Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment where appeal was already filed to appellate court.

Απόφαση 2632 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 2632/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Νοεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 191/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Μαρτίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 598/2008.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Θάνος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη με αριθμό 306/6.6.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Εισάγω ενώπιόν σας, μετά της σχετικής δικογραφίας την υπ' αριθ. 4/11-3-2008 αίτηση αναιρέσεως του Χ, που ησκήθη δια δηλώσεώς του ενώπιον του αρμοδίου υπαλλήλου του Εφετείου Ναυπλίου, κατά της υπ' αριθ. 191/13-2-2008 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου (επί πλημμελημάτων), ως πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, δια της οποίας κατεδικάσθη εις φυλάκισιν 12 μηνών, που ανεστάλη επί τριετία για υπεξαίρεση, και επάγομαι τα ακόλουθα:

I) Κατά το άρθρ. 504§1 Κ.Π.Δ. "όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απηγγέλθη, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εξεδόθη ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις, αυτές το δικαστήριο απεφάνθη τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη".

Στην προκειμένη περίπτωση, δια της υπό κρίσιν αιτήσεως αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ' αριθ. 191/13-2-2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου (επί πλημμελημάτων), δια της οποίας ο αναιρεσείων, λόγω της ιδιότητός του, κατεδικάσθη εις φυλάκισιν 12 μηνών για υπεξαίρεση, κατά της οποίας όμως έχει ασκηθεί υπ' αυτού έφεσις η εκδίκασις της οποίας έχει προσδιορισθεί ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου κατά την δικάσιμον της 2-10-2008.

Επομένως, κατά τα εκτεθέντα, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως ως απαράδεκτος κατ' άρθρ. 476 §1 Κ.Π.Δ. και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος (άρθρ. 583 §1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: Να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, η υπ' αριθ. 4/13-3-2008 αίτηση αναιρέσεως του Χ κατά της υπ' αριθ. 191/13-2-2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου (επί πλημμελημάτων).

Να επιβληθούν τα έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος.

Αθήναι την 21-5-2008 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Αντώνιος Μύτης

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 ΚΠοινΔ. "όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 370)", κατά δε την διάταξη του άρθρου 489 παρ. 1 εδ.

γ' ΚΠοινΔ εκείνος που καταδικάστηκε έχει δικαίωμα να ασκήσει έφεση κατά της απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων, με την οποία καταδικάστηκε σε στερητική της ελευθερίας ποινή, που υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες για πλημμέλημα. Περαιτέρω κατά την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ "όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από τον νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το Δικαστικό Συμβούλιο ή το Δικαστήριο ως συμβούλιο που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της αποφάσεως ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο".

Από τις διατάξεις αυτές σαφώς προκύπτει ότι δεν επιτρέπεται αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου κατά της οποίας επιτρέπεται το ένδικο μέσο της εφέσεως, ανεξαρτήτως εάν η επιτρεπομένη έφεση δεν ασκήθηκε και παρήλθε άπρακτη η οριζόμενη προθεσμία για την άσκησή της, ή εάν ασκήθηκε και απορρίφθηκε είτε για τυπικούς, είτε για ουσιαστικούς λόγους.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη με αριθμό 191/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Ναυπλίου, ο αναιρεσείων Δικηγόρος καταδικάσθηκε ερήμην, σε πρώτο βαθμό, λόγω ειδικής δωσιδικίας, για υπεξαίρεση σε ποινή φυλακίσεως δώδεκα (12) μηνών με τριετή αναστολή. Κατά της αποφάσεως αυτής επιτρέπεται έφεση, κατά την διάταξη του άνω άρθρου 489 παρ. 1 εδαφ.

γ' του ΚΠοινΔ, αφού η επιβληθείσα στον αναιρεσείοντα ποινή υπερβαίνει το ελάχιστον των τεσσάρων μηνών για το ανωτέρω πλημμέλημα, ήδη δε έχει ασκηθεί από τον αναιρεσείοντα έφεση ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση, υποκείμενη κατά την έκδοσή της σε έφεση, δεν υπόκειται σε αναίρεση και η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, ασκούμενη εναντίον αποφάσεως για την οποίαν δεν προβλέπεται το ένδικο αυτό μέσο, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη (άρθρο 513 παρ. 1 εδ.

α' ΚΠοινΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1, 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). Σημειώνεται ότι για την απόρριψη της αιτήσεως αυτής ως απαράδεκτης κλήθηκε να προσέλθει και να εκθέσει τις απόψεις του στο Συμβούλιο τούτο ο αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος (άρθρο 476 παρ.1 εδαφ. τελευταίο ΚΠοινΔ), όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση του αρμόδιου Γραμματέα επί του φακέλου της δικογραφίας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-3-2008 αίτηση του Χ για αναίρεση της με αριθμ. 191/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Ναυπλίου. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 28 Νοεμβρίου 2008. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ