Supreme Court dismisses appeal against appeal rejection due to lack of procedural grounds and insufficient reasoning.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's request to overturn the Second Instance Court's dismissal of his appeal. The appellant argued that the lower court failed to appoint an interpreter and that the subsequent proceedings were void, but the court found these claims baseless. The court ruled that the appellant knew Greek, did not request an interpreter, and the lower court's decision was legally sound and properly reasoned.
Legislator headnote
AI generatedArticles 501(1), 510(1)(a), (e), 341(2)(d), 233, 141, 583(1) of the Code of Criminal Procedure; An appeal against a rejection of an appeal is admissible only if the lower court's decision lacks the specific and detailed reasoning required by Articles 93(3) of the Constitution and 139 of the Code of Criminal Procedure, and procedural defects such as the failure to appoint an interpreter are cured if the defendant knew the language and did not request one.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 2661 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2661/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή - Εισηγητή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κουνέλη, για αναίρεση της με αριθμό 981/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17 Φεβρουαρίου 2006 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 433/2006.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 501 παρ. 1 ΚΠΔ κατά της απόφασης που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη μπορεί ο εκκαλών κατηγορούμενος να ασκήσει αναίρεση. Ως λόγος αναίρεσης μπορεί να προβληθεί οποιοσδήποτε από τους περιοριστικά αναφερομένους στο άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ, συνεπώς και εκείνος για έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 341 παρ. 2 εδ. στ' του ιδίου Κώδικα, αν γίνει δεκτή η αίτηση ακύρωσης της διαδικασίας είτε ενώπιον του πρωτοβαθμίου είτε ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου (άρθρο 501 παρ. 1 εδ. τελευταίο του αυτού Κώδικα) ακυρώνεται η απόφαση που προσβάλλεται και διατάσσεται η νέα συζήτηση της υπόθεσης σε ρητή δικάσιμο, κατά την οποίαν ο κατηγορούμενος οφείλει να προσέλθει χωρίς να κλητευθεί. Επομένως στην περίπτωση αυτή, για την πληρότητα της αιτιολογίας της απόφασης, που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη, αρκεί μόνο η αναφορά ότι η συζήτηση αυτής γίνεται μετά από παραδοχή της αίτησης ακύρωσης της διαδικασίας που είχε υποβάλλει ο εκκαλών - κατηγορούμενος και είχε ορισθεί με την παρουσία του ρητή δικάσιμο για εκδίκασή της.
Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, προς έρευνα της βασιμότητας των λόγων της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, προκύπτουν τα εξής: Με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 981/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου κατά της υπ' αριθμ. 34.656/2002 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε αυτός καταδικασθεί σε φυλάκιση δύο (2) ετών και τεσσάρων (4) μηνών για τα πλημμελήματα της αντίστασης κατά της αρχής και της εξύβρισης κατά συρροή, που είχε μετατραπεί σε χρηματική ποινή, με το ποσό των 4,40 ευρώ για κάθε ημέρα φυλάκισης.
Στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται ότι, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 10.712/2005 αναβλητική απόφαση (για την κατ' ουσίαν εξέταση της έφεσής του), στον κατηγορούμενο είχε γνωστοποιηθεί από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου η δικάσιμος της 1.2.2006, κατά την οποία εκδικάσθηκε η έφεσή του και απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη.
Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την ως άνω υπ' αριθμ. 10.712/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών είχε γίνει δεκτή με αυτήν η από 7.11.2005 αίτηση ακύρωσης της διαδικασίας της υπ' αριθμ. 9.240/2005 απόφασης αυτού (Τριμελούς Εφετείου Αθηνών), με την οποία είχε απορριφθεί ως ανυποστήρικτη η έφεση του αναιρεσείοντος κατά της προαναφερόμενης απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Εξάλλου, όπως αποδεικνύεται από τα ταυτάριθμα με την ως άνω απόφαση 10.712/2005, πρακτικά του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, τα οποία δεν πρόσβαλε ο αναιρεσείων ως πλαστά (άρθρο 141 παρ. 3 ΚΠΔ), αυτός παρέστη αυτοπροσώπως ενώπιον του Δικαστηρίου εκείνου, παρακολούθησε όλη τη διαδικασία και υποστήριξε ο ίδιος την αίτησή του, παρέχοντας τις εξηγήσεις στην Ελληνική γλώσσα και τέλος έλαβε γνώση του ευνοϊκού γι' αυτόν αποτελέσματος της δίκης εκείνης με την υπόμνηση ότι κατά τη νέα συζήτηση της υπόθεσής του την 1.2.2006 πρέπει να προσέλθει χωρίς κλήτευση, όρο που όπως αποδείχθηκε δεν τήρησε, με αποτέλεσμα να απορριφθεί για δεύτερη φορά ή έφεσή του ως ανυποστήρικτη, Με τις ως άνω παραδοχές η προσβαλλόμενη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών περιέχει την απαιτουμένη από τις προαναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς την απόρριψη της έφεσης ως ανυποστήρικτης λόγω της μη εμφάνισης του εκκαλούντος κατά την εκδίκαση αυτής.
Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγος της αναίρεσης, με τον οποίον ο αναιρεσείων υποστηρίζει τα αντίθετα των ανωτέρω, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Περαιτέρω και όσον αφορά τις αιτιάσεις για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας από το Δικαστήριο της ουσίας, που απέρριψε (για δεύτερη φορά) την έφεσή του ως ανυποστήρικτη και για έλλειψη νόμιμης βάσης της προσβαλλόμενης απόφασης, με τις οποίες, κατ' εκτίμηση του Δικαστηρίου τούτου, ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεσή της, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ.
Δ' και Ε' του ΚΠΔ, θέτει αυτός ως προϋπόθεση ότι κατά τη συζήτηση της αίτησης ακύρωσης για την οποία εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 10.712/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών επήλθε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, καθόσον όντας Αλβανός υπήκοος και μη γνώστης της Ελληνικής γλώσσας δεν ορίσθηκε διερμηνέας κατ' άρθρο 233 ΚΠΔ, με συνακόλουθο την ακυρότητα του προσδιορισμού της νέα δικασίμου από το δικαστήριο για την εξέταση της έφεσής του, κατά την οποία ορίσθηκε να εμφανισθεί στο Δικαστήριο χωρίς κλήτευσή του.
Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι μετά την ακυρότητά της ως άνω διαδικασίας κατά τη συζήτηση της αίτησης ακύρωσης της διαδικασίας (μετά την οποία είχε απορριφθεί ως ανυποστήρικτη η έφεσή του αυτή της υπ' αρ. 34.656/2002 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών) είναι άκυρη και η επακολουθήσασα διαδικασία κατά τη συζήτηση, ερήμην του, της ως άνω έφεσής του, για την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση.
Οι αιτιάσεις του όμως αυτές είναι απορριπτέες ως αβάσιμες για τους ακόλουθους λόγους α) με την εκδοχή ότι αυτός συμπροσβάλλει με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και την υπ' αριθμ. 10.712/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών με την οποία έγινε δεκτή η αίτησή του για ακύρωση της διαδικασίας, αυτή είναι μη νόμιμη (άρθρο 341 παρ. 2 εδ.
δ' ΚΠΔ), β) αυτός, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την υπ' αριθμ. 10.712/2005 απόφαση πρακτικά του Β' Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, όταν εμφανίσθηκε στο δικαστήριο την 7.11.2005 δεν δήλωσε ότι αγνοεί την Ελληνική γλώσσα και δεν ζήτησε το διορισμό διερμηνέα, οπότε θα είχε υποχρέωση ο Πρόεδρος και διευθύνων τη συζήτηση εκείνη να ορίσει διερμηνέα (άρθρο 233 ΚΠΔ? τα ανωτέρω πρακτικά ο αναιρεσείων δεν πρόσβαλε ως πλαστά και επομένως όσα αναφέρονται σ'αυτό αποδεικνύονται πλήρως (άρθρο 141 ΚΠΔ).
Εξάλλου από το υπ' αριθμ. ..... πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος, που έχει συντάξει η συμβολαιογράφος Αθηνών Ελένη Μιχαήλ Ταταράκη, προς τους δικηγόρους Αθηνών Ιωάννη Κουνέλη και Νικόλαο Μαυρομάτη για εκπροσώπησή του κατά την εκδίκαση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, προκύπτει ότι, σύμφωνα με τη δήλωση αυτού, γνωρίζει πολύ καλά την Ελληνική γλώσσα (βλ.
ειδικότερα στην αρχή του εν λόγω πληρεξουσίου μετά την αναφορά των στοιχείων του αναιρεσείοντος). Επιπλέον την προσβαλλόμενη απόφαση εκτίθενται τα πραγματικά περιστατικά κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά και καθίσταται ευχερώς εφικτός ο έλεγχος ότι ορθά εφήρμοσε το Εφετείο Αθηνών, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, το νόμο απορρίπτοντας την έφεση του αναιρεσείοντος ως ανυποστήρικτη (άρθρο 501 παρ. 1 ΚΠΔ) και συνεπώς αυτή δεν στερείται νομικής βάσης.
Συνακόλουθα των προεκτιθεμένων και οι λόγοι αυτοί της κρινόμενης αίτησης περί απολύτου ακυρότητας που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο και περί εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' και Ε' του ΚΠΔ), στους οποίους εμπίπτουν όλες οι ως άνω αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι, μετά δε απ' αυτά πρέπει να απορριφθεί σύνολο της η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 17 Φεβρουαρίου 2006 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 981/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19.11.2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 18 Δεκεμβρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ