255/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 255 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 255/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 13 Οκτωβρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Οργανισμού τοπικής αυτοδιοικήσεως με την επωνυμία "Δήμος Ρεθύμνης" (ως καθολικού διαδόχου του οργανισμού τοπικής αυτοδιοικήσεως με την επωνυμία "Δήμος Αρκαδίου"), που εδρεύει στο Ρέθυμνο και εκπροσωπείται νόμιμα από το δήμαρχο Γ. Μ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Ψαρουδάκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Μ. Ι. Σ. Α.Ε.Β.Ε." και το διακριτικό τίτλο "Λιθοδομή Κρήτης", που εδρεύει στον Κόμβο Ατσιπόπουλου Ρεθύμνου και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-7-2010 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ρεθύμνου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 237/2012 του ίδιου Δικαστηρίου και 22/2013 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22-4-2013 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 2-10-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το προσκομιζόμενο από τον αναιρεσείοντα Δήμο Ρεθύμνης αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από αυτό παραγγελία της δικηγόρου Ρεθύμνου Ευδοξίας Καββάλου για επίδοσή του προς αυτόν, με κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (13-10-2013) και με την επισημείωση του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή περί επιδόσεώς του, σε συνδυασμό με το .../30-1-2014 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Ρεθύμνου Στυλιανής Κουμάντου, το οποίο υπάρχει στη δικογραφία και με το οποίο η προαναφερθείσα δικηγόρος διορίστηκε πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης για τη διεξαγωγή της παρούσης δίκης, προκύπτει ότι η συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως επισπεύδεται από την αναιρεσίβλητη. Εξάλλου από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την πιο πάνω δικάσιμο, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν εμφανίσθηκε η αναιρεσίβλητη ούτε κατέθεσε δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. Επομένως πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία της (άρθρο 576 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.). Με το άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ. ορίζονται τα εξής: "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας". Εξάλλου η νομική αοριστία της αγωγής, που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, ελέγχεται ως παραβίαση από το άρθρο 559 αριθ.1 ή το ταυτόσημο άρθρο 560 αριθ.1 Κ.Πολ.Δ., αν το δικαστήριο για το σχηματισμό της περί νομικής επάρκειας της αγωγής κρίσεώς του αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος ή αρκέσθηκε σε λιγότερα, ενώ η ποιοτική αοριστία, δηλαδή μόνη η επίκληση και έκθεση των στοιχείων του νόμου χωρίς αναφορά περιστατικών και η ποσοτική αοριστία, δηλαδή η μη αναφορά με πληρότητα και επάρκεια όλων των στοιχείων που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωση της αγωγής ελέγχονται από το άρθρο 559 αριθ.8 και 14 Κ.Πολ.Δ. αντίστοιχα, αν το δικαστήριο έκρινε ορισμένη την αγωγή λαμβάνοντας υπόψη γεγονότα που δεν αναφέρονται σ' αυτήν ή αντίθετα την έκρινε αόριστη μη λαμβάνοντας υπόψη τέτοια γεγονότα. Κατά συνέπεια η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται επί εφέσεων κατ' αποφάσεων των ειρηνοδικείων, αφού στο άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ. δεν προβλέπονται λόγοι αναιρέσεως αντίστοιχοι εκείνων του άρθρου 559 αριθ.8 και 14 του ίδιου κώδικα. Στην προκειμένη περίπτωση με τον κύριο λόγο αναιρέσεως o αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από το άρθρο 559 αριθ.1 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, ότι παραβίασε κανόνες του ουσιαστικού δικαίου και συγκεκριμένα τις διατάξεις των άρθρων 41 ν.δ.496/1974, 84 ν.δ.321/1969, το οποίο κατά τα άρθρα 3 και 7 ν.δ.31/1968 εφαρμόζεται και στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοικήσεως, 266-268 π.δ.410/1995, 209 ν.3463/2006, 24 παρ.1 π.δ.394/1996 που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 ν.2286/1995, 158, 159 και 904 επ. Α.Κ. Ειδικότερα δε ότι, ενώ η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη, για τη θεμελίωση της επικουρικής βάσεως της αγωγής της είχε ισχυρισθεί κατά λέξη ότι "...επικουρικά και εφόσον δεν διαπιστωθεί συνδρομή των προϋποθέσεων για την εφαρμογή των άρθρων περί μη εκπλήρωσης της σύμβασης πώλησης, θα συντρέχει εφαρμογή των διατάξεων περί αδικαιολόγητου πλουτισμού...", το δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, κατά παράβαση των ανωτέρω διατάξεων και παρά το γεγονός ότι ο ίδιος (ο αναιρεσείων) προέβαλε το σχετικό ισχυρισμό ενώπιόν του, δεν απέρριψε ως αόριστη τη βάση αυτή της αγωγής της αναιρεσίβλητης, για την πληρότητα της οποίας η τελευταία έπρεπε να επικαλεσθεί και την ακυρότητα της κύριας συμβάσεως πωλήσεως. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος διότι η αποδιδόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια δεν αναφέρεται στη νομική αλλά στην ποσοτική αοριστία της αγωγής της αναιρεσίβλητης, η οποία (αοριστία), κατά τα προεκτεθέντα, ελέγχεται με το άρθρο 559 αριθ.14 Κ.Πολ.Δ. και συνεπώς δεν μπορεί να θεμελιώσει νόμιμο λόγο αναιρέσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως του μονομελούς πρωτοδικείου που εκδόθηκε μετά από έφεση κατ' αποφάσεως του ειρηνοδικείου. Αλλά και οι επικουρικά προβαλλόμενοι λόγοι αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.14 και 559 αριθ.17 Κ.Πολ.Δ. είναι απαράδεκτοι προεχόντως για τον ίδιο ανωτέρω δικαιολογητικό λόγο, δηλαδή ότι κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως του μονομελούς πρωτοδικείου που εκδόθηκε μετά από έφεση κατ' αποφάσεως του ειρηνοδικείου δεν παρέχονται οι ανωτέρω λόγοι αναιρέσεως ούτε προβλέπονται αντίστοιχοι αυτών από τις προπαρατεθείσες διατάξεις του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ.

Ενόψει όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να μην καταδικασθεί όμως ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, δεδομένου ότι η τελευταία ερημοδίκησε και δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα ούτε υποβλήθηκε σε δαπάνη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22 Απριλίου 2013 αίτηση του Δήμου Ρεθύμνης για αναίρεση της 22/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2015.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στις 10 Μαρτίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ