261/2012 · 261/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 261 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 261/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: 1.Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Α Τ. ΑΝΩΝΥΜΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" που εδρεύει στο Δήμο Κ. Αχαϊας Νομού Αχαϊας, και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. Γ. Τ. του Αναστασίου και 3. Κ. Τ. του Αναστασίου, κατοίκων Κάτω Αχαϊας, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ξενοφώντα Νικολάου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Γ. Π. του Κ., 2. Ι. (Γ.) συζ. Γ. Π. το γένος Α., 3. Μ. Π. του Γ., 4. Κ. Π. του Γ., 5. Β. Π. Γ., 6. Θ. Π. του Γ., 7. Σ. Π. του Γ. και 8. Μ. χήρας Κ. Π., κατοίκων όλων ... . Οι μεν 1ος, 3η, 5ος, 7ος, και 8η δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο. Οι 2η, 4ος και 6η εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ευλαλία Μιχαηλίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-1-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 247/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 901/09 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-2-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, ανέγνωσε την από 11-9-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη των αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση από τις προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. 2752Β, 2754Β, 2756Β, 2758Β και 2759Β/15-4-2010 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αιγίου ..., προκύπτει ότι, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια των αναιρεσειόντων στους εκ των αναιρεσιβλήτων Γ. Π., Μ. Π., Β. Π., Σ. Π. και Μ. χήρα Κ. Π.. Επομένως, εφ' όσον αυτοί δεν εμφανίσθηκαν στο ακροατήριο, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη.

Κατά την έννοια του αρθρ. 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, ή απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδρύεται ο αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε (ΟλΑΠ 1/1999). Έτσι, επί αδικοπρακτικής ευθύνης προς αποζημίωση, ελέγχεται με τον αναιρετικό αυτό λόγο η αξιολογική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για τη συνδρομή ή μη υπαιτιότητας και αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ αυτής και της επελθούσας ζημίας. Και τούτο, διότι πρόκειται για αόριστες νομικές έννοιες που συνιστούν προϋποθέσεις γενέσεως της εν λόγω ευθύνης, δηλαδή στοιχεία του πραγματικού των εφαρμοζόμενων στην περίπτωση αυτή κανόνων δικαίου. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος περί υπαιτιότητας των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων για τον πνιγμό του συγγενούς των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα: "Η εναγομένη εταιρεία (ήδη πρώτη αναιρεσείουσα) διατηρεί και εκμεταλλεύεται το ξενοδοχειακό συγκρότημα με την επωνυμία "ΑΧΑΙΟΣ Ι" στην περιοχή Νιφορεΐκων του Ν. Αχαΐας, καθώς επίσης επιχείρηση εκμίσθωσης μέσων αναψυχής στην ίδια περιοχή, στερούμενη της απαιτούμενης άδειας από την αρμόδια Λιμενική Αρχή ... . Στις 4.7.2001 και περί ώρα 16.30 περίπου, η πρώτη εναγομένη δια των προστηθέντων υπαλλήλων της, εξεμίσθωσε στον Π. Π., τέκνο των δύο πρώτων εναγόντων και αδελφό των λοιπών (ήδη αναιρεσιβλήτων), καθώς και στην φίλη του Φ. Σ. ένα θαλάσσιο ποδήλατο, στην παραθαλάσσια περιοχή Νιφορεΐκων Κ, Αχαΐας, προκειμένου να πραγματοποιήσουν με αυτό μια θαλάσσια βόλτα. Ευρισκόμενοι σε απόσταση περίπου 300 έως 350 μέτρων προς τα δεξιά, από τον χώρο της εκμίσθωσης και σε βάθος πενήντα περίπου μέτρων από την ακτή, αποβιβάστηκαν από το ποδήλατο και άρχισαν να κολυμπούν στην πέριξ θαλάσσια περιοχή, σε απόσταση περίπου τεσσάρων μέτρων από το ποδήλατο και για χρονικό διάστημα δέκα περίπου λεπτών. Την στιγμή εκείνη ο Π. Π. αισθάνθηκε αδιαθεσία και ζήτησε την βοήθεια της φίλης του Φ. Σ.ς, η οποία εν τω μεταξύ βρισκόταν πλησίον του θαλάσσιου ποδηλάτου, στηριζόμενη σ' αυτό. Αυτή, αμέσως, προσέτρεξε σε βοήθεια του φίλου της, τον πλησίασε, πλην όμως, δεν μπορούσε να του προσφέρει ουσιαστική βοήθεια και έτσι άρχισαν και οι δύο να καλούν σε βοήθεια, για χρονικό διάστημα περίπου είκοσι λεπτών, και ενώ η Φ. Σ. προσπαθούσε απεγνωσμένα να κρατήσει τον φίλο της στην επιφάνεια. Στις συνεχείς εκκλήσεις τους για βοήθεια άκουσαν πολλοί λουόμενοι, ένας δε εξ αυτών ο Σ. Χ., ... ο οποίος ... βρισκόταν εντός της θάλασσας καθώς και ο Χ. Κ., ο οποίος ευρισκόταν στον αύλειο χώρο της εξοχικής οικίας της γιαγιάς του στα Νιφοραίϊκα Κ. Αχαΐας, σε απόσταση περίπου δέκα πέντε μέτρων από την ακτή μιλώντας στο κινητό του τηλέφωνο, άκουσε τις φωνές των λουομένων ότι κάποιοι καλούν σε βοήθεια και μαζί με δύο φίλους του προσέτρεξαν στην περιοχή, όπου βρίσκονταν ο Π. Π. με την φίλη του Φ. Σ., τους περισυνέλεξαν και τους τοποθέτησαν εντός του θαλάσσιου ποδηλάτου. Αμέσως έκαναν τεχνητή αναπνοή και μαλάξεις στον Π. Π., ο οποίος βρισκόταν σε κακή κατάσταση, βγάζοντας αφρούς από το στόμα. Στην συνέχεια, τον τοποθέτησαν στο καΐκι του Ν. Μ., ο οποίος είχε φθάσει στο σημείο εκείνο για να βοηθήσει στην διάσωση, και ο οποίος τον έβγαλε στην ακτή, όπου ανέμενε ασθενοφόρο, το οποίο τον παρέλαβε και τον διακόμισε στο Κέντρο Υγείας Κ. Αχαΐας, όπου διαπιστώθηκε από τους γιατρούς ο θάνατος του. Σύμφωνα με την από 24.8.2001 ιατροδικαστική έκθεση του ιατροδικαστή Ι. Α., ο θάνατος του Π. Π., επήλθε συνεπεία πνιγμού, εντός ύδατος (ανοξυγοναιμία εγκεφάλου, λόγω πνευμονικού οιδήματος αποτόκου εισροφήσεως θαλασσίου ύδατος). Το επελθόν ως άνω αποτέλεσμα (θάνατος) οφείλεται σε υπαιτιότητα [αμέλεια] των εκπροσωπούντων την πρώτη εναγομένη εταιρία οργάνων, δηλαδή των δεύτερου και τρίτου εναγομένων (ήδη δευτέρου και τρίτου αναιρεσειόντων), οι οποίοι κατά τον χρόνο του ενδίκου ατυχήματος εκπροσωπούσαν αυτήν συλλογικά, ως μέλη του Διοικητικού της Συμβουλίου, ασκώντας πραγματικά την διοίκηση και διαχειριζόμενοι την επιχείρηση εκμίσθωσης θαλασσίων σκαφών αναψυχής αυτής. Η αμέλεια τους συνίσταται στο ότι, αν και είχαν νόμιμη υποχρέωση να εφοδιάσουν την τελευταία -εκμισθώτρια, με τα σωστικά μέσα που προβλέπονται στον προδιαληφθέντα Γενικό Κανονισμό Λιμένα, τα οποία αν υπήρχαν είναι πλέον ή βέβαιο ότι θα σωζόταν ο Π. Π., παρέλειψαν να το πράξουν, δηλαδή από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλαν κατά τις περιστάσεις και μπορούσαν να καταβάλουν, όπως κάθε συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, κατ' αντικειμενική κρίση, ώστε να προβλέψουν και το άνω αποτέλεσμα, [θάνατο] του Π. Π., που προκάλεσε η άνω παράλειψη τους και να παρεμποδίσουν την επέλευση του. Συγκεκριμένα, η ως άνω επιχείρηση έπρεπε να διαθέτει α)μηχανοκίνητη λέμβο στον αιγιαλό, ικανή να αναπτύσσει ταχύτητα τουλάχιστον δώδεκα κόμβων, εφοδιασμένη με σωστικά και πυροσβεστικό μέσα καθώς και με υγειονομικό υλικό, β)πτυσσόμενο φορείο, γ)συσκευή τεχνητής αναπνοής και τις απαραίτητες γνώσεις σχετικά με την χρήση της και δ) να παρακολουθεί τα μέσα αναψυχής που είναι εκμισθωμένα για την παροχή βοήθειας, σε περίπτωση κινδύνου. Όμως, κανέναν από τους ανωτέρω όρους και προϋποθέσεις δεν πληρούσε η πρώτη εναγομένη, για την λειτουργία της εκμεταλλευόμενης από αυτήν επιχείρησης εκμίσθωσης θαλάσσιων σκαφών αναψυχής, με αποτέλεσμα από τις παραλείψεις αυτές των διοικούντων αυτήν δεύτερου και τρίτου των εναγομένων, να επέλθει ο θάνατος του Π. Π. από πνιγμό. Τούτο , διότι ο θανών ενώ κολυμπούσε δίπλα στο θαλάσσιο ποδήλατο, που είχε μισθώσει ... από την επιχείρηση της πρώτης εναγομένης και ευρισκόμενος σε κίνδυνο να πνιγεί, καλώντας απεγνωσμένα σε βοήθεια μαζί με την φίλη του Σ. Φ., δεν υπήρξε καμιά έγκαιρη και αποτελεσματική προσπάθεια εκ μέρους τους προς αποτροπή του επελθόντος πνιγμού. Τούτο θα γινόταν δυνατόν δια της χρήσεως μηχανοκίνητης λέμβου με το κατάλληλο υγειονομικό υλικό και την έγκαιρη αντίληψη του συμβάντος από πρόσωπο, το οποίο έπρεπε να έχει οριστεί και να επιτηρεί το θαλάσσιο ποδήλατο, όπως ορίζεται στον προδιαληφθέντα Κανονισμό. Στις παραλείψεις αυτές οφείλεται η μη αποτροπή του επελθόντος από πνιγμό θανάτου του Π. Π., ο οποίος εξαντλήθηκε καλώντας μαζί με την φίλη του βοήθεια και αναμένοντας περίπου είκοσι λεπτά στην θάλασσα, μέχρις ότου φθάσουν κολυμπώντας από την ακτή, οι πρώτοι λουόμενοι για να προσφέρουν βοήθεια." Ακολούθως το Εφετείο, προβαίνοντας σε διεξοδική ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού, σε σχέση με τους αρνητικούς της αγωγής ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων περί συνδρομής όλων των απαιτουμένων προϋποθέσεων για την ασφαλή λειτουργία της επιχειρήσεως τους, δέχεται ως σαφές αποδεικτικό πόρισμα ότι ο θάνατος του συγγενούς των αναιρεσιβλήτων, οφείλεται σε υπαιτιότητα των αναιρεσειόντων και ειδικότερα σε αμέλεια αυτών, συνιστάμενη στις παραλείψεις των δευτέρου και τρίτων, υπό την ιδιότητα τους ως διοικητών της πρώτης, να εφοδιάσουν αυτήν με τα προβλεπόμενα από τον Γενικό Κανονισμό Λιμένα σωστικά μέσα (μηχανοκίνητη λέμβο, πτυσσόμενο φορείο, συσκευή τεχνητής αναπνοής, αρμόδιο προς παρακολούθηση των εκμισθωμένων μέσων άτομο, για την παροχή άμεσης βοήθειας σε περίπτωση κινδύνου), παραλείψεις που τελούν σε άμεσο αιτιώδη σύνδεσμο με τον επελθόντα, συνεπεία πνιγμού, θάνατο.

Με όσα ανωτέρω διέλαβε το Εφετείο, δεν παραβίασε εκ πλαγίου την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, αφού με σαφείς και επαρκείς αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή μη εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών της αμέλειας και της πρόσφορης αιτιώδους συνάφειας, αφενός μεν θεμελίωσε την αμέλεια των αναιρεσειόντων για τον επελθόντα θάνατο στις προαναφερθείσες παραλείψεις, αφετέρου δε δικαιολόγησε την ύπαρξη πρόσφορης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ του αποτελέσματος αυτού και των παρανόμων παραλείψεων τους, ενώ το γεγονός ότι ο θάνατος του συγγενούς των αναιρεσιβλήτων, έλαβε χώρα εκτός του εκμισθωθέντος θαλάσσιου ποδηλάτου δεν είναι κρίσιμο, ούτε διέκοψε τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς των αναιρεσειόντων και του επελθόντος θανάτου, αφού το αποτέλεσμα αυτό (όπως δέχεται το ουσιαστικό δικαστήριο) δεν θα επερχόταν, αν αυτοί είχαν λάβει τα απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας. Επομένως, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες, κατ' επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, μέμφονται την προσβαλλόμενη για ανεπαρκή αιτιολογία, με το να δεχθεί ότι δεν ασκεί επιρροή το γεγονός ότι ο θάνατος του Π. Π. επήλθε εκτός του εκμισθωθέντος ποδηλάτου, είναι αβάσιμος. Εξάλλου η δεύτερη αιτίαση του ίδιου λόγου, περί ανεπαρκούς αιτιολογίας κατά την αξιολόγηση της μαρτυρικής καταθέσεως της Σ. Φ., είναι απαράδεκτη, διότι ανάγεται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση και αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, το οποίο όμως στην απόφαση εκτίθεται σαφώς.

Κατά το άρθρο 522 του ΚΠολΔ, με την άσκηση της έφεσης η υπόθεση μεταβιβάζεται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο μέσα στα όρια που καθορίζονται με την έφεση και τους πρόσθετους λόγους. Η διάταξη αυτή ρυθμίζει ειδικώς, σε σχέση με την έφεση, την καθιερούμενη από το άρθρο 106 του ΚΠολΔ γενική αρχή της διάθεσης, σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο ενεργεί μόνον ύστερα από αίτηση διαδίκου και αποφασίζει με βάση τους πραγματικούς ισχυρισμούς που προτείνουν και αποδεικνύουν οι διάδικοι και τις αιτήσεις που υποβάλλουν, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαφορετικά. Το αίτημα συνεπώς της έφεσης και οι λόγοι αυτής, που το στηρίζουν, οριοθετούν το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της έφεσης. Το εφετείο, για να αποφασίσει, αν πρέπει ή όχι να εξαφανίσει την εκκαλούμενη απόφαση, είναι υποχρεωμένο να περιοριστεί στην έρευνα μόνον των παραπόνων που διατυπώνονται με τους λόγους της έφεσης ή τους πρόσθετους λόγους, οι οποίοι πρέπει να είναι σαφείς και ορισμένοι, έτσι ώστε να είναι εφικτή η διαπίστωση της εμβέλειας τους. Έτσι, όταν το εκκληθέν με την έφεση του εναγομένου κεφάλαιο της πρωτοβάθμιας αποφάσεως αφορά αξίωση της αγωγής, η οποία έγινε μερικά δεκτή και απορρίφθηκε κατά το υπόλοιπο, ναι μεν μεταβιβάζεται ολόκληρο το κεφάλαιο αδιαιρέτως στο εφετείο, τούτο όμως μπορεί να το εξετάσει μόνον κατά το μέρος που πλήττεται με έφεση ή αντέφεση. Αν εξετασθούν σφάλματα ή παραλείψεις, που δεν προτάθηκαν με λόγο έφεσης ή αντέφεσης και μεταρρυθμισθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, το εφετείο υποπίπτει στην αναιρετική πλημμέλεια της, κατά το άρθρο 559 αρ. 8 του Κ.Πολ.Δικ., λήψης υπόψη πραγμάτων που δεν προτάθηκαν.

Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης αυτής (άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ), προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την από 20-1-2003 αγωγή τους οι αναιρεσίβλητοι, επικαλούμενοι αμέλεια των αναιρεσειόντων για τον θάνατο, λόγω πνιγμού, του συγγενούς τους Π. Π.. ζήτησαν την επιδίκαση των σ' αυτή αναφερομένων ποσών, ως χρηματικής ικανοποίησης λόγω της ψυχικής οδύνης που τους προκάλεσε ο θάνατος του. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεχόμενο υπαιτιότητα των αναιρεσειόντων στην επέλευση του θανάτου, δέχθηκε κατά ένα μέρος την αγωγή και επιδίκασε, ως χρηματική ικανοποίηση, τα αναφερόμενα στην απόφαση του ποσά. Κατά της πρωτόδικης απόφασης οι αναιρεσείοντες άσκησαν έφεση, πλήττοντας, και με τους δύο λόγους αυτής, αποκλειστικά και μόνον την κρίση της εκκαλουμένης απόφασης ως προς την υπαιτιότητα τους στην επέλευση του θανάτου του συγγενούς των αναιρεσιβλήτων, χωρίς αμφισβήτηση είτε του προσδιορισμού των επιδικασθέντων ποσών της χρηματικής ικανοποίησης, είτε των παραγόντων (πλην της υπαιτιότητας), με βάση τους οποίους το δικαστήριο οδηγήθηκε στον προσδιορισμό αυτό. Εφόσον επομένως δεν, επλήττετο ειδικώς με λόγο εφέσεως το ζήτημα του ύψους της επιδικασθείσης χρηματικής ικανοποιήσεως ορθά το Εφετείο δεν προέβη σε επανεκτίμηση και επανάκριση επί της ουσίας για το ύψος των επιδικασθέντων ποσών, δεχόμενο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι "ορθά το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκρινε ως υπαίτιους για την επέλευση του θανάτου του Π. Π., τους εναγομένους και δέχθηκε εν μέρει την αγωγή και επιδίκασε στους ενάγοντες χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, ως προς τα ειδικότερα ποσά της οποίας δεν εκκαλείται η προσβαλλόμενη απόφαση". Επομένως, ο περί του αντιθέτου δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, με παράλληλη καταδίκη των αναιρεσειόντων τα δικαστικά έξοδα των παραστάντων αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2 Φεβρουαρίου 2010 αίτηση των: 1)Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Α. Τ. ΑΝΩΝΥΜΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", 2) Γ. Τ. και 3) Κ. Τ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 901/2009 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των εκ των αναιρεσιβλήτων Ι. (Γ.) συζ. Γ. Π., Κ. Π. και Θ. Π., εκ χιλίων οκτακοσίων (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Νοεμβρίου 2011 Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Φεβρουαρίου 2012 .

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ