266/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 266 / 2009 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 266/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας : Δημοτικής Επιχείρησης με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ" (ΔΕΔΑΚ), που εδρεύει στην ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Γιώργος Μιτσικουρίδης.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ......, την οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Θεόδωρος Καρράς.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 24.09.2001 και 02.10.2001 αγωγές της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Κατερίνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 46/2002 και 47/2002 οριστικές του ίδιου δικαστηρίου και 16/2004 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 04.12.2006 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος ανέγνωσε την από 22.11.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 560 αριθμ. 3 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων αναίρεση επιτρέπεται και εάν το δικαστήριο δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως δημιουργείται μόνον όταν υπάρχει σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας αναφερόμενο σε παραδοχή καθ' ύλην αρμοδιότητας αυτού του ίδιου. Επομένως, δεν στοιχειοθείται ο λόγος αυτός όταν το πολυμελές πρωτοδικείο, επιλαμβανόμενο εφέσεως κατά αποφάσεως ειρηνοδικείου της περιφερείας του, που υπάγεται κατά το άρθρο 18 παρ. 2 ΚΠολΔ στην καθ' ύλην αρμοδιότητά του, κρίνει εσφαλμένως ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που εξέδωσε την εκκαλούμενη απόφαση ήταν ή δεν ήταν αρμόδιο καθ' ύλην. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο, υπό την επίκληση του αριθμού 3 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, αποδίδεται η πλημμέλεια ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο (Ειρηνοδικείο) εσφαλμένα δέχθηκε ότι ήταν αρμόδιο καθ' ύλην, καίτοι η υπόθεση υπαγόταν στην υλική αρμοδιότητα του Μονομελούς Πρωτοδικείου, είναι απαράδεκτος.

Για να είναι ορισμένος ο από το άρθρο 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως κατ' αποφάσεως που εκδόθηκε μετά την ουσιαστική έρευνα της διαφοράς πρέπει να εκτίθενται στο αναιρετήριο και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου (Ολομ.

ΑΠ 20/2005). Εξάλλου, η αοριστία του αναιρετικού λόγου δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή στο δικόγραφο της αγωγής ή της εφέσεως ή στις προτάσεις του αναιρεσείοντος ή σε οποιοδήποτε άλλο διαδικαστκό έγγραφο (Ολομ. ΑΠ 27/1998). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον εκ του άρθρου 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, για παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα αποδίδει στην επί της ουσίας αποφανθείσα προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης, που δίκασε ως εφετείο, την πλημμέλεια της, δια της μη εφαρμογής τους, παραβιάσεως των ουσιαστικών διατάξεων του άρθρου 14 παρ. 2 του ν. 2190/1994, χωρίς να αναφέρονται στο αναιρετήριο τα πραγματικά γεγονότα που δέχθηκε το ως άνω δευτεροβάθμιο δικαστήριο (παραδοχές), υπό τα οποία συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των ανωτέρω κανόνων του ουσιαστικού δικαίου.

Επομένως, ο λόγος αυτός είναι αόριστος και συνεπώς απαράδεκτος, σε κάθε δε περίπτωση είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής, διότι η κρίσιμη αιτίαση αφορά σε ισχυρισμό της αναιρεσείουσας περί τον χαρακτήρα της συμβάσεως εργασίας της αναιρεσίβλητης ως ορισμένου και όχι αόριστου χρόνου, ζήτημα το οποίο όμως δεν αποτελούσε αντικείμενο της υπόψη δίκης και ούτε μπορούσε να έχει ουσιώδη επιρροή στην έκβαση αυτής.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-12-2006 αίτηση της Δημοτικής Επιχείρησης με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ - ΔΕΔΑΚ" περί αναιρέσεως της 16/2004 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίλβητης, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ