Legislator Case Law & Legislation
2593/2008 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against a ruling rejecting an appeal as inadmissible due to lack of legal provision.

Case Number 2593/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn a Council of Appeal's ruling that rejected an appeal as inadmissible. The appellant argued for a review of the lower court's decision, but the Court found no legal basis for such a remedy. Consequently, the appeal was declared inadmissible because the specific ruling type does not permit a further appeal under the Code of Criminal Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Articles 476 § 1 and 576 § 1 of the Code of Criminal Procedure; An appeal is inadmissible when filed against a ruling rejecting an appeal as inadmissible, as the law no longer provides for such a remedy.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal ruling rejection Code of Criminal Procedure legal remedy procedural bar

Cited Legislation

AI generated
Article 476 § 1 of the Code of Criminal Procedure
Article 476 § 2 of the Code of Criminal Procedure
Article 576 § 1 of the Code of Criminal Procedure
Article 583 § 1 of the Code of Criminal Procedure
Article 38 of Law 3160/2003
Article 61 of Law 3160/2003

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 2593 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2593/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Ζαΐρη, και Παναγιώτη Ρουμπή - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Νοεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 2733/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το ως άνω βούλευμά του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Φεβρουαρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 590/2008.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Θάνος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου με αριθμό 290/30.05.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 § ια' Κ.Π.Δ., την υπ'αριθμ. 41/28-2-2008 έκθεση αναίρεσης του Χ κατά του υπ'αριθμ. 2733/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα:

Κατά τη διάταξη του άρθρου 463 Κ.Π.Δ. το ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνον εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα, κατά δε το άρθρο 476 § 1 του ιδίου Κώδικα, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων που αναφέρονται στη διάταξη αυτή, όταν ασκήθηκε εναντίον βουλεύματος για το οποίο δεν προβλέπεται. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 § 2 του αυτού Κώδικα, που πριν από την τροποποίησή της με το άρθρο 38 του Ν. 3160/2003 όριζε ότι "κατά της απόφασης ή του βουλεύματος που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο επιτρέπεται μόνον αναίρεση" και μετά την εν λόγω τροποποίησή του απαλείφθηκε η φράση "ή του βουλεύματος", προκύπτει ότι δεν προβλέπεται πλέον αναίρεση κατά του βουλεύματος που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο.

Στην προκειμένη περίπτωση από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται για την έρευνα του παραδεκτού της αιτήσεως αναιρέσεως προκύπτουν τα εξής: Η από 28-2-2008 κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά του υπ'αριθμ. 2733/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, το οποίο απέρριψε ως απαράδεκτη την υπ'αριθμ. 423/2007 έφεση του κατηγορουμένου αναιρεσείοντος Χ κατά του υπ'αριθμ. 2188/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών. Σύμφωνα όμως με τα προεκτεθέντα, κατά του ως άνω βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών δεν επιτρέπεται η άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως. Επομένως η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 § 1 και 583 § 1 Κ.Π.Δ.).

Για τους λόγους αυτούς

Προτείνω: Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθμ. 41/2008 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου Χ κατά του υπ'αριθμ. 2733/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 15 Μαΐου 2008

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος"

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, μετά την αντικατάσταση του άρθρου 576 παρ. 2 του ΚΠοινΔ από το άρθρο 38 του ν. 3160/2003, η ισχύς του οποίου άρχισε από την κατά την 30-6-2003 δημοσίευση του νόμου αυτού (άρθρο 61 του νόμου αυτού), αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, κατά το άρθρο 576 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο και όχι κατά του βουλεύματος, αφού, μετά την κατά τα άνω αντικατάσταση του άρθρου 476 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, δεν προβλέπεται πλέον αναίρεση κατά βουλεύματος που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο.

Επομένως, η υπό κρίση με αριθμ. 41/28-2-2008 αναίρεση που άσκησε ο αναιρεσείων Χ στις 28-2-2008, δηλαδή μετά την κατά την 30-6-2003 έναρξη ισχύος του ν. 3160/2003, κατά τον υπ' αριθμ. 2733/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με το οποίο απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η από 30-7-2007 έφεσή του κατά του υπ' αριθμ. 2188/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, είναι απαράδεκτη ως στρεφομένη κατά βουλεύματος που δεν υπόκειται σε αναίρεση.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη (άρθρο 576 παρ. 1 ΚΠοινΔ). Πρέπει να σημειωθεί ότι, όπως προκύπτει από την επί του φακέλου της δικογραφίας σχετική σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ειδοποιήθηκε νόμιμα ο νομίμως διορισμένος αντίκλητος του αναιρεσείοντος για να προσέλθει στο Συμβούλιο τούτο και να εκθέσει τις απόψεις του σχετικά με το παραδεκτό ή μη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 576 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28 Φεβρουαρίου 2008 και υπ' αρ. 41/2008 αίτηση του αναιρεσείοντος Χ για αναίρεση του υπ' αριθμ. 2733/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 28 Νοεμβρίου 2008. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 3 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ