255/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 255 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 255/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Παρασκευή Καλαϊτζή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Μ. συζ. Ε. Χ., το γένος Ι. Τ., κατοίκου ..., 2)Α. Χ. του Ε., συζ. Γ. Β., 3) Γ. Β. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γρηγόριο Μοράρη, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ και τον Ιωάννη Καραγκούνη που ανακάλεσε την από 14-11-2016 δήλωση για παράσταση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Tου αναιρεσίβλητου: Τ. Φ. του Κ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου Ασημάκη Ασημακόπουλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-11-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 204/2010 του ιδίου Δικαστηρίου,18/2015 Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6-5-2015 αίτησή τους

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Παρασκευή Καλαϊτζή ανέγνωσε την από 13-1-2016 έκθεσή της με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την αναίρεση εν όλω της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Ο εκ του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψιν πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψιν πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στην θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (Ολ ΑΠ 9/1997). Περαιτέρω, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και όταν το δικαστήριο παρά τον νόμο κήρυξε απαράδεκτο. Εξάλλου, κατά το άρθρο 528 ΚΠολΔ, αν ασκηθεί έφεση από τον διάδικο που δικάσθηκε ερήμην κατά την πρώτη συζήτηση η εκκαλουμένη απόφαση εξαφανίζεται μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους προσθέτους λόγους. Ο εκκαλών δικαιούται να προβάλει όλους τους ισχυρισμούς που μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, με την οποία ρυθμίζονται τα αποτελέσματα της εφέσεως κατά αποφάσεως που εκδόθηκε ερήμην του εκκαλούντος κατά την πρώτη συζήτηση, με την εξαφάνιση δε της προσβαλλομένης αποφάσεως δικαιούται αυτός να προβάλει στο Εφετείο όλους τους ισχυρισμούς που θα μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως, χωρίς να υπόκειται σε κανένα περιορισμό. Η προβολή των ισχυρισμών που αποτελούν ενστάσεις ή αντενστάσεις γίνεται μόνο με το εφετήριο ή το δικόγραφο των προσθέτων λόγων εφέσεως.

ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τον τρίτο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως προσάπτουν στο Εφετείο, ότι με την πληττομένη απόφασή του υπέπεσε στα κατ’ άρθρ. 559 αρ. 8 και 14 ΚΠολΔ σφάλματα, δοθέντος ότι απέρριψε ως απαράδεκτο πρόσθετο λόγον εφέσεως, με την (πεπλανημένη) αιτιολογία, ότι η επίκληση σε αυτόν της ενστάσεως της καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος (άρθρ. 281 ΑΚ με αίτημα την κατά παραδοχή αυτής απόρριψη της αγωγής του αναιρεσιβλήτου) δεν συνιστά αναφορά σε κεφάλαιο αναγκαίως συνεχόμενο προς τα εκκληθέντα.

ΙΙΙ. Η επιτρεπτή επισκόπηση της σχετικής προς το προειπωθέν ζήτημα παραδοχής της προσβαλλομένης αποφάσεως, με την οποία (παραδοχή) το Εφετείο απέρριψε, κατά τα ως άνω, ως απαράδεκτο τον αντίστοιχο πρόσθετο (δεύτερο) λόγον εφέσεως, καταδεικνύει την βασιμότητα του λόγου αυτού (τρίτου-τελευταίου) αναιρέσεως, δεδομένου ότι οι αναιρεσείοντες είχαν την δυνατότητα παραδεκτής με πρόσθετο λόγον εφέσεως προβολής της προμνησθείσης ενστάσεως, συμφώνως προς την ενδελεχή ανάπτυξη της μείζονος σκέψεως. Το εν λόγω δευτεροβάθμιο δικαστήριο "διολίσθησε", μετά ταύτα στις καταλογιζόμενες πλημμέλειες και ως εξ αυτών κατέστησε την πληττομένη απόφασή του αναιρετέα, παρελκούσης πλέον της διερευνήσεως των λοιπών λόγων αναιρέσεως. IV. Κατά συνέπεια, η προσβαλλομένη εφετειακή απόφαση πρέπει να αναιρεθεί κατά παραδοχήν του τρίτου (τελευταίου) λόγου αναιρέσεως. Μετ’ αναίρεσιν η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, πλην των πρότερον δικασάντων (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων κατά παραδοχήν του αιτήματός τους, στον ηττώμενο αναιρεσίβλητο και να διαταχθεί η επιστροφή στους αναιρεσείοντες του υπ’ αυτών καταβληθέντος παραβόλου (άρθρ. 176, 183, 191 παρ. 2, 495 παρ. 4 ΚΠολΔ), συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 18/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, πλην αυτών που εξέδωσαν την αναιρουμένη απόφαση.

Επιβάλλει στον αναιρεσίβλητο την δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, το ποσό της οποίας ορίζει σε τρεις χιλιάδες ευρώ (3.000€). Και

Διατάσσει την επιστροφή στους αναιρεσείοντες του καταβληθέντος από αυτούς παραβόλου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιανουαρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Φεβρουαρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ