256/2022 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 256 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 256/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα - Εισηγήτρια, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Νοεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "...." και τον διακριτικό τίτλο ... που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Ζούρο και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρείας με την επωνυμία ... που εδρεύει στην Δημοκρατία του ... και εκπροσωπείται νόμιμα από την Εταιρεία με την επωνυμία ... που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Ιατρίδη - Ραμαντάνη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4/12/2014 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 645/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 247/2020 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30/9/2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από 30-9-2020 (860/97/30-9-2020) αίτηση αναίρεσης, με την οποία προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία εκδοθείσα, 247/2020 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ), είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα) και πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων αυτής, κατ' άρθρο 577 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα.

Με το λόγο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. ελέγχεται η τυχόν ευθεία παραβίαση κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, ήτοι κανόνων, που ρυθμίζουν τις βιοτικές σχέσεις και δη την κτήση, αλλοίωση ή κατάργηση των δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλουν κυρώσεις για τη μη τήρησή τους. Με το λόγο αυτό αναίρεσης ελέγχεται αν η αγωγή, ένσταση κ.λ.π.

ορθώς απορρίφθηκε ως νόμω αβάσιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμω βάσιμη ή απορρίφθηκε, με βάση τις πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου περί του περιεχομένου της αγωγής ή του ισχυρισμού των διαδίκων, ή έγινε δεκτή κατ` ουσίαν, με βάση τις πραγματικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης (Ολ.Α.Π. 28/1998, Α.Π. 677/2021, Α.Π. 99/2020, Α.Π. 1292/2010).

Στην περίπτωση αυτή, η ως άνω αναιρετική πλημμέλεια πρέπει να προκύπτει από την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, η οποία στηρίζει το συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού, αφού η έλλειψη μείζονος προτάσεως στην απόφαση και πολύ περισσότερο εσφαλμένες κρίσεις του δικαστηρίου της ουσίας, ως προς την έννοια της διάταξης ουσιαστικού νόμου και τις προϋποθέσεις εφαρμογής της, δεν ιδρύουν αυτές και μόνο λόγο αναίρεσης, αν δεν συνέχονται με την ουσιαστική κρίση του, διότι το διατακτικό της απόφασης δεν στηρίζουν οι νομικές αναλύσεις, αλλά οι ουσιαστικές παραδοχές, που διατυπώνονται στην ελάσσονα πρόταση.

Περαιτέρω, από τον αριθμό 1β' του άρθρου 559, η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης, μόνον αν τα διδάγματα αυτά αφορούν στην ερμηνεία κανόνων δικαίου ή στην υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ` αυτούς. Ως διδάγματα της κοινής πείρας νοούνται οι αρχές για την εξέλιξη των πραγμάτων, που συνάγονται από την παρατήρηση του καθημερινού βίου, την επαγγελματική ενασχόληση και την επιστημονική έρευνα και έχουν έτσι καταστεί κοινό κτήμα, μπορούν δε, να χρησιμοποιηθούν είτε για να διαπιστωθεί έμμεσα η βασιμότητα των αποδεικτέων πραγματικών περιστατικών σε συγκεκριμένη δίκη (άρθρο 336 παρ. 4 του Κ.Πολ.Δ.), είτε για να γίνει, αφού διαπιστωθεί η βασιμότητα αυτών, η υπαγωγή τους σε κανόνες ουσιαστικού δικαίου (άρθρ. 559 αρ. 1β' και 560 αριθμ. 1β' του ίδιου Κώδικα).

Ο πιο πάνω αναιρετικός λόγος στοιχειοθετείται, όταν το δικαστήριο χρησιμοποιεί εσφαλμένα, δηλαδή, με τρόπο που δεν συνάδει προς τις αρχές της λογικής ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας, για να ανεύρει, με βάση αυτά, την αληθινή έννοια κανόνα ουσιαστικού δικαίου και, ιδίως, για να εξειδικεύσει αόριστες νομικές έννοιες, που αυτός τυχόν περιέχει ή για να υπαγάγει ή όχι σ` αυτόν τα εκάστοτε, κρίσιμα πραγματικά περιστατικά.

Αντίθετα, όταν το δικαστήριο χρησιμοποιεί εσφαλμένα ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας για να διαγνώσει αν συντρέχουν ή όχι τα εκάστοτε αποδεικτέα περιστατικά ή για να εκτιμήσει την αποδεικτική αξία των αποδεικτικών μέσων, τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων ή την ερμηνεία της δικαιοπραξίας δεν στοιχειοθετείται ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης, (Ολ.

Α.Π.2/2008, Ολ.Α.Π.10/2005, Α.Π. 72/2021, Α.Π. 233/2020). Κατά τη διάταξη του αριθμού 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σε ζητήματα, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με συνέπεια να μην μπορεί να ελεγχθεί από τον Άρειο Πάγο αν συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόστηκε ή δεν συντρέχουν οι όροι εκείνης που εφαρμόστηκε.

Ιδρύεται, επίσης, ο λόγος αυτό, όταν η διατύπωση της ελάσσονος προτάσεως της προσβαλλόμενης απόφασης είναι ενδοιαστική, που ισοδυναμεί εννοιολογικώς με ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν, δηλαδή, το δικαστήριο της ουσίας δεν διατυπώνει στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού του συλλογισμού σαφή δικανική πεποίθηση, με συνέπεια το αποδεικτικό πόρισμα να μην είναι αναμφισβήτητο (Ολ.Α.Π. 24/1992, Α.Π. 287/2019, Α.Π. 502/2018, Α.Π. 724/2016).

Ο λόγος αυτός δεν θεμελιώνεται αν ο ισχυρισμός, για τον οποίο προβάλλεται ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα αιτιολογιών, δεν προτάθηκε παραδεκτώς και νομίμως στο δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλομένη (Α.Π. 235/2014, Α.Π. 2186/2007).

Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο διέλαβε τα εξής: "η αγωγή είναι νόμιμη κατά την κύρια βάση της, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 211, 212, 291, 292, 317, 334, 341, 345 εδ. α', 346, 361, 417, 471, 477, 713 Α.Κ., 70 Κ.Πολ.Δ., 1 παρ. 1 Ν. 740/1077, 6 παρ. 1 Ν. 5422/1932, 1Ν. 2842/2000..." καθώς και ότι "...

αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η ενάγουσα είναι ανώνυμη ημεδαπή εταιρία, η οποία έχει αντικείμενο της επιχειρηματικής της δραστηριότητας την εμπορία πετρελαιοειδών... η δε εναγομένη είναι πλοιοκτήτρια του πλοίου "G.", σημαίας ...... Διαχειρίστρια του παραπάνω πλοίου είναι η μη διάδικος εταιρία ...

που εδρεύει στη Λιβερία και έχει εγκαταστήσει γραφείο στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις διατάξεις του Α.Ν. 89/1967. Στις 21-10-2014, κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας μεταξύ του υπαλλήλου του τμήματος πετρελεύσεων της άνω διαχειρίστριας Α. Κ. και Μ. Σ., υπαλλήλου της μη διαδίκου στην παρούσα δίκη αλλοδαπής εταιρίας εμπορίας ναυτιλιακών καυσίμων ...

καταρτίστηκε μεταξύ της εναγομένης, η οποία εκπροσωπήθηκε από την άνω διαχειρίστρια του άνω πλοίου... και της προαναφερθείσας μη διαδίκου αλλοδαπής εταιρίας, σύμβαση πώλησης 300 μετρικών τόνων ναυτιλιακού καυσίμου... για τον εφοδιασμό με καύσιμα του άνω πλοίου... τα δε καύσιμα συμφωνήθηκε να παραδοθούν στις 22 ή στις 23-10-2014...

Στη συνέχεια, η τελευταία συμβλήθηκε ως αγοράστρια, με ξεχωριστή σύμβαση πώλησης, με την επίσης μη διάδικο στην παρούσα δίκη αλλοδαπή εταιρία εμπορίας καυσίμων ... από την οποία προμηθεύτηκε τις αυτές με τις προαναφερόμενες ποσότητες ναυτιλιακών καυσίμων του ιδίου τύπου για τον εφοδιασμό του πλοίου της εναγομένης...

την ίδια ημέρα (21-10-2014, η εταιρία ... κατήρτισε με τη σειρά της ως αγοράστρια με την ενάγουσα ως πωλήτρια, έτερη, επίσης ξεχωριστή από τις προαναφερθείσες, σύμβαση πώλησης για τα ίδια κατά ποσότητα και ποιότητα ναυτιλιακά καύσιμα που προορίζονταν για τον εφοδιασμό του ανωτέρω πλοίου, πλοιοκτησίας της εναγομένης...

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα, σε εκτέλεση της μεταξύ αυτής και της εταιρίας με την επωνυμία ... καταρτισθείσας σύμβασης πώλησης παρέδωσε στις 23-10-2014... στο ανωτέρω πλοίο πλοιοκτησίας της εναγομένης... ποσότητα 300,00 μετρικών τόνων καυσίμου τύπου Fuel Oil 380 CST καθώς και ποσότητα 330,52 μετρικών τόνων καυσίμου τύπου Marine Gazoil o,1% S...

και εκδόθηκαν αντίστοιχα από την ίδια (ενάγουσα) για κάθε ποσότητα καυσίμων... δελτία αποστολής, χωρίς να αμφισβητείται από την εναγομένη ότι παραλήφθηκαν από το πλοίο της οι αναγραφόμενες στα άνω δελτία αποστολής ποσότητες καυσίμων. Αποδείχθηκε ότι ο Α' μηχανικός του άνω πλοίου... προέβη την ίδια ημέρα..., για λογαριασμό της εναγομένης, στην παραλαβή των πωληθέντων καυσίμων και ήταν αυτός που υπέγραψε επί των ανωτέρω δελτίων αποστολής, θέτοντας επιπροσθέτως τη σφραγίδα του πλοίου...

Στην οπίσθια σελίδα των προαναφερθέντων δελτίων αποστολής περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, ο ακόλουθος όρος... επίσης στην αυτή σελίδα αναφέρεται ότι "επιπρόσθετα των παραπάνω ισχύουν οι υπόλοιποι γενικοί όροι της εταιρίας μας", οι οποίοι όμως δεν αναγράφονται στα ανωτέρω δελτία αποστολής. Στους υπόλοιπους αυτούς Γενικούς Όρους Συναλλαγών της ενάγουσας περιλαμβάνεται και ο υπ' αριθμ. 6.7 όρος..., σύμφωνα με τον οποίο "Παραδόσεις Ναυτιλιακών Καυσίμων σύμφωνα με τους παρόντες όρους δεν γίνονται μόνο επί πιστώσει της Αγοράστριας αλλά και σε πίστη και με υπεγγυότητα του Πλοίου, το οποίο χρησιμοποιεί τα ναυτιλιακά καύσιμα και συμφωνείται ότι η Πωλήτρια θα διατηρεί και θα δύναται να επιβάλει προνόμιο κατά του Πλοίου αυτού για το τίμημα της πώλησης των ρηθέντων Ναυτιλιακών καυσίμων, καθώς και για κάθε άλλο ποσό το οποίο οφείλεται στην Πωλήτρια από την Αγοράστρια, το οποίο προκύπτει από την πώληση αυτή και την παράδοση των ρηθέντων Ναυτιλιακών Καυσίμων".

Αποδείχθηκε ότι στις 27-10-2014, η ενάγουσα εξέδωσε για την επίμαχη συναλλαγή... τιμολόγιο, συνολικού ποσού 167.689,00 δολαρίων Η.Π.Α..., πλέον του ποσού των 1.000,00 δολαρίων Η.Π.Α. για τη χρήση φορτηγίδας, πληρωτέου μέχρι την 2η-12-2014, σε χρέωση της αντισυμβαλλομένης της ενάγουσας εταιρίας με την επωνυμία ... αλλά και του πλοιάρχου και πλοιοκτητών και/ή χειριστών και/ή διαχειριστών και/ή ναυλωτών του πλοίου, πλην όμως όλως γενικώς, χωρίς, δηλαδή, να κατονομάζονται σ' αυτή συγκεκριμένα νομικά ή φυσικά πρόσωπα ως επιπλέον υπόχρεοι για την καταβολή της αξίας των καυσίμων...

και ιδίως δεν αναγράφηκε ως οφειλέτρια του ποσού και η εναγομένη. Σημειωτέον ότι μόνη η γενικόλογη αναφορά στο τιμολόγιο αυτό της πλοιοκτήτριας, μεταξύ άλλων φυσικών ή νομικών προσώπων, υπό την ένδειξη 'στοιχεία πελάτη' και μάλιστα μονομερώς από την ενάγουσα και χωρίς αυτή να κατονομάζεται, αλλά ακόμη και στην περίπτωση που κατονομαζόταν, δεν αρκεί για να θεμελιώσει ευθύνη της (εναγομένης) για την αποπληρωμή του οφειλομένου τιμήματος της μεταξύ της ενάγουσας και της εταιρίας με την επωνυμία ...

καταρτισθείσας σύμβασης πώλησης, στην οποία αυτή (η εναγομένη) ουδόλως συμβλήθηκε... τα ανωτέρω δελτία αποστολής τα υπέγραψε, κάτωθι της τεθείσας σφραγίδας του πλοίου, ο Α' μηχανικός αυτού, στο πλαίσιο της εκτέλεσης των ανατεθειμένων σ' αυτόν καθηκόντων της εποπτείας της διαδικασίας της πετρέλευσης, λόγω της ιδιότητάς του και των γνώσεων που διέθετε και ότι δια της υπογραφής του βεβαίωσε αποκλειστικά και μόνο το ακριβές της ποσότητας και της ποιότητας των παραδοθέντων καυσίμων...

Αποδείχθηκε επίσης ότι ο Α' μηχανικός του πλοίου, δια της υπογραφής των άνω δελτίων αποστολής, στα οποία η ενάγουσα είχε μονομερώς περιλάβει τον προδιατυπωμένο όρο περί ευθύνης και του πλοιοκτήτη προς αποπληρωμή του τιμήματος της πώλησης των καυσίμων, ενεργώντας στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του (άρθρου 6 του Β.Δ. 693/1960), βεβαίωσε για λογαριασμό της εναγομένης μόνο το ακριβές της ποσότητας και της ποιότητας των παραδοθέντων καυσίμων, αφού, παρασταθείς κατά τη διαδικασία της πετρέλευσης και της λήψης των δειγμάτων, ήλεγξε τα καύσιμα με βάση τις ειδικές γνώσεις που διέθετε λόγω της ειδικότητάς του, ώστε να εξασφαλίσει ότι παραδίδονται στο πλοίο τα συμφωνηθέντα από πλευράς ποιότητας και ποσότητας, όπως όφειλε σε εκτέλεση των ανατεθειμένων σ' αυτόν καθηκόντων που απορρέουν από το νόμο και από τη σύμβαση ναυτικής εργασίας, που είχε συνάψει με την εναγομένη, ενεργώντας ως νόμιμος εκπρόσωπος αυτής αποκλειστικά και μόνο κατά την παραλαβή των πωληθέντων και για την παραλαβή αυτή, εντός των ορίων της περιορισμένης -με το προεκτεθέν περιεχόμενο- εξουσίας αντιπροσώπευσής της, χωρίς εκ του νόμου να έχει την εξουσία να την αντιπροσωπεύει στην κατάρτιση συμβάσεων με τρίτους, ούτε, όμως να του έχει χορηγηθεί, δυνάμει δικαιοπραξίας από όργανο που τη διοικεί, η εντολή και πληρεξουσιότητα να την δεσμεύει επί οιουδήποτε άλλου θέματος, ή εν προκειμένου χωρίς να έχει λάβει προηγουμένως σχετική εξουσιοδότηση από τον πλοίαρχο, ο οποίος έχει έχει εκ του νόμου αντιπροσωπευτική εξουσία για τη σύναψη δικαιοπραξιών για λογαριασμό της πλοιοκτήτριας (άρθρο 84 του Κ.Ι.Ν.Δ.) για την ανάληψη της ανωτέρω ή οποιασδήποτε άλλης συμβατικής υποχρέωσης.

Συνακόλουθα, δεν δύναται να καταλογιστεί στην εναγομένη ούτε ότι με τη συμπεριφορά του να υπογράψει τα άνω δελτία αποστολής κατά την παραλαβή των καυσίμων δημιούργησε στην ενάγουσα, με βάση την καλή πίστη και τις αντιλήψεις των συναλλαγών, την εύλογη πεποίθηση ότι είχε πληρεξουσιότητα να καταρτίσει στο όνομα της εναγομένης με αυτήν (ενάγουσα) την επικαλούμενη από την τελευταία σύμβαση σωρευτικής αναδοχής της επίδικης οφειλής...

Επομένως, η υπό τη σφραγίδα του πλοίου υπογραφή του προαναφερόμενου Α' μηχανικού στα επίμαχα δελτία αποστολής που εξέδωσε η ενάγουσα αποδεικνύει μόνο την παράδοση και παραλαβή των πωληθέντων ποσοτήτων καυσίμων στο πλοίο... και δεν έχει ως έννομη συνέπεια τη σύναψη σύμβασης μεταξύ ενάγουσας και εναγομένης, δυνάμει της οποίας η τελευταία ανέλαβε την υποχρέωση για την εκπλήρωση της οφειλής, που απορρέει από τη σύμβαση αγοραπωλησίας ναυτιλιακών καυσίμων, που καταρτίστηκε μεταξύ της ενάγουσας και της μη διαδίκου στην παρούσα δίκη εταιρίας ......

Σημειωτέον ότι η αλλοδαπή εταιρία με την επωνυμία ... μέλος του ομίλου εταιριών ... από την οποία η εναγομένη αγόρασε τις ποσότητες καυσίμων που παραδόθηκαν στο πλοίο της από την ενάγουσα... στις 7-11-2014, ανέστειλε τη λειτουργία της, καθώς ο ως άνω Όμιλος τέθηκε υπό καθεστώς πτώχευσης. Αποδείχθηκε επίσης ότι η προαναφερθείσα εταιρία ...

εξέδωσε αυθημερόν το... τιμολόγιό της για το συνολικό ποσό των 176.249,20 δολαρίων Η.Π.Α. σε χρέωση της διαχειρίστριας του πλοίου... και αντιπροσώπου της εναγομένης... Ακολούθως, η εναγομένη ενημερώθηκε ότι είχε λάβει χώρα καταπιστευματική εκχώρηση όλων των απαιτήσεων του ανωτέρω πτωχεύσαντος Ομίλου στην ολλανδική τράπεζα ...

καταβλήθηκε στην τελευταία από την εναγομένη στις 7-4-2016 το ποσό του εκδοθέντος από την ... και προαναφερθέντος τιμολογίου...". Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας, επικυρώνοντας την εκκληθείσα απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που απέρριψε κατ' ουσία την αγωγή της.

Έτσι όπως έκρινε το Εφετείο, με πλήρεις και εμπεριστατωμένες αιτιολογίες, χωρίς αντιφατικές ή ενδοιαστικές κρίσεις, διέλαβε ότι η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη, πλοιοκτήτρια του επίμαχου πλοίου, δεν ευθύνεται έναντι της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας για το τίμημα των καυσίμων, με τα οποία η τελευταία εφοδίασε τούτο στις 23-10-2014, στη ράδα του λιμένα Πειραιώς.

Και τούτο διότι, στη διαδικασία εφοδιασμού του πλοίου αυτού με τη συγκεκριμένη ποσότητα καυσίμων εμπλέκονται περισσότερες εταιρείες πετρελαιοειδών, οι οποίες παρεμβλήθηκαν και λειτούργησαν ως μεταπωλητές, αγοράζοντας τα καύσιμα, η μία από την άλλη, με σκοπό να παραδοθούν στο πλοίο, προσθέτοντας η καθεμία στο τίμημα της μεταπώλησης την προμήθεια-κέρδος της, με συνέπεια να συνάπτονται πλείονες συμβάσεις πωλήσεως.

Ότι, σε εκτέλεση της πρακτικής αυτής, η εναγομένη, ήδη αναιρεσίβλητη, πλοιοκτήτρια του επίμαχου πλοίου, είχε συμβληθεί με την εταιρεία ... δυνάμει συμβάσεως πωλήσεως ναυτιλιακών καυσίμων για την πετρέλευση τούτου. Ότι η τελευταία συμβλήθηκε, δυνάμει άλλης ομοίου τύπου σύμβασης, για την αγορά των καυσίμων αυτών με την εταιρεία ...

η δε τελευταία κατήρτισε, με τη σειρά της, σύμβαση αγοραπωλησίας των καυσίμων αυτών με την ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα. Ότι, στις 23-10-2014, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα παρέδωσε στο συγκεκριμένο πλοίο τη συμφωνηθείσα ποσότητα καυσίμων και εξέδωσε το σχετικό δελτίο αποστολής. Ότι το παραστατικό αυτό υπέγραψε και έθεσε τη σφραγίδα του πλοίου ο Α' Μηχανικός του πλοίου, ο οποίος, ως εκ της ειδικότητάς του, επέβλεψε την πετρέλευση και ήλεγξε τη διαδικασία, προκειμένου να παραδοθούν τα συμφωνηθέντα, από πλευράς ποσότητας και ποιότητας, καύσιμα, όπως όφειλε, σε εκτέλεση των καθηκόντων του, χωρίς όμως, να έχει την εξουσία να εκπροσωπεί την εναγομένη, ως αντιπρόσωπός της και να τη δεσμεύει επί οποιουδήποτε άλλου θέματος, όπως για τη σύναψη δικαιοπραξιών ή να έχει εξουσιοδοτηθεί σχετικά από τον πλοίαρχο του ως άνω πλοίου, ο οποίος, κατά νόμο, την εκπροσωπεί ούτε, άλλωστε, με την ανωτέρω ενέργειά του δημιούργησε στην ενάγουσα-αναιρεσείουσα την εύλογη πεποίθηση ότι είχε τέτοια πληρεξουσιότητα.

Ότι η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη κατέβαλε το τίμημα των πωληθέντων και παραδοθέντων καυσίμων στην Τράπεζα ..., στην οποία είχε εκχωρήσει καταπιστευματικά τις απαιτήσεις της η ήδη πτωχεύσασα, συμβληθείσα μετ' αυτής (εναγομένης-αναιρεσίβλητης) εταιρεία ... Από τις ως άνω πραγματικές παραδοχές, εξάλλου, που αποτελούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού της προσβαλλόμενης απόφασης, από την οποία αποκλειστικά και μόνον ελέγχεται η συνδρομή τυχόν πλημμέλειας από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι το Εφετείο δεν υπέπεσε σε νομικά σφάλματα, αλλά ορθώς ερμηνεύοντας τις αναφερόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, δέχθηκε τη μη υπαγωγή σ' αυτές των πραγματικών περιστατικών, τα οποία ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν.

Συγκεκριμένα, όπως προεκτίθεται, το Εφετείο δέχθηκε, με σαφείς αιτιολογίες, ότι ο Α' Μηχανικός του συγκεκριμένου πλοίου υπέγραψε τον ως άνω δελτίο αποστολής που εξέδωσε η ενάγουσα-αναιρεσείουσα, προκειμένου να βεβαιώσει την παράδοση και παραλαβή της πωληθείσας ποσότητας καυσίμων και ότι δεν είχε την εξουσία να εκπροσωπεί την αναιρεσίβλητη για την κατάρτιση συμβάσεων με τρίτους ούτε είχε λάβει σχετική εξουσιοδότηση από τον πλοίαρχο.

Η παράθεση των διατάξεων του β.δ. 683/1960, πλεοναστικώς, αναφέρονται επιγραμματικά στην ελάσσονα πρόταση και, εντεύθεν, δεν ασκούν έννομη επιρροή στη διαμόρφωση του αποδεικτικού πορίσματος και, εντεύθεν, του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης. Συνακόλουθα, οι αιτιάσεις της αναιρεσείουσας ότι το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, εσφαλμένα παρέθεσε στις παραδοχές του το ως άνω βασιλικό διάταγμα καθώς και ότι με ελλιπείς αιτιολογίες αποφάνθηκε σχετικά με το ζήτημα της αντιπροσώπευσης της αναιρεσίβλητης από τον Α' μηχανικό του επίμαχου πλοίου, τυγχάνουν αβάσιμες.

Πρέπει, συνεπώς, ν' απορριφθούν ως αβάσιμοι οι δύο πρώτοι λόγοι της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. αναιρετικές πλημμέλειες. Περαιτέρω, με τον τέταρτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, η αναιρεσείουσα αιτιάται ότι το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, χωρίς αιτιολογία ή άλλως με ανεπαρκή αιτιολογία, απέρριψε τον ισχυρισμό της περί συνδρομής στο πρόσωπο του Α' μηχανικού φαινομένης πληρεξουσιότητας της αναιρεσίβλητης, τον οποίο προέβαλε ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, με την έφεσή της.

Ο ισχυρισμός αυτός, ο οποίος διατυπώθηκε, το πρώτον, ενώπιον του Εφετείου, είναι απαράδεκτος, καθόσον συνιστά ανεπίτρεπτη μεταβολή της βάσης της αγωγής της ήδη αναιρεσείουσας, με την οποία αυτή ζητούσε να υποχρεωθεί η εναγομένη-αναιρεσίβλητη να της καταβάλει το τίμημα από την πώληση των καυσίμων, ως αγοράστρια τούτων, νόμιμα εκπροσωπούμενη από τον πλοίαρχο του πλοίου, ο οποίος υπέγραψε τα σχετικά δελτία αποστολής και, συνακόλουθα, τυχόν έλλειψη αιτιολογίας ή ανεπάρκεια αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης, ως προς το συγκεκριμένο απαράδεκτο ισχυρισμό, δεν θεμελιώνει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο, ο οποίος πρέπει ν' απορριφθεί, προεχόντως, ως απαράδεκτος.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, καθόσον, όπως προεκτίθεται, η προσβαλλόμενη απόφαση, με επαρκή και σαφή αιτιολογία απέρριψε τον ως άνω ισχυρισμό.

Τέλος, με τον τρίτο λόγο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι, προκειμένου να υπαγάγει τα πραγματικά περιστατικά της επίδικης διαφοράς στις διατάξεις περί αντιπροσώπευσης, το Εφετείο, παρά το νόμο, δεν εφάρμοσε τα διδάγματα της κοινής πείρας ότι ο Α' μηχανικός, κατά την παραλαβή των καυσίμων, δεν περιορίζεται αναγκαίως μόνο στη διαπίστωση της ποσότητας και της ποιότητας των καυσίμων, αλλά μπορεί να είναι εξουσιοδοτημένος να προβαίνει για λογαριασμό της πλοιοκτήτριας σε δηλώσεις ή να συνάπτει δικαιοπραξίες επ' ονόματί της.

Πλην όμως, τα ανωτέρω υπό της αναιρεσείουσας επικαλούμενα δεν αποτελούν "διδάγματα της κοινής πείρας", όπως η έννοια τούτων διατυπώνεται στην ανωτέρω μείζονα σκέψη, αλλά επιχειρήματα, με τα οποία βάλλει κατά της εσφαλμένης, κατά την άποψή της, εκτίμησης των αποδείξεων, και, συνεπώς, δεν ιδρύεται η από τον αριθμό 1β' του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ.

αναιρετική πλημμέλεια, απορριπτομένου του λόγου τούτου ως απαράδεκτου. Κατόπιν αυτών και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει ν' απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, ενόψει της ήττας της αναιρεσείουσας (άρθρο 495 παρ. 3 Β εδαφ.

δ του Κ.Πολ.Δ.). Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, η οποία κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του νόμιμου και βάσιμου αιτήματός της (άρθρ. 176, 183 και 191 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 30-9-2020 (860/97/30-9-2020) αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...." (....) για αναίρεση της 247/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Φεβρουαρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Φεβρουαρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ