.), είναι, επομένως, παραδεκτή (άρθρα 577 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δικ.) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των προβαλλόμενων λόγων της (άρθρα 577 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δικ.).

Η προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 636/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 647 επ. Κ.Πολ.Δικ., όπως ίσχυαν μέχρι τις 31-12-2015, πριν από το ν. 4335/2015 (άρθρο 1 άρθρο τέταρτο και άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 αυτού), αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, όπως προκύπτει από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δικ., επισκόπηση των σχετικών διαδικαστικών εγγράφων:

Αρχικά, με την ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, από 20.1.2009 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 695/2009, μη ένδικη, αγωγή της, κατά του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΘΗΝΩΝ- ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΘΗΝΩΝ", η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη ισχυρίστηκε ότι δυνάμει του υπ' αριθμ. ... μισθωτηρίου συμφωνητικού εκμίσθωσε στο Ελληνικό Δημόσιο, εκπροσωπούμενο από τον Νομάρχη Αττικής, ένα ακίνητο, συνολικής επιφάνειας 2.023 τ.μ., προκειμένου να στεγαστούν σ' αυτό το Β' Γυμνάσιο- Β' Λύκειο Αποδήμων Ελληνοπαίδων.

Ότι η εν λόγω μίσθωση παρατάθηκε δυνάμει της υπ' αριθμ. 408/2002 αποφάσεως της Νομαρχιακής Επιτροπής της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αθηνών-Πειραιώς (Νομαρχιακό Διαμέρισμα Αθηνών) μέχρι 30-6-2006, έκτοτε δε παρατάθηκε αορίστως μέχρι την 22-7-2008, οπότε και λύθηκε, με την ταυτόχρονη κατάρτιση νέας μισθώσεως, δυνάμει του από 22-7-2008 ιδιωτικού συμφωνητικού, προκειμένου στο εν λόγω μίσθιο να λειτουργήσει το ... ...

Ελληνικού. Ότι δυνάμει του υπ' αριθμ. 2.5 όρου του ως άνω συμφωνητικού, η ενάγουσα, ως εκμισθώτρια, ανέλαβε την υποχρέωση να εκτελέσει τις αναφερόμενες σ' αυτόν (2.5 όρο) εργασίες, εντός τριών μηνών από την υπογραφή της συμβάσεως, σε περίπτωση δε μη εμπρόθεσμης εκτελέσεως, η εναγομένη θα είχε το δικαίωμα να καταγγείλει και να λύσει τη μίσθωση αζημίως.

Ότι ενώ η ενάγουσα ολοκλήρωσε τις εργασίες αυτές εντός της τρίμηνης προθεσμίας και κάλεσε την εναγόμενη, στις 8-9-2008, να παραλάβει το μίσθιο, η τελευταία δεν προέβη σε καμία σχετική ενέργεια. Ότι η εναγομένη αρνείται να της καταβάλει υπόλοιπο μισθωμάτων που αντιστοιχεί στους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2008, με την αιτιολογία ότι αφού δεν έχει υπογραφεί πρωτόκολλο παραλαβής-παράδοσης, δεν είναι ενεργής η από 22-7-2008 σύμβαση.

Ζήτησε δε, να υποχρεωθεί η εναγομένη να της καταβάλει το ποσό των 13.400 ευρώ, που αντιστοιχεί σε υπόλοιπο μισθωμάτων για τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2008, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της λήξεως του ημερολογιακού τετάρτου τριμήνου, άλλως από την επίδοση της αγωγής. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 2880/2009 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, με την οποία έγινε δεκτή αυτή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη.

Η απόφαση αυτή, μετά την επίδοσή της στην τότε εναγόμενη, στις 18.11.2009 (όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. 6787/18.11.2009 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Ε. Λ.) και τη μη άσκηση ενδίκου μέσου κατ' αυτής έως τις 12.4.2010 (όπως προκύπτει από το υπ' αριθμ. 4245/13-4-2010 πιστοποιητικό της αρμόδιας γραμματέως του Πρωτοδικείου Αθηνών), κατέστη τελεσίδικη.

Στο μεταξύ, η ενάγουσα άσκησε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την ένδικη, από 16.3.2010 αγωγή της, στρεφόμενη κατά του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΘΗΝΩΝ- ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΘΗΝΩΝ" με την οποία (αφού εξέθετε τα ίδια με την πρώτη αγωγή της περιστατικά, σχετικώς με την καταρτισθείσα μεταξύ τους, δυνάμει του από 22-7-2008 ιδιωτικού συμφωνητικού, σύμβαση μισθώσεως, τον περιεχόμενο στο συμφωνητικό υπ' αριθμ. 2.5 όρο, περί της υποχρεώσεώς της να εκτελέσει τις αναφερόμενες σ' αυτόν εργασίες εντός τριών μηνών από την υπογραφή της συμβάσεως και την εκ μέρους της εμπρόθεσμη ολοκλήρωση αυτών), ισχυρίστηκε ότι η εναγομένη, αν και κάνει εξαρχής ακώλυτη χρήση του μισθίου ακινήτου, αρνείται να της καταβάλει την οφειλόμενη διαφορά μισθωμάτων χρονικού διαστήματος από 22-7-2008 (έναρξη της συμβάσεως μισθώσεως) μέχρι 20-11-2008, ανερχόμενη στο συνολικό ποσό των 42.129,94 ευρώ.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1942/2015 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, με την οποία έγινε αυτή δεκτή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη. Κατά της αποφάσεως αυτής ο Δήμος Ελληνικού- Αργυρούπολης, ως ειδικός διάδοχος του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ" και αυτής ως καθολικής διαδόχου του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΘΗΝΩΝ- ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΘΗΝΩΝ", άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, την από 21.12.2015 έφεσή του.

Το Δικαστήριο εκείνο, με την εκδοθείσα επ' αυτής υπ' αριθμ. 636/2019 απόφασή του, έκανε δεκτή την έφεση τυπικά και κατ' ουσίαν, εξαφάνισε την εκκληθείσα υπ' αριθμ. 1942/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και, αφού δίκασε κατ' ουσίαν την 16.3.2010 αγωγή, απέρριψε αυτήν ως αβάσιμη κατ' ουσίαν. Κατά της εφετειακής αυτής αποφάσεως η ενάγουσα- εκμισθώτρια άσκησε την υπό κρίση αίτηση για αναίρεσή της.

Κατά την διάταξη του άρθρου 321 του Κ.Πολ.Δικ., δεδικασμένο, το οποίο, κατά το άρθρο 332 του ίδιου Κώδικα, λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης, δημιουργούν οι οριστικές αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, δηλαδή οι τελεσίδικες.

Κατά την διάταξη δε του άρθρου 324 του Κ.Πολ.Δικ., το δεδικασμένο υπάρχει μεταξύ των ίδιων προσώπων, που παρίστανται με την ίδια ιδιότητα, μόνο για το δικαίωμα που κρίθηκε και εφόσον πρόκειται για το ίδιο αντικείμενο και για την ίδια ιστορική και νομική αιτία. Ταυτότητα ιστορικής αιτίας υπάρχει, όταν τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό της νομικής διατάξεως που εφαρμόστηκε στην προηγούμενη δίκη, είναι τα ίδια με αυτά που συνθέτουν το πραγματικό της διατάξεως, η οποία πρόκειται να εφαρμοστεί στη νέα δίκη (ΑΠ 807/2015), ενώ η ταυτότητα της νομικής αιτίας προϋποθέτει θεμελίωση και των δύο αγωγών στο ίδιο νομικό γεγονός (νομικό κανόνα) που αφορά την συγκεκριμένη έννομη σχέση (Α.Π. 612/2020, Α.Π. 1218/2018, Α.Π. 1255/2015).

Έτσι, κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων αυτών (321 και 324), καθώς και εκείνης του άρθρου 322 του Κ.Πολ.Δικ., η τελεσίδικη απόφαση αποτελεί δεδικασμένο, που δεν επιτρέπει να αμφισβητηθεί και να καταστεί αντικείμενο νέας δίκης το δικαίωμα που κρίθηκε και η δικαιολογική σχέση από την οποία αυτό έχει παραχθεί, δηλαδή εμποδίζει το δικαστήριο να ερευνήσει την ίδια υπόθεση και πάλι, χάριν του δημόσιου συμφέροντος και προς αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων μεταξύ των ίδιων διαδίκων.

Η απαγόρευση αυτή ενεργεί τόσο θετικά, με την έννοια ότι το δικαστήριο, ενώπιον του οποίου ανακύπτει εξ αφορμής άλλης δίκης, είτε ως κύριο είτε ως προδικαστικό ζήτημα, το δικαίωμα που κρίθηκε με τελεσίδικη απόφαση, οφείλει να θέσει ως βάση της αποφάσεώς του το δεδικασμένο που προκύπτει από την απόφαση αυτή, λαμβάνοντάς το ως αμάχητη αλήθεια, έστω και αν η απόφαση είναι εσφαλμένη (Α.Π. 2028/2014, Α.Π. 1415/2009), όσο και αρνητικά, με την έννοια ότι απαγορεύεται η συζήτηση νέας αγωγής για το ίδιο δικαίωμα, για την ύπαρξη ή μη του οποίου υπάρχει δεδικασμένο.

Το δεδικασμένο αυτό εκτείνεται στο ουσιαστικό ζήτημα για έννοµη σχέση που προβλήθηκε µε αγωγή, ανταγωγή, κύρια παρέμβαση ή ένσταση συµψηφισµού. Έννοµη σχέση, κατά την έννοια των παραπάνω διατάξεων, είναι το σύνολο των έννομων συνεπειών που κρίθηκαν τελεσίδικα και όχι τα πραγματικά γεγονότα που γέννησαν ή απόσβεσαν τις έννoµες συνέπειες (Α.Π. 1443/2017, Α.Π. 1229/2015, Α.Π. 1397/2012).

Η ύπαρξη και η έκταση του δεδικασμένου προκύπτουν μόνο από το περιεχόμενο της αποφάσεως και όχι της αγωγής που κρίθηκε, έστω και αν το δικαστήριο δεν εξάντλησε το αντικείμενό της ή αν, αντίθετα, το υπερέβη ή απομακρύνθηκε από αυτό (ΑΠ 2028/2014, ΑΠ 156/2013, ΑΠ 1135/2012). Επίσης, το δεδικασμένο, κατ' άρθρο 331 του Κ.Πολ.Δικ., εκτείνεται και στα ζητήματα που κρίθηκαν παρεμπιπτόντως και αποτελούν αναγκαία προϋπόθεση του κυρίου ζητήματος, αν το δικαστήριο ήταν καθ' ύλην αρμόδιο να αποφασίσει για τα παρεμπίπτοντα αυτά ζητήματα (Α.Π. 1255/2015, Α.Π. 424/2015, Α.Π. 1226/2012).

Σύμφωνα με την διάταξη αυτή, για να επεκταθεί το δεδικασμένο στο ζήτημα που κρίθηκε στην προηγούμενη δίκη παρεμπιπτόντως, πρέπει το ζήτημα αυτό να αποτελούσε αναγκαία προϋπόθεση για την κρισιολόγηση του κυρίου ζητήματος της διαφοράς της πρώτης δίκης. Δηλαδή, απαιτείται το μεν παρεμπίπτον ζήτημα να αποτελεί στοιχείο - όρο του παραδεκτού του κανόνα δικαίου που εφαρμόστηκε, στον οποίο θεμελιώνεται το κύριο, ουσιαστικό ή δικονομικό, ζήτημα, το δε κύριο ζήτημα (να αποτελεί) την έννομη συνέπεια του κανόνα αυτού, την οποία δέχθηκε ή απέρριψε το δικαστήριο.

Ζήτημα που κρίθηκε "παρεμπιπτόντως" νοείται πάντοτε έννομη σχέση (υπό την έννοια που προεκτέθηκε), δικαίωμα, ή συνέπεια του ουσιαστικού δικαίου. "Προδικαστικό ζήτημα" είναι η έννομη σχέση, η ύπαρξη της οποίας, σύμφωνα με το πραγματικό του εκάστοτε εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, είναι νομικά κρίσιμη για την γένεση της έννομης σχέσεως ή του δικαιώματος που κατάγεται σε δίκη ως κύριο ζήτημα (Α.Π. 1218/2018).

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 574, 595 και 596 του ΑΚ προκύπτει ότι ο μισθωτής υποχρεούται να καταβάλει το μίσθωμα που συμφωνήθηκε από την παράδοση σ' αυτόν της χρήσεως του πράγματος, εφόσον έχει τη δυνατότητα χρήσεως αυτού. Έτσι, για την θεμελίωση της αγωγής με την οποία ο εκμισθωτής ζητεί την καταβολή του μισθώματος (αρθ. 574 και 595 Α.Κ.), πρέπει να αναφέρονται στο δικόγραφο (και να αποδεικνύονται), εκτός των άλλων (όπως η σύμβαση μισθώσεως πράγματος και ειδικότερα ο τόπος και ο χρόνος συνάψεως αυτής, οι συμβαλλόμενοι, το μίσθιο, το μίσθωμα και ο χρόνος καταβολής αυτού, καθώς και ο χρόνος διάρκειας της μισθώσεως), η γενομένη εκ μέρους του μισθωτή χρήση του μισθίου και η υπερημερία του μισθωτή περί την καταβολή του μισθώματος (ΑΠ 2035/2013).

Τέλος, λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 16 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ. ιδρύεται και όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατά παράβαση του νόμου, δέχθηκε ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει δεδικασμένο. Για να είναι ο λόγος αυτός ορισμένος, πρέπει να καθορίζεται στο αναιρετήριο με σαφήνεια, το αντικείμενο της δίκης που προηγήθηκε, τα ζητήματα που κρίθηκαν σ' αυτή με δύναμη δεδικασμένου, ενόψει του αντικειμένου της νέας δίκης και οι παραδοχές του δικαστηρίου με τα πραγματικά περιστατικά που προσδιορίζουν την πλημμέλεια της προσβαλλομένης αποφάσεως, ώστε να μπορεί να κριθεί αν παραβιάστηκαν οι διατάξεις του Κ.Πολ.Δικ.

για το δεδικασμένο και μάλιστα αν πρόκειται για ψευδή ερμηνεία ή εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων αυτών. Ο Άρειος Πάγος ελέγχει μόνο την "παράβαση νόμου", δηλαδή την ψευδή ερμηνεία ή εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων για το δεδικασμένο σε σχέση με όσα έγιναν ανελέγκτως δεκτά, ήτοι αν αυτά συνιστούν την έννοια του δεδικασμένου και, σε καταφατική περίπτωση, αν αυτό έχει την έκταση και τα αποτελέσματα που του προσέδωσε η απόφαση, ενώ διαφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο, ως κρίση περί τα πράγματα, η συνδρομή ή όχι των περιστατικών ως προς την ταυτότητα της διαφοράς και των διαδίκων.

Αν η κρίση για το δεδικασμένο στηρίζεται μόνο επί διαδικαστικών εγγράφων, προς διακρίβωση της βασιμότητας ή όχι του λόγου, ελέγχεται και η εκτίμηση του περιεχομένου τους, ενώ επισκοπείται από τον Άρειο Πάγο και η απόφαση από όπου απορρέει το δεδικασμένο (Ολ.ΑΠ 7/2013, Α.Π. 612/2020, ΑΠ 1218/2018, ΑΠ 456/2018, ΑΠ 869/2017). Στην προκειμένη περίπτωση το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 636/2019 απόφασή του, δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη, ως προς τα πραγματικά γεγονότα, κρίση του (άρθρο 561 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δικ.), κατά το μέρος που ενδιαφέρει εν προκειμένω, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Δυνάμει του μετ' επικλήσεως προσκομισθέντος από 22/7/2008 ιδιωτικού συμφωνητικού μισθώσεως, η εκμισθώτρια (τώρα ενάγουσα ) Α.Ε. με την επωνυμία "... Α.Ε. " εκμίσθωσε προς τον μισθωτή (τώρα εναγόμενο) Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΘΗΝΩΝ-ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΘΗΝΩΝ" (ειδικός διάδοχος του οποίου είναι ο τώρα εκκαλών Δήμος Ελληνικού -Αργυρούπολης, γεγονός που ουδείς των διαδίκων αμφισβήτησε ειδικά), ένα κτηριακό συγκρότημα, αποτελούμενο από δύο κτήρια συνολικής επιφανείας 2.023 τ.μ.

και ειδικότερα το Α' κτήριο , επιφανείας 1.140 τ.μ., αποτελούμενο από ισόγειο, ημιώροφο , α' και β' όροφο , και το Β' κτήριο, επιφανείας 833 τ.μ., αποτελούμενο από ισόγειο και τρείς ορόφους, με κοινό αύλειο χώρο επιφανείας 2.000 τ.μ., ιδιοκτησίας της, επιφανείας του όλου οικοπέδου 2.521 τ.μ. περίπου, που βρίσκεται στον ...-Αργυρούπολης και επί της ..., αντί μηνιαίου μισθώματος 30.000 € για τα δύο πρώτα μισθωτικά έτη της μισθώσεως που συνήφθη δυνάμει του από 22/7/2008 ιδιωτικού συμφωνητικού, αναπροσαρμοζόμενου στην συνέχεια ετησίως, κατά ποσοστό ίσο με τον δείκτη τιμών καταναλωτή του προηγουμένου δωδεκαμήνου, προκαταβαλλόμενου μετά το τέλος εκάστου τριμήνου, για χρονική διάρκεια δώδεκα [12] ετών προκειμένου να το χρησιμοποιήσει για την στέγαση του ... ...

Ελληνικού. Πρέπει να τονιστεί εδώ ότι συμφωνήθηκε ρητά μεταξύ των προαναφερόμενων συμβαλλομένων ότι η ως άνω 12 ετής μίσθωση άρχεται "από την υπογραφή του πρωτοκόλλου παράδοσης - παραλαβής από την αρμόδια επιτροπή, και μετά την πραγματοποίηση των εργασιών που ορίζονται στο από 21-12-2007 Πρακτικό Καταλληλότητας, το οποίο είναι γνωστό στην εκμισθώτρια" (όρος 1.1.1.

του ως άνω από 22-7-2008 συμφωνητικού μίσθωσης). ............στο ίδιο προαναφερθέν από 22-7-2008 συμφωνητικό μίσθωσης (και συγκεκριμένα στην σελίδα 2 , όρο 2.5 αυτού) συμφωνήθηκε ρητά και κατηγορηματικά μεταξύ των προαναφερόμενων συμβαλλομένων (ενάγουσας -εκμισθώτριας και εναγόμενου -μισθωτή Δήμου) ότι "προκειμένου το μίσθιο να ανταποκρίνεται πλήρως στις ανάγκες λειτουργίας για τη χρήση που το προορίζει η μισθώτρια ρητά συμφωνείται όπως η εκμισθώτρια σε εκτέλεση των όσων αναφέρονται στο από 21-12-2007 Πρακτικό Καταλληλότητας της αρμόδιας επιτροπής, του οποίου έχει λάβει γνώση και το οποίο αποδέχεται, αναλαμβάνει την υποχρέωση όπως προβεί με δαπάνες της, σε όλες τις απαραίτητες εργασίες όπως αυτές προσδιορίζονται και περιγράφονται παρακάτω................

Τις ανωτέρω εργασίες που προβλέπονται στο από 21/12/2007 Πρακτικό Καταλληλότητας, η εκμισθώτρια αποδέχεται να ολοκληρώσει εντός τριών (3) μηνών από την υπογραφή της παρούσας μίσθωσης και από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη. Αν η εκμισθώτρια δεν ολοκληρώσει τις εν λόγω εργασίες εντός της τασσόμενης προθεσμίας η μισθώτρια δικαιούται να καταγγείλει και να λύσει αζημίως τη μίσθωση"..............

Πρέπει να τονιστεί εδώ ότι α) στις 22.7.2008, [οπότε συνήφθη μεταξύ των ως άνω συμβαλλομένων η επίδικη σύμβαση 12ετούς μίσθωσης], το μίσθωμα που καταβαλλόταν μηνιαίως στην (τώρα ενάγουσα) εκμισθώτρια για το προπεριγραφέν μίσθιο ακίνητο ανερχόταν ποσό των 19.949,92 ευρώ και ότι β) επίσης στις 22.7.2008, οπότε καταρτίστηκε για το ίδιο μίσθιο ακίνητο μεταξύ των αυτών συμβαλλομένων η επίδικη σύμβαση 12ετούς μίσθωσης, συμφωνήθηκε με το ως άνω από 22/7/2008 ιδιωτικό συμφωνητικό η καταβολή, για τα δύο πρώτα έτη της μίσθωσης αυτής, μηνιαίου μισθώματος ανερχόμενου στο ποσό των 30.000 ευρώ μηνιαίως στην ίδια εκμισθώτρια - τώρα ενάγουσα, για το ίδιο μίσθιο ακίνητο, από τον ίδιο μισθωτή Ν.Π.Δ.Δ..................

Ισχυρίζεται με την ένδικη αγωγή της η ενάγουσα εκμισθώτρια ........... ότι αυτή είχε ολοκληρώσει πολύ πριν την παρέλευση της ορισθείσας τρίμηνης προθεσμίας τις προαναφερθείσες και προβλεπόμενες με το από 22-7-2008 ιδιωτικό συμφωνητικό εργασίες, ότι κάλεσε με την από 5-9-2008 αίτηση - πρόσκληση της το εναγόμενο Ν.

Π. Δ. Δ., ως μισθωτή, να παραλάβει το μίσθιο και να υπογράψει το προβλεπόμενο πρωτόκολλο παράδοσης -παραλαβής, και ότι το εναγόμενο Ν.Π.Δ.Δ., παρότι δεν υπέγραψε το σχετικό πρωτόκολλο, ως μισθωτής που είχε, λόγω και της προϋφισταμένης εγκατάστασης του, την πλήρη και ανενόχλητη χρήση του μίσθιου, του οποίου την μίσθωση δεν κατήγγειλε, όφειλε να καταβάλει στην ενάγουσα ολόκληρο το συμφωνημένο μηνιαίο μίσθωμα των 30.000 ευρώ για το χρονικό διάστημα από 22.7.2008 μέχρι την 20.11.2008.

Είναι γεγονός ότι στις 8-9-2008 η ενάγουσα εκμισθώτρια απέστειλε στην μισθώτρια-Νομαρχία την μετ' επικλήσεως προσκομισθείσα από 5-9-2008 αίτηση της (αρ. πρωτ. Κεντρικής Γραμματείας της Νομαρχίας Αθηνών 53138/8-9-2008) στην οποία ανέφερε ότι σε σχέση με τις προαναφερόμενες εργασίες : "Σύμφωνα με τον όρο 2.5 του παραπάνω συμφωνητικού περιγράφονται και ορισμένες εργασίες που έπρεπε να γίνουν στο μίσθιο προ της υπογραφής του πρωτοκόλλου παράδοσης - παραλαβής του.

Με την παρούσα Σας δηλώνουμε ότι οι εργασίες αυτές έχουν ολοκληρωθεί και Σας καλούμε να παραλάβετε το μίσθιο, βάσει του όρου 1.1. του παραπάνω συμφωνητικού". Από όλα τα ανωτέρω αναφερθέντα αποδεικτικά μέσα ωστόσο αποδείχτηκε ότι κατά τον προαναφερθέντα χρόνο (8-9-2009), αλλά και μετέπειτα και μέχρι τις 20 Νοεμβρίου 2008, οι προαναφερθείσες συμφωνημένες εργασίες δεν είχαν αποπερατωθεί υπό της εκμισθώτριας, ότι δεν είχαν ολοκληρωθεί, με αποτέλεσμα ότι το ένδικο μίσθιο ακίνητο δεν είχε ακόμη [και μέχρι τις 20 Νοεμβρίου 2008] όλες τις προαναφερθείσες και προβλεπόμενες στο από 21-12-2007 πρακτικό καταλληλότητας της αρμόδιας Επιτροπής του άρθρου 18 παρ. 3 του Ν. 3467/2006 (ΦΕΚ 128/Α/06) και κατωτέρω αναλυτικά αναφερόμενες συμφωνημένες ιδιότητες, οι οποίες (συμφωνημένες ιδιότητες) θα καθιστούσαν ασφαλή την χρήση του μισθίου ακινήτου για τον σκοπό για τον οποίο αυτό προοριζόταν (στέγαση των ως άνω εκπαιδευτηρίων) και θα επέτρεπαν στον εναγόμενο μισθωτή Ν.

Π. Δ. Δ. να παραλάβει με ασφάλεια το μίσθιο ακίνητο και να το διαθέσει καλόπιστα προκειμένου να στεγαστούν σε αυτό προσηκόντως και με ασφάλεια οι υπηρεσίες του, που αφορούσαν την παροχή εκπαίδευσης σε μαθητές γυμνασίου και λυκείου, γεγονός που καλώς γνώριζε η εκμισθώτρια......... Συγκεκριμένα αποδείχτηκε πλήρως από όλα τα ανωτέρω αναλυτικά εκτεθέντα αποδεικτικά μέσα ότι μέχρι τις 20 Νοεμβρίου 2008, το μίσθιο δεν είχε όλες τις απαιτούμενες για την χρήση για την οποία προοριζόταν (γεγονός γνωστό στην εκμισθώτρια) συμφωνημένες ιδιότητες και ειδικότερα αποδείχτηκε πλήρως από όλα τα ανωτέρω αναλυτικά εκτεθέντα αποδεικτικά μέσα ότι μέχρι τις 20 Νοεμβρίου 2008 δεν είχαν γίνει οι ακόλουθες απαραίτητες συμφωνημένες εργασίες που ήταν απαραίτητες για να καταστεί το μίσθιο κατάλληλο για την συμφωνηθείσα χρήση................

Περαιτέρω, σε σχέση με το ύψος του μηνιαίου μισθώματος, που ήταν καταβλητέο υπό του εναγομένου μισθωτή κατά το επίδικο χρονικό διάστημα [δηλαδή από τις 22 Ιουλίου 2008 μέχρι την 20 Νοεμβρίου 2008], για το στερούμενο των ως άνω συμφωνημένων ιδιοτήτων μίσθιο ακίνητο, του οποίου ωστόσο είχε την κατοχή, ρητέα ειδικότερα τα εξής:

Από το αναλυτικά προεκτεθέν περιεχόμενο του συναφθέντος μεταξύ των τώρα αντιδίκων από 22-7-2008 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης διαπιστώθηκε, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, ότι υφίσταται σε αυτό κενό και (συνακόλουθα) αμφιβολία σχετικά με την βούληση των συμβαλλομένων, ως προς το κρίσιμο θέμα του καταβλητέου μηνιαίου μισθώματος για το χρονικό διάστημα που μεσολαβούσε από τις 22-7-2008 και μέχρι την ολοκλήρωση των (ανωτέρω αναλυτικά αναφερόμενων ) και περιεχόμενων αναλυτικά στο από 22-7-2008 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης συμφωνημένων εργασιών, που θα καθιστούσαν το μίσθιο κατάλληλο για την συμφωνημένη χρήση, λαμβανομένου υπόψη και του ότι, δυνάμει του ως άνω από 22-7-2008 ιδιωτικού συμφωνητικού, είχε συμφωνηθεί μεταξύ των ως άνω συμβαλλομένων προθεσμία τριών (3) μηνών (δηλαδή προθεσμία μέχρι τις 22-10-2008 ), εντός της οποίας (τρίμηνης προθεσμίας) η τώρα ενάγουσα εκμισθώτρια είχε αποδεχθεί ότι όφειλε να ολοκληρώσει τις (ανωτέρω αναλυτικά αναφερόμενες) και προσδιοριζόμενες στο από 22-7-2008 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης συμφωνημένες εργασίες που θα καθιστούσαν το μίσθιο κατάλληλο για την συμφωνημένη χρήση.

Συνεπεία του προαναφερόμενου κενού και (συνακόλουθης) αμφιβολίας δημιουργείται ανάγκη προσφυγής του παρόντος Δικαστηρίου στην κατά τις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 του Α.Κ ερμηνεία των περιεχόμενων στο από 22-7-2008 ιδιωτικό συμφωνητικό δηλώσεων βουλήσεως των συμβαλλομένων................... Από τις περιεχόμενες στο από 22-7-2008 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης δηλώσεις των συμβαλλομένων, ερμηνευόμενες κατά τα άρθρα 173 και 200 του Α.Κ., σύμφωνα με την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, προκύπτει ότι, κατά την αληθινή βούληση των συμβαλλομένων στο από 22-7-2008 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης, πριν την αποπεράτωση και ολοκλήρωση των προαναφερόμενων και συμφωνημένων εργασιών αποκατάστασης των ως άνω συμφωνημένων ιδιοτήτων, δηλαδή για όσο χρονικό διάστημα το μίσθιο ακίνητο δεν είχε ακόμη τις προαναφερόμενες συμφωνημένες ιδιότητες, ο μισθωτής (τώρα εναγόμενο Ν.Π.Δ.Δ. ) όφειλε να καταβάλει στην εκμισθώτρια - ενάγουσα το (προγενέστερο) μίσθωμα των 19.072,58 ευρώ, το οποίο και προγενέστερα και πριν δηλαδή τις 22-7-2008 κατέβαλε στην ίδια εκμισθώτρια, για το ίδιο μίσθιο ακίνητο, και ότι η καταβολή του (αυξημένου κατά ποσοστό υπερβαίνον το 55% επί του μέχρι τότε καταβαλλόμενου μηνιαίου μισθώματος ) μηνιαίου μισθώματος των 30.000 ευρώ άρχιζε από την αποπεράτωση και ολοκλήρωση των (ανωτέρω αναλυτικά αναφερόμενων) ........

συμφωνημένων εργασιών............. που θα καθιστούσαν το μίσθιο κατάλληλο για την συμφωνημένη χρήση, σε συνάρτηση με την πραγματοποίηση των οποίων (εργασιών απαραίτητων για την καταλληλότητα του ενδίκου μισθίου για την συμφωνημένη ως άνω χρήση) είχε συμφωνηθεί η υπέρογκη αύξηση του μηνιαίως καταβαλλόμενου μισθώματος.

Συνακόλουθα η υπό κρίση αγωγή, με την οποία ζητείται από την ενάγουσα εκμισθώτρια η καταβολή υπό του εναγόμενου Ν.Π.Δ.Δ μηνιαίου μισθώματος 30.000 ευρώ για το επίδικο χρονικό διάστημα [δηλαδή από τις 22 Ιουλίου 2008 μέχρι την 20 Νοεμβρίου 2008] για το στερούμενο, μέχρι τις 20-11-2008, των ως άνω συμφωνημένων ιδιοτήτων μίσθιο ακίνητο, είναι απορριπτέα ως κατ' ουσίαν αβάσιμη στο σύνολο της.

Τα προαναφερθέντα δεν αντιβαίνουν στο δεδικασμένο που απορρέει από την μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενη (ήδη τελεσίδικη) υπ' αρ. 2880/2009 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών επί της από 20.1.2009 (αριθμ. κατ. 695/2009) αγωγής της ιδίας ενάγουσας κατά του ιδίου αρχικώς εναγόμενου, εν όψει και του ότι α) η ως άνω αγωγή [και η επ' αυτής εκδοθείσα τελεσίδικη απόφαση] αφορούσε την υπό του αυτού εναγόμενου μισθωτή καταβολή μηνιαίων μισθωμάτων στην αυτή εκμισθώτρια για την ίδια μίσθωση του αυτού μισθίου ακινήτου, αλλά για μεταγενέστερο χρονικό διάστημα σε σχέση το χρονικό διάστημα που αφορά η ένδικη αγωγή, συγκεκριμένα αφορούσε δε την καταβολή των μισθωμάτων για το χρονικό διάστημα από τις 21 Νοεμβρίου 2008 και εφεξής β) η ως άνω (ήδη τελεσίδικη) υπ' αρ. 2880/2009 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, αποτελεί δεδικασμένο μόνο ως προς εκείνα τα ζητήματα, επί των οποίων η κρίση και απόφανση ήταν αναγκαία για τη διάγνωση της διαφοράς και τα οποία έτσι στηρίζουν το διατακτικό της απόφασης, όχι όμως και ως προς εκείνα που, χωρίς να στηρίζουν το διατακτικό αυτής, ερευνήθηκαν πλεοναστικά, στα οποία περιλαμβάνονται και αυτά που θεμελιώνουν άλλη έννομη συνέπεια, διαφορετική από εκείνη που ζητήθηκε και διαγνώστηκε με την απόφαση και συγκεκριμένα η ως άνω τελεσίδικη απόφαση αποτελεί δεδικασμένο μόνο για το γεγονός ότι το μίσθιο ακίνητο ήταν κατάλληλο για την συμφωνημένη χρήση από τις 21-11-2008 και εφεξής [δηλαδή χρονικό διάστημα για το οποίο ζητείτο (και επιδικάστηκε με την ως άνω τελεσίδικη απόφαση) η καταβολή ποσού 13.400 ευρώ νομιμοτόκως από 1-1-2009 και εφεξής, ως διαφοράς μεταξύ του καταβληθέντων και οφειλόμενων μηνιαίων μισθωμάτων, δεν αποτελεί όμως δεδικασμένο για την κατάσταση του μισθίου ακινήτου από τις 22-7-2008 και μέχρι τις 20-11-2008, η οποία ερευνήθηκε πλεοναστικά από το ως άνω Δικαστήριο".

Κατόπιν τούτου το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, όπως προεκτέθηκε, έκανε δεκτή την έφεση τυπικά και κατ' ουσίαν, εξαφάνισε την εκκληθείσα υπ' αριθμ. 1942/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και, αφού δίκασε κατ' ουσίαν την 16.3.2010 αγωγή, απέρριψε αυτήν ως αβάσιμη. Ήδη η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 16 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ., με την αιτίαση ότι το Εφετείο, κατά παράβαση του νόμου, δέχθηκε ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο από την, εκδοθείσα επί της πρώτης (μη ένδικης) αγωγής της αναιρεσίβλητης, καταστάσα ήδη αμετάκλητη, υπ' αριθμ. 2880/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Με την ως άνω υπ' αριθμ. 2880/2009 αμετάκλητη απόφασή του, που παραδεκτά επισκοπείται, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών δέχθηκε, κατά το μέρος που ενδιαφέρει εν προκειμένω, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: ".........Δυνάμει του υπ. αριθμ. ... μισθωτηρίου συμφωνητικού η ενάγουσα εκμίσθωσε στο τότε Ελληνικό Δημόσιο, εκπροσωπούμενο από τον Νομάρχη Αττικής, ένα κτιριακό συγκρότημα αποτελούμενο από δύο (2) κτίρια συνολικής επιφάνειας 2.023τμ μετά του κοινού αυλείου χώρου επιφανείας 2.000τμ, κείμενο στο ...

Αττικής και επί του αριθμού ... οδού της περιοχής Ελληνικού, προκειμένου να στεγαστούν σε αυτό το .... Η εν λόγω μίσθωση παρατάθηκε δυνάμει της υπ. αριθμ. 408/2002 απόφασης της Νομαρχιακής Επιτροπής της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αθηνών-Πειραιώς (Νομαρχιακό Διαμέρισμα Αθηνών) μέχρι 30-6-2006 και έκτοτε παρατάθηκε αορίστως μέχρι την 22-7-2008 οπότε και λύθηκε ταυτόχρονα με την κατάρτιση νέας μίσθωσης.

Ειδικότερα δυνάμει του από 22-7-2008 ιδιωτικού συμφωνητικού μισθώσεως, η ενάγουσα μίσθωσε εκ νέου στο εναγόμενο νπδδ το ως άνω κτιριακό συγκρότημα, προκειμένου στο εν λόγω μίσθιο να λειτουργήσει το ... ... Ελληνικού. Η διάρκεια της νέας μίσθωσης ορίστηκε δωδεκαετής (12 έτη), αρχής γενομένης από την υπογραφή του πρωτοκόλλου παράδοσης-παραλαβής από αρμόδια επιτροπή και το μηνιαίο μίσθωμα συμφωνήθηκε στο ποσό των 30.000 ευρώ, σταθερό για τα δύο πρώτα έτη της μίσθωσης.

Περαιτέρω, με τον υπ' αριθμ. 2.5 όρο της ανωτέρω συμβάσεως και προκειμένου το μίσθιο ακίνητο να ανταποκρίνεται πλήρως στις ανάγκες λειτουργίας σύμφωνα με την χρήση του ως σχολείο, η ενάγουσα-εκμισθώτρια ανέλαβε την υποχρέωση να προβεί με δικές της δαπάνες σε ορισμένες εργασίες μετατροπής και βελτιώσεως αυτού.

Ειδικότερα, οι εργασίες τις οποίες όφειλε να εκτελέσει η ενάγουσα ήταν........................ Οι ανωτέρω εργασίες έπρεπε να ολοκληρωθούν εντός τριών μηνών από την υπογραφή της μισθωτικής σύμβασης (22-7-2008), ήτοι μέχρι την 22-10-2008 και σε αντίθετη περίπτωση το εναγόμενο νπδδ- μισθωτής θα δικαιούτο να καταγγείλει και να λύσει αζημίως την υφιστάμενη μίσθωση.

Εν συνεχεία, η ενάγουσα προχώρησε στην εκτέλεση των ανωτέρω εργασιών (βλ. τις υπ' αριθμ. πρωτ. 1445/5-12-2008, 1658/22-12-2008 βεβαιώσεις) και με την από 5-9-2008 πρόσκληση της, η οποία παρελήφθη από το εναγόμενο νπδδ την 8-9-2008 (βλ. αντίγραφο του ηλεκτρονικού πρωτοκόλλου της Νομαρχίας Αθηνών με αριθμό 53138/8-9-2008), κάλεσε αυτό να επιθεωρήσει τις εργασίες και κατόπιν να παραλάβει το μίσθιο, υπογράφοντας το προβλεπόμενο πρωτόκολλο παράδοσης- παραλαβής, πλην όμως το τελευταίο δεν προέβη σε καμία ενέργεια για την παραλαβή του μισθίου.

Περαιτέρω και δυνάμει της από 6-11-2008 εξωδίκου πρόσκλησης -δήλωσης της ενάγουσας (η οποία επιδόθηκε στο εναγόμενο την 7-11-2008), ετέθη στην εναγόμενη προθεσμία 13 ημερών μέχρι την 20-11-2008, προκειμένου αυτή δια των αρμοδίων οργάνων της, να παραλάβει το μίσθιο και να υπογράψει το σχετικό πρωτόκολλο παράδοσης- παραλαβής, πλην όμως το εναγόμενο ουδέν προς τούτο έπραξε.

Περαιτέρω και από τα αυτά αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκε ότι κατά την κατάρτιση της νέας μίσθωσης (22-7-2008), το εναγόμενο είχε ήδη την κατοχή του μισθίου ακινήτου, αφού τα ανωτέρω σχολεία ήταν ήδη εγκαταστημένα στο μίσθιο ακίνητο όπου λειτουργούσαν από πολλά χρόνια και συνέχιζαν απρόσκοπτα να λειτουργούν σε αυτό (βλ.

την υπ' αριθμ. 408/2002 απόφαση της Νομαρχιακής Επιτροπής της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αθηνών-Πειραιώς). Επομένως από την έναρξη της νέας μίσθωσης (22-7-2008) το εναγόμενο νπδδ, εφόσον ήταν εγκαταστημένο στο μίσθιο και απολάμβανε τη χρήση του με βάση τη μίσθωση αυτή, όφειλε να καταβάλει το συμφωνηθέν μίσθωμα, ανεξάρτητα από τον χρόνο σύνταξης του πρωτοκόλλου παράδοσης - παραλαβής αυτού, το οποίο για άγνωστους λόγους δεν είχε συνταχθεί, τουλάχιστον μέχρι την 19-5-2009 (βλ.

το υπ. αριθμ. πρωτ. 26135/11-5-2009 έγγραφο του Τμήματος Περιουσίας της Νομαρχίας Αθηνών).................. Ειδικότερα και για τους ανωτέρω λόγους, το εναγόμενο νπδδ, οφείλει να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 13.400 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε υπόλοιπο μισθώματος του μηνός Νοεμβρίου 2008 (3.350 ευρώ) και Δεκεμβρίου 2008 (10.050 ευρώ)".

Δηλαδή, με την ανωτέρω αμετάκλητη απόφαση το ως άνω Δικαστήριο δέχθηκε 1) ότι ο περιεχόμενος στην ένδικη σύμβαση μισθώσεως όρος εκτελέσεως των εργασιών επισκευής του μισθίου ακινήτου εκπληρώθηκε εμπρόθεσμα από την εκμισθώτρια, η οποία με την από 5-9-2008 πρόσκλησή της κάλεσε τη μισθώτρια να επιθεωρήσει τις εργασίες και να υπογράψει το πρωτόκολλο παράδοσης-παραλαβής, πλην όμως η τελευταία, η οποία είχε ήδη την απρόσκοπτη χρήση του μισθίου, αδράνησε και 2) ότι από την έναρξη της μισθώσεως (22-7-2008) η μισθώτρια, ανεξάρτητα από την υπογραφή του πρωτοκόλλου παράδοσης-παραλαβής, όφειλε να καταβάλλει το συμφωνηθέν μίσθωμα των 30.000 ευρώ μηνιαίως.

Οι παραδοχές αυτές της ανωτέρω αμετάκλητης αποφάσεως δεν έγιναν διηγηματικά και πλεοναστικά, αφού συνιστούσαν προδικαστικά ζητήματα, αναγκαία για την επιδίκαση της τότε αιτηθείσας αξιώσεως καταβολής διαφοράς μισθωμάτων των μηνών Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2008. Και τούτο διότι, τα αποδειχθέντα, κατ' αυτήν, περιστατικά (ήτοι το ύψος συμφωνηθέντος μισθώματος, η υποχρέωση καταβολής αυτού από την έναρξη της συμβάσεως μισθώσεως, η εκ μέρους της εκμισθώτριας τήρηση του όρου εκτελέσεως των εργασιών επισκευής του μισθίου ακινήτου εντός της συμφωνηθείσας προθεσμίας, η εκ μέρους του μισθωτή απρόσκοπτη χρήση του μισθίου ακινήτου από την έναρξη της μισθώσεως και η υπερημερία του τελευταίου περί την καταβολή του συνόλου του συμφωνηθέντος μισθώματος), ήταν απαραίτητα προκειμένου να θεμελιωθεί η αγωγή και να στηριχθεί το διατακτικό της.

Η ένδικη αγωγή, ασκηθείσα από την ίδια ενάγουσα, κατά του ιδίου εναγομένου, έχει την ίδια ιστορική και νομική αιτία με την προγενέστερη αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε η προαναφερθείσα αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών [καταβολή οφειλόμενης διαφοράς μισθωμάτων από την έναρξη της μισθώσεως, μέχρι το Νοέμβριο του 2008, λόγω της άρνησης του εναγομένου, που είχε εξαρχής την ακώλυτη χρήση του μισθίου, να καταβάλει το σύνολο του συμφωνημένου μισθώματος, παρότι η εκμισθώτρια τήρησε το όρο εκτελέσεως των συμφωνηθεισών εργασιών επισκευής].

Συνεπώς, τα ως άνω, τελεσιδίκως δεκτά γενόμενα, που αποτελούσαν όρους του πραγματικού των διατάξεων των άρθρων 574, 595 και 596 του ΑΚ που εφαρμόστηκαν και είναι ίδια με αυτά που συνθέτουν το πραγματικό των ίδιων διατάξεων που εφαρμόζονται και στην παρούσα δίκη, αποτελούν δεδικασμένο για την αξίωση καταβολής μισθωμάτων του ένδικου χρονικού διαστήματος (από 22-7-2008 μέχρι 20-11-2008). Δηλαδή, δεν μπορεί στην παρούσα δίκη να αμφισβητηθεί (και τούτο ανεξαρτήτως της ορθότητας ή μη των σχετικών παραδοχών) 1) ότι το μίσθωμα συμφωνήθηκε (χωρίς να υφίσταται επ' αυτού κενό ή ασάφεια στη σύμβαση) στο ποσό των 30.000 ευρώ, οφειλόμενο από την έναρξη της μίσθωσης, καθώς και ότι η μισθώτρια εκτέλεσε εμπρόθεσμα τις συμφωνηθείσες με όρο της συμβάσεως εργασίες επισκευής. Επομένως, το δικαστήριο της ουσίας, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο και υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 16 ΚΠολΔ, κατά τον βάσιμο περί τούτου πρώτο λόγο αναιρέσεως.

Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει, αφού γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου καθιστά αλυσιτελή την εξέταση των λοιπών λόγων αυτής, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της και να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατ' άρθρο 580 παρ. 3 εδ. α του Κ.Πολ.Δ., για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση. Επίσης, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στην καταθέσασα τούτο αναιρεσείουσα, ενόψει της νίκης της (άρθρ. 495 παρ. 3 εδ. ε' Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015, που ισχύει, κατ' άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 αυτού, για τα ένδικα μέσα που κατατίθενται από 1.1.2016) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος, ως ηττώμενος διάδικος, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, η οποία κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δικ.), μειωμένων όμως, κατ' άρθρ. 281 παρ. 2 Ν. 3463/2006 (Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 636/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκασή της στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ. Και Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στην καταθέσασα τούτο αναιρεσείουσα.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Ιανουαρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 18 Φεβρουαρίου 2022.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ