265/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 265 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Λόγοι αναιρέσεως , περιεχόμενο. Ο λόγος από την ΚΠΟλΔ 559 αρ1 πρέπει να αναφέρει τη διάταξη που παραβιάσθηκε και τον τρόπο με τον οποίο επήλθε η παραβίαση. Ο λόγος από την Κ Πολ Δ 559 αρ 16 πρέπει να αναφέρει τις περιστάσεις, από τις οποίες συνάγεται ότι η απόφαση, από την οποία συνήχθη δεδικασμένο, εξαφανίστηκε ύστερα από την άσκηση ενδίκου μέσου ή αναγνωρίσθηκε ως ανύπαρκτη.

Αριθμός 265/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Σαράντη Δρινέα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 14η Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Καραβέλη, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΝΤΟΣ: Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΛΑΜΙΕΩΝ", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στη Λαμία και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Θεοδώρου Μπριάννη.

ΤΩΝ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) Ι. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 2) Κ. Π. του Α., κατοίκου ... και 3) Γ. Κ. του Β., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Δέσποινας Ζάρα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-7-2007 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λαμίας. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 127/2008 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 106/2009 απόφαση του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 9-10-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, παραστάθηκαν οι διάδικοι όπως σημειώθηκε. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης ανέγνωσε την από 25-11-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Η πληρεξούσια των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, για την πληρότητα του λόγου αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο Δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (ΚΠολΔ 559 αρ.1 περ.α'), πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή αυτής. Επίσης, από τις αυτές ως άνω διατάξεις, συνάγεται ότι για να είναι ορισμένος ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.16 περ.α' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, αν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει δεδικασμένο, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, η απόφαση από την οποία έγινε δεκτή η ύπαρξη δεδικασμένου, το αντικείμενο της προηγηθείσας δίκης μεταξύ των διαδίκων, τα ζητήματα που κρίθηκαν από την εκδοθείσα στη δίκη εκείνη απόφαση και οι παραδοχές του Εφετείου που προσδιορίζουν την πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης. Ακόμη, ο λόγος αναιρέσεως από τη διάταξη του αρ.16 περ.β' του ίδιου άρθρου, αν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει δεδικασμένο με βάση απόφαση που εξαφανίστηκε ύστερα από ένδικο μέσο ή αναγνωρίστηκε ως ανύπαρκτη, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι η απόφαση, στην οποία στηρίχθηκε η προσβαλλόμενη για να δεχθεί την ύπαρξη δεδικασμένου, εξαφανίστηκε με ένδικο μέσο ή αναγνωρίστηκε ανύπαρκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ.1 και 16 ΚΠολΔ, προβάλλεται ότι το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση και κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου δέχθηκε ότι απορρέει δεδικασμένο από την 329/2005 αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας, ως προς το ότι οι αναιρεσίβλητοι συνδέονται με τον αναιρεσείοντα με σύμβαση παροχής εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με την άποψη του αναιρεσείοντος, η εν λόγω απόφαση "ήταν ανυπόστατη και δεν παρήγαγε έννομες συνέπειες δεσμευτικές για την επανάκριση των πραγματικών προϋποθέσεων συνδρομής" της μεταξύ των διαδίκων έννομης σχέσης. Με το περιεχόμενο αυτό, ο λόγος αναιρέσεως είναι αόριστος κατά το πρώτο μέρος, από τον αρ.1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με το οποίο αποδίδεται στο Εφετείο "εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία των ουσιαστικών διατάξεων του νόμου", διότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο η συγκεκριμένη διάταξη ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή αυτής. Και περαιτέρω, ο ίδιος λόγος αναίρεσης είναι αόριστος και κατά το δεύτερο μέρος, είτε ήθελε εκτιμηθεί ότι με αυτόν αποδίδεται η αναιρετική πλημμέλεια από τον αρ.16 περ.α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είτε ότι προσάπτεται σφάλμα από την περ.β' της ίδιας διάταξης, καθ' όσον στο αναιρετήριο, εκτός από τον αριθμό της 329/2005 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας, από την οποία το Εφετείο δέχθηκε ότι απορρέει δεδικασμένο, δεν αναφέρεται κανένα άλλο από τα αναγκαία για το ορισμένο των λόγων αυτών στοιχεία. Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 9-10-2009 αίτηση για αναίρεση της 196/2009 αποφάσεως του Εφετείου Λαμίας. -Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσείον στην πληρωμή τριακοσίων (300) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 17η Ιανουαρίου 2011. -Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα την 22α Φεβρουαρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ