Supreme Court dismisses appeal by plaintiff against acquittal when plaintiff was not ordered to pay damages.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the plaintiff against the acquittal of the accused. The plaintiff, who had been a civil party in the original proceedings, sought to overturn the second-instance judgment that declared the accused innocent of negligence causing physical harm. The court ruled that the plaintiff lacked standing to appeal because they were not personally ordered to pay damages or legal costs in the acquittal judgment. Consequently, the appeal was declared inadmissible under the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArticles 468, 505, 506 of the Code of Civil Procedure; A civil party may appeal an acquittal only if they were personally condemned to pay damages or costs, otherwise the appeal is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 2693 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 2693/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Kωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό - Εισηγητή και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Νοεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας - πολιτικώς ενάγουσας Ψ, η οποία δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 3245/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με κατηγορουμένη την Χ. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Ιουνίου 2008 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1055/2008.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου με αριθμό 431/16.9.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ. α' του Κ.Π.Δ., την υπ'αριθ. 194/3-6-2008 έκθεση αναίρεσης της πολιτικώς ενάγουσας Ψ κατά της υπ'αριθ. 3245/2008 αποφάσεως του ΣΤ' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα:
Κατά τη διάταξη του άρθρου 506 του Κ.Π.Δ. "Την αναίρεση αθωωτικών αποφάσεων μπορούν να ζητήσουν: α) ο κατηγορούμενος, αν αθωώθηκε λόγω έμπρακτης μετάνοιας, β) ο εισαγγελέας του πλημμελειοδικείου, του μεικτού ορκωτού δικαστηρίου ή του εφετείου (κατά τις διακρίσεις του άρθρου 505 παρ. 1 στοιχ. δ') αν η αθώωση οφείλεται σε εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης και γ) ο μηνυτής ή εκείνος που άσκησε την έγκληση αν καταδικάσθηκαν σε αποζημίωση και στα έξοδα (άρθρο 71).
Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα, εγκαλούσα πολιτικώς ενάγουσα άσκησε την υπ'αριθ. 194/2008 αίτηση αναίρεσης κατά της υπ'αριθ. 3245/2008 αποφάσεως του ΣΤ' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, με την οποία κηρύχθηκε αθώα η κατηγορούμενη Χ της αποδιδόμενης σ'αυτήν αξιόποινης πράξης της σωματικής βλάβης από αμέλεια παρ'υποχρέου, που φέρεται να τέλεσε κατά το χρονικό διάστημα από 1-8-2008 μέχρι τα μέσα Απριλίου 2001 σε βάρος της αναιρεσείουσας. Δεν καταδικάσθηκε δε με την απόφαση αυτή η εγκαλούσα πολιτικώς ενάγουσα σε αποζημίωση της κατηγορουμένης και στα έξοδα.
Συνεπώς εφόσον, σύμφωνα με την παρατιθέμενη παραπάνω διάταξη του άρθρου 506 του Κ.Π.Δ., δεν είναι η αναιρεσείουσα εκ των δικαιουμένων κατά τη διάταξη αυτή να ασκήσουν αναίρεση κατά της πιο πάνω αθωωτικής απόφασης, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσής της ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί αυτή στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).
Για τους λόγους αυτούς
Π ρ ο τ ε ί ν ω: Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθ. 194/2008 αίτηση αναίρεσης της πολιτικώς ενάγουσας Ψ κατά της υπ'αριθ. 3245/2008 αποφάσεως του ΣΤ' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών και να καταδικασθεί αυτή στα δικαστικά έξοδα.
Αθήνα 1 Σεπτεμβρίου 2008
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Νικόλαος Μαύρος
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
I. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 468, 505 και 506 του Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι ο πολιτικώς ενάγων, στην περίπτωση που απορρίφθηκε η (πολιτική) αγωγή του, ως μη στηριζόμενη στον νόμο, έχει δικαίωμα ασκήσεως αναιρέσεως, όχι μόνον κατά της καταδικαστικής, αλλά και κατά της αθωωτικής απόφασης, στην τελευταία δε περίπτωση και εφόσον αυτός καταδικάστηκε ως μηνυτής ή εγκαλών, σε αποζημίωση ή στα έξοδα, αλλά μόνον ως προς τα κεφάλαια αυτά. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο και η αναίρεση, ασκήθηκε μεταξύ άλλων περιπτώσεων και εναντίον βουλεύματος ή απόφασης, για τα οποία δεν προβλέπεται, το αρμόδιο να κρίνει επ' αυτού Συμβούλιο ή Δικαστήριο (σε Συμβούλιο), κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του προσβληθέντος βουλεύματος ή απόφασης.
ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμό 3245/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, δικάζοντος σε δεύτερο βαθμό, κηρύχθηκε αθώα η κατηγορουμένη Χ για την πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια παρ'υποχρέου, χωρίς η πολιτικώς ενάγουσα, να καταδικαστεί σε αποζημίωση ή στα έξοδα. Κατά της απόφασης όμως αυτής με την οποία κηρύχθηκε αθώα η κατηγορουμένη και δεν καταδικάσθηκε η πολιτικώς ενάγουσα σε αποζημίωση ή στα έξοδα η τελευταία δεν έχει δικαίωμα αναιρέσεως. Επομένως η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως της πολιτικώς ενάγουσας είναι απαράδεκτη.
ΙΙΙ. Μετά από αυτά και την ειδοποίηση και μη εμφάνιση στο Συμβούλιο του αντικλήτου της αναιρεσείουσας, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 583 παρ.1 του Κ.Π.Δ., στα δικαστικά έξοδα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ' αριθμ.194/3.6.2008 αίτηση της Ψ για αναίρεση της υπ' αριθμό 3245/2008 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2008. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 19 Δεκεμβρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ