254/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 254 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 254/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. χ1, 2. χ2 και 3. χ3.Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Τζεβελέκο.

Του αναιρεσιβλήτου: ..........., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Ρουμελιώτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-5-1993 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 444/1995 του ίδιου Δικαστηρίου, 8903/1997, 6915/1998, 6816/2002 προδικαστικές και 3647/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Των δύο τελευταίων εφετειακών αποφάσεων ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 25-7-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 6-11-2006 έκθεσή του αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Νικολάου Κασσαβέτη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την εφαρμοστέα στην προκειμένη περίπτωση διάταξη του άρθρου 397 παρ. 2 ΚΠολΔ που, όπως αυτό ίσχυε πριν από την κατάργησή του με το άρθρο 14 παρ. 1 του ν. 2915/2001, όριζε ότι, αφού αρχίσει η εξέταση του μάρτυρα, κανένας από τους διαδίκους δεν μπορεί να γνωστοποιήσει μάρτυρες, συνάγεται ότι η κατά τη διάταξη αυτή έκπτωση από τη γνωστοποίηση μαρτύρων προϋποθέτει την προηγούμενη έναρξη εξέτασης μάρτυρα επί των θεμάτων της ταχθείσης με τη μη οριστική απόφαση απόδειξης (σχετ.

Ολ. ΑΠ 707/1974). Και επομένως δεν αρκεί η γενική εισαγωγική αναφορά του μάρτυρα σε ζητήματα εκτός του θέματος αποδείξεως. Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες διατείνονται με την υπό κρίση αναίρεση ότι κατά τη γενόμενη την 31.3.2000 ενώπιον του Εισηγητή εξέταση του μάρτυρά τους .......... αυτός κατέθεσε τα ακόλουθα: "Τους διαδίκους γνωρίζω με το σπίτι του μακαρίτη του χ τα σπίτια μας απείχαν 100 μέτρα περίπου".

Όμως αυτά δεν εμπίπτουν στα κατά τους αναιρεσείοντες με την υπ' αριθ. 6915/1998 μη οριστική απόφαση του Εφετείου Αθηνών ταχθέντα θέματα απόδειξης, αφού τα θέματα αυτά, επίσης κατά τους αναιρεσείοντες, αφορούσαν (α) την ύπαρξη ιδιόγραφης διαθήκης του χ, β) τη με αυτή εγκατάσταση του αναιρεσιβλήτου ως μοναδικού κληρονόμου σε όλη την περιουσία του και (γ) την πραγματική βούληση του κληρονομουμένου και του αναιρεσίβλητου σε σχέση με τις πωλήσεις στον αναιρεσίβλητο από τον κληρονομούμενο ακινήτων.

Επομένως, δεν επήλθε η επικαλούμενη από τους αναιρεσείοντες από τη διάταξη του άρθρου 397 παρ. 2 ΚΠολΔ έκπτωση ως προς τη γνωστοποίηση από τον αναιρεσίβλητο των μαρτύρων του και εξέτασή τους και σύστοιχα ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ πρώτος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλονται τα αντίθετα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Επίσης και ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτίαση από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11α ΚΠολΔ εγκείμενη στη λήψη υπόψη από το Εφετείο για την κατάρτιση του αποδεικτικού του πορίσματος μη επιτρεπομένων κατά νόμο αποδεικτικών μέσων, ήτοι των καταθέσεων των μαρτύρων του αναιρεσίβλητου, είναι, ενόψει της μη επέλευσης της ανωτέρω επικληθείσης έκπτωσης, απορριπτέο ως αβάσιμος.

Ο τρίτος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο ως προς την από το Εφετείο απόρριψη του από τη δικονομική διάταξη του άρθρου 309 ΚΠολΔ αιτήματος των αναιρεσειόντων περί της ανάκλησης της υπ' αριθ. 6816/2002 απόφασης του ίδιου Δικαστηρίου προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτίαση από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, είναι, ενόψει του ότι ο αναιρετικός αυτός λόγος προϋποθέτει εκ πλαγίου παραβίαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και απέρριψε την προταθείσα από τους αναιρεσείοντες ένσταση εξαίρεσης των μαρτύρων του αναιρεσίβλητου ...... και ......... Επομένως, ο τέταρτος λόγος της αναίρεσης με τον οποίο και σε σχέση με την ένσταση αυτή προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτίαση από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Κατόπιν τούτων, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-6-2005 αίτηση των χ1, χ2 και χ3 για αναίρεση της 6816/2002 μη οριστικής και της 3647/2004 οριστικής αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τουςς αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ