Supreme Court dismisses appeal against conviction for late payment of social security contributions, upholding the lower court's judgment.

Απόφαση 2656 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 2656/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό - Εισηγητή και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Λαζανά, περί αναιρέσεως της 6710/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Ιουλίου 2008 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1368/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του Ν. 6364/1934, "περί ιδρύσεως Ταμείου Ασφαλίσεως Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Ελλάδος", όπως αντικαταστάθηκε με το άρ. 1 του Ν. 1027/1980, στο Ταμείο Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Ελλάδος (Τ.Ε.B.Ε.), ασφαλίζονται υποχρεωτικώς όλοι οι άνω των 18 ετών επαγγελματίες και βιοτέχνες, οι οποίοι διατηρούν επαγγελματική ή βιοτεχνική στέγη.

Ως επαγγελματική ή βιοτεχνική στέγη νοείται κατά τον παρόντα νόμο και η οικία ή οποιοσδήποτε χώρος, όπου ασκείται επάγγελμα ή βιοτεχνία. Περαιτέρω Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του αναγκαστικού νόμου 86/1967, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών, που βαρύνουν τον ίδιο, ασχέτως ποσού, προς τους υπαγομένους στο Υπουργείο Εργασίας οποιασδήποτε φύσεως οργανισμούς κοινωνικής, πολιτικής ή κοινωνικής ασφαλίσεως ή ειδικούς λογαριασμούς και δεν καταβάλλει αυτές εντός μηνός, αφότου έχουν καταστεί απαιτητές, προς τους ως άνω οργανισμούς, τιμωρείται με φυλάκιση τριών τουλάχιστον μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών .

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της μη έγκαιρης καταβολής των εργοδοτικών εισφορών απαιτείται να προσδιορίζεται συγκεκριμένη οφειλή του εργοδότη, για ασφαλιστικές εισφορές, που βαρύνουν τον ίδιο, και η μη καταβολή των σχετικών ποσών εντός μηνός, αφότου κατέστησαν απαιτητά στον ασφαλιστικό οργανισμό, στον οποίο είναι αυτός ασφαλισμένος.

Πρόκειται δηλαδή για γνήσιο έγκλημα παραλείψεως, που συντελείται με την παράλειψη της εμπρόθεσμης καταβολής των εισφορών μέσα σε τριάντα ημέρες από το ημερολογιακό τέλος κάθε μήνα, κατά το οποίο παρασχέθηκε η εργασία. Εξάλλου η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από το άρθρο 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ.

ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεώς της από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ Δ' του ίδιου Κώδικα, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα, και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό προς το διατακτικό της προσβαλλομένης 6710/2008 αποφάσεως, που παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνει την αιτιολογία, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που την εξέδωσε και δίκασε ως εφετείο, δέχθηκε κατά την περί πραγμάτων ανέλεγκτη κρίση του, την οποία στήριξε στα λεπτομερώς μνημονευόμενα αποδεικτικά μέσα, (έγγραφα που αναγνώσθηκαν, κατάθεση μάρτυρα κατηγορίας) τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Η κατηγορουμένη στο ... στις 10-7-2002, ενώ ασκεί το επάγγελμα της εκμεταλλεύτριας μεταξοτυπιών και διατηρεί κατάστημα στα ... στην οδό ... κατά το χρονικό διάστημα από 1 του 2000 έως και 2 του 2002, κατά το οποίο είχε νόμιμη υποχρέωση καταβολής ,μέσα στο πρώτο δεκαήμερο κάθε μήνα των βαρυνουσών την ίδια ασφαλιστικών εισφορών προς το ΤΕΒΕ, δεν τις κατέβαλε μέσα σε ένα μήνα από τότε που έγιναν απαιτητές, οι οποίες για το ως άνω διάστημα ανέρχονταν στο συνολικό ποσό των 5.425,46 ευρώ .

Κατ' ακολουθίαν των παραδοχών του αυτών το δικαστήριο κήρυξε ένοχο την κατηγορουμένη για παράβαση των προαναφερομένων διατάξεων και της επέβαλε ποινή φυλακίσεως δώδεκα (12) μηνών και χρηματική ποινή τριών χιλιάδων ευρώ.

Με αυτά που δέχθηκε το δικάσαν Δικαστήριο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, την, κατά τα ανωτέρω, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης, για την οποία κήρυξε ένοχο την αναιρεσείουσα, τις αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν αυτά, καθώς και τις σκέψεις, με βάση τις οποίες έκανε την υπαγωγή τους στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 του α.ν. 86/67 την οποία εφάρμοσε .

Ειδικότερα, στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτιολογείται σαφώς και πλήρως η συνδρομή όλων των στοιχείων της αντικειμενικής και υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος της μη έγκαιρης καταβολής ασφαλιστικών εισφορών στο ΤΕBΕ. Ητοι αναφέρονται στην απόφαση η ιδιότητα της αναιρεσείουσας ως επαγγελματία, που διατηρεί επαγγελματική στέγη (κατάστημα) στα ...

των Αθηνών, όπου ασκεί και το επάγγελμά της , καθώς και οι οφειλόμενε στο ΤΕBΕ κατά το αναφερόμενο χρονικό διάστημα ασφαλιστικές εισφορές που την βαρύνουν. Η αιτίαση της αναιρεσείουσας ότι παραβιάσθηκε η αρχή της δημοσιότητας που καθιερώνει η διάταξη του άρθρου 329 ΚΠΔ καθόσον η απαγγελία της αποφάσεως δεν έγινε δημόσια , είναι αβάσιμη, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, η απαγγελία αυτής έγινε δημόσια.

Επομένως οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Γ' του ΚΠΔ πρώτος και τρίτος λόγοι του αναιρετηρίου με τους οποίους προσάπτονται στην προσβαλλόμενη οι πλημμέλειες της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της παράβασης των διατάξεων για την αρχή της δημοσιότητας της διαδικασία στο ακροατήριο είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 329, 331, 333, 364 παρ.1 και 369 του ΚΠΔ προκύπτει ότι η λήψη υπόψη από το δικαστήριο εγγράφου το οποίο δεν αναγνώστηκε κατά τη δημόσια και προφορική συζήτηση στο ακροατήριο παραβιάζει την άσκηση του δικαιώματος του κατηγορουμένου από το άρθρο 358 του ίδιου Κώδικα να προβαίνει σε δηλώσεις και εξηγήσεις, σχετικά με το αποδεικτικό αυτό στοιχείο και συνεπάγεται απόλυτη ακυρότητα, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Α' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση αναφέρονται στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως τα έγγραφα των οποίων έγινε η ανάγνωση στο ακροατήριο τα οποία ως έγγραφα από τα πρακτικά της δίκης φέρονται να έχουν αναγνωσθεί, μαζί με την υπ'αριθμ. 130975/2003 απόφαση με τα πρακτικά και τα εγγραφά της.

Επομένως ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ΚΠΔ δεύτερος λόγος λόγος αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως με τον οποίον προβάλλεται η πλημμέλεια της απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο με την αιτίαση ότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στην καταδικαστική για τον κατηγορούμενο κρίση του έλαβε υπόψη του τα μη αναγνωσθέντα ως άνω έγγραφα είναι αβάσιμος και απορριπτέος.- Μετά από αυτά αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από υπ' αριθμ. 93/25-7-2008 αίτηση της ...., για αναίρεση της υπ' αριθ. 6710/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και,

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Νοεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ