Supreme Court dismisses appeal on service of process validity in maritime employment dispute.

Απόφαση 254 / 2019 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 254/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Μαρία Νικολακέα, προεδρεύουσα αρεοπαγίτη, Αρετή Παπαδιά, Αντιγόνη Καραΐσκου - Παλόγου, Σοφία Τζουμερκιώτη και Γεώργιο Δημάκη, αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 22α Μαΐου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρίας με την επωνυμία "...", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην ... και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Δικαίου Χασανάκου που ανακάλεσε την δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) παράστασή του, και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Α. Φ. του Κ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Βασίλη Σαξώνη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-12-2013 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς.

Εκδόθηκε η 3882/2014 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου. Η ήδη αναιρεσείουσα κατέθεσε την από 9-12-2014 ανακοπή ερημοδικίας στο παραπάνω Δικαστήριο και εκδόθηκε η 3328/2015 του ανωτέρω Δικαστηρίου. Κατόπιν ασκήσεως εφέσεως εκδόθηκε η 669/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 24-11-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η αρεοπαγίτης Αντιγόνη Καραΐσκου-Παλόγου. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Από την επιτρεπτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων και δη της από 9-12-2014 ανακοπής ερημοδικίας, η ανακόπτουσα, ήδη αναιρεσείουσα, ζήτησε για τους λόγους που εκθέτει σ'αυτήν και που ανάγονται σε μη νομιμότητα της κλήτευσής της την ακύρωση της 3882/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε ερήμην της και με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η από 30-12-2013(αριθ.

κατάθ. 9321/2013)αγωγή του καθού η ανακοπή, ήδη αναιρεσιβλήτου, με την οποία ζητούσε εν μέρει να του επιδικαστεί και εν μέρει να του αναγνωριστεί ότι η εναγομένη εκεί αναιρεσείουσα του οφείλει συνολικά το ποσό των 67.258,70 ευρώ για αξιώσεις του από την προσφορά εργασίας του κατά την διάρκεια της ναυτολόγησής του ως Μηχανικού, στο ρυμουλκό πλοίο "...", του οποίου αυτή είναι ιδιοκτήτρια.

Επί της ανακοπής εκδόθηκε η 3328/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία έκρινε ότι η επίδοση της αγωγής προς την εναγομένη-αναιρεσείουσα, εχώρησε νομίμως και εγκύρως και απέρριψε κατ'ουσίαν την ανακοπή. Κατά της απόφασης αυτής άσκησε την από 28-9-2015 έφεση η εναγομένη-αναιρεσίβλητη ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, η οποία απορρίφθηκε με την προσβαλλομένη 669/2017 απόφασή του.

Κατά της απόφασης αυτής άσκησε την υπό κρίση αίτηση η εναγομένη-αναιρεσείουσα. 2. Κατά το άρθρο 2 ΚΙΝΔ, η πράξη Νηολογήσεως ελληνικού πλοίου, η οποία εγγράφεται στο νηολόγιο του κράτους, αναγράφει και διορισμό αντικλήτου κατοικούντος στην Ελλάδα. Ειδικότερα όσον αφορά στις υποθέσεις που αναφέρονται στην εκμετάλλευση πλοίου με ελληνική σημαία, ο αντίκλητος του πλοιοκτήτη διορίζεται, σύμφωνα με την ειδική άνω διάταξη, κατά την οποία στη πράξη νηολογήσεως ελληνικού πλοίου, η οποία εγγράφεται σε νηολόγιο του Κράτους, αναγράφεται και ο διορισμός αντικλήτου(κατοικούντος στην Ελλάδα).

Από τη διάταξη αυτή συνδυαζόμενη και προς το άρθρο 142 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ προκύπτει, ότι επιδόσεις αναγόμενες στον κύκλο υποθέσεων σχετικών προς εκμετάλλευση πλοίου εγγεγραμμένου στο νηολόγιο του κράτους, πρέπει να γίνονται προς τον αντίκλητο που αναγράφεται στην πράξη νηολογήσεως του πλοίου, και αν ακόμη ο πλοιοκτήτης έχει διορίσει, παραλλήλως, για τις επιδόσεις που αφορούν όλες τις υποθέσεις τον αντίκλητο κατ` άρθρο 142 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αρ.14 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός ιδρύεται, µόνο όταν η πλημμέλεια αναφέρεται σε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο, που προέρχεται από παραβίαση δικονομικών διατάξεων και όχι διατάξεων ουσιαστικού δικαίου, η παράβαση των οποίων ελέγχεται αναιρετικά με τον από το άρθρο 559 αρ.1 του άνω Κώδικα προβλεπόμενο λόγο (ΟλΑΠ1/1999).

3. Στην προκειμένη περίπτωση με τον μοναδικό λόγο της αίτησης η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλομένη την πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι παρά τον νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο. Ειδικότερα ότι καίτοι με τον δικόγραφο της από 9-12-2014 ανακοπής ερημοδικίας προέβαλε τον ισχυρισμό ότι η επίδοση του δικογράφου της από 30-12-2013 αγωγής του αναιρεσιβλήτου κατ'αυτής στον φερόμενο ως αντίκλητό της κατ' άρθρο 2 του Κώδικα Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου(ΚΙΝΔ) Β.

Α. επί της οδού ... στον …., δεν ήταν νόμιμη, αφενός μεν διότι ο τελευταίος καίτοι είχε δηλώσει την διεύθυνση αυτή στη πράξη νηολογήσεως του εν λόγω πλοίου "...", είχε παύσει όμως να εργάζεται στην εταιρία με την επωνυμία "...", που έδρευε στην άνω διεύθυνση από 1-2-2008, όταν λύθηκε η εταιρία αυτή και αποχώρησε αυτός, αφού συγχρόνως λύθηκε και η σχέση εργασίας του με αυτή, αφετέρου δε διότι ο φερόμενος άνω αντίκλητος, από τον Νοέμβριο 2008 είχε συνταξιοδοτηθεί και είναι μόνιμος κάτοικος ....

Ότι επομένως ακύρως εχώρησε η προς αυτόν επίδοση της άνω αγωγής στην άνω διεύθυνση με θυροκόλληση την 31-12-2013, για την οποία συντάχθηκε η …59Δ/31-12-2013 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιά Γ. Β., και μάλιστα κατά παράβαση των άρθρων 128 και 129 του ΚΠολΔ και των άρθρων 51 και 52 του ΑΚ, η προσβαλλομένη δεν έκανε δεκτό τον σχετικό λόγο της έφεσής της (εναγομένης) κατά της άνω απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (που δίκασε την ανακοπή ερημοδικίας και την απέρριψε ως αβάσιμη) και δεν κήρυξε απαράδεκτο, ήτοι δεν έκανε δεκτό τον λόγο αυτό της έφεσης και επέκεινα δεν εξαφάνισε την πρωτοβάθμια άνω απόφαση, η οποία την δίκασε ερήμην, καίτοι είχε χωρήσει άκυρη επίδοση και δεν είχε κηρύξει για τους άνω λόγους απαράδεκτη την συζήτηση της άνω αγωγής κατ' αυτής.

4. Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι η επίδοση της από 30-12-2013 αγωγής του ενάγοντος-αναιρεσιβλήτου κατ'αυτής(αναιρεσείουσας) στον φερόμενο ως αντίκλητό της κατ'άρθρο 2 του Κώδικα Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου(ΚΙΝΔ) Β. Α. επί της οδού ... στον … έλαβε χώρα και ολοκληρώθηκε με την διαδικασία που ορίζεται από το άρθρο 128 παρ.

ΚΠολΔ, προς τον άνω αντίκλητο, και αφού ο αντίκλητος αυτός δεν ανευρέθηκε στη διεύθυνση αυτή, ορθά επιδόθηκε δια θυροκολλήσεως στην διεύθυνση, που είχε δηλώσει στην πράξη νηολόγησης, όπως αναφέρεται στην έκθεση επίδοσης και δεν αμφισβητείται, ανεξάρτητα από την αλλαγή της διεύθυνσης, αλλά και της υποχρέωσης ή μη αυτού για δήλωση της αλλαγής αυτής.

Ότι η γνωστοποίηση στον αντισυμβαλλόμενο της αλλαγής της διεύθυνσης του αντικλήτου είναι υποχρεωτική στην περίπτωση της άνω διάταξης της παρ. 4 του άρθρου 142 ΚΠολΔ, λόγω της φύσης του διορισμού ως συμβατικού. Ότι τέτοια υποχρέωση δεν υφίσταται στην περίπτωση διορισμού εκ του νόμου, όπως στην προκειμένη περίπτωση που ο αντίκλητος Β.

Α. διορίστηκε ως τέτοιος, σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κώδικα Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου(ΚΙΝΔ) και η επίδοση στη δηλωθείσα διεύθυνση επί της οδού ... στον …., δεν προσκρούει σε κάποιο απαγορευτικό κανόνα δικαίου, ούτε καθιερώνεται νομική υποχρέωση να επιβεβαιώνεται η ισχύς της δηλωθείσης διευθύνσεως. Ότι επομένως η εκκαλουμένη ορθά απέρριψε τον σχετικό λόγο ανακοπής, δεχθείσα ως έγκυρη την επίδοση προς τον αντίκλητο, έστω και με διαφορετική αιτιολογία, που αντικαθίσταται με την παρούσα κατ' άρθρο 534 ΚΠολΔ.

Μετά τις άνω παραδοχές το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας επικυρώνοντας την άνω 3328/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που είχε απορρίψει την ανακοπή ερημοδικίας της κατά της 3382/2014 απόφασης του ίδιου δικαστηρίου. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις άνω διατάξεις και ορθά δεν κήρυξε απαράδεκτο, αφού σύμφωνα και με αυτά που αναφέρθηκαν στην με αριθμό 2 μείζονα σκέψη, από την διάταξη του άρθρου 2 του ΚΙΝΔ σε συνδυασμό και προς το άρθρο 142 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ προκύπτει, ότι επιδόσεις αναγόμενες ειδικά στον κύκλο υποθέσεων σχετικών προς εκμετάλλευση πλοίου εγγεγραμμένου στο νηολόγιο του κράτους, όπως στην προκείμενη περίπτωση που το πλοίο "..." πλοιοκτησίας της εναγομένης-αναιρεσείουσας είναι εγγεγραμμένο στο νηολόγιο του κράτους, πρέπει να γίνονται προς τον αντίκλητο που αναγράφεται στην πράξη νηολογήσεως του πλοίου, ακόμη και αν ο πλοιοκτήτης έχει διορίσει, παραλλήλως, για τις επιδόσεις που αφορούν όλες τις υποθέσεις τον αντίκλητο κατ` άρθρο 142 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ και επομένως εφόσον έγινε θυροκόλληση της αγωγής στην άνω δηλωθείσα διεύθυνση του αντικλήτου, επί της οδού ...

στον …, έγκυρα εχώρησε η επίδοση της άνω αγωγής και δεν πάσχει ακυρότητας, αφού δεν προσκρούει σε κάποιο απαγορευτικό κανόνα δικαίου η επίδοση αυτή, ούτε καθιερώνεται αλλαχού νομική υποχρέωση να επιβεβαιώνεται η ισχύς της δηλωθείσης άνω διευθύνσεως και αλυσιτελώς επομένως προτείνεται ο περί του εναντίου ισχυρισμός ότι η επίδοση εχώρησε ακύρως εκ του γεγονότος ότι είχε παύσει ο αντίκλητος να εργάζεται στην εταιρία με την επωνυμία "...", που έδρευε στην άνω διεύθυνση από 1-2-2008, όταν λύθηκε η εταιρία αυτή και αποχώρησε αυτός, αφού συγχρόνως λύθηκε και η σχέση εργασίας του με αυτή, καθώς και ότι αυτός εξ ετέρου από τον Νοέμβριο 2008 είχε συνταξιοδοτηθεί και είναι μόνιμος κάτοικος ....

5. Μετά απ'αυτά και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αίτησης αναίρεσης πρέπει η υπό κρίση αίτηση να απορριφθεί και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα ως ηττημένη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτού (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-11-2017 αίτηση περί αναιρέσεως της 669/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά.- Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Δεκεμβρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 5 Μαρτίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ