266/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 266 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 266/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 31 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Π. Α. του Σ., 2. Ι. Α. του Σ., 3.Ε. χήρας Σ. Α., 4.Χ. Α. του Χ., 5 Χ. Α. του Π., 6. Η. Α. του Π. και 7Γ. Μ. του Ε., κατοίκων .... Οι πρώτος και τρίτη δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, οι δε λοιποί εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευάγγελο Παπαγιαννούλα, ο οποίος δήλωσε ότι η τρίτη αναιρεσείουσα απεβίωσε στις 12-2-2010 και κατέθεσε την υπ' αριθ. 366/2010 ληξιαρχική πράξη του Ληξιάρχου του Δήμου Ν. Φιλαδέλφειας, Νομού Αττικής.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. Μ. του Κ. και 2. Ζ. συζ. Ε. Μ. το γένος Κ. Ζ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Μπραζιώτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-10-2000 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 225/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 496/2007 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 30-6-2008 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. H εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, ανέγνωσε την από 15-3-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της απόφασης.

Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το αρ. 576 παρ. 1-3 ΚΠολΔ: "Αν ο διάδικος που επισπεύδει την συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι (παρ. 1). Αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε την συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ... (παρ. 2). Αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους (παρ. 3)". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 575 ΚΠολΔ, με αίτηση του εισαγγελέα, του εισηγητή ή κάποιου από τους διαδίκους ή και αυτεπάγγελτα, το δικαστήριο μπορεί να αναβάλει την συζήτηση της υπόθεσης μία μόνο φορά σε μεταγενέστερη δικάσιμο που ορίζεται αμέσως με επισημείωση στο πινάκιο, τα δε εδάφια β' και γ' της παραγράφου 4 του άρθρου 226 ΚΠολΔ εφαρμόζονται και στην περίπτωση αυτή. Από τα εδάφια αυτά, το μεν β' ορίζει, ότι, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στην σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά την ορισθείσα δικάσιμο, το δε εδαφ. γ1, ότι κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στην δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η αναβολή της συζήτησης και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ' αναβολή δικάσιμο, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για την δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου, όταν ο απολειπόμενος κατά την μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος, είχε νομίμως κλητευθεί να παραστεί κατά την δικάσιμο, κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση, ή είχε παραστεί νομίμως κατά την ίδια δικάσιμο και επομένως με τη νόμιμη παράσταση και μη εναντίωσή του καλύφθηκε η μη νόμιμη κλήτευση του κατά την αρχική δικάσιμο. Αντίθετα, αν κατά την αρχική δικάσιμο δεν είχε κλητευθεί νομίμως να παραστεί και δεν παραστάθηκε ή δεν παραστάθηκε νομίμως; η από το πινάκιο αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής για τη νέα μετ' αναβολή δικάσιμο, δεν ισχύει ως κλήτευση για τη νέα δικάσιμο. Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ.1, 96 παρ. 1 και 3, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση του από το άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 3994/2011 και 104 ΚΠολΔ προκύπτει: 1) ότι στα πολιτικά δικαστήρια και μάλιστα στον Άρειο Πάγο οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, 2) ότι κατά τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου η πληρεξουσιότητα δίνεται μόνον με συμβολαιογραφική πράξη ή με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση, μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και πρέπει να αναγράφει τα ονόματα των πληρεξουσίων, 3) ότι για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβαση της και 4) ότι εκείνος που παρίσταται στο ακροατήριο με δικηγόρο, στον οποίο όμως δεν αποδεικνύεται ότι έχει δοθεί νόμιμα ρητή σχετική πληρεξουσιότητα, θεωρείται μη παριστάμενος, διότι δεν λαμβάνει μέρος στη δίκη με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, για την συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, ορίσθηκε αρχικά δικάσιμος η 22-3-2010, κατά την οποία οι επισπεύδοντες τη συζήτηση αναιρεσείοντες παρέστησαν δια του πληρεξουσίου τους δικηγόρου Ευάγγελου Παπαγιανούλα. Κατόπιν αιτήσεως τους, η υπόθεση αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο (31-10-2011), κατά την οποία ο πρώτος ως άνω αναιρεσείων Π. Α., δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο. Δεν αποδεικνύεται όμως, ότι ο παραστάς κατά την αρχική δικάσιμο ως πληρεξούσιος δικηγόρος αυτού Ευάγγελος Παπαγιανούλας, είχε όντως πληρεξουσιότητα για να τον εκπροσωπήσει, εφόσον ο τελευταίος δεν επικαλείται ούτε προσκομίζει σχετικό συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο έγγραφο για τον απολειπόμενο αυτόν αναιρεσείοντα, ο οποίος ως εκ τούτου θεωρείται μη παρασταθείς νομίμως κατά την αρχική δικάσιμο και συνεπώς δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής ως προς αυτόν η διάταξη του άρθρου 226 παραγ. 4 εδαφ. γ ΚΠολΔ. Περαιτέρω όμως, δεν αποδεικνύεται κλήτευση αυτού (πρώτου αναιρεσείοντος), εφόσον ούτε οι νομίμως παραστάντες δια του πληρεξουσίου τους δικηγόρου λοιποί αναιρεσείοντες, ούτε και οι νομίμως παραστάντες δια του πληρεξουσίου τους δικηγόρου αναιρεσίβλητοι, επικαλούνται ή προσκομίζουν έκθεση επιδόσεως κλήσεως προς εκείνον, είτε για την αρχική είτε για την μετ' αναβολή παρούσα δικάσιμο. Επομένως, μη αποδεικνυομένης της κλητεύσεως του πρώτου αναιρεσείοντος, πρέπει να κηρυχθεί απάραδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης ως προς όλους τους διαδίκους σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 3 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 30 Ιουνίου 2008 αίτησης των 1) Π. Α., 2) Ι. Α., 3) Ε. χήρας Σ. Α., 4) Χ. Α., 5) Χ. Α., 6) Η. Α. και 7) Γ. Μ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 496/2007 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Νοεμβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Φεβρουαρίου 2012 .

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ