270/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 270 / 2013 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 270/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη και Αντώνιο Ζευγώλη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 7 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας "ΓΕΡΑΚΙΝΑ ΑΝΩΝΥΜΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ" που εδρεύει στη ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ζωητό.

Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Τσικρικά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-1995 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10497/1996 μη οριστική και 5449/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Κατά της τελευταίας απόφασης ασκήθηκαν οι από 26-2-2004 και 6-10-2005 αντίθετες εφέσεις, επί των οποίων συνεκδικαζομένων εκδόθηκε η 3253/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η ήδη αναιρεσείουσα με την από 2-10-2006 αίτησή της και τους από 27-12-2006 πρόσθετους λόγους της. Ο Άρειος Πάγος εξέδωσε την 1499/2008 απόφασή του, με την οποία ανήρεσε την 3253/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, από άλλους δικαστές. Εκδόθηκε η 425/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεσή της ζήτησε η ήδη αναιρεσείουσα με την από 24-9-2010 αίτησή της και τους από 13-7-2011 και 19-7-2011 πρόσθετους λόγους της. Εκδόθηκε η 1901/2011 απορριπτική απόφαση του Αρείου Πάγου. Με την από 7.3.2012 κλήση-αίτηση η αναιρεσείουσα ζητά να συζητηθεί η εν λόγω αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι, προκειμένου να εξετασθούν οι 1ος, 2ος, και 4ος λόγοι αναιρέσεως του από 13-7-2011 προσθέτου δικογράφου, που φέρονται ότι παρέλειψε το Δικαστήριο να εξετάσει.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Αντικείμενο της παρούσης υποθέσεως αποτελεί η 950/24-9-2010 αίτηση, με τους ιδιαίτερα (α) 117/13-7-2011 και (β) 122/19-7-2011, δικόγραφα πρόσθετους αυτής λόγους, για αναίρεση της 425/28-1-2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, επί της οποίας έχει εκδοθεί η απορριπτική αυτής 1901/2011 απόφαση του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, και ειδικότερα η εξέταση των φερομένων ως παραλειφθέντων να ερευνηθούν πρώτου, δεύτερου και τέταρτου λόγων του με στοιχ. (α) προσθέτου δικογράφου, έννοια με την οποία και ερευνάται στη συνέχεια, προεχόντως το παραδεκτό αυτής.

Ειδικότερα, με τη διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 του ΚΠολΔ, η οποία σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, ορίζεται ότι το δικαστήριο εκδίδει οριστική απόφαση αν κρίνει πως η υπόθεση είναι ώριμη γι' αυτό. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής οριστική είναι η απόφαση του Αρείου Πάγου, που περατώνει τη δίκη επί του ασκηθέντος ενδίκου μέσου της αίτησης αναίρεσης, είτε με την απόρριψη της αίτησης αυτής ως απαράδεκτης ή αβάσιμης, είτε μετά την κατάργηση του τμήματος παραπομπής του Αρείου Πάγου με το άρθρο 31 παρ.2 του Ν. 2172/1993, με την παραδοχή της αίτησης και την παραπομπή της υπόθεσης προς περαιτέρω εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 580 παρ. 2 και 3 του ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 παρ. 4 του ν 4055/2012.

Με την έκδοση της οριστικής του απόφασης, με την οποία απορρίπτεται τελικά η αίτηση αναίρεσης, και η οποία έχει προφανώς την έννοια ότι δεν κρίθηκε βάσιμος κανένας παραδεκτός λόγος αναίρεσης, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απεκδύεται από κάθε εξουσία για νέα εξέταση της υπόθεσης και αναλώνεται η αξίωση του διαδίκου για παροχή έννομης προστασίας, με την έννοια της επανεξέτασης της διαφοράς, που είναι απαράδεκτη λόγω της έλλειψης εκκρεμοδικίας.

Το οριστικό δε απορριπτικό διατακτικό, και χωρίς ειδική απορριπτική σκέψη στο αιτιολογικό, αφορά τόσο τους απαράδεκτους λόγους, όσο και εκείνους που το πραγματικό τους ταυτίζεται με άλλους λόγους αναίρεσης, που ασκήθηκαν συνδυαστικά με εκείνους, και κρίθηκαν ρητά απορριπτέοι. Από τα προαναφερθέντα συνάγεται και ότι, εφόσον υπάρχει στο διατακτικό της απόφασης ρητή απορριπτική διάταξη της αίτησης αναίρεσης στο σύνολο της, δεν υπάρχει δυνατότητα εισαγωγής εκ νέου των λόγων αυτών στο Αναιρετικό τμήμα για επανεκδίκαση, γιατί στην περίπτωση αυτή έχει καταργηθεί η εκκρεμότητα του αιτήματος ενώπιον του Αρείου Πάγου, αφού το αίτημα τούτο έχει απορριφθεί και το Ακυρωτικό Δικαστήριο απεκδύθηκε κάθε εξουσίας για νέα εξέταση της υπόθεσης, ενώ η έρευνα των ίδιων λόγων προϋποθέτει ανάκληση της οριστικής απορριπτικής απόφασης επί της αίτησης αναίρεσης που είναι ανεπίτρεπτη κατά τις διατάξεις των άρθρων 309 εδ.

α' και 555 του ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 20/2009). Από τα υπάρχοντα προς αξιολόγηση διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει πράγματι ότι επί της 950/24-9-2010 αιτήσεως, με τους ιδιαίτερα, (α) 117/13-7-2011 και (β) 122/19-7-2011, δικόγραφα πρόσθετους αυτής λόγους, για αναίρεση της 425/28-1-2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, έχει εκδοθεί η απορριπτική αυτής 1901/2011 απόφαση του Α1 πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου, με την οποία οι φερόμενοι ως παραλειφθέντες να ερευνηθούν λόγοι αναιρέσεως αρνητικά αξιολογήθηκαν και ρητά απορρίφθηκαν, με δικονομική εντεύθεν συνέπεια το απαράδεκτο της ένδικης αιτήσεως.

Ειδικότερα, με τον πρώτο κατά σειρά λόγο του κυρίου δικογράφου προβλήθηκε η αναιρετική αιτίαση από το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, με την έννοια ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας περί ακυρότητας, κατά τις διατάξεις των άρθρων 296 ΑΚ, 110 και 112 ΕισΝΑΚ, 1 και 2 του ν.δ. 588/1949, 8 παρ. 6 του ν. 1083/198, ως και εκείνες της 4/27-11-1980 αποφάσεως της Νομισματικής Επιτροπής, του διατυπούμενου 5ου όρου της συνομολογηθείσης μεταξύ των διαδίκων συμβάσεως πωλήσεως περί ανατοκισμού της εξαμηνιαίας δόσεως του πιστωθέντος τιμήματος.

Ο αναιρετικός αυτός λόγος απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι ο εν λόγω ισχυρισμός προβλήθηκε το πρώτον από την αναιρεσείουσα, ως εφεσίβλητη, με τις ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου προτάσεις της, κατ' ανεπίτρεπτη μεταβολή της βάσεως της αγωγής, με παράλληλη απόρριψη των θεμελιούμενων επί του αυτού ισχυρισμού και προβαλλομένων με τους δεύτερο και τρίτο λόγους του κυρίου δικογράφου (σωρευτικώς και χωρίς την διατύπωση επικουρικότητας και εντεύθεν απαραδέκτως) αναιρετικών αιτιάσεων από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ, με την έννοια της ευθείας και εκ πλαγίου παραβιάσεως των εν λόγω διατάξεων αναιρετικοί λόγοι οι οποίοι επαναδιατυπώθηκαν με τους επίμαχους δεύτερο και τέταρτο, αντίστοιχα, λόγους του με στοιχ. (α) προσθέτου δικογράφου και απορρίφθηκαν με αναφορά στις αυτές αιτιολογίες.

Ομοίως ρητά απορρίφθηκαν οι προβαλλόμενες με τους τέταρτο και πέμπτο λόγους του κυρίου δικογράφου και επαναδιατυπούμενες με τον επίμαχο πρώτο λόγο του με στοιχ. (α) προσθέτου δικογράφου αναιρετικές αιτιάσεις από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ, με την έννοια της ευθείας και εκ πλαγίου παραβιάσεως, πλην άλλων, και του άρθρου 281 ΑΚ.

Συνακόλουθα αυτών πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, με παράλληλη καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 2.700,00 ευρώ (ΚΠολΔ 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 950/24-9-2010 αίτηση, με τους με ιδιαίτερα, (α) 117/13-7-2011 και (β) 122/19-7-2011, δικόγραφα πρόσθετους αυτής λόγους, για αναίρεση της 425/28-1-2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, επί της οποίας έχει εκδοθεί η απορριπτικής αυτής 1901/2011 απόφαση του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Φεβρουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ