Supreme Court dismisses appeal on grounds of insufficient reasoning regarding leniency and sentencing.

Απόφαση 2668 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 2668/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχάλη Δημητρακόπουλο, περί αναιρέσεως της 27/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Με συγκατηγορούμενο τον .....

Το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Ιουλίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1345/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, ως προς τη μη αναγνώριση του ελαφρυντικού του άρθρου 84 παρ.2 ε' ΠΚ και ως προς την επιβληθείσα ποινή.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η καταδικαστική απόφαση, έχει την απαιτούμενη κατά το άρθρο 93 § 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε, για την ύπαρξη δε τέτοιας αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο.

Η ειδική δε και εμπεριστατωμένη αιτιολογία των δικαστικών αποφάσεων πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ.2 και 333 παρ.2 ΚΠοινΔ από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως ή στον αποκλεισμό ή την μείωση της ικανότητας προς καταλογισμό ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου ή τη μείωση της ποινής.

Στην τελευταία αυτή περίπτωση υπάγεται και η παραδοχή από το δικαστήριο μιας ή περισσοτέρων από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 84 ΠΚ ελαφρυντικές περιστάσεις, εφόσον ορισμένως και παραδεκτώς προβάλλονται. Τέλος, κατά το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ποινικής διατάξεως.

Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στην εφαρμοσθείσα διάταξη, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για τον λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στον συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το συνδυασμό του σκεπτικού με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, με την υπ' αριθ. 27/2008 απόφασή του, δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : " ...Μετά από πληροφορίες που είχαν οι αστυνομικοί της δίωξης ναρκωτικών Ρόδου ότι οι κατηγορούμενοι διακινούν στη ....

ναρκωτικές ουσίες, τους έθεσαν υπό παρακολούθηση και στις 16-1-2007 τους εντόπισαν να κινούνται ύποπτα στην οδό ..... Τους ακινητοποίησαν και σε έλεγχο που τους έκαναν βρέθηκαν να κατέχουν μέσα στο αυτοκίνητο .... Ι.Χ. με το οποίο κινούνταν, 10 πλαστικές συσκευασίες με ηρωΐνη μικτού βάρους 1 γραμμαρίου η καθεμία, καθώς και δύο δόσεις κοκαΐνης, ποσότητες που μετέφεραν με το εν λόγω αυτοκίνητο από το σπίτι του πρώτου κατηγορουμένου, που βρίσκεται στην οδό ....., μέχρι εκεί που συνελήφθηκαν.

Στη συνέχεια έκαναν νόμιμη έρευνα στο εν λόγω σπίτι του πρώτου, όπου μέσα σε εικονοστάσι βρέθηκε να κατέχουν από κοινού 13 πλαστικές συσκευασίες με κοκαΐνη 1 γραμμαρίου η καθεμία και μία συσκευασία με ηρωΐνη 1 γραμμαρίου. Μετά από αυτά ο πρώτος ομολόγησε στους αστυνομικούς ότι το τελευταίο διάστημα τον φιλοξενούσε ο δεύτερος κατηγορούμενος στο σπίτι του στην .... ....

και ότι εκεί κρύβουν μεγάλες ποσότητες ηρωΐνης και κοκαΐνης, τις οποίες κατέχουν από κοινού. Πράγματι, μετά από νόμιμη έρευνα που έκαναν οι αστυνομικοί στο εν λόγω σπίτι, σε κρύπτη βρέθηκε να κατέχουν μία πλαστική συσκευασία με κοκαΐνη 1040 γραμμαρίων, μία με ηρωΐνη 350 γραμμαρίων, 102 συσκευασίες με κοκαΐνη 1 γραμμαρίου η κάθε μία, 5 συσκευασίες με κοκαΐνη 5 γραμμαρίων η κάθε μία, 54 συσκευασίες με ηρωΐνη 1 γραμμαρίου η κάθε μία, 18 συσκευασίες με ηρωΐνη 5 γραμμαρίων η κάθε μία και μία ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας.

Μετά από ανεύρεση των ναρκωτικών αυτών, καθώς και μιας δεύτερης ζυγαριάς ακριβείας που είχαν κρύψει σε κοντινή δασική περιοχή, ομολόγησαν στους αστυνομικούς ότι τρεις βδομάδες πριν είχαν αγοράσει από ένα Αλβανό .... αγνώστων λοιπών στοιχείων δύο κιλά κοκαΐνης και μισό κιλό ηρωΐνης. Από δε τις ποσότητες αυτές ήταν αυτές που βρέθηκαν κατά τις έρευνες των αστυνομικών να κατέχουν οι κατηγορούμενοι από κοινού.

Το τίμημα, που δεν αποδείχθηκε τι ύψους ήταν, όπως αναφέρουν στους αστυνομικούς πιστώθηκε. Οι κατηγορούμενοι συνομολογούν ότι είχαν στην κατοχή τους τις ποσότητες αυτές των ναρκωτικών και ότι θα τις διέθεταν περαιτέρω στους πελάτες που θα τους υποδείκνυε ο ...... Αλλωστε, η πρόθεση περαιτέρω διάθεσης συνάγεται αφ' ενός από τις πολύ μεγάλες ποσότητες των ναρκωτικών και από τις πάρα πολλές συσκευασίες και αφ' ετέρου από τις ζυγαριές ακριβείας που κατασχέθηκαν.

Ο ισχυρισμός τους ότι οι ναρκωτικές αυτές ουσίες ανήκαν στον εν λόγω ...... και ότι αυτοί απλά τις φύλασσαν μέχρι τη διάθεσή τους είναι αβάσιμος, αφού αφ' ενός δεν αποδεικνύεται από άλλα στοιχεία και αφ' ετέρου γιατί κάποιος του οποίου γνωρίζουν μόνο το μικρό όνομα δεν είναι δυνατόν να τους δώσει τέτοιες μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών μεγάλης αξίας χωρίς αντάλλαγμα ή έστω κάποια εγγύηση.

Πρέπει συνεπώς οι κατηγορούμενοι να κηρυχθούν ένοχοι αγοράς, κατοχής και μεταφοράς (των αρχικά κατασχεθέντων στο αυτοκίνητο ποσοτήτων) από κοινού ναρκωτικών ουσιών. Επίσης, ο πρώτος κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος για την πράξη της παράνομης εισόδου στη χώρα, αφού όπως αποδείχθηκε είναι Αλβανός υπήκοος και εισήλθε στην Ελλάδα χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα και τις λοιπές νόμιμες διατυπώσεις.

Για την πράξη της διάθεσης ναρκωτικών σε τρίτους πρέπει να κηρυχθούν αθώοι, αφού δεν αποδείχθηκε. Ο ισχυρισμός των κατηγορουμένων ότι είναι τοξικομανείς πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, αφού από τις από 22-1-2007 εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης των ψυχιάτρων του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου, ... και ...., που αναγνώσθηκαν, προκύπτει ότι όχι μόνο δεν είναι τοξικομανείς, αλλά δεν είναι καν χρήστες ναρκωτικών ουσιών.

Τέλος, στους κατηγορούμενους πρέπει να αναγνωρισθεί ότι μετάνιωσαν ειλικρινά για τις πράξεις τους και βοήθησαν την έρευνα των αστυνομικών στους οποίους χωρίς καμία πίεση υπέδειξαν την θέση των ναρκωτικών που βρέθηκαν, στον δε πρώτο και το ελαφρυντικό του ότι μέχρι τις πιο πάνω πράξεις ζούσε καθ' όλα έντιμη ζωή, όπως προκύπτει και από το ποινικό του μητρώο... ".

Με τις παραδοχές του αυτές, το Δικαστήριο κήρυξε ένοχο και τον κατηγορούμενο για τις πράξεις της αγοράς, κατοχής και μεταφοράς ναρκωτικών ουσιών και αφού αναγνώρισε σ' αυτόν την ελαφρυντική περίσταση της ειλικρινούς μετάνοιας, του επέβαλε ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών και χρηματική ποινή 10.000 ευρώ. Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο, διέλαβε στην απόφασή του την από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σε αυτή, με πληρότητα και σαφήνεια, τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του για την συνδρομή των στοιχείων της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων για τα οποία τον κατεδίκασε, οι αποδείξεις, που τα θεμελίωσαν και από τις οποίες πείσθηκε για την ενοχή του αναιρεσείοντος, καθώς και οι σκέψεις, με τις οποίες υπήγαγε τα παραπάνω περιστατικά που έγιναν δεκτά στις ουσιαστικού ποινικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 20 παρ.1 περ.

β και ζ'του Ν.3459/2006, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, το δε πόρισμα της απόφασης, ως συνδυασμός αιτιολογικού και διατακτικού δεν είναι ασαφές, αντιφατικό ή με λογικά κενά που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο. Για την πληρότητα της αιτιολογίας δεν είναι αναγκαίο να γίνεται στην απόφαση συσχέτιση και αξιολογική σύγκριση των αποδεικτικών μέσων και αναλυτική αναφορά περί του τι προκύπτει ξεχωριστά από καθένα από αυτά.

Περαιτέρω και εν σχέσει με τον περί τοξικομανίας αυτοτελή ισχυρισμό του κατηγορουμένου, την ιδιότητα αυτή ρητώς το δικαστήριο αποκλείει, δεχόμενο το πόρισμα των ψυχιάτρων πραγματογνωμόνων .... και ..... που περιέχεται στην από 22-1-2007 έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης. Στην κρίση του δε αυτή καταλήγει, αφού έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε ως έγγραφο, και την αναγνωσθείσα έκθεση τοξικολογικής εξέτασης του ....

η οποία συντάχθηκε την 24-5-2007 κατ' αίτηση του κατηγορουμένου. Εξάλλου, με μόνη την επίκληση μη παραβατικής συμπεριφοράς κατά τη διάρκεια της κρατήσεώς του στις φυλακές, δεν θεμελιώνεται η συνδρομή του ελαφρυντικού από το άρθρο 84 παρ.2ε'του Π.Κ και χωρίς την επίκληση άλλων περιστατικών, αορίστως ζητήθηκε να αναγνωρισθεί και του ελαφρυντικού αυτού.

Συνεπώς το δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει και πολύ περισσότερο να αιτιολογήσει ειδικώς την απόρριψη του άνω ισχυρισμού. Κατ' ακολουθία, ο μόνος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ'του ΚΠΔ με τον οποίο πλήττεται η απόφαση για έλλειψη αιτιολογίας, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Πρέπει, επομένως, να απορριφεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14-7-2008 αίτηση του .... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 27/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.

Και.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ