262/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 262 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 262/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές : Χρήστου Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τζιώτη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : Β. Κ. του Κ., κατοίκου ... . Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Χατζημιχάλη.

Της αναιρεσίβλητης : Σ. Π. του Δ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Βερβεσό.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27 Απριλίου 2001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θηβών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 143/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 9821/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα, με την από 5 Ιανουαρίου 2004 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω, και ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χλαμπουτάκης, διάβασε την από 26 Ιανουαρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψη και καθένας την καταδίκη του αντίδικου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, ο πρώτος της αναιρέσεως λόγος με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου και δη δια παραβίαση, δια της εφαρμογής της, της από 31/7/1989 ΣΣΕ "Για τους όρους αμοιβής και εργασίας των Κουρέων - Κομμωτών Αθηνών και περιχώρων" και τη χορήγηση με βάση αυτή στην αναιρεσίβλητη, απασχοληθείσα ως κομμώτρια στη σχετική επιχείρηση της αναιρεσείουσας, επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας ποσοστού 7%, που χορηγείται αποκλειστικά στους εργαζομένους τεχνίτες, που απασχολούνται αποκλειστικά σε τεχνικές εργασίες όπως βαφές, περμανάντ, ίσιωμα, μεζ και ανεξάρτητα αν αμείβονται με το προβλεπόμενο ημερομίσθιο ή με ποσοστά, αν και αυτή δεν ήταν εφαρμοστέα, διότι αφορά αποκλειστικά τους εργαζόμενους στο γεωγραφικό χώρο Αθηνών και περιχώρων του Νομού Αττικής, ενώ η αναιρεσίβλητη προσελήφθη και παρέσχε την εργασία της στη Θήβα.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού, ως προκύπτει από την προσβαλλόμενη, το εν λόγω επίδομα δεν επιδικάσθηκε στην αναιρεσίβλητη για την παροχή της εργασίας της ως προβλεπόμενο από την άνω Σ.Σ.Ε., αλλά με βάση τις αρχές του αδικαιολογήτου πλουτισμού και δη ως απόδοση της ωφελείας την οποία απεκόμισε η αναιρεσείουσα από την παροχή της εργασίας της με βάση άκυρη σύμβαση εργασία και το οποίο θα κατέβαλε αναγκαστικά και με βεβαιότητα σε άλλη βοηθό κομμώτρια, που θα προσελάμβανε με έγκυρη σύμβαση εργασίας για την παροχή των ιδίων υπηρεσιών και λαμβάνοντας υπόψη (το Εφετείο) τις αναφερόμενες, στην προσβαλλόμενη, ΕΓΣΣΕ ως προς την ορθή ή μη ερμηνεία και εφαρμογή της οποίας δεν πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση.

Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 § 4, 566 § 1, 577 § 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει ν' αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο, η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιό λόγο αναιρέσεως θεμελιώνει η προσβαλλόμενη πλημμέλεια, με βάση τις παραδοχές της αποφάσεως, οι οποίες πρέπει επίσης να καθορίζονται στο αναιρετήριο, αφού συμπλήρωσή τους με παραπομπή σε άλλα διαδικασία έγγραφα ή και σ' αυτή την προσβαλλόμενη απόφαση δεν επιτρέπεται.

Εξ άλλου για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας ότι η απόφασή του στερείται νομίμου βάσεως (άρθρ. 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ), πρέπει ν' αναφέρονται στο αναιρετήριο, πλην άλλων, η εκ πλαγίου παραβιασθείσα διάταξη του ουσιαστικού δικαίου, και οι πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου με επισήμανση των αντιφατικών και ανεπαρκών αιτιολογιών της.

Στην προκείμενη περίπτωση με τους δεύτερο και τρίτο λόγους αναιρέσεως από τον αριθ. 19 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ προβάλλεται η αιτίαση ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση περιέχει αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα ως προς το εάν η αναιρεσίβλητη - ενάγουσα είχε την ιδιότητα της υπαλλήλου κατά το ένδικο χρονικό διάστημα της απασχόλησής της, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου στην επιχείρηση (κομμωτήριο) της αναιρεσείουσας - εναγομένης.

Στο αναιρετήριο όμως ενώ εκτίθεται το ιστορικό της υποθέσεως και η νομική άποψη της αναιρεσείουσας, δεν παρατίθενται οι φερόμενες ως παραβιασθείσες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, όπως επίσης δεν παρατίθενται μετά πληρότητος οι πραγματικές παραδοχές του Εφετείου και ποιά επίδραση έχει στην έκβαση της δίκης το δεκτό γενόμενο (περί ιδιότητος υπαλλήλου της αναιρεσίβλητης) δηλαδή σε τι αποτέλεσμα οδήγησε η κρίση της αυτή και σε τι διαφορετικό άλλη.

Επομένως οι ως άνω λόγοι της αναιρέσεως πρέπει ν' απορριφθούν προεχόντως ως αόριστοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5/1/2004 αίτηση της Β. Κ. για αναίρεση της 9821/2002 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης από επτακόσια εβδομήντα (770) Ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιανουαρίου 2006. Και

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ