Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding procedural filing of new arguments in labor dispute.

Απόφαση 25 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 25/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή - Εισηγήτρια και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Οκτωβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Μ. Β. συζύγου Ε., 2) Ε. Β. του Δ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Απόστολο Γεωργιάδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ν. Κ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Ιωάννη Μαντζουράνη και Ευάγγελο Γεωργακόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/6/2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3284/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4034/2015 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 13/10/2015 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 697/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου που απέρριψε την ως άνω αίτηση αναιρέσεως. Ακολούθως, οι ήδη αναιρεσείοντες, ζήτησαν την αναψηλάφηση της 4034/2015 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Επί της αιτήσεως αναψηλάφησης, εκδόθηκε η 3156/2019 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14/10/2019 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι του αναιρεσιβλήτου ζήτησαν την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, υπ'αρθμ.3156/2019 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση αναψηλαφήσεως των αναιρεσειόντων κατά της υπ'αρθμ.4034/2015 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, η οποία είχε δεχθεί εν μέρει την αγωγή του αναιρεσιβλήτου και είχε υποχρεώσει τους εναγομένους και ήδη αναιρεσείοντες να του καταβάλουν, καθένας εις ολόκληρον, το ποσό των 10.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω το παραδεκτό και βάσιμο του λόγου της (άρθρο 577 αρθμ.3ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 544 αριθμ.7 ΚΠολΔ αναψηλάφηση επιτρέπεται αν ο διάδικος που ζητεί την αναψηλάφηση βρήκε ή πήρε στην κατοχή του μετά την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως νέα κρίσιμα έγγραφα, τα οποία δεν μπορούσε να προσκομίσει εγκαίρως από ανώτερη βία ή γιατί τα κατακράτησε ο αντίδικός του ή τρίτος που είχε συνεννοηθεί με τον αντίδικό του και των οποίων την ύπαρξη αγνοούσε, όπως αγνοούσε και την κατοχή τους από τον αντίδικο ή τον τρίτο κατά τη διάρκεια της δίκης.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι το νέο έγγραφο, που βρήκε ή έλαβε στην κατοχή του ο ζητών την αναψηλάφηση, για να μπορεί να στηρίξει την αίτηση, πρέπει: α) να υπήρχε κατά το χρόνο της εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως, β) να είναι κρίσιμο, με την έννοια ότι από το έγγραφο αυτό προκύπτει απόδειξη ή ανταπόδειξη ουσιώδους πραγματικού ισχυρισμού που είχε προβληθεί στη διεξαχθείσα δίκη, ώστε να καθίσταται εμφανές ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εσφαλμένη και θα μπορούσε να εκδοθεί διαφορετική απόφαση υπέρ του ζητούντος την αναψηλάφηση αν το έγγραφο είχε τεθεί υπόψη του δικαστηρίου και γ) η μη έγκαιρη προσκομιδή του να οφείλεται σε ανώτερη βία ή σε παρακράτησή του από τον αντίδικο του αιτούντος ή τρίτο σε συνεννόηση με τον τελευταίο.

Εξάλλου, ως ανώτερη βία, από την οποία ήταν αδύνατη η έγκαιρη προσκομιδή των νέων κρίσιμων εγγράφων, συνιστά, κατά την έννοια της ως άνω διατάξεως, κάθε γεγονός τυχερό και απρόβλεπτο το οποίο υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες δεν μπορούσε να αποτραπεί ούτε με μέτρα άκρας επιμέλειας και συνέσεως, τέτοιο δε γεγονός μπορεί να είναι και η ανυπαίτια άγνοια της υπάρξεως των εγγράφων, από την οποία ανακύπτει η αδυναμία της έγκαιρης προσκομιδής τους.

Επομένως για να είναι ορισμένο το δικόγραφο της αιτήσεως αναψηλαφήσεως, που στηρίζεται στον με αριθμ. 7 λόγο του άρθρου 544 ΚΠολΔ, πρέπει να εκτίθενται σ' αυτό όλα τα προαναφερόμενα στοιχεία. Ειδικότερα για να κριθεί αν το νέο έγγραφο είναι κρίσιμο πρέπει ν' αναφέρονται στην αίτηση: α) τα πραγματικά περιστατικά που αποδεικνύονται αμέσως και πλήρως από το έγγραφο αυτό και β) ότι είχε ο αιτών επικαλεσθεί τα περιστατικά αυτά προς θεμελίωση είτε της αγωγής είτε αυτοτελούς ισχυρισμού προς αντίκρουση εκείνης και περαιτέρω να προσδιορίζονται τα γεγονότα που κατά τον αιτούντα συνιστούν ανώτερη βία.

Διαφορετικά, αν δηλαδή δεν εκτίθενται στο δικόγραφο τα περιστατικά ή τα γεγονότα που επικαλείται ο αιτών ότι αποτελούν ανώτερη βία, η αίτηση αναψηλαφήσεως είναι απαράδεκτη. Εξάλλου, η διάταξη αυτή του άρθρου 544 αριθμ. 7 ΚΠολΔ είναι δικονομικού και όχι ουσιαστικού δικαίου και συνεπώς η παραβίασή της δεν ιδρύει το λόγο αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αλλά αυτόν του αριθμού 14 του ιδίου άρθρου (ΑΠ 1169/2017, ΑΠ 830/2014, ΑΠ 698/2009, ΑΠ 643/2009, ΑΠ 1264/2004).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρθμ.14 του ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο παρά το νόμο απέρριψε ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας την αίτηση αναψηλαφήσεως των αναιρεσειόντων. Από την παραδεκτή, κατ'άρθρο 561αρθμ.2ΚΠολΔ, επισκόπηση της ένδικης αιτήσεως αναψηλαφήσεως προκύπτει ότι εκτίθενται σ'αυτή τα ακόλουθα: << Ο καθ'ου άσκησε εναντίον μας ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αγωγή, με την οποία ζήτησε να του επιδικασθεί το ποσό των 250.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Επ'αυτής εκδόθηκε η 3284/2013 απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου, με την οποία η αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή κατά το ποσό των 30.000 ευρώ και κατόπιν ασκήσεως εφέσεως κατ'αυτής, εκδόθηκε η 4034/2015 απόφαση, η οποία δέχθηκε εν μέρει την αγωγή κατά το ποσό των 10.000 ευρώ. Ότι η προσβαλλόμενη απόφαση 4034/2015 στηρίζεται σε ψευδείς ισχυρισμούς του καθ'ου Ν.

Κ., όπως αποδεικνύεται από την από 23-10-2018 δημόσια ομολογία του η οποία δημοσιεύθηκε στις 26-10-2018 στον ιστότοπο ... και αναμεταδόθηκε από όλους τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και τα τηλεοπτικά κανάλια. Συγκεκριμένα ο καθ'ου μιλώντας στο ..., ομολόγησε δημοσίως ότι "μόνο στη σταλινική Αριστερά όπου θήτευσα και εγώ στα νιάτα μου ήξερα ότι η αξιοπρέπεια και η τιμή δεν μετράνε και Π.

πήγαινε να αυτοκτονήσεις στο εκτελεστικό απόσπασμα, ενώ ο Ζ. σε λέει πράκτορα και προδότη". Ότι θα καταθέσει στο δικαστήριο τη σχετική δήλωση σε ηχητική και οπτικοακουστική αποτύπωση. Ότι η επίμαχη επιστολή, για τη δημοσίευση της οποίας τους ενήγαγε ο ενάγων, περιείχε τον κατά την εφετειακή απόφαση επιλήψιμο (συκοφαντικό) χαρακτηρισμό "γκαουλάιτερ του σταλινισμού" (Εδώ μιλάμε για τον πιο ακραίο και φανατικό, σκληρό και αμείλικτο κνίτη της γενιάς μας/του, για έναν πραγματικό γκαουλάιτερ του σταλινισμού), ο οποίος είναι πρόσφορος να βλάψει την τιμή και υπόληψή του, αφού τον περιγράφει ως άτομο με ακραίες και απολυταρχικές απόψεις και εκτεταμένη προπαγανδιστική τακτική, που έχει ως στόχο την καταστολή των αντίθετων απόψεων και την εξόντωση των αντιπάλων του.

Ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει την εσφαλμένη παραδοχή ότι ο ενάγων ναι μεν υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ με έντονη παρουσία στο χώρο της Αριστεράς, όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να του αποδοθεί οποιαδήποτε σύνδεσή του με το καθεστώς του Χόνεκερ και τις ακραίες μεθόδους του, ούτε και από τα κείμενά του που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι προκύπτει ο θαυμασμός του για το εν λόγω απολυταρχικό καθεστώς και η διαφήμισή του....

Ότι το συγκεκριμένο έγγραφο, με το οποίο ο καθ'ου ομολογεί ότι θήτευσε στη σταλινική Αριστερά, δεν ήταν δυνατόν να προσκομιστεί κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο Εφετείο, αν είχε δε προσκομιστεί αυτό ή το ηχητικό ή οπτικό περιεχόμενο των δηλώσεων του καθ'ου, δεν θα μπορούσε να θεμελιωθεί ο ισχυρισμός του ότι αναληθώς χαρακτηρίστηκε ως σταλινικός ή οπαδός των σταλινικών ιδεών στο επίμαχο κείμενο επιστολής, δεδομένου ότι ο ίδιος χαρακτηρίζει και ομολογεί το παρελθόν του ως όντως σταλινικό.

Επομένως, συντρέχει η περίπτωση 7 του άρθρου 544 ΚΠολΔ για τη θεμελίωση της παρούσας αναψηλάφησης>>. Με βάση δε αυτά, οι αναιρεσείοντες ζήτησαν την αναψηλάφηση της πιο πάνω 4034/2015 αποφάσεως. Έτσι, όπως έχει η αίτηση αυτή, είναι αόριστη και εκ τούτου απορριπτέα ως απαράδεκτη. Τούτο δε διότι οι αναιρεσείοντες εκθέτουν μεν σ' αυτήν (αίτηση αναψηλαφήσεως) ότι το επικαλούμενο έγγραφο είναι κρίσιμο, αφού αποδεικνύει την αναλήθεια των ισχυρισμών του αναιρεσιβλήτου, πλην όμως δεν αναφέρουν συγκεκριμένα περιστατικά ανωτέρας βίας ή κατακρατήσεως του ως άνω κρίσιμου εγγράφου από τον καθ'ου ή από τρίτον που είχε συνεννοηθεί με τον καθ'ου και ότι αγνοούσαν την ύπαρξή του και την κατοχή του από τον αντίδικο ή τον τρίτο κατά τη διάρκεια της δίκης στο Εφετείο.

Επίσης δεν αναφέρουν ότι το εν λόγω κρίσιμο έγγραφο υπήρχε κατά το χρόνο συζητήσεως της εφέσεως, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ή δεν υπήρχε , αλλά από το περιεχόμενό του προκύπτει η ύπαρξη και το περιεχόμενο άλλου κρίσιμου εγγράφου, εκδοθέντος πριν τη συζήτηση της εφέσεως και τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, του οποίου η προσκόμιση δεν ήταν δυνατή για τους αναφερόμενους στη διάταξη του αρθμ.7 του άρθρου 544ΚΠολΔ λόγους.

Σημειωτέον ότι από το δικόγραφο της αιτήσεως αναψηλαφήσεως προκύπτει ότι το επικαλούμενο ως < νέο έγγραφο> συνετάγη μετά τη δίκη στο Εφετείο και τη δημοσίευση της προσβαλλομένης αποφάσεως, οπότε για τη θεμελίωση του παρόντος λόγου αναψηλαφήσεως έπρεπε να εκτίθεται ότι αυτό το έγγραφο αναφέρεται σε άλλο κρίσιμο έγγραφο που υπήρχε αλλά δεν προσκομίστηκε κατά τη συζήτηση της εφέσεως, γεγονός όμως που δεν επικαλούνται οι αναιρεσείοντες.

Επομένως το Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως απ' αυτή προκύπτει, απέρριψε την αίτηση αναψηλαφήσεως ως απαράδεκτη λόγω της αοριστίας της, ορθά κήρυξε απαράδεκτο και γι' αυτό πρέπει να απορριφθεί ο σχετικός από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ως αβάσιμος. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 495 αρθμ. 1 ΚΠολΔ, το ένδικο μέσο της αναιρέσεως ασκείται με δικόγραφο που κατατίθεται στο πρωτότυπο στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει τη προσβαλλόμενη απόφαση.

Μετά την άσκηση της αναιρέσεως ο αναιρεσείων μπορεί να ασκήσει πρόσθετους λόγους, με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναιρέσεως και με επίδοση αντιγράφου των πρόσθετων λόγων πριν από την ίδια προθεσμία στον αναιρεσίβλητο (άρθρο 569 ΚΠολΔ).

Ο λόγος αναιρέσεως, ως επιτευκτική διαδικαστική πράξη, είναι ανυπόστατος, όταν δεν λάβει χώρα νομότυπη προβολή του δια νομίμως κατατιθεμένου αναιρετηρίου ή δικογράφου πρόσθετων λόγων.

Συνεπώς, η προβολή αναιρετικού λόγου δια των κατατιθεμένων ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως προτάσεων καθιστά αυτόν ανυπόστατο (ΑΠ1416/2018,ΑΠ45/2010). Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με τις ενώπιον αυτού του δικαστηρίου προτάσεις τους αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι εφάρμοσε εσφαλμένα τη διάταξη του άρθρου 544 αρθμ.6 ΚΠολΔ, κατά το μέρος που το Εφετείο δεν αναγνώρισε ότι η δημόσια προφορική ομολογία του αναιρεσιβλήτου αποδεικνύει το ψεύδος των επίμαχων ισχυρισμών του. Όμως ο λόγος αυτός, ο οποίος προβάλλεται το πρώτον με τις ως άνω προτάσεις των αναιρεσειόντων, είτε ως νέος αναιρετικός λόγος είτε ως πρόσθετος λόγος αναιρέσεως, χωρίς την τήρηση της προαναφερόμενης νομότυπης προβολής του, είναι απαράδεκτος.

Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από του αναιρεσείοντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495αρθμ.3ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτού (άρθρα 106,176,183,191αρθμ.2ΚΠολΔ), όπως ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14-10-2019 αίτηση για αναίρεση της υπ'αρθμ. 3156/2019 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Δεκεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ