258/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 258 / 2010 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 258/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Βασίλειο Λυκούδη, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Αεροπορικής Εταιρείας με την επωνυμία "EGYPTAIR" που εδρεύει στο Καϊρο Αιγύπτου, διατηρεί υποκατάστημα στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Βασιλική Παυλάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Βάγια.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 7-9-2004 και 24-11-1994 αγωγές του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3349/1995 του ίδιου Δικαστηρίου και 6274/1996 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο ήδη αναιρεσίβλητος με την από 15-11-1996 αίτησή του και τους από 26-10-2001 πρόσθετους λόγους.

Εξεδόθη η 1060/2002 απόφαση του Β1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την προσβληθείσα απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση να δικαστεί στο ίδιο Εφετείο, με άλλη σύνθεση. Εξεδόθη η 3018/2003 του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζήτησε ο ήδη αναιρεσίβλητος με την από 30-6-2003 αίτηση του και εξεδόθη η 1273/2006 απόφαση του Β2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την 3018/2003 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο με άλλη σύνθεση.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις 462/2007 και η 4762/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12-12-2008 αίτηση της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Βασίλειος Λυκούδης ανέγνωσε την από 29-10-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθ.11 περ. γ' Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Εξάλλου, κατά την έννοια του πιο πάνω εδαφίου για την ίδρυση του λόγου αυτού αναιρέσεως αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 341 και 346 Κ.Πολ.Δ.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τους πρώτο, τρίτο μέρος, τρίτο, δεύτερο μέρος, τέταρτο λόγους αναιρέσεως, από το άρθρο 559 άρ.11 περ. γ του Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται ότι το Εφετείο, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που προσκόμισε με επίκληση η αναιρεσείουσα και έτσι κατέληξε στην απορριπτική του ισχυρισμού της κρίση επί του κρισίμου ζητήματος ότι ο ενάγων - αναιρεσίβλητος, γνώριζε ότι στην αντιπροσωπευτική εξουσία, του ..., Γενικού Διευθυντή του στην Αθήνα υποκαταστήματός της εναγομένης αναιρεσείουσας εταιρείας, συμπεριλαμβανόταν και η εξουσία για την απόλυση του προσωπικού της και συνεπώς η γενόμενη από αυτόν καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του ενάγοντος αναιρεσιβλήτου ήταν έγκυρη και όχι άκυρη, όπως έκρινε το Εφετείο, απορρίπτοντας την έφεσή του κατά της 3349/1995 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών , με την οποία έγινε δεκτή σχετική αγωγή του αναιρεσιβλήτου.

Συγκεκριμένα η αναιρεσείουσα αιτιάται ότι "η απόφαση κατέληξε στις ως άνω παραδοχές της εκτιμώντας τις καταθέσεις των μαρτύρων του ενάγοντα που περιέχονται στις υπ' αριθμ. .... και ...ένορκες βεβαιώσεις, ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών την αποδεικτική δύναμη των οποίων εξαίρει, ενώ δεν αναφέρεται καθόλου (πλην της τυπικής μνείας τους) στις ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών υπ' αριθ. ..., ...και ...

ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων ανταπόδειξης" οι οποίες και παρατίθενται στο αναιρετήριο. Οι αιτιάσεις αυτές, κατά την άποψη τεσσάρων μελών του Δικαστηρίου, είναι βάσιμες, καθόσον, όπως προκύπτει από το σύνολο των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης, παρά τη γενική έκφραση ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων και οι αναφερόμενες στην απόφαση ένορκες βεβαιώσεις, καταλείπονται αμφιβολίες αν το Δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα.

Ενόψει μάλιστα και του γεγονότος ότι το Εφετείο προέβη σε ειδική μνεία και αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων που προσκομίσθηκαν από τον αναιρεσίβλητο χωρίς να προβεί και σε αντίστοιχη ειδική μνεία και αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίσθηκαν από την αναιρεσείουσα. Επομένως, ο παραπάνω λόγος αναιρέσεως πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, κατ' άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Κατά τη γνώμη όμως του Αρεοπαγίτη Βασιλείου Λυκούδη οι πιο πάνω αιτιάσεις της αναιρεσείουσας είναι αβάσιμες, αφού από τη γενόμενη ειδική αναφορά στην απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη, μεταξύ άλλων και οι ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών ένορκες βεβαιώσεις, που λήφθηκαν νομότυπα, μεταξύ των οποίων και οι ειδικώς μνημονευόμενες ..., ...και ...

ένορκες βεβαιώσεις, σε συνδυασμό με όλο το περιεχόμενο της αποφάσεως, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι, το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία, χωρίς να συνάγεται το αντίθετο από το γεγονός ότι γίνεται ειδική μνεία και αξιολόγηση άλλων ένορκων βεβαιώσεων, χωρίς να γίνεται το ίδιο και για τις προαναφερόμενες.

Επομένως οι πιο πάνω λόγοι αναιρέσεως, εκ του άρθρου 559 αριθ.11 περ. γ' Κ.Πολ.Δ, κατά το εξεταζόμενο σκέλος του, κατά την μειοψηφούσα γνώμη είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 4762/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, στο σύνολό της, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ