262/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 262 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 262/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή, Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Νοεμβρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος : Φ. Κ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ανδρέα Παπαπετρόπουλου, βάσει δηλώσεως, κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Υπό εκκαθάριση εταιρείας, με την επωνυμία "….", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα από τους εκκαθαριστές της Κ. Κ. και Ι. Ο., και εκπροσωπήθηκε δια των πληρεξουσίων δικηγόρων τους Ιωάννη Κοντογιάννη και Ηλία Κόκκαλη, βάσει δηλώσεως, κατ' άρθρο 242 παρ.2 και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-1-2009 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1613/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5508/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί o αναιρεσείων με την από 14-7-2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Μιλτιάδης Σπυρόπουλος ανέγνωσε την από 20-2-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ θεμελιώνεται λόγος αναίρεσης και "αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Ως "πράγματα" θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν το δικαίωμα που ασκείται με αγωγή, ένσταση ή αντένσταση.

Για να ιδρυθεί ο λόγος αυτός πρέπει ο ισχυρισμός να έχει προταθεί ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας κατά τρόπο παραδεκτό, ορισμένο και νόμιμο και με λόγους έφεσης, κυρίους και προσθέτους, που αποτελούν "πράγματα", υπό την προϋπόθεση που αμέσως προαναφέρθηκε. Στην προκειμένη περίπτωση, ο ενάγων με την από 13-1-2009 αγωγή του, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγομένη μισθώτρια και υπό εκκαθάριση τελούσα ομόρρυθμη εταιρεία να αποδώσει σε αυτόν τη χρήση του μισθίου ακινήτου (καταστήματος), λόγω μη καταβολής από δυστροπία εικοσιτεσσάρων μηνιαίων μισθωμάτων, συνολικού ποσού 14.928 Ευρώ, όπως το ποσό αυτό παραδεκτώς διορθώθηκε.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με τη 1653/2009 οριστική απόφασή του, δέχθηκε την αγωγή στο σύνολό της. Η εναγομένη άσκησε την από 31-7-2009 έφεση και το Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη 5508/2010 απόφασή του, δέχθηκε την έφεση και τους προσθέτους λόγους αυτής και εξαφανίζοντας εν μέρει την πρωτόδικη απόφαση και δη κατά το μέρος που είχε αναγνωρίσει την υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει στον ενάγοντα για καθυστερούμενα μισθώματα 14.928 ευρώ, κράτησε και δίκασε την υπόθεση κατ' ουσίαν και ακολούθως δέχθηκε εν μέρει την αγωγή, αναγνωρίζοντας την υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει από 1.2.2007 έως τον Ιανουάριο του 2009 μίσθωμα μειωμένο στο 1/4 του συμφωνημένου και οφειλόμενου μισθώματος και συνολικά για το διάστημα αυτό 5.124 ευρώ (μην.μισθ.854 Ε Χ 1/4 Χ 24 μήνες = 5.124 Ε).

Όμως, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων (άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ), η ένσταση μείωσης του μισθώματος (ΑΚ 576) δεν ήταν παραδεκτή, διότι δεν προεβλήθη νομίμως. Ειδικότερα, η εναγομένη (ήδη αναιρεσίβλητη) δεν άσκησε νομίμως το δικαίωμά της για μείωση του μισθώματος, αφού δεν απηύθυνε στον ενάγοντα (ήδη αναιρεσείοντα) καμία σχετική εξώδικη δήλωση, ούτε άσκησε αγωγή ή ανταγωγή με τέτοιο αίτημα.

Επίσης, δεν υπέβαλε παραδεκτή, ορισμένη και νόμιμη ένσταση, με αίτημα τη μείωση του μισθώματος, αφού δεν έγινε δήλωσή της στα πρακτικά του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, κατά την εκδίκαση της αγωγής του. Ο περιεχόμενος στις προτάσεις της στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο πραγματικός ισχυρισμός, ότι το μίσθιο, επιφανείας 117 τ.μ., είχε περιορισθεί σε ένα πατάρι 30 τετραγωνικών μέτρων, δεν αποτελεί παραδεκτή, ορισμένη και νόμιμη ένσταση, διότι δεν περιέχει σαφές αίτημα για μείωση του μισθώματος (ΚΠολΔ 262).

Η εναγομένη περιέλαβε στο δικόγραφο των προσθέτων λόγων της έφεσής της (σελ. 3 στίχος 24), μια αόριστη αναφορά ότι "το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο πρέπει να προβεί σε ανάλογη αναπροσαρμογή του μισθώματος". Ούτε η αναφορά αυτή αποτελούσε παραδεκτή, ορισμένη και νόμιμη προβολή της ένστασης για μείωση του μισθώματος, διότι δεν ήταν επιτρεπτή η προβολή της το πρώτον στην κατ' έφεση δίκη με λόγο (κύριο ή πρόσθετο) εφέσεως, παρεκτός του ότι δεν είχε σαφές και ορισμένο αίτημα.

Επομένως, το Εφετείο, εξαφανίζοντας εν μέρει την πρωτόδικη απόφαση, ως προς το ποσό των μισθωμάτων, μειώνοντας αυτό από το ποσό των 14928 ευρώ, σε εκείνο των 5.124 ευρώ, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, διότι έλαβε υπόψη "πράγματα", που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, κατά τον βάσιμο πρώτο λόγο αναίρεσης, με τον οποίο επισημαίνεται η ανωτέρω πλημμέλεια.

Μετά την παραδοχή του ως άνω λόγου, που καθιστά περιττή την έρευνα του δευτέρου λόγου αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμ. 9 ΚΠολΔ, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, κατά το ως άνω κεφάλαιο, κατά διορθωτική με συμπλήρωση ερμηνεία του άρθρου 580 παρ.3 εδάφ. 2 περ.

β' ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 παρ.4 του Ν. 4055/2012, στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, καταδικαστεί δε η αναιρεσίβλητη, που ηττάται, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, που δεν κατέθεσε προτάσεις (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 5508/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Φεβρουαρίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Φεβρουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ