260/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 260 / 2010 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Ερημοδικία επισπεύδοντος τη συζήτηση. Στην περίπτωση που η επίσπευση της συζήτησης είχε γίνει από τον απολειπόμενο διάδικο, αυτή δεν είναι έγκυρη ως προς αυτόν (απολειπόμενο), εάν κατά τη γενόμενη αυτεπαγγέλτως προς τούτο από το δικαστήριο έρευνα διαπιστώνεται έλλειψη πληρεξουσιότητας ως προς εκείνον (απολειπόμενο) προς το δικηγόρο, που και για λογαριασμό του επέσπευσε τη συζήτηση. Κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση.

Αριθμός 260/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Βασίλειο Λυκούδη, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Χ1, 2)Χ2, 3)Χ3, 4) Χ 4, 6)Χ6, 7) Χ 7, 8) Χ 8, 9) Χ 9, 10) Χ 10, 11) Χ 11, 12) Χ 12, 13) Χ 13, 14)Χ 14, 15) Χ 15, 16) Χ 16 και 17) Χ 17 , κατοίκων όλων .... Παραστάθηκαν οι 1ος, 3ος και 6ος, με την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ευαγγελία Χαραλάμπους, ενώ οι λοιποί δεν παραστάθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο. Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την Ευτυχία Κασομένου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-12-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 395/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 4328/2006 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-6-2007 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 27-11-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ένδικης αιτήσεως, για αναίρεση της υπ' αριθ. 4328/2006 αποφάσεως του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Η πληρεξούσια των παραστάντων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας ορίζει (μεταξύ άλλων): 1) στο άρθρο 94 παρ. 1 ότι στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, 2) στο άρθρο 96 παρ. 1 ότι η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση, 3) στο άρθρο 104 ότι για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβαση της, 4) στο άρθρο 576 παρ. 1 ότι αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι και 5) στο άρθρο 576 παρ. 3 ότι αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.

Από το συνδυασμό όλων των παραπάνω δικονομικών διατάξεων προκύπτει ότι στην περίπτωση κατά την οποία ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος που επισπεύδει τη συζήτηση εμφανίζεται στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, αλλά δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, που αυτεπαγγέλτως πλέον εξετάζει το δικαστήριο, ο αναιρεσείων θεωρείται ως μη παριστάμενος και κηρύσσεται άκυρη και η κλήση, με βάση την οποία εμφανίζεται ως επιμελούμενος τη συζήτηση, με αποτέλεσμα να μη χωρεί εφαρμογή της προαναφερόμενης διατάξεως του άρθρου 576 παρ. 1 του ΚΠολΔ, σύμφωνα με την οποία ο Αρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Εφόσον δε οι αναιρεσείοντες είναι περισσότεροι και ο δικηγόρος που εμφανίστηκε για όλους ή για ορισμένους από αυτούς, δεν έχει την πληρεξουσιότητα και ενός έστω και από τους αναιρεσείοντες για τους οποίους παρίσταται και οι οποίοι επιμελήθηκαν τη συζήτηση, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους, αν ο αναιρεσείων αυτός δεν έχει κλητευθεί είτε από κάποιον από τους λοιπούς αναιρεσείοντες είτε από τον αντίδικο του.

Στην προκειμένη περίπτωση εισάγεται για συζήτηση η από 8-6-2007 αίτηση των αναιρεσειόντων Χ1 κ.λπ. (δέκα επτά τον αριθμό), για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4328|2006 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο. Όπως προκύπτει από τα οικεία πρακτικά, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης, από τους αναιρεσείοντες παρέστησαν μόνο οι τρεις από αυτούς και συγκεκριμένα οι Χ1, Χ6 και Χ3 καθώς και το αναιρεσίβλητο, ενώ οι λοιποί αναιρεσείοντες δεν παραστάθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Όμως δεν προκύπτει από τα προσκομιζόμενα έγγραφα ούτε ισχυρίζεται κάποίος από τους παριστάμενους διαδίκους ότι οι εν λόγω αναιρεσείοντες, που απολείπονται, κλητεύθηκαν για να παραστούν στη σημερινή δικάσιμο με επιμέλεια των λοιπών και νόμιμα παρισταμένων αναρεσειόντων ή της αναιρεσίβλητης. Επομένως, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως για όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη, ως προς όλους τους διαδίκους, τη συζήτηση της από 8-6-2007 αιτήσεως των Χ1 κ.λπ., για αναίρεση της 4328/2006 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιανουαρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 9 Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ