Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding appealable error and failure to consider appeal arguments.

Απόφαση 25 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 25/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Γεώργιο Παπανδρέου, Αναστασία Περιστεράκη, Μαρία Μουλιανιτάκη- Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ελ Α. του Κ. και Α., κατοίκου …, οδός ..., 2) Μ. συζ. Ι. Ν., το γένος Κ. Α., κατοίκου ..., 3) Φ. Α., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αθανασία Καζαντζή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Π. του Π. και Ε., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Χριστόπουλο, που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-7-2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 23-7-2010 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Λευκίμης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 26/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 58/2016 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-9-2017 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 08/09/2017 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 58/2016 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας, που δίκασε ως Εφετείο, και εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, η οποία δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσία την έφεση των εναγουσών-εναγομένων και ήδη αναιρεσειουσών κατά της αριθμ. 26/2011 απόφασης του Ειρηνοδικείου Λευκίμμης-Κέρκυρας, που είχε απορρίψει, ως ουσία αβάσιμη, την εισαχθείσα ενώπιον του διεκδικητική (ποσοστού (συγκ)υριότητας), ακινήτου αγωγή τους ,κατά του αναιρεσιβλήτου και είχε δεχθεί ως ουσία βάσιμη την εναντίον τους ,αντίθετη .αναγνωριστική της κυριότητας του ίδιου επίδικου ακινήτου αγωγή του αναιρεσιβλήτου, ερειδόμενες στον παράγωγο και πρωτότυπο τρόπο κτήσεως κυριότητας (έκτακτη χρησικτησία). Η ανωτέρω αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566§1, 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ.571, 577§3 ΚΠολΔ).

Α. Ως διδάγματα της κοινής πείρας θεωρούνται οι γενικές αρχές που συνάγονται επαγωγικώς από την καθημερινή παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητας, τη συμμετοχή στις συναλλαγές και τις γενικές τεχνικές ή επιστημονικές γνώσεις, οι οποίες έχουν γίνει κοινό κτήμα και χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο για την εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών και για την έμμεση απόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν.

Η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας ιδρύει, κατά τη σαφή έννοια του άρθρου 560 παρ.1 εδάφ. β' ΚΠολΔ., λόγο αναίρεσης, μόνον, όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποίησε ή παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας για την ανεύρεση με βάση αυτά, της αληθινής έννοιας κανόνα δικαίου ή για την υπαγωγή στον κανόνα αυτό των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς (ΑΠ 45/2019, 2345/2009).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 1 εδάφιο β' του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο, με το να εφαρμόσει τις ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 496 και 498 ΑΚ, περί ατύπου δωρεάς του επιδίκου στην απώτερη δικαιοπάροχο του αναιρεσιβλήτου Κ.

συζ. Β. Α. από τον πεθερό της Α. Α. και να υπαγάγει τα πραγματικά περιστατικά στους κανόνες αυτούς παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας, σύμφωνα με τα οποία "ποτέ δεν εγένετο το παράδοξο και πρωτόγνωρο η νύφη στη Λευκίμμη - Κέρκυρας να μην δίνει προίκα αλλά άτυπα να της δίδεται ακίνητη περιουσία και μάλιστα ελαιόκτημα, που ενέχει ζωτική σημασία για μια πολυμελή αγροτική οικογένεια".

Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι, προεχόντως, απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι οι αποδιδόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση με αυτόν αιτιάσεις δεν συνιστούν δίδαγμα της κοινής πείρας, υπό την προεκτεθείσα έννοια, αλλά συμπεράσματα των αναιρεσειουσών για τη στήριξη των απόψεών τους ότι δεν δωρήθηκε ατύπως το επίδικο ακίνητο στην απώτερη δικαιοπάροχο του αναιρεσιβλήτου Κ.

σύζ. Β. Α. από τον πεθερό της Α. Α.. Σε κάθε περίπτωση, ο ίδιος λόγος της αναίρεσης είναι απαράδεκτος, διότι, υπό την επίκληση της ως άνω αναιρετικής πλημμέλειας από το άρθρο 560 αρ. 1 εδάφ. β' ΚΠολΔ., πλήττεται η κατά κανόνα, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, ανέλεγκτη αναιρετικώς εκτίμηση περί πραγματικών γεγονότων του Δικαστηρίου της ουσίας.

Β. Ο προβλεπόμενος από τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 5 β' Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης για μη λήψη υπόψη πραγμάτων που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ιδρύεται και όταν το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη ορισμένο λόγο έφεσης, που αφορά αυτοτελή ισχυρισμό ή πραγματικά περιστατικά που προτείνονται ως άρνηση της ιστορικής βάσης της αγωγής ή της ένστασης και έχουν προταθεί με λόγο έφεσης (ΑΠ 1154/2015).

Στην προκείμενη περίπτωση με τον δεύτερο από τον αριθμό 5β'του άρθρου 560 ΚΠολΔ αναιρετικό λόγο οι αναιρεσείουσες μέμφονται το Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη λόγο εφέσεώς τους, με τον οποίο προσάπτετο στην εκκαλούμενη 26/2011 απόφαση του Ειρηνοδικείου Λευκίμμης, ότι είχε λάβει υπόψη της μη νόμιμο, προσαχθέν από τον αντίδικο τους αποδεικτικό μέσο, ήτοι την υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 8 Ν. 1599/1986, του Ι.

Α., αδελφού της τρίτης εξ αυτών (αναιρεσειουσών). Επίσης, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι η μη λήψη υπόψη του παραπάνω λόγου έφεσης από το δικαστήριο είχε ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διότι αν δεν είχε χωρήσει η πιο πάνω παράβαση θα είχε γίνει δεκτή η έφεσή τους και θα είχε εξαφανισθεί η πρωτόδικη απόφαση.

Ο ανωτέρω αναιρετικός λόγος, πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι ο λόγος έφεσης στον οποίο αναφέρεται περιέχει παράπονο κατά της πρωτόδικης απόφασης που δεν αφορά αυτοτελή ισχυρισμό των αναιρεσειουσών, αλλά την, παρά το νόμο, λήψη υπόψη ανυπόστατου αποδεικτικού μέσου που δεν ιδρύει τον παρόντα λόγο αναίρεσης, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη.

Κατόπιν των ανωτέρω, εφόσον δεν υπάρχει προς έρευνα άλλος αναιρετικός λόγος, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί δε η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 εδάφ. ε' ΚΠολΔ του ΚΠολΔ, όπως ισχύει και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 που ισχύει, κατ' άρθρ. 1 άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 αυτού, για τα ένδικα μέσα που κατατίθενται από 1-1-2016).

Τέλος, τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που παρέστη, και κατέθεσε, προτάσεις, πρέπει, κατά το σχετικό νόμιμο και βάσιμο αίτημά του, να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσειουσών, λόγω της ήττας τους (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 08/09/2017 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 58/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας, που δίκασε ως Εφετείο.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 13 Ιανουαρίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ