Supreme Court annuls lower court decision for insufficient reasoning on appeal inadmissibility due to missing service proof details.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court annulled a lower court decision that had dismissed an appeal as time-barred due to insufficient reasoning regarding the service of the original judgment. The appellant argued that the lower court failed to specify the document proving service or the name of the official who served it, violating statutory requirements for detailed justification. Consequently, the Supreme Court held that the lower court's reasoning was incomplete and remanded the case for a new hearing.
Legislator headnote
AI generatedArt. 176(1), (2) & Art. 510(1)(d) of the Code of Criminal Procedure; A decision dismissing an appeal as time-barred requires specific and detailed reasoning regarding the service of the original judgment, including the proof of service and the identity of the serving official, unless the defendant raised invalidity of service or force majeure as a defense in the appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 2682 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Επιδόσεως αποδεικτικό, Εφέσεως απαράδεκτο.
Περίληψη:
Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη μπορεί να προσβληθεί μόνο με αίτηση αναιρέσεως για τους λόγους του άρθρ. 510 παρ. 1 ΚΠΔ υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί αναφέρονται στην ορθότητα της κρίσεως για το απαράδεκτο. Η απόφαση, με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως απαράδεκτη λόγω του εκπροθέσμου της, έχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία όταν αναφέρονται ο χρόνος της επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, αν απηγγέλθει απόντος του εκκαλούντος, ο χρόνος ασκήσεως της εφέσεως και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων της εγκυρότητος του αποδεικτικού και της επιδόσεως, εκτός εάν προβάλλεται με την έφεση λόγος ακυρότητος της επιδόσεως ή ανωτέρας βίας από την οποία απώλεσε την προθεσμία, οπότε η αιτιολογία πρέπει να επεκτείνεται και στα ζητήματα αυτά. Αναιρείται η απόφαση διότι δεν αναφέρει το αποδεικτικό επιδόσεως, από το οποίο προκύπτει η επίδοση. Η αναφορά του αποδεικτικού που ανεγνώσθη, στα πρακτικά δεν αρκεί για αιτιολογία, εάν αυτό δεν αποτελεί και παραδοχή της αποφάσεως. Αναιρεί και παραπέμπει.
Αριθμός 2682/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Ρουμάνη, περί αναιρέσεως της 34742/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20.6.2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1237/2008.
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και να παύσει οριστικώς η κατά του αναιρεσείοντος ασκηθείσα ποινική δίωξη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 176 παρ. 1 και 2 ΚΠΔ, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων, και όταν ησκήθη εκπροθέσμως. Κατά της αποφάσεως η οποία απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη επιτρέπεται μόνο αίτηση αναιρέσεως για όλους τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στη διάταξη του άρθρου 510 ιδίου Κώδικος, μεταξύ των οποίων και η ελλιπής αιτιολογία της, με την προϋπόθεση ότι αυτοί αναφέρονται στην ορθότητα της κρίσεως για το απαράδεκτο.
Εξάλλου η απόφαση με την οποία το ένδικο μέσο της εφέσεως απορρίπτεται ως απαράδεκτο, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς του, έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγον αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν ο χρόνος της νομίμου επιδόσεως στον εκκαλούντα της προσβαλλομένης αποφάσεως, (εάν απηγγέλθη απόντος τούτου), ο χρόνος ασκήσεως του ενδίκου μέσου, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητος του αποδεικτικού και της επιδόσεως (Ολ.
ΑΠ 4/1995, 6/1994), εκτός εάν προβάλλεται με την έφεση λόγος ακυρότητος της επιδόσεως ή ανωτέρας βίας, εκ της οποίας απωλέσθη η προθεσμία (του άρθρου 473 παρ. 1 ΚΠΔ), οπότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στα ζητήματα αυτά. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη υπ' αριθ. 34742/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, δικάσαντος κατ' έφεση, των νυν αναιρεσειόντων - τότε εκκαλούντων κατηγορουμένων εκπροσωπηθέντων στη δίκη εκείνη από συνήγορο, όπως εκ της αποφάσεως αυτής προκύπτει, απερρίφθη ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της η έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθ. 45941/1999 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποίαν ούτος είχε καταδικασθεί ερήμην σε ποινή φυλακίσεως δώδεκα (12) μηνών και χρηματική ποινή 500.000 δρχ., με την αιτιολογία ότι ........ "η εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκε νομότυπα στο Δήμαρχο Χαλανδρίου στις 16.6.2000, του ιδίου θεωρηθέντος ως αγνώστου διαμονής, αναζητηθέντος στη διεύθυνση ..., όπου βεβαιώθηκε αρμοδίως ότι ήταν άγνωστος, έχοντας μετοικήσει.
Η υπό κρίση έφεση ασκήθηκε στις 18.10.2007 με τον ισχυρισμό ότι δεν ήταν κατά την επίδοση άγνωστης διαμονής, αλλά χωρίς να καθορίζεται στο εφετήριο η διεύθυνση της τότε κατοικίας του .......". Η αιτιολογία αυτή της απορριπτικής της εφέσεως, ως εκπροθέσμου και εντεύθεν απαραδέκτου αποφάσεως, δεν είχε την απαιτουμένη κατά το Σύνταγμα και τον ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, διότι δεν διαλαμβάνονται σ' αυτήν όλα τα στοιχεία, τα οποία ανεφέρθησαν ως άνω, αναγκαία για την πληρότητά της.
Ειδικότερα, δεν αναφέρεται στο αιτιολογικό της αποφάσεως το αποδεικτικό της επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως, από το οποίο (να) προκύπτει ότι η επίδοση έγινε κατά την αναφερομένη ημεροχρονολογία και το ονοματεπώνυμο του οργάνου που την ενήργησε. Και αναφέρεται βέβαια στα πρακτικά ότι ανεγνώσθη το από 16.6.2000 αποδεικτικό επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως από τον αστυφύλακα Α/Τ Χαλανδρίου ... (δυσανάγνωστο επώνυμο), αλλ' αυτό δεν αποτελεί και παραδοχή της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
Συνεπώς, ο σχετικός εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος και πρέπει, κατά παραδοχή του, να γίνει δεκτή η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστάς, εκτός εκείνων οι οποίοι εδίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ). Το ίδιο δικαστήριο θα εξετάσει και την παραγραφή της υποθέσεως εφ' όσον κρίνει παραδεκτή την έφεση.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθ. 34742/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και
Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο για νέα συζήτηση.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Νοεμβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 19 Δεκεμβρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ