264/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 264 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 264/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος : Β. Χ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαρίδημο Βεργούλη βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης Βιομηχανικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΟΧΗΜΑΤΩΝ (ΕΛ.ΒΟ) ΑΒΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Λούκο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-6-1994 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 11937/1996 του ίδιου Δικαστηρίου και 1738/1997 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 16 Φεβρουαρίου 1998 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Κολυβάς διάβασε την από 9 Ιανουαρίου 1999 έκθεση του Αρεοπαγίτη Λέανδρου Ρακιντζή ο οποίος έχει ήδη αποχωρήσει από την Υπηρεσία, σύμφωνα με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε ομοίως την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Για να θεμελιωθεί λόγος αναιρέσεως για παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., πρέπει στο αναιρετήριο να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου. Στην περίπτωση δε που το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της πρέπει να εκτίθενται όλες οι κρίσιμες πραγματικές παραδοχές, δηλαδή τα γεγονότα υπό τα οποία συντελέστηκε η επικαλούμενη παραβίαση. Εξάλλου για τη θεμελίωση λόγου αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πρέπει στο αναιρετήριο, πλην άλλων να εκτίθενται οι πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας και να προσδιορίζεται σε τί συνίσταται η ανεπάρκεια ή η αντίφαση των αιτιολογιών.

Εν προκειμένω με τους πρώτο και τρίτο λόγους αναιρέσεως από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. προβάλλεται αιτίαση ευθείας και εκ πλαγίου παραβιάσεως των άρθρων 3, 173, 174, 180, 200, 57, 59, 299, 345, 346, 361, 648, 653, 914, 932 ΑΚ και 5 παρ. 3 του Ν. 3198/1955 με την κρίση του Εφετείου ότι η καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του αναιρεσείοντος δεν είναι άκυρη με μόνες επικαλούμενες πραγματικές παραδοχές ότι δεν αποδείχθηκε εχθρότητα των μελών της διοικήσεως της αναιρεσίβλητης που γνώριζαν τις αντίθετες πολιτικές πεποιθήσεις του αναιρεσείοντος, καθόσον οι πολιτικές αυτές πεποιθήσεις δεν δημιούργησαν τριβές με τα μέλη της διοικήσεως με τρόπο που να προκληθεί απαρέσκεια και πνεύμα έχθρας και εκδίκησης για τον αναιρεσείοντα.

Οι λόγοι αυτοί πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι στην ουσία τους προεχόντως καθόσον στηρίζονται στην ανακριβή προϋπόθεση ότι τα παραπάνω αποτελούν τις μόνες πραγματικές παραδοχές του Εφετείου, ενώ από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι σ' αυτήν περιέχονται και άλλες πραγματικές παραδοχές ως προς τους λόγους που οδήγησαν στην καταγγελία της συμβάσεως εργασία του αναιρεσείοντος, οι οποίες στηρίζουν την παραπάνω κρίση του Εφετείου.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, αληθώς από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται η αιτίαση ότι δεν ελήφθησαν υπόψη "έγγραφα στοιχεία που μνημονεύονται στις προτάσεις του αναιρεσείοντα και στα πρακτικά της πρωτοδίκου δίκης ως και στις ένορκες βεβαιώσεις, δηλονότι στοιχεία και αποδεικτικά μέσα των οποίων έγινε επίκληση και προσαγωγή στο δικαστήριο της ουσίας".

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος αφού δεν προσδιορίζονται στο αναιρετήριο ποιά είναι τα αποδεικτικά μέσα που δεν ελήφθησαν υπόψη και ποιό είναι το περιεχόμενό τους, ως και ποιός είναι ο ουσιώδης ισχυρισμός το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16.2.1998 αίτηση του Β. Χ. για αναίρεση της 1738/1997 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 14 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ