2689/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2689 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2689/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές : Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό-Εισηγητή και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (λόγω κωλύματος του Εισαγγελέα) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος Εισαγγελέα του Εφετείου Λάρισας, για αναίρεση της 451/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας. Με κατηγορούμενο τον Χ, που δεν παρέστη στο ακροατήριο.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών με την υπ' αριθμ. 451/2008 απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Εφετείου Λάρισας, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησή του, που συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Λάρισας Μαγδαληνής Γκιτέρσου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1511/2008.

Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον Αντεισαγγελέα ο οποίος ζήτησε να γίνει δεκτή και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 551 παρ. 1 εδ. α' του Κ.Π.Δ., αν πρόκειται να εκτελεσθούν κατά του ίδιου προσώπου περισσότερες αμετάκλητες καταδικαστικές αποφάσεις, για διαφορετικά εγκλήματα που συρρέουν, εφαρμόζονται οι διατάξεις για τη συρροή και κατά τη διάταξη της παρ. 3 εδ. τελευταίο του ίδιου άρθρου του Κώδικα, κατά της αποφάσεως με την οποία καθορίζεται συνολική ποινή, επιτρέπεται η άσκηση αναίρεσης στον κατηγορούμενο και τον Εισαγγελέα.

Η αναίρεση είναι επιτρεπτή, για όλους τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 510 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και επομένως και για εκείνον της εσφαλμένης εφαρμογής ή ερμηνείας ουσιαστικής ποινικής διατάξεως (άρθρ. 510 παρ. 1 περ. Ε' του Κ.Π.Δ.), οία είναι και το προδιαληφθέν άρθρο, κατά το μέρος που αναφέρεται στον καθορισμό συνολικής ποινής.

Εσφαλμένη δε εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε, ενώ εσφαλμένη ερμηνεία, όταν ο δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει. Τέλος, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 105 και 106 του ΠΚ, ο καταδικασμένος σε ποινή στερητική της ελευθερίας, απολύεται υπό προϋποθέσεις και υπό τον όρο της ανακλήσεως, εφόσον έχε ι καταδικασθεί σε πρόσκαιρη κάθειρξη, αν έχε ι συμπλήρωσει τα τρία πέμπτα της ποινής του, ενώ, κατά τη διάταξη του άρθρου 108, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 109 του ΠΚ, αν μέσα στο χρονικό διάστημα, από της απολύσεως μέχρι της εκτίσεως της ποινής που υπολειπόταν, όταν αυτό είναι μεγαλύτερο από τρία έτη ή μέσα σε χρονικό διάστημα τριών ετών, όταν αυτό είναι μικρότερο, εκείνος που απολύθηκε διαπράξει έγκλημα από δόλο, για το οποίο του επιβλήθηκε αμετακλήτως οποτεδήποτε ποινή φυλακίσεως ανώτερη από έξι μήνες, εκτίει αθροιστικώς και ολόκληρο το υπόλοιπο της προηγούμενης ποινής, το οποίο έπρεπε να εκτίσει κατά το χρόνο της προσωρινής απολύσεως.

Η αυτοδίκαιη άρση της υφ' όρο απόλυσης και η εκτέλεση της ποινής και κατά το υπόλοιπο τμήμα της, για το οποίο χορηγήθηκε, δεν εμποδίζεται από το γεγονός ότι μεσολάβησε προηγουμένως ανάκληση αυτής, κατά το άρθρο 107 ΠΚ, για το λόγο ότι ο καταδικασμένος παραβίασε τις υποχρεώσεις που του τέθηκαν με την απόλυση, ούτε από το γεγονός ότι δεν επήλθε το αμετάκλητο της νέας καταδίκης για το έγκλημα που τέλεσε ο καταδικασμένος με δόλο, μέσα στο χρόνο της δοκιμαστικής ελευθερίας και για το οποίο του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης πάνω από έξι μήνες και τούτο, διότι ο καθορισμός της συνολικής ποινής συγχωρείται και πριν επέλθει το αμετάκλητο των καταδικαστικών αποφάσεων, που πρόκειται να εκτελεσθούν κατά του ίδιου προσώπου, σύμφωνα με το άρθρο 551 ΚΠΔ.

Στην προκειμένη υπόθεση με την προσβαλλόμενη 451/2-9-2008 (συγχωνευτική) απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας, μετά από αίτηση του Χ, το αμέσως ως άνω Δικαστήριο προέβη σε συγχώνευση των επιβληθεισών σε βάρος του στερητικών της ελευθερίας ποινών, με τις αποφάσεις: α) 76-83/2001 του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, β) 513/2007 του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας και καθόρισε τη συνολική ποινή που πρέπει να εκτιθεί ως ακολούθως:

Με βάση τη συνολική ποινή κάθειρξης είκοσι (20) ετών, που είχε επιβληθεί με την 76-83/2001 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, με επαύξησή της κατά τέσσερα (4) έτη από την ποινή κάθειρξης των οκτώ (8) ετών, τρία (3) έτη από την ποινή κάθειρξης των επτά (7) ετών, τρία (3) έτη από την ποινή κάθειρξης των επτά (7) ετών, δύο (2) έτη από την ποινή κάθειρξης των έξι (6) ετών, και τρία (3) έτη από την ποινή κάθειρξης των επτά (7) ετών που είχαν επιβληθεί με την 513/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας για τα εγκλήματα που καταδικάσθηκε, εγκληματικής οργάνωσης, νομιμοποίησης εσόδων κατ' επάγγελμα, τοκογλυφίας κατ' επάγγελμα, ηθικής αυτουργίας σε τοκογλυφία και απάτης κατ' επάγγελμα, αντίστοιχα, καθόρισε τη συνολική ποινή που πρέπει να εκτιθεί από τον αιτούντα σε κάθειρξη είκοσι πέντε (25) ετών.

Περαιτέρω αυτός στις 7-6-2005, σε εκτέλεση του 158/2005 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Βόλου, αποφυλακίστηκε, υπό τον όρο της ανάκλησης, με υπόλοιπο ποινής (για έκτιση) 7 ετών 6 μηνών και 18 ημερών. Κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας και κατά το χρονικό διάστημα από 30-11-2005 έως 9-5-2006 ο αιτών διέπραξε άλλα εγκλήματα από δόλο και ειδικότερα:

εγκληματική οργάνωση, νομιμοποίηση εσόδων κατ' επάγγελμα, τοκογλυφία κατ' επάγγελμα, ηθική αυτουργία σε τοκογλυφία και απάτη κατ' επάγγελμα, για τα οποία καταδικάσθηκε με την ως άνω 513/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας σε ποινές κάθειρξης 8 ετών για την πρώτη πράξη, κάθειρξης 7 ετών για τη δεύτερη πράξη, κάθειρξης επτά ετών και χρηματική ποινή 10.000 ευρώ για την τρίτη πράξη, κάθειρξης έξι ετών για την τέταρτη πράξη και κάθειρξη επτά ετών για την πέμπτη πράξη και σε συνολική ποινή κάθειρξης είκοσι (20) ετών και χρηματική ποινή 10.000 ευρώ .

Όμως η επιβληθείσα ποινή με την αμέσως ως άνω απόφαση δεν επιτρεπόταν να προσμετρηθεί στην επιβληθείσα στον άνω αιτούντα με την 76-83/2001 απόφαση του Μ.Ο.Ε. Λάρισας συνολική ποινή κάθειρξης 20 ετών, γιατί η πρώτη από τις ανωτέρω συνολικές ποινές αναφέρεται σε εγκλήματα που τελέστηκαν από δόλο κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας του αιτούντος που είχε επιβληθεί υπό όρο, υπερβαίνει τους έξι μήνες και πρόκειται να εκτιθεί αθροιστικά μετά την έκτιση ολόκληρου του υπολοίπου της δεύτερης συνολικής ποινής, όταν καταστεί αμετάκλητη η καταδίκη του με την 513/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας και επέλθει έτσι αυτοδικαίως η άρση της υπό όρο απόλυσης (Ολ.

Α.Π. 106/1991 Π.Χρ. 1991 σελ. 852). Επομένως το Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένως εφάρμοσε και ερμήνευσε τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ.1, 97, 108 του Π.Κ. και ο σχετικός λόγος της αίτησης αναίρεσης του Εισαγγελέως Εφετών Λάρισας από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ είναι βάσιμος.

Μετά ταύτα πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως την υπόθεση (άρθρο 519 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 451/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν την υπόθεση.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ