Supreme Court dismisses prisoner's appeal for lack of specific grounds required by law.

Απόφαση 2650 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα

Αναιρέσεως απαράδεκτο.

Περίληψη:

Απαράδεκτη (αόριστη) αίτηση αναίρεση κρατουμένου στις φυλακές, κατά απόφασης με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) έφεσή του, χωρίς να περιέχει ορισμένους λόγους αναίρεσης. Απορρίπτει.

ΑΡΙΘΜΟΣ 2650/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη - Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλιτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Δεκεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 3237/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Απριλίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1086/2008.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κυριάκου Καρούτσου με αριθμό 372/10.8.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Εισάγω, κατά τα άρθρα 482, 484, 485, 473 και 476 Κ.Π.Δ., την υπ'αριθμόν 401 από 25-4-2008 αίτηση αναίρεσης του ....., κατά της υπ'αριθμόν 3237/18-4-08 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, δια της οποίας απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η υπ'αριθμόν 482/18.1.2008 έφεσή του κατά της υπ'αριθμόν 15433/23-2-1999 ερήμην αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, δια της οποίας ούτος καταδικάστηκε σε ποινή φυλακίσεως δύο ετών για το αδίκημα της κλοπής από κοινού και κατ'εξακολούθηση αντικειμένων ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και εκθέτω τα ακόλουθα:

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 484 παρ. 1, 509 παρ.1 και 510 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι για το κύρος και κατ'ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναιρέσεως κατά βουλευμάτων ή αποφάσεων, πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ'αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος, από τους αναφερομένους περιοριστικά στα άρθρα 484 και 510 Κ.Π.Δ. λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τοιαύτη απορρίπτεται κατά τα άρθρα 476 και 513 Κ.Π.Δ. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλουμένη πλημμέλεια, δεν αρκεί, ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναίρεσης λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση προσθέτων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 Κ.Π.Δ., την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης (Α.Π. 2397/2004 Π.Χ. ΝΕ/2005 σελ. 822, Ολομ. Α.Π. 2/2002).

Εξ άλλου κατά το άρθρο 476 παρ. 1 και 2 του Κ.Π.Δ., το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός των άλλων περιπτώσεων και όταν ασκήθηκε εμπροθέσμως. Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη μπορεί να προσβληθεί μόνο με αίτηση αναιρέσεως για έναν από τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικώς στο άρθρο 510 του Κ.Π.Δ.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές, για πλημ/τα, Εφετείο Αθηνών, με την υπ'αριθμόν 3237/18.4.08 απόφασή του, απέρριψε ως απαράδεκτη την υπ'αριθμ. 482/18-1-2008 έφεση του άνω αναιρεσείοντος, κατά της υπ'αριθμόν 15433/23-2-99 ερήμην αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών, δια της οποίας ούτος καταδικάστηκε σε ποινή φυλακίσεως τριών ετών για το αδίκημα της κλοπής από κοινού και κατ'εξακολούθηση αντικειμένων ιδιαίτερα μεγάλης αξίας. Κατά της αποφάσεως αυτής ο άνω καταδικασθείς ....., δι'εκθέσεως ενώπιον του διευθυντού των φυλακών Κορυδαλλού, άσκησε την 25-4-2008 εμπρόθεσμη αίτηση αναίρεσης, που έλαβε αριθμό 401. Στην εν λόγω έκθεση αναιρέσεως, διαλαμβάνεται ως μοναδικός λόγος αναίρεσης το ότι "απορρίφθηκε η έφεσή του ως εκπρόθεσμη και αυτή η υπόθεση για την οποία κατηγορείται έχει εκτίσει τη ποινή της....". Ο λόγος αυτός, όπως διατυπώνεται στην έκθεση αναιρέσεως, είναι αόριστος και ως εκ τούτου απαράδεκτος, αφού δεν προσδιορίζεται σε τί ακριβώς συνίσταται το σφάλμα του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Επομένως η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι αόριστη και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, να καταδικαστεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

'Ολως επικουρικώς αναφέρομεν ότι η απόφαση με την οποίαν απορρίπτεται το ένδικο μέσο της εφέσεως ως απαράδεκτο, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής του, έχει την απαιτουμένη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, όταν αναφέρονται σ'αυτήν ο χρόνος της νομίμου επιδόσεως στον εκκαλούντα της προσβαλλομένης αποφάσεως (αν απηγγέλθη απόντος αυτού), ο χρόνος ασκήσεως του ενδίκου μέσου και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό τούτου ή μνεία των κατά το άρθρο 161 Κ.Π.Δ. στοιχείων εγκυρότητος της επιδόσεως (ΑΠ 2228/2004 Π.Χ. ΝΕ/2005 σελ. 762, Ολομ. ΑΠ 5/1995). 'Όλα τα ανωτέρω στοιχεία αναφέρονται στο ιστορικό της προσβαλλομένης αποφάσεως. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Προτείνω να απορριφθεί η υπ'αριθμ. 401/25-4-2008 αίτηση αναίρεσης του ..... κατά της υπ'αριθμ. 3237/18-4-08 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας. Αθήνα 30 Ιουνίου 2008

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου ΠάγουΚυριάκος Καρούτσος

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 509 παρ.1α και 474 παρ.1 και 2 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η άσκηση του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως από εκείνον που κρατείται στις φυλακές, μπορεί να γίνει και στον διευθύνοντα τη φυλακή, με δήλωση, για την οποία συντάσσεται έκθεση, όπου διατυπώνονται οι λόγοι ασκήσεως του ενδίκου τούτου μέσου και που υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπό του και από εκείνον που την δέχεται.

Περαιτέρω από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης πρέπει στη δήλωση της άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται.

Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια χωρίς άλλη έρευνα απορρίπτεται (άρθρο 513 παρ. 1 του ΚΠΔ). Εξάλλου η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη, μπορεί να προσβληθεί, σύμφωνα με τη διάταξη του άρ.476 παρ.2 του ΚΠΔ, μόνο με αίτηση αναιρέσεως για έναν από τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικώς στο άρθρο 510 του Κ.Π.Δ.

Τέλος, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, πλην άλλων περιπτώσεων, χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που προβλέπονται για την άσκησή του από το νόμο, τότε το αρμόδιο να κρίνει γι' αυτό Συμβούλιο ή Δικαστήριο το απορρίπτει, ως απαράδεκτο. (476 παρ.1 ΚΠΔ).

ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 25/4/2008 (149/2008 ) αίτηση, ο αναιρεσείων ....., άσκησε αναίρεση με δήλωσή του ενώπιον του Διευθυντού του Καταστήματος Κράτησης Κορυδαλλού, κατά της 3237/18-4-08 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η 482/18.1.2008 έφεσή του κατά της 15433/23-2-1999 ερήμην αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Με την τελευταία αυτή απόφαση ο ήδη αναιρεσείων καταδικάστηκε σε ποινή φυλακίσεως δύο ετών για το αδίκημα της κλοπής από κοινού και κατ' εξακολούθηση αντικειμένων ιδιαίτερα μεγάλης αξίας. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από την έκθεση αναίρεσης, ο αναιρεσείων κρατούμενος δήλωσε ότι κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της 3237/18-4-08 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών για το λόγο όπως, κατά λέξη αναφέρει, ότι " απορρίφθηκε η έφεση μου ως εκπρόθεσμη και αυτή η υπόθεση για την οποία κατηγορούμαι έχω εκτίσει τη ποινή της.

Επίσης δικάστηκα ερήμην μου". Έτσι, με το πιο πάνω περιεχόμενο η ένδικη αίτηση αναίρεσης είναι, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, απαράδεκτη, αφού ουδείς λόγος αναίρεσης διαλαμβάνεται σε αυτήν ούτε προσδιορίζεται σε τί ακριβώς συνίσταται το σφάλμα του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Μετά από αυτά και την ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος (κατά την επί του φακέλου σημείωση του αρμόδιου Γραμματέα) και τη μη εμφάνισή του, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την 401/25-4-2008 (149/2008) αίτηση- έκθεση αναιρέσεως του ....., κατά της 3237/18-4-08 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 2008. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 18 Δεκεμβρίου 2008.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ