Legislator Case Law & Legislation
258/2007 AI generated

258/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 258/2007
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Απόφαση 258 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Legislator headnote

AI generated

258/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Απόφαση 258 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 258 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 258/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 15 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:.... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κυριάκο Χατζησάββα.

Των αναιρεσίβλητων:.... και .... που εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαγδαληνή Ιωαννίδου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-5-2000 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Φλώρινας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10/2001 μη οριστική, 44/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 123/2004 του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 29-10-2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 24-10-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της, από 29-10-2004, αίτησης αναίρεσης της 123/2004 απόφασης του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, κατά τις διατάξεις των αριθ. 11 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, μεταξύ άλλων: α) αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις, που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν (αριθ. 11) και β) αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα, που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτουν τα ακόλουθα: 1) Ο από τον αριθ. 11 περ. γ΄, που ενδιαφέρει στην προκειμένη περίπτωση, λόγος αναιρέσεως απορρίπτεται ως κατ' ουσία αβάσιμος αν αποδεικνύεται από την προσβαλλομένη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση, συνήθως δε αρκεί προς τούτο η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός και χωρίς διάκριση από ποια μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, δεν συνάγεται μη λήψη υπόψη κάποιου εγγράφου από μόνο το γεγονός ότι μνημονεύονται, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, όλα τα άλλα έγγραφα, εκτός του επιδίκου. Και 2) παραμόρφωση, κατά την έννοια της διατάξεως του αριθ. 20, υπάρχει όταν το δικαστήριο δέχθηκε ότι το έγγραφο αυτό έχει περιεχόμενο καταδήλως διάφορο από το αληθινό και κατέληξε σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα, δηλαδή όταν υπήρξε διαγνωστικό σφάλμα και δη λάθος στην ανάγνωση του κειμένου του εγγράφου (ΟλΑΠ 1/1999) και όχι όταν το δικαστήριο προέβη σε εκτίμηση του περιεχομένου του εγγράφου και συνήγαγε αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο, που θεωρεί ορθό ο αναιρεσείων. Ο ανωτέρω δε λόγος (από τον αριθ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) ιδρύεται, όταν το δικαστήριο μόρφωσε τη γνώμη του αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από το περιεχόμενο του εγγράφου και όχι όταν το συνεκτίμησε μαζί με τις άλλες αποδείξεις, χωρίς να εξαίρεται το έγγραφο ως προς το πόρισμα περί υπάρξεως ή μη του αποδεικτέου γεγονότος. Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι το Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμά του λαμβάνοντας υπόψη: "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάσθηκαν νόμιμα ενώπιον της Εισηγήτριας........ και περιέχονται στην 3/2002 εισηγητική έκθεση, τα έγγραφα (χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση) που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, την από 24.10.2001 έκθεση πραγματογνωμοσύνης....... και την από 10.4.2004 τεχνική έκθεση του........, που εκτιμάται ελεύθερα". Συνακόλουθα, οι πρώτος, τρίτος και τέταρτος λόγοι της υπό κρίση αιτήσεως από τους αριθμούς 11 περ.γ΄ και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά τους οποίους το Εφετείο το μεν δεν έλαβε υπόψη τα στους πρώτο και τέταρτους λόγους αναφερόμενα έγγραφα και τις στον τρίτο και τέταρτο λόγους "καταθέσεις του μάρτυρα .... και των μαρτύρων του αναιρεσείοντος", το δε παραμόρφωσε το περιεχόμενο των "από 22.6.1992 εξώδικης διαμαρτυρίας και από 26.8.1998 εγγράφου προς το Υπουργείο Γεωργίας" πρέπει να απορριφθούν. Ειδικότερα, οι μεν στηριζόμενοι στη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ.γ΄ λόγοι, ως αβάσιμοι, αφού, από την προαναφερομένη βεβαίωση του Εφετείου, το οποίο, μάλιστα, μνημονεύει και ρητώς ορισμένα από τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο έγγραφα και από το όλο περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλομένης συνάγεται αδιστάκτως ότι το εκδόν την προσβαλλομένη απόφαση δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα προσκομισθέντα, με επίκληση, έγγραφα και τις καταθέσεις των μαρτύρων του αναιρεσείοντος, οι οποίες περιλαμβάνονται στην προαναφερομένη 3/2002 εισηγητική έκθεση. Ο δε από τη διάταξη του αριθ. 20 τρίτος λόγος αναιρέσεως (κατά το πρώτο μέρος του), ως απαράδεκτος, αφού, από την προσβαλλομένη απόφαση, προκύπτει ότι το Εφετείο συνεκτίμησε τα φερόμενα ως παραμορφωθέντα έγγραφα με τα άλλα αποδεικτικά στοιχεία (μάρτυρες, εκθέσεις πραγματογνώμονος και τεχνικού συμβούλου και λοιπά προσκομισθέντα έγγραφα) και δεν απέδωσε κάποια ιδιαίτερη σημασία ή αξία στα έγγραφα αυτά (φερόμενα ως παραμορφωθέντα).

ΙΙ. Επειδή, με το δεύτερο (και τελευταίο) λόγο της κρινομένης αιτήσεως ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια της διατάξεως του άρθρου 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ διότι "ενώ οι αναιρεσίβλητες ζητούσαν να αναγνωρισθούν συγκύριες ενός τμήματος εμβαδού 170 τ.μ. το Εφετείο περιγράφει κατά σχήμα και έκταση, με γραμμικές πλευρές και μάλιστα με τη διαλαμβανόμενη στο διατακτικό της αποφάσεως περιγραφή του επιδίκου τμήματος, επί του οποίου αναγνωρίζει τις αναιρεσίβλητες συγκύριες σε τμήμα εμβαδού 261 τ.μ. δηλαδή πέραν του αιτηθέντος των 170 τ.μ.". Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι από την επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής, στην οποία αναφέρεται κατά λέξη ότι το επίδικο "έχει σχήμα ακανόνιστου τετράπλευρου με πλευρές που έχουν γραμμικά μέτρα στη βόρεια πλευρά του επιδίκου 15,30 περίπου (εκεί που τοποθετήθηκαν οι πάσσαλοι), στην ανατολική πλευρά, προς την περιφερειακή οδό 16,50 γραμμικά μέτρα, στη νότια πλευρά του στο όριο με την ιδιοκτησία .... 7,80 γραμμικά μέτρα και στη δυτική πλευρά του στο όριο με την ιδιοκτησία του εναγομένου 18,50 γραμμικά μέτρα", προκύπτει ότι οι ενάγουσες ζήτησαν την αναγνώριση της κυριότητάς τους στο λεπτομερώς έτσι περιγραφόμενο ακίνητο, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δε αναγνωρίσθηκαν οι ενάγουσες συγκύριες ακινήτου με τις ίδιες ακριβώς πλευρικές διαστάσεις και όρια. Συνακόλουθα, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την, από 29 Οκτωβρίου 2004, αίτηση του .... για αναίρεση της 123/2004 αποφάσεως του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εδομήντα (1170,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 7 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ