26/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 26 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 26/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα, νόμιμα εκπροσωπουμένης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Τσικρίκα.

Της αναιρεσίβλητης: ......, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Πίσπα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-12-1999 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 58/2001 προδικαστική, 93/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 211/2006 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5-7-2006 αίτησή της και με τους από 16-10-2007 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 7-11-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι της 211/2006 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 561παρ.1 ΚΠολΔ,η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός να παραβιάστηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αριθ.19 και 20. Στην προκείμενη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο αναίρεσης του κυρίου δικογράφου, πλήττεται η ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου περί πραγματικών γεγονότων, και ειδικότερα για την εκτίμηση των αποδείξεων αναφορικώς με την κτήση της κυριότητας επί των επίδικων ακινήτων από την εναγομένη-ήδη αναιρεσίβλητη και τη δικαιοπάροχο αυτής, την από μέρους τους άσκηση διακατοχικών πράξεων με διάνοια κυρίου, καθώς και για την μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων από την εναγομένη στους αναφερόμενους τρίτους, χωρίς περαιτέρω να αποδίδεται άλλη πλημμέλεια στην προσβαλλόμενη απόφαση. Επομένως, ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 68,556 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το προϋπόθεση για την άσκηση του ένδικου μέσου της αναίρεσης είναι ή ύπαρξη εννόμου συμφέροντος στον αναιρεσείοντα όχι μόνο γενικώς ως προς το ένδικο μέσο της αναίρεσης , αλλά και ειδικώς ως προς κάθε ένα λόγο αναίρεσης, θεμελιώνεται δε αυτό στη βλάβη που υφίσταται ο ηττηθείς διάδικος από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης και με την άσκηση της αναίρεσης επιδιώκεται η ανατροπή της επιβλαβούς αυτής συνέπειας για τον αναιρεσείοντα.

Εάν, υπό τα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο περιστατικά, η επιβλαβής αυτή συνέπεια δεν εκλείπει ουσιαστικώς και μετά την αναίρεση της απόφασης, ο βλαπτόμενος διάδικος δεν μπορεί να θεμελιώσει έννομο συμφέρον προς άσκηση αναίρεσης κατά της απόφασης αυτής. Στην υπόθεση που κρίνεται, με το μοναδικό πρόσθετο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ.14ΚΠολΔ, αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια, ότι αφού έκανε δεκτό ότι τα περιγραφόμενα δύο επίδικα ακίνητα μεταβιβάσθηκαν από την εναγομένη, με τα αναφερόμενα συμβόλαια, στους επίσης αναφερόμενους τρίτους, πριν την άσκηση της ένδικης διεκδικητικής ακινήτων αγωγής της ήδη αναιρεσείουσας, παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτη την αγωγή αυτή, λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης της εναγομένης, αλλά απέρριψε αυτήν ως ουσία αβάσιμη.

Υπό τα εκτιθέμενα όμως αυτά περιστατικά στο αναιρετήριο, δεν μπορεί να θεμελιωθεί ως προς την αναιρεσείουσα έννομο συμφέρον από την επιδιωκόμενη αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης, διότι και στην περίπτωση αυτή ως προς την αναιρεσείουσα επέρχεται ουσιαστικώς η ίδια επιβλαβής συνέπεια με την απόρριψη ως απαράδεκτης της ένδικης αγωγής, λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης της εναγομένης.

Επομένως, εφόσον δεν υπάρχει έννομο συμφέρον προς άσκηση του λόγου τούτου της αναίρεσης, η ύπαρξη του οποίου ως προϋπόθεση του παραδεκτού αυτής ερευνάται αυτεπαγγέλτως (άρθρ. 577 παρ. 2 ΚΠολΔ), πρέπει ο λόγος αυτός να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-7-2006 αίτηση και τον από 16-10-2007 πρόσθετο λόγο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. για αναίρεση της 211/2006 απόφασης του Εφετείου Λάρισας

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Ιανουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 9 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ