265/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 265 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 265/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 31 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ά. Ε. του Ν., συζύγου Α. Κ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Κ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Μεταξά με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-5-2009 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκε η απόφαση 147/2010 του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 31-5-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 21-10-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την 7960Γ/26-11-2010 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., την οποία επικαλείται και προσκομίζει ο επισπεύδων τη συζήτηση της υποθέσεως αναιρεσίβλητος, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 31-5-2010 αιτήσεως για αναίρεση της 147/2010 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών με την πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου που υπάρχει κάτω από αυτήν και με κλήση για συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως κατά την αναφερόμενη στην αρχή αυτής της αποφάσεως δικάσιμο (31-10-2011), επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα. Εξάλλου από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την αναφερόμενη στην αρχή αυτής της αποφάσεως δικάσιμο, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν εμφανίστηκε η αναιρεσείουσα ούτε κατέθεσε δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. Επομένως πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία της (άρθρο 576 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 553 παρ.1 περ.β Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των οριστικών αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή την ανταγωγή. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας ή εκείνη της εφέσεως, αποκλείεται η άσκηση κατά της ερήμην αποφάσεως ή κατά της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου αιτήσεως αναιρέσεως, η οποία, αν παρ' όλα αυτά ασκηθεί, είναι απορριπτέα αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (άρθρο 577 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.). Αυτό γιατί σε σχέση με την αναίρεση δεν υπάρχει διάταξη όμοια με εκείνη του άρθρου 513 παρ.1 περ.β εδ. β Κ.Πολ.Δ., που ορίζει ότι κατά των ερήμην αποφάσεων επιτρέπεται έφεση ήδη από τη δημοσίευσή τους. Αντίθετα δηλαδή με την καθιερούμενη με την τελευταία αυτή διάταξη συμπόρευση των προθεσμιών της εφέσεως και της ανακοπής ερημοδικίας, ως προς την αναίρεση καθιερώνεται η αρχή της διαδοχικής ασκήσεως των προβλεπόμενων ένδικων μέσων (Α.Π. 12/2011). Και ναι μεν η άσκηση απευθείας αιτήσεως αναιρέσεως, κατά παράλειψη της ανακοπής ερημοδικίας ή της εφέσεως και ενώ διαρκεί η προθεσμία τους, υποδηλώνει σιωπηρή παραίτηση από το δικαίωμα ασκήσεως των πιο πάνω ένδικων μέσων, ειδικά όμως στις γαμικές διαφορές, όπως είναι το διαζύγιο (άρθρο 592 παρ.1 εδ.α Κ.Πολ.Δ.), η παραίτηση του διαδίκου από το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων δεν μπορεί να γίνει σιωπηρώς αλλά, σύμφωνα με το άρθρο 606 του ίδιου κώδικα, μόνο με ρητή δήλωση στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (Α.Π. 1466/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 147/2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών, με την οποία, ερήμην της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας, έγινε δεκτή η από 13-5-2009 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου και απαγγέλθηκε η λύση του μεταξύ των διαδίκων υφισταμένου γάμου. Όμως παρά το γεγονός ότι η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται με την αίτηση αναιρέσεως ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι τελεσίδικη, εν τούτοις δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία της, αφού δεν προσκομίζεται από τον παριστάμενο αναιρεσίβλητο έκθεση επιδόσεως αυτής και πιστοποιητικό του γραμματέως του οικείου δικαστηρίου από τα οποία να προκύπτει ότι παρήλθαν οι προθεσμίες ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας και εφέσεως χωρίς να ασκηθούν τα ένδικα αυτά μέσα από την αναιρεσείουσα και ότι η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε, με την κατάθεσή της στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, μετά τη συμπλήρωση των προθεσμιών αυτών, οι οποίες, κατά τα προεκτεθέντα, συμπορεύονται. Δεν μπορεί δε να θεωρηθεί ότι η αναιρεσείουσα παραιτήθηκε σιωπηρά από το δικαίωμά της για την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας και εφέσεως με την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως αφού, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί προηγουμένως, επί γαμικών διαφορών, όπως η προκειμένη, δεν είναι επιτρεπτή η σιωπηρή παραίτηση από το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων.

Ενόψει όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31-5-2010 αίτηση για αναίρεση της 147/2010 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Φεβρουαρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ